Der Codex Sinaiticus ist das älteste erhaltene Buch, das das gesamte Neue Testament enthält. Er wurde im vierten Jahrhundert auf Pergament in Unzialschrift mit vier Spalten pro Seite geschrieben und wird genau durch das Matthäusevangelium eröffnet. Jahrhundertelang wurde er im Katharinenkloster auf dem Sinai aufbewahrt; heute befindet sich der Großteil der Blätter in der British Library in London. Dieser Artikel stellt das Matthäusevangelium aus diesem Buch vor, und unter dem Artikel haben wir jeden Vers des Codex Vers für Vers neben den heutigen griechischen Text gestellt, Wort für Wort. Das Matthäusevangelium ist im Codex vollständig erhalten, und von jeweils hundert Wörtern sind mehr als sechsundneunzig mit dem heutigen Text identisch. Der Rest besteht überwiegend aus Schreibversehen, abweichender Rechtschreibung und Wörtern an anderer Stelle. Was die Kirche über Jesus Christus bekennt, steht vollständig in diesem Buch.
Immanuel, Gott mit uns
Bereits auf der ersten Seite zitiert Matthäus die Weissagung Jesajas: „Siehe, die Jungfrau wird empfangen und einen Sohn gebären; und sie werden seinen Namen Emmanuel nennen, was verdolmetschet heißt: Gott mit uns!“ (Mt 1,23). Bei Jesaja heißt es: „Deswegen wird der Herr selbst euch ein Zeichen geben: Siehe, die Jungfrau wird empfangen und einen Sohn gebären und man wird seinen Namen Emanuel nennen.“ (Jes 7,14). Matthäus übersetzt den Namen selbst, damit ihn niemand missverstehe: Immanuel bedeutet Gott mit uns. Das Kind, das von der Jungfrau Maria geboren wird, ist Gott, der zu seinem Volk gekommen ist.
Das Evangelium schließt mit derselben Wahrheit. Im letzten Vers verheißt der auferstandene Jesus den Jüngern, dass er bei ihnen ist alle Tage bis zum Ende der Welt (Mt 28,20). Am Anfang Gott mit uns, am Ende Jesus mit uns bis zum Ende der Welt. Der Codex überliefert beide Verse vollständig.
Jahwe ist Jesus
Über Johannes den Täufer sagt Matthäus: „Dieser nämlich ist es, welcher verkündet ward von dem Propheten Isaias, wenn er spricht: Stimme eines Rufenden in der Wüste: Bereitet den Weg des Herrn; machet eben seine Pfade!“ (Mt 3,3). Bei Jesaja steht an jener Stelle der Gottesname, Jahwe: „Stimme eines Rufenden in der Wüste: Bereitet den Weg des Herrn, machet eben in der Öde die Pfade unseres Gottes!“ (Jes 40,3). Johannes bereitet den Weg für Jahwe, und es kommt Jesus. Der Schreiber gibt das Wort Herr in diesem Vers als Abkürzung des heiligen Namens wieder, mit einem Überstrich, wie die Christen allein den Namen Gottes schrieben.
Jesus selbst fragt die Pharisäer, wie David den Messias Herr nennt: „Es sprach der Herr zu meinem Herrn: Setze dich zu meiner Rechten, bis ich deine Feinde zum Schemel deiner Füße lege?“ (Mt 22,44). Der Psalm, den er zitiert, lautet: „Ein Psalm Davids. Es spricht der Herr zu meinem Herrn: Setze dich zu meiner Rechten, bis ich deine Feinde hinlege als Schemel deiner Füße!“ (Ps 109,1). Der Messias ist Davids Sohn und dennoch sein Herr, derjenige, der zur Rechten Gottes sitzt.
Als Kinder im Tempel Jesus zujubeln und die Hohepriester sich empören, antwortet ihnen Jesus mit dem Psalm über das Lob aus dem Mund der Kinder und Säuglinge (Mt 21,16). Dieser Psalm spricht von dem Lob, das Gott sich selbst bereitet: „Aus dem Munde der Kinder und Säuglinge hast du dir Lobpreis bereitet um deiner Feinde willen, um den Feind und den Rachgierigen zu vernichten.“ (Ps 8,3). Der Psalm beginnt mit den Worten „Jahwe, unser Herr“, und Jesus nimmt dieses Lob als sein eigenes an.
Der Sohn Gottes, den man anbetet
In der Wüste weist Jesus den Satan mit den Worten der Schrift zurück: „Da sprach Jesus zu ihm: Weiche, Satan! denn es steht geschrieben: Den Herrn deinen Gott sollst du anbeten und ihm allein dienen!“ (Mt 4,10). Anbetung gebührt allein Gott. Dennoch empfängt derselbe Jesus Anbetung. Die Jünger im Boot: „Die aber im Schifflein waren, kamen und beteten ihn an, und sprachen: Wahrlich, du bist Gottes Sohn!“ (Mt 14,33). Die Frauen am Ostermorgen: „Und siehe, Jesus begegnete ihnen und sprach: Seid gegrüßt! Sie aber traten hinzu, und umfassten seine Füße, und beteten ihn an.“ (Mt 28,9). Die Elf auf dem Berg in Galiläa: „Und da sie ihn sahen, beteten sie ihn an; einige aber zweifelten.“ (Mt 28,17). Der Codex weist all diese Stellen genauso wie der heutige Text auf.
Petrus bekennt den Glauben, den die Kirche bis heute bekennt: „Da antwortete Simon Petrus, und sprach: Du bist Christus, der Sohn des lebendigen Gottes!“ (Mt 16,16). Vor dem Hohen Rat fragt der Hohepriester Jesus: „Jesus aber schwieg. Und der Hohepriester sprach zu ihm: Ich beschwöre dich bei Gott, dem Lebendigen, dass du uns sagest, ob du Christus, der Sohn Gottes, bist!“ (Mt 26,63). Jesus antwortet: „Jesus sprach zu ihm: Du hast es gesagt! Ich sage euch aber: Von nun an werdet ihr den Menschensohn sehen, sitzend zur Rechten der Kraft Gottes, und kommend auf den Wolken des Himmels.“ (Mt 26,64). Wegen dieser Worte verurteilten sie ihn zum Tod.
Die Heiligste Dreifaltigkeit
Bei der Taufe am Jordan offenbaren sich Vater, Sohn und Heiliger Geist gemeinsam: „Als aber Jesus getauft war, stieg er sogleich aus dem Wasser herauf; und siehe, es öffneten sich ihm die Himmel, und er sah den Geist Gottes herabkommen über ihn und wie eine Taube herabsteigen.“ (Mt 3,16). Und eine Stimme aus dem Himmel: „Und siehe, eine Stimme vom Himmel sprach: Dieser ist mein Sohn, der geliebte, an welchem ich Wohlgefallen habe!“ (Mt 3,17). Der Sohn steigt aus dem Wasser herauf, der Geist Gottes kommt auf ihn herab, und der Vater spricht aus dem Himmel.
Jesus spricht: „Alles ist mir von meinem Vater übergeben; und niemand kennt den Sohn außer der Vater; und auch den Vater kennet niemand außer der Sohn, und wem es der Sohn offenbaren will.“ (Mt 11,27). Nur der Vater kennt den Sohn, und nur der Sohn kennt den Vater. Eine solche Erkenntnis besitzt allein Gott.
Das Evangelium schließt mit dem Gebot Jesu an die Apostel: „Gehet also hin, und lehret alle Völker, und taufet sie im Namen des Vaters, und des Sohnes, und des heiligen Geistes“ (Mt 28,19). Die Taufe geschieht auf den Namen, einen einzigen Namen, des Vaters und des Sohnes und des Heiligen Geistes. Der Codex Sinaiticus enthält diesen Vers vollständig, Wort für Wort wie heute. Die Kirche hat den einen Gott in drei Personen feierlich in Nizäa 325 und in Konstantinopel 381 bekannt; der Codex wurde im selben Jahrhundert geschrieben und zeigt das Evangelium, das die Konzilien vor sich hatten.
Ein von Schreibern korrigierter Codex
Am Codex Sinaiticus arbeiteten mehrere Hände. Im Matthäusevangelium wurde der Text an 302 Stellen korrigiert. Die verbliebenen Unterschiede sind meist geringfügig: eine andere Form desselben Wortes, eine andere Wortstellung, „und“ oder „also“ mehr oder weniger. An mehreren Stellen übersprang das Auge des Schreibers einen Satz, weil zwei Sätze dieselben Wörter enthielten. An einer Stelle fügte der Schreiber Verse aus einem anderen Evangelium ein, die Worte über die Lanze, die Jesu Seite durchstach. Alle diese Stellen sind im Vergleich unter dem Artikel gekennzeichnet und erklärt.
Der Codex Sinaiticus zeigt, dass die Christen im vierten Jahrhundert dasselbe Evangelium lasen wie wir: Jesus ist Immanuel, Gott mit uns, und auf seinen Namen, mit dem Vater und dem Heiligen Geist, tauft die Kirche alle Völker.
Der ganze Artikel mit dem Vergleich als PDF
Lesen Sie auch
- Papyrus 66: Das Johannesevangelium um das Jahr 200, „und Gott war das Wort“
- Papyrus 75: Lukas und Johannes in der Vatikanischen Bibliothek, „und Gott war das Wort“
- Papyrus 46: Die Paulusbriefe um das Jahr 200, Christus „über allem Gott“
- Codex Sinaiticus: Markusevangelium, „Ich bin“
- Codex Sinaiticus: Lukasevangelium, „die Mutter meines Herrn“
- Codex Sinaiticus: Das Johannesevangelium, „Mein Herr und mein Gott“
- Codex Sinaiticus: Die Apostelgeschichte, „die Kirche Gottes, die er sich durch sein eigenes Blut erworben hat“
- Codex Sinaiticus: Der Brief an die Römer, „Christus, der Gott ist, gepriesen in Ewigkeit“
- Codex Sinaiticus: Die Korintherbriefe, „ein Herr, Jesus Christus“
- Codex Sinaiticus: Galater, Epheser, Philipper und Kolosser, „die ganze Fülle der Gottheit“
- Codex Sinaiticus: Thessalonicher, Timotheus, Titus und Philemon, „des großen Gottes und unseres Retters Jesus Christus“
- Codex Sinaiticus: Hebräerbrief, „Dein Thron, o Gott“
- Codex Sinaiticus: die katholischen Briefe, „Er ist der wahre Gott“
- Codex Sinaiticus: Offenbarung, „Ich bin das Alpha und das Omega“
- „Gott Christus“: Die älteste Abschrift der Petrusbriefe und des Judasbriefes bezeugt, dass Jesus Jahwe ist
Wort-für-Wort-Vergleich
Hier ist jeder Vers des Matthäusevangeliums aus dem Codex Sinaiticus dem heutigen griechischen Text gegenübergestellt. Jeder Unterschied ist gekennzeichnet und wichtigere Stellen sind erklärt. Die Kapitel lassen sich durch Anklicken der Überschrift öffnen.
- identisch, Buchstabe für Buchstabe: 16.354 (89,3 %)
- dasselbe Wort, abweichend geschrieben: 1.372 (7,5 %)
- Kleinigkeiten ohne Bedeutungsänderung: 522 (2,9 %)
- leichte Nuance: 65 (0,4 %)
Berechnet auf der Grundlage von 18.313 Wörtern des heutigen Textes, die im Codex lesbar sind. Der Codex enthält darüber hinaus 169 Wörter, die heute nicht vorhanden sind. Der Text wurde an 302 Stellen korrigiert. 0 Wörter an beschädigten Stellen wurden nicht mitgezählt.
Hinweise zum Lesen
Neben jedem Vers steht die katholische Bibelübersetzung (Allioli-Arndt), gefolgt vom heutigen griechischen Text und darunter der Codex, wie er geschrieben steht: in Großbuchstaben, ohne Akzente. Ein Strich über einem Wort bezeichnet ein heiliges Wort (Nomen sacrum): Der Schreiber hat die Wörter Gott, Jesus, Christus, Herr, Vater, Sohn und Geist abgekürzt mit einem Überstrich geschrieben.
- ΑΛΗΘΙΑΣ dasselbe Wort, abweichend geschrieben
- ΜΕΙΖΟΝΑ Schreibversehen oder andere grammatische Form desselben Wortes
- ΕΓΕΝΕΤΟ dasselbe Wort an anderer Stelle
- ΙΚΑΝΟΣ anderes Wort
- καὶ im Codex fehlendes Wort
- ΠΑΝΤΕΣ Wort, das nur im Codex vorkommt
- ΛΟΓΟΣ Wort an beschädigter Stelle, vom Herausgeber ergänzt
- ΘΣ heiliger Name
Wichtige Passagen
Kapitel
1. Kapitelerhaltene Verse: 25 · mit Bedeutungsnuance: 0
Buch der Abstammung Jesu Christi, des Sohnes Davids, des Sohnes Abrahams.
Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ Δαυὶδ, υἱοῦ Ἀβραάμ:
ΒΙΒΛΟΣ ΓΕΝΕΣΕΩΣ ΙΥ ΧΥ ΥΙΟΥ ΔΑΔ ΥΙΟΥ ΑΒΡΑΑΜ
Abraham zeugte den Isaak, Isaak aber zeugte den Jakob; Jakob aber zeugte den Judas und dessen Brüder;
Ἀβραὰμ ἐγέννησεν τὸν Ἰσαάκ, Ἰσαὰκ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰακώβ, Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ,
ΑΒΡΑΑΜ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΙΣΑΑΚ ΙΣΑΑΚ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΙΑΚΩΒ ΙΑΚΩΒ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΙΟΥΔΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΑΥΤΟΥ
Judas aber zeugte den Phares und den Zara von der Thamar, Phares aber zeugte den Esron; Esron aber zeugte den Aram.
Ἰούδας δὲ ἐγέννησεν τὸν Φαρὲς καὶ τὸν Ζάρα ἐκ τῆς Θαμάρ, Φαρὲς δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἑσρώμ, Ἑσρὼμ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀράμ,
ΙΟΥΔΑΣ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΦΑΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΖΑΡΑ ΕΚ ΤΗΣ ΘΑΜΑΡ ΦΑΡΕΣ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΕΣΡΩΜ ΕΣΡΩΜ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΑΡΑΜ
Aram aber zeugte den Aminadab: Aminadab aber zeugte den Naasson; Naasson aber zeugte den Salmon.
Ἀρὰμ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀμιναδάβ, Ἀμιναδὰβ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ναασσών, Ναασσὼν δὲ ἐγέννησεν τὸν Σαλμών,
ΑΡΑΜ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΑΜΙΝΑΔΑΒ ΑΜΙΝΑΔΑΜ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΝΑΑΣΣΩΝ ΝΑΑΣΣΩΝ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΣΑΛΜΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Salmon aber zeugte den Booz von der Rahab; Booz aber zeugte den Obed mit der Ruth; Obed aber zeugte den Jesse; Jesse aber zeugte David, den König.
Σαλμὼν δὲ ἐγέννησεν τὸν Βόες ἐκ τῆς Ῥαχάβ, Βόες δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰωβὴδ ἐκ τῆς Ῥούθ, Ἰωβὴδ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰεσσαί,
ΣΑΛΜΩΝ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΒΟΕΣ ΕΚ ΤΗΣ ΡΑΧΑΒ ΒΟΕΣ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΙΩΒΗΔ ΕΚ ΤΗΣ ΡΟΥΘ ΙΩΒΗΔ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΙΕΣΣΑΙ
David aber, der König, zeugte den Salomon mit der, welche des Urias Weib gewesen.
Ἰεσσαὶ δὲ ἐγέννησεν τὸν Δαυὶδ τὸν βασιλέα. Δαυὶδ δὲ ἐγέννησεν τὸν Σολομῶνα ἐκ τῆς τοῦ Οὐρίου,
ΙΕΣΣΑΙ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΔΑΔ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ ΔΑΥΕΙΔ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΣΑΛΩΜΩΝΑ ΕΚ ΤΗΣ ΤΟΥ ΟΥΡΙΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Salomon aber zeugte den Roboam; Roboam aber zeugte den Abias; Abias aber zeugte den Asa.
Σολομὼν δὲ ἐγέννησεν τὸν Ῥοβοάμ, Ῥοβοὰμ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀβιά, Ἀβιὰ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀσάφ,
ΣΑΛΩΜΩΝ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΡΟΒΟΑΜ ΡΟΒΟΑΜ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΑΒΙΑ ΑΒΙΑΣ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΑΣΑΦ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Asa aber zeugte den Josaphat; Josaphat aber zeugte den Joram; Joram aber zeugte den Ozias.
Ἀσὰφ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰωσαφάτ, Ἰωσαφὰτ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰωράμ, Ἰωρὰμ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ὀζίαν,
ΑΣΑΦ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΙΩΣΑΦΑΤ ΙΩΣΑΦΑΤ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΙΩΡΑΜ ΙΩΡΑΜ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΟΖΙΑΝ
Ozias aber zeugte den Joatham; Joatham aber zeugte den Achaz; Achaz aber zeugte den Ezechias.
Ὀζίας δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰωαθάμ, Ἰωαθὰμ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀχάζ, Ἀχὰζ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἑζεκίαν,
ΟΖΙΑΣ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗ ΣΕΝ ΤΟΝ ΙΩΑΘΑΜ ΙΩΑΘΑΜ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΑΧΑΣ ΑΧΑΣ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΕΖΕΚΙΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Ezechias aber zeugte den Manasses; Manasses aber zeugte den Amon; Amon aber zeugte den Josias.
Ἑζεκίας δὲ ἐγέννησεν τὸν Μανασσῆ, Μανασσῆς δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀμώς, Ἀμὼς δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰωσίαν,
ΕΖΕΚΙΑΣ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΜΑΝΑΣΣΗ ΜΑΝΑΣΣΗ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΑΜΩΣ ΑΜΩΣ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΙΩΣΙΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Josias aber zeugte den Jechonias und dessen Brüder um die Zeit der Übersiedlung nach Babylon.
Ἰωσίας δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰεχονίαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος.
ΙΩΣΕΙΑΣ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΙΕΧΟΝΙΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΑΥΤΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΜΕΤΟΙΚΕΣΙΑΣ ΒΑΒΥΛΩΝΟΣ
Und nach der Übersiedlung nach Babylon zeugte Jechonias den Salathiel; Salathiel aber zeugte den Zorobabel.
Μετὰ δὲ τὴν μετοικεσίαν Βαβυλῶνος, Ἰεχονίας ἐγέννησεν τὸν Σαλαθιήλ, Σαλαθιὴλ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ζοροβαβέλ,
ΜΕΤΑ ΔΕ ΤΗΝ ΜΕΤΟΙΚΕΣΙΑΝ ΒΑΒΥΛΩΝΟΣ ΙΕΧΟΝΙΑΣ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΣΑΛΑΘΙΗΛ ΣΑΛΑΘΙΗΛ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΖΟΡΟΒΑΒΕΛ
Zorobabel aber zeugte den Abiud; Abiud aber zeugte den Eliacim; Eliacim aber zeugte den Azor.
Ζοροβαβὲλ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀβιούδ, Ἀβιοὺδ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἐλιακείμ, Ἐλιακεὶμ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀζώρ,
ΖΟΡΟΒΑΒΕΛ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΑΒΙΟΥΔ ΑΒΙΟΥΔ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΕΛΙΑΚΕΙΜ ΕΛΙΑΚΕΙΜ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΑΖΩΡ
Azor aber zeugte den Sadok; Sadok aber zeugte den Achim; Achim aber zeugte den Eliud.
Ἀζὼρ δὲ ἐγέννησεν τὸν Σαδώκ, Σαδὼκ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἀχείμ, Ἀχεὶμ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἐλιούδ,
ΑΖΩΡ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΣΑΔΩΚ ΣΑΔΩΚ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΑΧΙΜ ΑΧΙΜ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΕΛΙΟΥΔ
Eliud aber zeugte den Eleazar; Eleazar aber zeugte den Mathan; Mathan aber zeugte den Jakob.
Ἐλιοὺδ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἐλεάζαρ, Ἐλεάζαρ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ματθάν, Ματθὰν δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰακώβ,
ΕΛΙΟΥΔ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΕΛΕΑΖΑΡ ΕΛΕΑΖΑΡ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΜΑΤΘΑΝ ΜΑΤΘΑΝ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΙΑΚΩΒ
Jakob aber zeugte den Joseph, den Mann Marias, von welcher geboren ward Jesus, der genannt wird Christus.
Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησεν τὸν Ἰωσὴφ τὸν ἄνδρα Μαρίας, ἐξ ἧς ἐγεννήθη Ἰησοῦς, ὁ λεγόμενος Χριστός.
ΙΑΚΩΒ ΔΕ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΟΝ ΙΩΣΗΦ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΜΑΡΙΑΣ ΕΞ ΗΣ ΕΓΕΝΝΗΘΗ ΙΣ Ο ΛΕΓΟΜΕΝΟΣ ΧΣ
Alle Geschlechter somit von Abraham bis auf David sind vierzehn Geschlechter; und von David bis zur Übersiedlung nach Babylon vierzehn Geschlechter; und von der Übersiedlung nach Babylon bis auf Christus vierzehn Geschlechter.
Πᾶσαι οὖν αἱ γενεαὶ ἀπὸ Ἀβραὰμ ἕως Δαυὶδ γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ Δαυὶδ ἕως τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος ἕως τοῦ Χριστοῦ γενεαὶ δεκατέσσαρες.
ΠΑΣΑΙ ΟΥΝ ΑΙ ΓΕΝΕ ΑΙ ΑΠΟ ΑΒΡΑΑΜ ΕΩΣ ΔΑΔ ΓΕΝΕΑΙ ΙΔ ΚΑΙ ΑΠΟ ΔΑΔ ΕΩΣ ΤΗΣ ΜΕΤΟΙΚΕΣΙΑΣ ΒΑΒΥΛΩΝΟΣ ΓΕΝΕΑΙ ΙΔ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΣ ΜΕΤΟΙΚΕΣΙΑΣ ΒΑΒΥΛΩΝΟΣ ΕΩΣ ΤΟΥ ΧΥ ΓΕΝΕΑΙ ΙΔ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Mit der Geburt Christi aber verhielt es sich also: Als seine Mutter Maria mit Joseph verlobt war, erschien es, ehe sie zusammenkamen, dass sie empfangen hatte vom heiligen Geiste.
Τοῦ δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ γένεσις οὕτως ἦν: μνηστευθείσης τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρίας τῷ Ἰωσήφ, πρὶν ἢ συνελθεῖν αὐτοὺς, εὑρέθη ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου.
ΤΟΥ ΔΕ ΙΥ ΧΥ Η ΓΕΝΕΣΙΣ ΟΥΤΩΣ ΗΝ ΜΝΗΣΤΕΥΘΕΙΣΗΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΑΥΤΟΥ ΜΑΡΙΑΣ ΤΩ ΙΩΣΗΦ ΠΡΙΝ Η ΣΥΝΕΛΘΙΝ ΑΥΤΟΥΣ ΕΥΡΕΘΗ ΕΝ ΓΑΣΤΡΙ ΕΧΟΥΣΑ ΕΚ ΠΝΣ ΑΓΙΟΥ
Joseph aber, ihr Mann, weil er gerecht war und sie nicht in üblen Ruf bringen wollte, gedachte sie im Stillen zu entlassen.
Ἰωσὴφ δὲ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, δίκαιος ὢν καὶ μὴ θέλων αὐτὴν δειγματίσαι, ἐβουλήθη λάθρᾳ ἀπολῦσαι αὐτήν.
ΙΩΣΗΦ ΔΕ Ο ΑΝΗΡ ΑΥΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣ ΩΝ ΚΑΙ ΜΗ ΘΕΛΩΝ ΑΥΤΗΝ ΔΕΙΓΜΑΤΙΣΑΙ ΕΒΟΥΛΗΘΗ ΛΑΘΡΑ ΑΠΟΛΥΣΕ ΑΥΤΗΝ
Während er aber mit diesem Gedanken umging, siehe, da erschien ihm der Engel des Herrn im Traume und sprach: Joseph, Sohn Davids! fürchte dich nicht, Maria, dein Weib, zu dir zu nehmen, denn was in ihr erzeugt worden, ist vom heiligen Geiste.
Ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἐνθυμηθέντος, ἰδοὺ, ἄγγελος Κυρίου κατʼ ὄναρ ἐφάνη αὐτῷ λέγων, “Ἰωσὴφ, υἱὸς Δαυίδ, μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυναῖκά σου, τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ Πνεύματός ἐστιν Ἁγίου.
ΤΑΥΤΑ ΔΕ ΑΥΤΟΥ ΕΝΘΥΜΗΘΕΝΤΟΣ ΙΔΟΥ ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥ ΚΑΤ ΟΝΑΡ ΕΦΑΝΗ ΑΥΤΩ ΛΕΓΩΝ ΙΩΣΗΦ ΥΙΟΣ ΔΑΔ ΜΗ ΦΟΒΗΘΗΣ ΠΑΡΑΛΑΒΕΙΝ ΜΑΡΙΑΜ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΟΥ ΤΟ ΓΑΡ ΕΝ ΑΥΤΗ ΓΕΝΝΗΘΕΝ ΕΚ ΠΝΣ ΕΣΤΙΝ ΑΓΙΟΥ
Sie wird aber einen Sohn gebären; und du wirst seinen Namen Jesus nennen, denn er wird sein Volk von seinen Sünden erlösen.
Τέξεται δὲ υἱὸν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν, αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν.”
ΤΕΞΕΤΑΙ ΔΕ ΥΙΟΝ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΟΥ ΙΝ ΑΥΤΟΣ ΓΑΡ ΣΩΣΙ ΤΟΝ ΛΑΟΝ ΑΥΤΟΥ ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΙΩΝ ΑΥΤΩΝ
Dies alles aber ist geschehen, auf dass erfüllet würde, was von dem Herrn durch den Propheten gesagt worden, der da spricht:
Τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν, ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος,
ΤΟΥΤΟ ΔΕ ΟΛΟΝ ΓΕΓΟΝΕΝ ΙΝΑ ΠΛΗΡΩΘΗ ΤΟ ΡΗΘΕΝ ΥΠΟ ΚΥ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΛΕΓΟΝΤΟΣ
Siehe, die Jungfrau wird empfangen und einen Sohn gebären; und sie werden seinen Namen Emmanuel nennen, was verdolmetschet heißt: Gott mit uns!
“Ἰδοὺ, ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται υἱόν, καὶ καλέσουσιν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ”, ὅ ἐστιν μεθερμηνευόμενον, “Μεθʼ ἡμῶν ὁ Θεός”.
ΙΔΟΥ Η ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΕΝ ΓΑΣ ΤΡΙ ΕΞΙ ΚΑΙ ΤΕΞΕΤΑΙ ΥΝ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣΟΥΣΙΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΟΥ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Ο ΕΣΤΙΝ ΜΕΘΕΡΜΗΝΕΥΟΜΕΝΟΝ ΜΕΘ ΗΜΩΝ Ο ΘΣ
- warum dies wichtig ist Immanuel: Matthäus übersetzt den Namen selbst, „Gott mit uns“. Der Codex hat den Vers wie heute.
Da nun Joseph vom Schlafe erwachte, tat er, wie ihm der Engel des Herrn befohlen hatte, und nahm sein Weib zu sich.
Ἐγερθεὶς δὲ ὁ Ἰωσὴφ ἀπὸ τοῦ ὕπνου, ἐποίησεν ὡς προσέταξεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος Κυρίου, καὶ παρέλαβεν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ,
ΕΓΕΡΘΕΙΣ ΔΕ ∅ ΙΩΣΗΦ ΑΠΟ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ ΕΠΟΙΗΣΕΝ ΩΣ ΠΡΟΣΕΤΑΞΕΝ ΑΥΤΩ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥ ΚΑΙ ΠΑΡΕΛΑΒΕΝ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und er erkannte sie nicht, bis sie ihren Sohn, den Erstgebornen, gebar; und er nannte seinen Namen Jesus.
καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν ἕως οὗ ἔτεκεν υἱόν· καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ, Ἰησοῦν.
ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΓΙΝΩΣΚΕΝ ΑΥΤΗΝ ΕΩΣ ΟΥ ΕΤΕΚΕΝ ΥΙΟΝ ΚΑΙ ΕΚΑΛΕΣΕΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΟΥ ΙΝ
2. Kapitelerhaltene Verse: 23 · mit Bedeutungsnuance: 0
Als nun Jesus geboren war zu Bethlehem im Stamme Juda in den Tagen des Königs Herodes, siehe, da kamen Weise aus dem Morgenlande nach Jerusalem,
Τοῦ δὲ Ἰησοῦ γεννηθέντος ἐν Βηθλέεμ τῆς Ἰουδαίας ἐν ἡμέραις Ἡρῴδου τοῦ βασιλέως, ἰδοὺ, μάγοι ἀπὸ ἀνατολῶν παρεγένοντο εἰς Ἱεροσόλυμα
ΤΟΥ ΔΕ ΙΥ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΟΣ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΙΑΣ ΕΝ ΗΜΕΡΕΣ ΗΡΩΔΟΥ ∅ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΙΔΟΥ ΜΑΓΟΙ ΑΠΟ ΑΝΑΤΟΛΩΝ ΠΑΡΕΓΕΝΟΝΤΟ ΙΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
und sprachen: Wo ist der neugeborene König der Juden? Denn wir haben seinen Stern im Morgenlande gesehen, und sind gekommen, ihn anzubeten.
λέγοντες, “Ποῦ ἐστιν ὁ, τεχθεὶς Βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; Εἴδομεν γὰρ αὐτοῦ τὸν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ καὶ ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ.”
ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΣΤΙΝ Ο ΤΕΧΘΕΙΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ ΕΙΔΟΜΕΝ ΓΑΡ ΑΥΤΟΥ ΤΟΝ ΑΣΤΕΡΑ ΕΝ ΤΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΗΛΘΟΜΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΑΙ ΑΥΤΩ
Als aber der König Herodes dies hörte, erschrak er, und ganz Jerusalem mit ihm.
Ἀκούσας δὲ ὁ βασιλεὺς Ἡρῴδης ἐταράχθη, καὶ πᾶσα Ἱεροσόλυμα μετʼ αὐτοῦ.
ΑΚΟΥΣΑΣ ΔΕ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΗΡΩΔΗΣ ΕΤΑΡΑΧΘΗ ΚΑΙ ΠΑΣΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΜΕΤ ΑΥΤΟΥ
Und er versammelte alle Hohenpriester und die Schriftgelehrten des Volkes, und befragte sie, wo Christus geboren werden sollte.
Καὶ συναγαγὼν πάντας τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ γραμματεῖς τοῦ λαοῦ, ἐπυνθάνετο παρʼ αὐτῶν ποῦ ὁ Χριστὸς γεννᾶται.
ΚΑΙ ΣΥΝΑΓΑΓΩΝ ΠΑΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΕΠΥΝΘΑΝΕΤΟ ΠΑΡ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ Ο ΧΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ
Jene aber sprachen zu ihm: Zu Bethlehem im Stamme Juda; denn so ist geschrieben durch den Propheten:
Οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ, “Ἐν Βηθλέεμ τῆς Ἰουδαίας”· οὕτως γὰρ γέγραπται διὰ τοῦ προφήτου:
ΟΙ ΔΕ ΕΙΠΑΝ ∅ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΙΑΣ ΟΥΤΩΣ ΓΑΡ ΓΕΓΡΑΠΤΑΙ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und du, Bethlehem im Lande Juda! bist keineswegs die geringste unter den Fürstenstädten Juda's; denn aus dir wird hervorgehen ein Führer, der meinem Volke Israel ein Hirt sein wird.
“Καὶ σύ Βηθλέεμ, γῆ Ἰούδα, οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἶ ἐν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα· ἐξ σοῦ γὰρ ἐξελεύσεται ἡγούμενος, ὅστις ποιμανεῖ τὸν λαόν μου τὸν Ἰσραήλ.”
ΚΑΙ ΣΥ ΒΗΘΛΕΕΜ ΓΗ ΙΟΥΔΑ ΟΥΔΑΜΩΣ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΕΙ ΕΝ ΤΟΙΣ ΗΓΕΜΟΣΙΝ ΙΟΥΔΑ ΕΞ ΟΥ ΓΑΡ ΕΞΕΛΕΥΣΕΤΑΙ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΟΣΤΙΣ ΠΟΙΜΑΝΕΙ ΤΟΝ ΛΑΟΝ ΜΟΥ ΤΟΝ ΙΗΛ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Da berief Herodes die Weisen insgeheim, und erfuhr von ihnen genau die Zeit des Sternes, der ihnen erschienen war.
Τότε Ἡρῴδης λάθρᾳ καλέσας τοὺς μάγους, ἠκρίβωσεν παρʼ αὐτῶν τὸν χρόνον τοῦ φαινομένου ἀστέρος.
ΤΟΤΕ ΗΡΩΔΗΣ ΛΑΘΡΑ ΚΑΛΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΜΑΓΟΥΣ ΗΚΡΙΒΩΣΕΝ ΠΑΡ ΑΥΤΩΝ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟΝ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΑΣΤΕΡΟΣ
Und er wies sie nach Bethlehem und sprach: Gehet hin, und erkundiget euch sorgfältig nach dem Kinde; und wenn ihr es gefunden habt, so verkündet es mir, damit auch ich komme und es anbete.
Καὶ πέμψας αὐτοὺς εἰς Βηθλέεμ εἶπεν, “Πορευθέντες, ἐξετάσατε ἀκριβῶς περὶ τοῦ παιδίου· ἐπὰν δὲ εὕρητε, ἀπαγγείλατέ μοι ὅπως κἀγὼ ἐλθὼν προσκυνήσω αὐτῷ.”
ΚΑΙ ΠΕΜΨΑΣ ΑΥΤΟΥΣ ΕΙΣ ΒΗΘΛΕΕΜ ΕΙΠΕΝ ΠΟΡΕΥΘΕΝΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΑΤΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΕΠΑΝ ΔΕ ΕΥΡΗΤΕ ΑΠΑΓΓΙΛΑΤΕ ΜΟΙ ΟΠΩΣ ΚΑΓΩ ΕΛΘΩΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΩ ΑΥΤΩ
Nachdem sie nun den König gehört hatten, zogen sie von dannen. Und siehe, der Stern, den sie im Morgenlande gesehen hatten, ging vor ihnen voraus, bis er ankam, und still stand über dem Orte, wo das Kind war.
Οἱ δὲ ἀκούσαντες τοῦ βασιλέως, ἐπορεύθησαν, καὶ ἰδοὺ, ὁ ἀστὴρ, ὃν εἶδον ἐν τῇ ἀνατολῇ, προῆγεν αὐτούς ἕως ἐλθὼν ἐστάθη ἐπάνω οὗ ἦν τὸ παιδίον.
ΟΙ ΔΕ ΑΚΟΥΣΑΝΤΕΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΕΠΟΡΕΥΘΗΣΑΝ ΚΑΙ ΙΔΟΥ Ο ΑΣΤΗΡ ΟΝ ΕΙΔΟΝ ΕΝ ΤΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΠΡΟΗΓΕΝ ΑΥΤΟΥΣ ΕΩΣ ΕΛΘΩΝ ΕΣΤΑΘΗ ΕΠΑΝΩ ΟΥ ΗΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙΟΝ
Da sie aber den Stern sahen, hatten sie eine überaus große Freude.
Ἰδόντες δὲ τὸν ἀστέρα, ἐχάρησαν χαρὰν μεγάλην σφόδρα.
ΙΔΟΝΤΕΣ ΔΕ ΤΟΝ ΑΣΤΕΡΑ ΕΧΑΡΗΣΑΝ ΧΑΡΑΝ ΜΕΓΑΛΗΝ ΣΦΟΔΡΑ
Und in das Haus eintretend, fanden sie das Kind mit Maria, seiner Mutter, und fielen nieder, und beteten es an. Und sie öffneten ihre Schätze, und brachten ihm Geschenke dar: Gold, Weihrauch und Myrrhen.
Καὶ ἐλθόντες εἰς τὴν οἰκίαν, εἶδον τὸ παιδίον μετὰ Μαρίας τῆς μητρὸς αὐτοῦ, καὶ πεσόντες προσεκύνησαν αὐτῷ, καὶ ἀνοίξαντες τοὺς θησαυροὺς αὐτῶν, προσήνεγκαν αὐτῷ δῶρα: χρυσὸν, καὶ λίβανον, καὶ σμύρναν.
ΚΑΙ ΕΛΘΟΝΤΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑΝ ΕΙΔΟΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙΟΝ ΜΕΤΑ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΠΡΟΣΕΚΥΝΗΣΑΝ ΑΥΤΩ ΚΑΙ ΑΝΟΙΞΑΝΤΕΣ ΤΟΥΣ ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ ΑΥΤΩΝ ΠΡΟΣΗΝΕΓΚΑΝ ΑΥΤΩ ΔΩΡΑ ΧΡΥΣΟΝ ΚΑΙ ΛΙΒΑΝΟΝ ΚΑΙ ΣΜΥΡΝΑΝ
Und nachdem sie im Traumgesicht die Weisung erhalten, nicht mehr zu Herodes zurückzukehren, zogen sie auf einem anderen Wege in ihr Land zurück.
Καὶ χρηματισθέντες κατʼ ὄναρ μὴ ἀνακάμψαι πρὸς Ἡρῴδην, διʼ ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώρησαν εἰς τὴν χώραν αὐτῶν.
ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΙΣΘΕΝΤΕΣ ΚΑΤ ΟΝΑΡ ΜΗ ΑΝΑΚΑΜΨΑΙ ΠΡΟΣ ΗΡΩΔΗΝ ΔΙ ΑΛΛΗΣ ΟΔΟΥ ΑΝΕΧΩΡΗΣΑΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑΝ ΑΥΤΩΝ
Da sie nun hinweggezogen waren, siehe, da erschien der Engel des Herrn dem Joseph im Traumgesicht und sprach: Steh auf, nimm das Kind und seine Mutter, und fliehe nach Ägypten, und bleibe allda, bis ich es dir sage. Denn Herodes geht damit um, das Kind zu suchen, um es zu töten.
Ἀναχωρησάντων δὲ αὐτῶν, ἰδοὺ, ἄγγελος Κυρίου φαίνεται κατʼ ὄναρ τῷ Ἰωσὴφ λέγων, “Ἐγερθεὶς, παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ φεῦγε εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἴσθι ἐκεῖ ἕως ἂν εἴπω σοι· μέλλει γὰρ Ἡρῴδης ζητεῖν τὸ παιδίον, τοῦ ἀπολέσαι αὐτό.”
ΑΝΑΧΩΡΗΣΑΝΤΩΝ ΔΕ ΑΥΤΩΝ ΙΔΟΥ ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤ ΟΝΑΡ ΤΩ ΙΩΣΗΦ ΛΕΓΩΝ ΕΓΕΡΘΕΙΣ ΠΑΡΑΛΑΒΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΦΕΥΓΕ ΕΙΣ ΑΙΓΥΠΤΟΝ ΚΑΙ ΙΣΘΙ ΕΚΕΙ ΕΩΣ ΑΝ ΕΙΠΩ ΣΟΙ ΜΕΛΛΕΙ ΓΑΡ ΗΡΩΔΗΣ ΖΗΤΙΝ ΤΟ ΠΕΔΙΟΝ ΤΟΥ ΑΠΟΛΕΣΕ ΑΥΤΟ
Da stand er auf, nahm das Kind und seine Mutter des Nachts, und zog hinweg nach Ägypten.
Ὁ δὲ ἐγερθεὶς, παρέλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ νυκτὸς καὶ ἀνεχώρησεν εἰς Αἴγυπτον,
Ο ΔΕ ΕΓΕΡΘΕΙΣ ΠΑΡΕΛΑΒΕ ΤΟ ΠΕΔΙΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΑΥΤΟΥ ΝΥΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΧΩΡΗΣΕΝ ΕΙΣ ΑΙΓΥΠΤΟΝ
Und er blieb daselbst bis zum Tode des Herodes, damit erfüllet würde, was von dem Herrn durch den Propheten gesagt worden ist, der da spricht: Aus Ägypten habe ich meinen Sohn gerufen.
καὶ ἦν ἐκεῖ ἕως τῆς τελευτῆς Ἡρῴδου, ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος, “Ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν Υἱόν μου.”
ΚΑΙ ΗΝ ΕΚΙ ΕΩΣ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΗΣ ΗΡΩΔΟΥ ΙΝΑ ΠΛΗΡΩΘΗ ΤΟ ΡΗΘΕΝ ΥΠΟ ΚΥ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΛΕΓΟΝΤΟΣ ΕΞ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΕΚΑΛΕΣΑ ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΜΟΥ
Als nun Herodes sah, dass er von den Weisen getäuscht war, wurde er sehr zornig, und schickte aus, und tötete in Bethlehem und in dessen ganzem Gebiete alle Knaben von zwei Jahren und darunter, nach der Zeit, welche er von den Weisen erkundet hatte.
Τότε Ἡρῴδης, ἰδὼν ὅτι ἐνεπαίχθη ὑπὸ τῶν μάγων, ἐθυμώθη λίαν καὶ ἀποστείλας, ἀνεῖλεν πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλέεμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω, κατὰ τὸν χρόνον ὃν ἠκρίβωσεν παρὰ τῶν μάγων.
ΤΟΤΕ ΗΡΩΔΗΣ ΙΔΩΝ ΟΤΙ ΕΝΕΠΕΧΘΗ ΥΠΟ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ ΕΘΥΜΩΘΗ ΛΙΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΙΛΑΣ ΑΝΕΙΛΕΝ ΠΑΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΠΑΙΔΑΣ ΤΟΥΣ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΚΑΙ ΕΝ ΠΑΣΙ ΤΟΙΣ ΟΡΙΟΙΣ ΑΥΤΗΣ ΑΠΟ ΔΙΕΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΩΤΕΡΩ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟΝ ΟΝ ΗΚΡΙΒΩΣΕΝ ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ
Damals ward erfüllt, was gesagt ist durch den Propheten Jeremias, da er spricht:
Τότε ἐπληρώθη τὸ ῥηθὲν διὰ Ἰερεμίου τοῦ προφήτου λέγοντος,
ΤΟΤΕ ΕΠΛΗΡΩΘΗ ΤΟ ΡΗΘΕΝ ΔΙΑ ΙΕΡΕΜΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΛΕΓΟΝΤΟΣ
Eine Stimme ward gehöret zu Rama, Weinens und Wehklagens viel; Rachel, die ihre Kinder beweinet, und sich nicht will trösten lassen, weil sie nicht mehr sind.
“Φωνὴ ἐν Ῥαμὰ ἠκούσθη, κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς, Ῥαχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελεν παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσίν.”
ΦΩΝΗ ΕΝ ΡΑΜΑ ΗΚΟΥΣΘΗ ΚΛΑΥΘΜΟΣ ΚΑΙ ΟΔΥΡΜΟΣ ΠΟΛΥΣ ΡΑΧΗΛ ΚΛΑΙΟΥΣΑ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΑΥΤΗΣ ΚΑΙ ΟΥΚ ΗΘΕΛΕΝ ΠΑΡΑΚΛΗΘΗΝΑΙ ΟΤΙ ΟΥΚ ΕΙΣΙΝ
Nachdem aber Herodes gestorben war, siehe, da erschien ein Engel des Herrn im Traume dem Joseph in Ägypten,
Τελευτήσαντος δὲ τοῦ Ἡρῴδου, ἰδοὺ, ἄγγελος Κυρίου φαίνεται κατʼ ὄναρ τῷ Ἰωσὴφ ἐν Αἰγύπτῳ
ΤΕΛΕΥΤΗΣΑΝΤΟΣ ΔΕ ΤΟΥ ΗΡΩΔΟΥ ΙΔΟΥ ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤ ΟΝΑΡ ΤΩ ΙΩΣΗΦ ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ
und sprach: Steh auf, nimm das Kind und seine Mutter, und zieh in das Land Israel; denn gestorben sind, die dem Kinde nach dem Leben strebten.
λέγων, “Ἐγερθεὶς, παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, καὶ πορεύου εἰς γῆν Ἰσραήλ, τεθνήκασιν γὰρ οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχὴν τοῦ παιδίου.”
ΛΕΓΩΝ ΕΓΕΡΘΕΙΣ ΠΑΡΑΛΑΒΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΡΑ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΠΟΡΕΥΟΥ ΕΙΣ ΓΗΝ ΙΗΛ ΤΕΘΝΗΚΑΣΙΝ ΓΑΡ ΟΙ ΖΗΤΟΥΝΤΕΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΤΟΥ ΠΕΔΙΟΥ
Da stand er auf, nahm das Kind und seine Mutter, und kam in das Land Israel.
Ὁ δὲ ἐγερθεὶς, παρέλαβεν τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, καὶ εἰσῆλθεν εἰς γῆν Ἰσραήλ.
Ο ΔΕ ΕΓΕΡΘΙΣ ΠΑΡΕΛΑΒΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΡΑ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΕΙΣΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΓΗΝ ΙΗΛ
Als er aber hörte, dass Archelaus in Judäa regiere anstatt des Herodes, seines Vaters, fürchtete er sich, dorthin zu ziehen; und im Traumgesicht unterwiesen, zog er in das Gebiet von Galiläa.
Ἀκούσας δὲ ὅτι Ἀρχέλαος βασιλεύει τῆς Ἰουδαίας ἀντὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Ἡρῴδου, ἐφοβήθη ἐκεῖ ἀπελθεῖν· χρηματισθεὶς δὲ κατʼ ὄναρ, ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη τῆς Γαλιλαίας,
ΑΚΟΥΣΑΣ ΔΕ ΟΤΙ ΑΡΧΕΛΑΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΙΑΣ ΑΝΤΙ ΤΟΥ ΠΡΣ ΑΥΤΟΥ ΗΡΩΔΟΥ ΕΦΟΒΗΘΗ ΕΚΕΙ ΑΠΕΛΘΕΙΝ ΧΡΗΜΑΤΙΣΘΕΙΣ ΔΕ ΚΑΤ ΟΝΑΡ ΑΝΕΧΩΡΗΣΕΝ ΕΙΣ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ
Und er kam, und wohnte in einer Stadt, welche Nazareth genannt wird; damit erfüllet würde, was durch die Propheten gesagt worden: Er wird Nazaräer genannt werden.
καὶ ἐλθὼν, κατῴκησεν εἰς πόλιν λεγομένην Ναζαρέτ, ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τῶν προφητῶν, ὅτι “Ναζωραῖος κληθήσεται.”
ΚΑΙ ΕΛΘΩΝ ΚΑΤΩΚΗΣΕΝ ΕΙΣ ΠΟΛΙΝ ΛΕΓΟΜΕΝΗΝ ΝΑΖΑΡΕΤ ΟΠΩΣ ΠΛΗΡΩΘΗ ΤΟ ΡΗΘΕΝ ΥΠΟ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΩΝ ΟΤΙ ΝΑΖΩΡΑΙΟΣ ΚΛΗΘΗΣΕΤΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
3. Kapitelerhaltene Verse: 17 · mit Bedeutungsnuance: 0
In jenen Tagen aber kam Johannes, der Täufer, und predigte in der Wüste von Judäa,
Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ἐκείναις παραγίνεται Ἰωάννης ὁ Βαπτιστὴς, κηρύσσων ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς Ἰουδαίας
ΕΝ ΔΕ ΤΑΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΕΚΕΙΝΑΙΣ ΠΑΡΑΓΙΝΕΤΑΙ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ ΚΗΡΥΣΣΩΝ ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ ΤΗΣ ΙΟΥΔΕΑΣ
und sprach: Tut Buße! denn das Himmelreich hat sich genahet.
λέγων, “Μετανοεῖτε, ἤγγικεν γὰρ ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.”
ΛΕΓΩΝ ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ ΗΓΓΙΚΕΝ ΓΑΡ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ
Dieser nämlich ist es, welcher verkündet ward von dem Propheten Isaias, wenn er spricht: Stimme eines Rufenden in der Wüste: Bereitet den Weg des Herrn; machet eben seine Pfade!
Οὗτος γάρ ἐστιν ὁ ῥηθεὶς διὰ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος, “Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ: ‘Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ.’”
ΟΥΤΟΣ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ Ο ΡΗΘΙΣ ΔΙΑ ΗΣΑΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΛΕΓΟΝΤΟΣ ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ ΕΤΟΙΜΑΣΑΤΕ ΤΗΝ ΟΔΟΝ ΚΥ ΕΥΘΙΑΣ ΠΟΙΕΙΤΕ ΤΑΣ ΤΡΙΒΟΥΣ ΑΥΤΟΥ
- warum dies wichtig ist Bei Jesaja (Jes 40,3) ist dies der Weg Jahwes. Der Schreiber gibt das Wort Herr als heiligen Namen wieder.
Johannes aber selbst hatte ein Kleid von Kamelhaaren und einen ledernen Gürtel um seine Lenden, seine Nahrung aber waren Heuschrecken und Waldhonig.
Αὐτὸς δὲ ὁ Ἰωάννης εἶχεν τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ ἀπὸ τριχῶν καμήλου καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, ἡ δὲ τροφὴ ἦν αὐτοῦ ἀκρίδες καὶ μέλι ἄγριον.
ΑΥΤΟΣ ΔΕ Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΙΧΕΝ ΤΟ ΕΝΔΥΜΑ ΑΥΤΟΥ ΑΠΟ ΤΡΙΧΩΝ ΚΑΜΗΛΟΥ ΚΑΙ ΖΩΝΗΝ ΔΕΡΜΑΤΙΝΗΝ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΟΣΦΥΝ ΑΥΤΟΥ Η ΔΕ ΤΡΟΦΗ ΗΝ ΑΥΤΟΥ ΑΚΡΙΔΕΣ ΚΑΙ ΜΕΛΙ ΑΓΡΙΟΝ
Da ging Jerusalem zu ihm hinaus, und ganz Judäa, und die ganze Gegend am Jordan.
Τότε ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν Ἱεροσόλυμα, καὶ πᾶσα ἡ Ἰουδαία, καὶ πᾶσα ἡ περίχωρος τοῦ Ἰορδάνου,
ΤΟΤΕ ΕΞΕΠΟΡΕΥΕΤΟ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΚΑΙ ΠΑΣΑ Η ΙΟΥΔΑΙΑ ∅ ΠΑΣΑ Η ΠΕΡΙΧΩΡΟΣ ΤΟΥ ΙΟΡΔΑΝΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und sie wurden von ihm im Jordan getauft, und bekannten ihre Sünden.
καὶ ἐβαπτίζοντο ἐν τῷ Ἰορδάνῃ Ποταμῷ ὑπʼ αὐτοῦ, ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.
ΚΑΙ ΕΒΑΠΤΙΖΟΝΤΟ ΕΝ ΤΩ ΙΟΡΔΑΝΗ ΠΟΤΑΜΩ ΥΠ ΑΥΤΟΥ ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΙ ΤΑΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΑΥΤΩΝ
Als er aber viele von den Pharisäern und Sadducäern zu seiner Taufe kommen sah, sprach er zu ihnen: Ihr Natterngezücht! wer hat euch gelehret, dem zukünftigen Zorne zu entfliehen?
Ἰδὼν δὲ πολλοὺς τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων ἐρχομένους ἐπὶ τὸ βάπτισμα αὐτοῦ, εἶπεν αὐτοῖς, “Γεννήματα ἐχιδνῶν, τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς;
ΙΔΩΝ ΔΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΤΩΝ ΦΑΡΙΣΑΙΩΝ ΚΑΙ ΣΑΔΔΟΥΚΑΙΩΝ ΕΡΧΟΜΕΝΟΥΣ ΕΠΙ ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΑΥΤΟΥ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΕΧΙΔΝΩΝ ΤΙΣ ΥΠΕΔΕΙΞΕΝ ΥΜΙΝ ΦΥΓΙΝ ΑΠΟ ΤΗΣ ΜΕΛΛΟΥΣΗΣ ΟΡ ΓΗΣ
Bringet denn würdige Früchte der Buße!
Ποιήσατε οὖν καρπὸν ἄξιον τῆς μετανοίας.
ΠΟΙΗΣΑΤΕ ΟΥΝ ΚΑΡΠΟΝ ΑΞΙΟΝ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ
Lasset euch nicht bedünken, bei euch selbst zu sagen: Wir haben Abraham zum Vater; denn ich sage euch: Gott kann dem Abraham aus diesen Steinen hier Kinder erwecken.
Καὶ μὴ δόξητε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς, πατέρα ἔχομεν τὸν Ἀβραάμ, λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι δύναται ὁ Θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ Ἀβραάμ.
ΚΑΙ ΜΗ ΔΟΞΗΤΕ ΛΕΓΙΝ ΕΝ ΕΑΥΤΟΙΣ ΠΡΑ ΕΧΟΜΕΝ ΤΟΝ ΑΒΡΑΑΜ ΛΕΓΩ ΓΑΡ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΔΥΝΑΤΑΙ Ο ΘΣ ΕΚ ΤΩΝ ΛΙΘΩΝ ΤΟΥΤΩΝ ΕΓΕΙΡΑΙ ΤΕΚΝΑ ΤΩ ΑΒΡΑΑΜ
Denn schon ist die Axt an die Wurzel der Bäume gelegt. Ein jeder Baum also, der keine guten Früchte bringt, wird umgehauen und in's Feuer geworfen.
Ἤδη δὲ ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται· πᾶν οὖν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται.
ΗΔΗ ΔΕ Η ΑΞΙΝΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΡΙΖΑΝ ΤΩΝ ΔΕΝΔΡΩΝ ΚΕΙΤΑΙ ΠΑΝ ΟΥΝ ΔΕΝΔΡΟΝ ΜΗ ΠΟΙΟΥΝ ΚΑΡΠΟΝ ΚΑΛΟΝ ΕΚΚΟΠΤΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΙΣ ΠΥΡ ΒΑΛΛΕΤΑΙ
Ich zwar taufe euch in Wasser zur Buße, der aber nach mir kommen wird, ist stärker als ich, dessen Schuhe zu tragen ich nicht würdig bin; dieser wird euch in heiligem Geiste und Feuer taufen.
Ἐγὼ μὲν ὑμᾶς βαπτίζω ἐν ὕδατι εἰς μετάνοιαν, ὁ δὲ ὀπίσω μου ἐρχόμενος ἰσχυρότερός μού ἐστιν, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς τὰ ὑποδήματα βαστάσαι. Αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ καὶ πυρί.
ΕΓΩ ΜΕΝ ΓΑΡ ΥΜΑΣ ∅ ΕΝ ΥΔΑΤΙ ΒΑΠΤΙΖΩ ΕΙΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΝ Ο ΔΕ ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΕΣΤΙΝ ΟΥ ΟΥΚ ΕΙΜΙ ΙΚΑΝΟΣ ΤΑ ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ ΒΑΣΤΑΣΑΙ ΑΥΤΟΣ ΥΜΑΣ ΒΑΠΤΙΣΙ ΕΝ ΠΝΙ ΑΓΙΩ ΚΑΙ ΠΥΡΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Seine Wurfschaufel hat er in seiner Hand und wird seine Tenne reinigen; seinen Weizen wird er in die Scheuer sammeln, die Spreu aber verbrennen mit unauslöschlichem Feuer.
Οὗ τὸ πτύον ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ διακαθαριεῖ τὴν ἅλωνα αὐτοῦ, καὶ συνάξει τὸν σῖτον αὐτοῦ εἰς τὴν ἀποθήκην, τὸ δὲ ἄχυρον κατακαύσει πυρὶ ἀσβέστῳ.”
ΟΥ ΤΟ ΠΤΥΟΝ ΕΝ ΤΗ ΧΕΙΡΙ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΚΑΘΑΡΙΕΙ ΤΗΝ ΑΛΩΝΑ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΑΞΕΙ ΤΟΝ ΣΙΤΟΝ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΠΟΘΗΚΗΝ ΤΟ ΔΕ ΑΧΥΡΟΝ ΚΑΤΑΚΑΥΣΙ ΠΥΡΙ ΑΣΒΕΣΤΩ
Damals kam Jesus aus Galiläa an den Jordan zu Johannes, um von ihm getauft zu werden.
Τότε παραγίνεται ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην πρὸς τὸν Ἰωάννην, τοῦ βαπτισθῆναι ὑπʼ αὐτοῦ.
ΤΟΤΕ ΠΑΡΑΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΙΣ ΑΠΟ ΤΗΣ ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ ΕΠΙ ΤΟΝ ΙΟΡΔΑΝΗΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗΝ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΘΗΝΑΙ ΥΠ ΑΥΤΟΥ
Johannes aber wehrte es ihm und sprach: Ich habe nötig, von dir getauft zu werden, und du kommst zu mir?
Ὁ δὲ διεκώλυεν αὐτὸν λέγων, “Ἐγὼ χρείαν ἔχω ὑπὸ σοῦ βαπτισθῆναι, καὶ σὺ ἔρχῃ πρός με;”
Ο ΔΕ ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΙΕΚΩΛΥΕΝ ΑΥΤΟΝ ΛΕΓΩΝ ΕΓΩ ΧΡΕΙΑΝ ΕΧΩ ΥΠΟ ΣΟΥ ΒΑΠΤΙΣΘΗΝΑΙ ΚΑΙ ΣΥ ΕΡΧΗ ΠΡΟΣ ΜΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Jesus aber antwortete und sprach zu ihm: Lasse es jetzt geschehen; denn also geziemt es sich uns, jegliche Gerechtigkeit zu erfüllen. Dann ließ er ihn hinzu.
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρὸς αὐτόν, “Ἄφες ἄρτι, οὕτως γὰρ πρέπον ἐστὶν ἡμῖν πληρῶσαι πᾶσαν δικαιοσύνην.” Τότε ἀφίησιν αὐτόν.
ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΔΕ Ο ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ ΑΦΕΣ ΑΡΤΙ ΟΥΤΩΣ ΓΑΡ ΠΡΕΠΟΝ ΕΣΤΙΝ ΗΜΙΝ ΠΛΗΡΩΣΑΙ ΠΑΣΑΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΝ ΤΟΤΕ ΑΦΙΗΣΙΝ ΑΥΤΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Als aber Jesus getauft war, stieg er sogleich aus dem Wasser herauf; und siehe, es öffneten sich ihm die Himmel, und er sah den Geist Gottes herabkommen über ihn und wie eine Taube herabsteigen.
Βαπτισθεὶς δὲ, ὁ Ἰησοῦς εὐθὺς ἀνέβη ἀπὸ τοῦ ὕδατος· καὶ ἰδοὺ, ἀνεῴχθησαν οἱ οὐρανοί, καὶ εἶδεν τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καταβαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν καὶ ἐρχόμενον ἐπʼ αὐτόν.
ΒΑΠΤΙΣΘΕΙΣ ΔΕ Ο ΙΣ ΕΥΘΥΣ ΑΝΕΒΗ ΑΠΟ ΤΟΥ ΥΔΑΤΟΣ ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΑΝΕΩΧΘΗΣΑΝ ΑΥΤΩ ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΚΑΙ ΕΙΔΕΝ ∅ ΠΝΑ ∅ ΘΥ ΚΑΤΑΒΑΙΝΟΝ ΩΣΕΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΑΝ ∅ ΕΡΧΟΜΕΝΟΝ ΕΠ ΑΥΤΟΝ
- warum dies wichtig ist Der Geist Gottes kommt auf den Sohn herab, und der Vater spricht aus dem Himmel: die Heiligste Dreifaltigkeit bei der Taufe.
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 4
Und siehe, eine Stimme vom Himmel sprach: Dieser ist mein Sohn, der geliebte, an welchem ich Wohlgefallen habe!
Καὶ ἰδοὺ, φωνὴ ἐκ τῶν οὐρανῶν λέγουσα, “Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου, ὁ ἀγαπητός ἐν ᾧ εὐδόκησα.”
ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΦΩΝΗ ΕΚ ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ ΛΕΓΟΥΣΑ ΟΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΥΙΟΣ ΜΟΥ Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΕΝ Ω ΕΥΔΟΚΗΣΑ
4. Kapitelerhaltene Verse: 25 · mit Bedeutungsnuance: 0
Da ward Jesus vom Geiste in die Wüste geführt, damit er von dem Teufel versucht würde.
Τότε ὁ Ἰησοῦς ἀνήχθη εἰς τὴν ἔρημον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος πειρασθῆναι ὑπὸ τοῦ διαβόλου.
ΤΟΤΕ Ο ΙΣ ΑΝΗΧΘΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΝΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟΝ ∅ ΠΕΙΡΑΣΘΗΝΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und nachdem er vierzig Tage und vierzig Nächte gefastet hatte, darnach hungerte ihn.
Καὶ νηστεύσας ἡμέρας τεσσεράκοντα καὶ νύκτας τεσσεράκοντα, ὕστερον ἐπείνασεν.
ΚΑΙ ΝΗΣΤΕΥΣΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΕΣΣΕΡΑΚΟΝΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑΚΟΝΤΑ ΝΥΚΤΑΣ ∅ ΥΣΤΕΡΟΝ ΕΠΙΝΑΣΕΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und es trat der Versucher zu ihm und sprach: Bist du Gottes Sohn, so sprich, dass diese Steine Brot werden!
Καὶ προσελθὼν ὁ πειράζων, εἶπεν αὐτῷ, “Εἰ Υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, εἰπὲ ἵνα οἱ λίθοι οὗτοι ἄρτοι γένωνται.”
ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΛΘΩΝ Ο ΠΙΡΑΖΩΝ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΩ ΕΙ ΥΙΟΣ ΕΙ ΤΟΥ ΘΥ ΕΙΠΟΝ ΙΝΑ ΟΙ ΛΙΘΟΙ ΟΥΤΟΙ ΑΡΤΟΙ ΓΕΝΩΝΤΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Er aber antwortete und sprach: Es steht geschrieben: Nicht vom Brote allein lebt der Mensch, sondern von jedem Worte, das aus dem Munde Gottes hervorgeht.
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, “Γέγραπται, ‘Οὐκ ἐπʼ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ὁ ἄνθρωπος, ἀλλʼ ἐπὶ παντὶ ῥήματι ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ.’”
Ο Δ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΕΙΠΕΝ ΓΕΓΡΑΠΤΑΙ ΟΥΚ ΕΠ ΑΡΤΩ ΜΟΝΩ ΖΗΣΕΤΑΙ Ο ΑΝΟΣ ΑΛΛ ΕΠΙ ΠΑΝΤΙ ΡΗ ΜΑΤΙ ΕΚΠΟΡΕΥΟΜΕΝΩ ΔΙΑ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΘΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Darauf nahm ihn der Teufel mit sich in die heilige Stadt, und stellte ihn auf die Zinne des Tempels,
Τότε παραλαμβάνει αὐτὸν ὁ διάβολος εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν, καὶ ἔστησεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ πτερύγιον τοῦ ἱεροῦ,
ΤΟΤΕ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΙ ΑΥΤΟΝ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΠΟΛΙΝ ΚΑΙ ΕΣΤΗΣΕΝ ΑΥΤΟΝ ΕΠΙ ΤΟ ΠΤΕΡΥΓΙΟΝ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ
und sprach zu ihm: Bist du Gottes Sohn, so stürze dich hinab; denn es steht geschrieben: Er hat seinen Engeln Befehl gegeben deinetwegen, und sie werden dich auf den Händen tragen, damit du nicht etwa deinen Fuß an einen Stein stoßest.
καὶ λέγει αὐτῷ, “Εἰ Υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, βάλε σεαυτὸν κάτω· γέγραπται γὰρ, ὅτι ‘Τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἐντελεῖται περὶ σοῦ’, καὶ, ‘Ἐπὶ χειρῶν ἀροῦσίν σε, μήποτε προσκόψῃς πρὸς λίθον τὸν πόδα σου.’”
ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΩ ΕΙ ΥΙΟΣ ΕΙ ΤΟΥ ΘΥ ΒΑΛΕ ΣΕΑΥΤΟΝ ΚΑΤΩ ΓΕΓΡΑΠΤΑΙ ΓΑΡ ΟΤΙ ΤΟΙΣ ΑΓΓΕΛΟΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΝΤΕΛΕΙΤΕ ΠΕΡΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙ ΧΕΙΡΩΝ ΑΡΟΥΣΙ ΣΕ ΜΗΠΟΤΕ ΠΡΟΣΚΟΨΗΣ ΠΡΟΣ ΛΙΘΟΝ ΤΟΝ ΠΟΔΑ ΣΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Jesus aber sprach zu ihm: Es steht aber auch geschrieben: Du sollst den Herrn, deinen Gott, nicht versuchen!
Ἔφη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, “Πάλιν γέγραπται, ‘Οὐκ ἐκπειράσεις Κύριον τὸν Θεόν σου.’”
ΕΦΗ ΑΥΤΩ Ο ΙΣ ΠΑΛΙΝ ΓΕΓΡΑΠΤΑΙ ΟΥΚ ΕΚΠΙΡΑΣΕΙΣ ΚΝ ΤΟΝ ΘΝ ΣΟΥ
Wiederum nahm ihn der Teufel mit auf einen sehr hohen Berg, und zeigte ihm alle Königreiche der Welt und ihre Herrlichkeit,
Πάλιν παραλαμβάνει αὐτὸν ὁ διάβολος εἰς ὄρος ὑψηλὸν λίαν, καὶ δείκνυσιν αὐτῷ πάσας τὰς βασιλείας τοῦ κόσμου καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν,
ΠΑΛΙΝ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΑΥΤΟΝ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΕΙΣ ΟΡΟΣ ΥΨΗΛΟΝ ΛΙΑΝ ΚΑΙ ΔΙΚΝΥΕΙ ΑΥΤΩ ΠΑΣΑΣ ΤΑΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΟΞΑΝ ΑΥΤΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
und sprach zu ihm: Dieses alles werde ich dir geben, wenn du niederfällst und mich anbetest.
καὶ εἶπεν αὐτῷ, “Ταῦτά σοι πάντα δώσω, ἐὰν πεσὼν προσκυνήσῃς μοι.”
ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΩ ΤΑΥΤΑ ΣΟΙ ΠΑΝΤΑ ΔΩΣΩ ΕΑΝ ΠΕΣΩΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗΣ ΜΟΙ
Da sprach Jesus zu ihm: Weiche, Satan! denn es steht geschrieben: Den Herrn deinen Gott sollst du anbeten und ihm allein dienen!
Τότε λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, “Ὕπαγε, Σατανᾶ· γέγραπται γάρ, ‘Κύριον τὸν Θεόν σου προσκυνήσεις, καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις.’”
ΤΟΤΕ ΛΕΓΙ ΑΥΤΩ Ο ΙΣ ΥΠΑΓΕ ΣΑΤΑΝΑ ΓΕΓΡΑΠΤΑΙ ΓΑΡ ΚΝ ΤΟΝ ΘΝ ΣΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΩ ΜΟΝΩ ΛΑΤΡΕΥΣΙΣ
- warum dies wichtig ist Jesus selbst sagt, dass man allein Gott anbetet, und dennoch empfängt er die Anbetung der Jünger (14,33; 28,9; 28,17).
Hierauf verließ ihn der Teufel; und siehe, Engel traten hinzu und dienten ihm.
Τότε ἀφίησιν αὐτὸν ὁ διάβολος, καὶ ἰδοὺ, ἄγγελοι προσῆλθον καὶ διηκόνουν αὐτῷ.
ΤΟΤΕ ΑΦΙΗΣΙΝ ΑΥΤΟΝ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΑΓΓΕΛΟΙ ΠΡΟΣΗΛΘΟΝ ΚΑΙ ΔΙΗΚΟΝΟΥΝ ΑΥΤΩ
Da aber Jesus hörte, dass Johannes überantwortet worden war, zog er sich zurück nach Galiläa.
Ἀκούσας δὲ ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν.
ΑΚΟΥΣΑΣ ΔΕ ΟΤΙ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΡΕΔΟΘΗ ΑΝΕΧΩΡΗΣΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΑΛΙΛΑΙΑΝ
Und er verließ die Stadt Nazareth, und kam und wohnte in Kapharnaum, welches am Meere gelegen ist, an den Grenzen Zabulons und Nephthalims,
Καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρὰ, ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καφαρναοὺμ, τὴν παραθαλασσίαν ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ·
ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΙΠΩΝ ΤΗΝ ΝΑΖΑΡΑ ΕΛΘΩΝ ΚΑΤΩΚΗΣΕΝ ΕΙΣ ΚΑΦΑΡΝΑΟΥΜ ΤΗΝ ΠΑΡΑΘΑΛΑΣΣΙΑΝ ΕΝ ΟΡΙΟΙΣ ΖΑΒΟΥΛΩΝ ΚΑΙ ΝΕΦΘΑΛΕΙΜ
damit erfüllt würde, was durch den Propheten Isaias gesagt worden:
ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος,
ΙΝΑ ΠΛΗΡΩΘΗ ΤΟ ΡΗΘΕΝ ΔΙΑ ΗΣΑΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΛΕΓΟΝΤΟΣ
Das Land Zabulon und das Land Nephthalim, Weg am Meere jenseits des Jordan, Galiläa der Heiden,
“Γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν.
ΓΗ ΖΑΒΟΥΛΩΝ ΚΑΙ ΓΗ ΝΕΦΘΑΛΕΙΜ ΟΔΟΝ ΘΑΛΑΣΣΗΣ ΠΕΡΑΝ ΤΟΥ ΙΟΡΔΑΝΟΥ ΓΑΛΙΛΑΙΑ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ
das Volk, das in Finsternissen saß, sah ein großes Licht; und denen, die im Bereich des Todesschattens sitzen, strahlte ein Licht auf.
Ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκοτίᾳ φῶς εἶδεν μέγα, καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου, φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς.”
Ο ΛΑΟΣ Ο ΚΑΘΗΜΕΝΟΣ ΕΝ ΣΚΟΤΙΑ ΦΩΣ ΕΙΔΕΝ ΜΕΓΑ ΚΑΙ ΤΟΙΣ ΚΑΘΗΜΕΝΟΙΣ ΕΝ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΣΚΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ ΦΩΣ ΑΝΕΤΙΛΕΝ ΑΥΤΟΙΣ
Von dieser Zeit an begann Jesus zu predigen und zu sagen: Tuet Buße! denn das Himmelreich hat sich genahet.
Ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καὶ λέγειν, “Μετανοεῖτε, ἤγγικεν γὰρ ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.”
ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΗΡΞΑΤΟ Ο ΙΣ ΚΗΡΥΣΣΕΙΝ ΚΑΙ ΛΕΓΙΝ ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ ΗΓΓΙΚΕΝ ΓΑΡ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ
Als aber Jesus längs des galiläischen Meeres wandelte, sah er zwei Brüder, Simon, der Petrus genannt wird, und Andreas, seinen Bruder, wie sie eben das Netz in's Meer warfen; denn sie waren Fischer.
Περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας, εἶδεν δύο ἀδελφούς, Σίμωνα τὸν λεγόμενον Πέτρον καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν, ἦσαν γὰρ ἁλεεῖς.
ΠΕΡΙΠΑΤΩΝ ΔΕ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ ΤΗΣ ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ ΕΙΔΕΝ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΣΙΜΩΝΑ ΤΟΝ ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΝ ΠΕΤΡΟΝ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΑΝ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟΝ ΑΥΤΟΥ ΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ ΗΣΑΝ ΓΑΡ ΑΛΙΕΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und er sprach zu ihnen: Folget mir nach, und ich werde euch zu Menschenfischern machen!
Καὶ λέγει αὐτοῖς, “Δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλεεῖς ἀνθρώπων.”
ΚΑΙ ΛΕΓΕΙ ΑΥΤΟΙΣ ΔΕΥ ΤΕ ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΩ ΥΜΑΣ ΓΕΝΕΣΘΑΙ ΑΛΙΕΙΣ ΑΝΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Sie aber verließen alsbald ihre Netze und folgten ihm.
Οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα, ἠκολούθησαν αὐτῷ.
ΟΙ ΔΕ ΕΥΘΕΩΣ ΑΦΕΝΤΕΣ ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΗΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΑΥΤΩ
Und als er von dort weiter ging, sah er zwei andere Brüder, Jakobus, den Sohn des Zebedäus, und Johannes, seinen Bruder, welche in dem Schiffe mit Zebedäus, ihrem Vater, ihre Netze ausbesserten; und er berief sie.
Καὶ προβὰς ἐκεῖθεν, εἶδεν ἄλλους δύο ἀδελφούς, Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ Ζεβεδαίου τοῦ πατρὸς αὐτῶν, καταρτίζοντας τὰ δίκτυα αὐτῶν, καὶ ἐκάλεσεν αὐτούς.
ΚΑΙ ΠΡΟΒΑΣ ΕΚΕΙΘΕΝ ΙΔΕΝ ΑΛΛΟΥΣ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΙΑΚΩΒΟΝ ΤΟΝ ΤΟΥ ΖΕΒΕΔΑΙΟΥ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΗΝ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟΝ ΕΑΥΤΟΥ ΕΝ ΤΩ ΠΛΟΙΩ ΜΕΤΑ ΖΕΒΕΔΑΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΣ ΑΥΤΩΝ ΚΑΤΑΡΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΑΛΕΣΕΝ ΑΥΤΟΥΣ
Sie aber verließen alsogleich die Netze und ihren Vater, und folgten ihm.
Οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν, ἠκολούθησαν αὐτῷ.
ΟΙ ΔΕ ΕΥΘΕΩΣ ΑΦΕΝΤΕΣ ΤΟ ΠΛΟΙΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΑΥΤΩΝ ΗΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΑΥΤΩ
Und Jesus zog umher in ganz Galiläa, indem er in ihren Synagogen lehrte, und das Evangelium des Reiches predigte, und alle Krankheiten und jegliches Gebrechen unter dem Volke heilte.
Καὶ περιῆγεν ὁ Ἰησοῦς ἐν ὅλῃ τῇ Γαλιλαίᾳ, διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν, καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας, καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ.
ΚΑΙ ΠΕΡΙΗΓΕΝ Ο ΙΣ ∅ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΓΑΛΙΛΑΙΑΝ ΔΙΔΑΣΚΩΝ ΕΝ ΤΑΙΣ ΣΥΝΑΓΩΓΑΙΣ ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ ΚΗΡΥΣΣΩΝ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΩΝ ΠΑΣΑΝ ΝΟΣΟΝ ΚΑΙ ΠΑΣΑΝ ΜΑΛΑΚΙΑΝ ΕΝ ΤΩ ΛΑΩ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und das Gerücht von ihm breitete sich aus durch ganz Syrien, und sie brachten zu ihm alle Leidenden, mit allerlei Krankheiten und Qualen Behaftete, Besessene, Mondsüchtige, und Gelähmte, und er heilte sie.
Καὶ ἀπῆλθεν ἡ ἀκοὴ αὐτοῦ εἰς ὅλην τὴν Συρίαν. Καὶ προσήνεγκαν αὐτῷ πάντας τοὺς κακῶς, ἔχοντας ποικίλαις νόσοις, καὶ βασάνοις συνεχομένους, δαιμονιζομένους, καὶ σεληνιαζομένους, καὶ παραλυτικούς, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτούς.
ΚΑΙ ΕΞΗΛΘΕΝ Η ΑΚΟΗ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΠΑΣΑΝ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΗΝΕΓΚΑΝ ΑΥΤΩ ΠΑΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΚΑΚΩΣ ΕΧΟΝΤΑΣ ΠΟΙΚΙΛΑΙΣ ΝΟΣΟΙΣ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΟΙΣ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΜΟΝΙΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕΛΗΝΙΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΕΘΕΡΑΠΕΥΣΕΝ ΑΥΤΟΥΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Auch folgten ihm viel Scharen Volkes aus Galiläa, und aus dem Gebiete der zehn Städte, und aus Jerusalem, und von Judäa, und von jenseits des Jordan her.
Καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοὶ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας, καὶ Δεκαπόλεως, καὶ Ἱεροσολύμων, καὶ Ἰουδαίας, καὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου.
ΚΑΙ ΗΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΑΥΤΩ ΟΧΛΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΟ ΤΗΣ ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΚΑΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΚΑΙ ΙΟΥΔΑΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΑΝ ΤΟΥ ΙΟΡΔΑΝΟΥ
5. Kapitelerhaltene Verse: 48 · mit Bedeutungsnuance: 0
Als aber Jesus die Scharen sah, stieg er den Berg hinan, und als er sich niedergesetzt hatte, traten seine Jünger zu ihm.
Ἰδὼν δὲ τοὺς ὄχλους, ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος· καὶ καθίσαντος αὐτοῦ, προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.
ΙΔΩΝ ΔΕ ΤΟΥΣ ΟΧΛΟΥΣ ΑΝΕΒΗ ΕΙΣ ΤΟ ΟΡΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΙΣΑΝΤΟΣ ΑΥΤΟΥ ΠΡΟΣΗΛΘΟΝ ΑΥΤΩ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΑΥΤΟΥ
Und er tat seinen Mund auf, lehrte sie, und sprach:
Καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ, ἐδίδασκεν αὐτοὺς λέγων,
ΚΑΙ ΑΝΟΙΞΑΣ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΑΥΤΟΥ ΕΔΙΔΑΣΚΕΝ ΑΥΤΟΥΣ ΛΕΓΩΝ
Selig die Armen im Geiste; denn ihrer ist das Himmelreich!
“Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.
ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΠΤΩΧΟΙ ΤΩ ΠΝΙ ΟΤΙ ΑΥΤΩΝ ΕΣΤΙΝ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ
Selig die Sanftmütigen; denn sie werden das Land besitzen!
Μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται.
ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΠΕΝΘΟΥΝΤΕΣ ΝΥΝ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΠΑΡΑΚΛΗΘΗΣΟΝΤΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Selig die Trauernden; denn sie werden getröstet werden!
Μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσιν τὴν γῆν.
ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΠΡΑΕΙΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΟΥΣΙΝ ΤΗΝ ΓΗΝ
Selig, die hungern und dürsten nach der Gerechtigkeit; denn sie werden gesättiget werden!
Μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται.
ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΠΙΝΩΝΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΨΩΝΤΕΣ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΝ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΧΟΡΤΑΣΘΗΣΟΝΤΑΙ
Selig die Barmherzigen, denn sie werden Barmherzigkeit erlangen!
Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται.
ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΕΛΕΗΜΟΝΕΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΕΛΕΗΘΗΣΟΝΤΑΙ
Selig, die reinen Herzens sind, denn sie werden Gott schauen!
Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται.
ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΚΑΘΑΡΟΙ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΤΟΝ ΘΝ ΟΨΟΝΤΑΙ
Selig die Friedfertigen, denn sie werden Kinder Gottes genannt werden!
Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται.
ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΙΡΗΝΟΠΟΙΟΙ ΟΤΙ ∅ ΥΙΟΙ ΘΥ ΚΛΗΘΗΣΟΝΤΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Selig, die um der Gerechtigkeit willen Verfolgung leiden, denn ihrer ist das Himmelreich!
Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.
ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΔΕΔΙΩΓΜΕΝΟΙ ΕΝΕΚΕΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΟΤΙ ΑΥΤΩΝ ΕΣΤΙΝ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ
Selig seid ihr, wenn euch die Menschen schmähen und verfolgen, und alles Böse mit Unwahrheit wider euch reden um meinetwillen!
Μακάριοί ἐστε ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσιν καὶ εἴπωσιν πᾶν πονηρὸν καθʼ ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ.
ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΕΣΤΕ ΟΤΑΝ ΟΝΕΙΔΙΣΩΣΙΝ ΥΜΑΣ ΚΑΙ ΔΙΩΞΟΥΣΙΝ ΚΑΙ ΕΙΠΩΣΙΝ ΠΑΝ ΠΟΝΗΡΟΝ ΚΑΘ ΥΜΩΝ ΨΕΥΔΟΜΕΝΟΙ ΕΝΕΚΕΝ ΕΜΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Freuet euch, und frohlocket; denn euer Lohn ist groß im Himmel! Denn ebenso haben sie die Propheten verfolgt, die vor euch waren.
Χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς· οὕτως γὰρ ἐδίωξαν τοὺς προφήτας τοὺς πρὸ ὑμῶν.
ΧΑΙΡΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΓΑΛΛΙΑΣΘΕ ΟΤΙ Ο ΜΙΣΘΟΣ ΥΜΩΝ ΠΟΛΥΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΟΥΝΟΙΣ ΟΥΤΩΣ ΓΑΡ ΕΔΙΩΞΑΝ ΤΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΑΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟ ΥΜΩΝ
Ihr seid das Salz der Erde; wenn nun das Salz seine Kraft verliert, womit soll man es salzen? Es taugt zu nichts mehr, als dass es hinausgeworfen und von den Menschen zertreten werde.
Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς· ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἁλισθήσεται; Εἰς οὐδὲν ἰσχύει ἔτι, εἰ μὴ βληθὲν ἔξω, καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων.
ΥΜΙΣ ΕΣΤΕ ΤΟ ΑΛΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΕΑΝ ΔΕ ΤΟ ΑΛΑ ΜΩΡΑΝΘΗ ΕΝ ΤΙΝΙ ΑΛΙΣΘΗΣΕΤΑΙ ΕΙΣ ΟΥΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ΕΤΙ ΕΙ ΜΗ ΒΛΗΘΕΝ ΕΞΩ ΚΑΤΑΠΑΤΙΣΘΕ ΥΠΟ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Ihr seid das Licht der Welt. Eine Stadt, die auf einem Berge liegt, kann nicht verborgen bleiben.
Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. Οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη.
ΥΜΕΙΣ ΕΣΤΑΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΟΥ ΔΥΝΑΤΑΙ ΠΟΛΙΣ ΚΡΥΒΗΝΑΙ ΕΠΑΝΩ ΟΡΟΥΣ ΚΕΙΜΕΝΗ
Auch zündet man keine Leuchte an und stellt sie unter den Scheffel, sondern auf den Leuchter, damit sie allen leuchte, die im Hause sind.
Οὐδὲ καίουσιν λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλʼ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσιν τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ.
ΟΥΔΕ ΚΕΟΥΣΙΝ ΛΥΧΝΟΝ ΚΑΙ ΤΙΘΕΑΣΙΝ ΑΥΤΟΝ ΥΠΟ ΤΟΝ ΜΟΔΙΟΝ ΑΛΛ ΕΠΙ ΤΗΝ ΛΥΧΝΙΑΝ ΚΑΙ ΛΑΜΠΙ ΠΑΣΙΝ ΤΟΙΣ ΕΝ ΤΗ ΟΙΚΙΑ
So leuchte euer Licht vor den Menschen, auf dass sie eure guten Werke sehen, und euern Vater preisen, der im Himmel ist.
Οὕτως λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα, καὶ δοξάσωσιν τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
ΟΥΤΩΣ ΛΑΜΨΑΤΩ ΤΟ ΦΩΣ ΥΜΩΝ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΩΝ ΑΝΩΝ ΟΠΩΣ ΙΔΩΣΙΝ ΥΜΩΝ ΤΑ ΚΑΛΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΔΟΞΑΣΩΣΙΝ ΤΟΝ ΠΡΑ ΥΜΩΝ ΤΟΝ ΕΝ ΤΟΙΣ ΟΥΝΟΙΣ
Glaubet nicht, dass ich gekommen sei, das Gesetz oder die Propheten aufzuheben. Ich bin nicht gekommen, sie aufzuheben, sondern zu erfüllen.
Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι, ἀλλὰ πληρῶσαι.
ΜΗ ΝΟΜΙΣΗΤΕ ΟΤΙ ΗΛΘΟΝ ΚΑΤΑΛΥΣΑΙ ΤΟΝ ΝΟΜΟΝ Η ΤΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΑΣ ΟΥΚ ΗΛΘΟΝ ΚΑΤΑΛΥΣΑΙ ΑΛΛΑ ΠΛΗΡΩΣΑΙ
Denn wahrlich, ich sage euch: Bis Himmel und Erde vergehen, wird nicht ein Strichlein oder ein Punkt vom Gesetze vergehen, bis alles geschieht!
Ἀμὴν, γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου, ἕως ἂν πάντα γένηται.
ΑΜΗΝ ΓΑΡ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΕΩΣ ΑΝ ΠΑΡΕΛΘΗ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΓΗ ΙΩΤΑ ΕΝ Η ΜΙΑ ΚΕΡΕΑ ΟΥ ΜΗ ΠΑΡΕΛΘΗ ΑΠΟ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΕΩΣ ΑΝ ΠΑΝΤΑ ΓΕΝΗΤΑΙ
Wer also etwa eines von diesen mindesten Geboten aufhebt und die Menschen so lehrt, wird der Mindeste genannt werden im Himmelreiche; wer sie aber hält und lehrt, der wird ein Großer genannt werden im Himmelreiche.
Ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων, καὶ διδάξῃ οὕτως τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν Οὐρανῶν· ὃς δʼ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν Οὐρανῶν.
ΟΣ ΕΑΝ ΟΥΝ ΛΥΣΗ ΜΙΑΝ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ ΤΟΥΤΩΝ ΤΩΝ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΔΙΔΑΞΗ ΟΥΤΩΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ ΚΛΗΘΗΣΕΤΕ ΕΝ ΤΗ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ ΟΣ Δ ΑΝ ΠΟΙΗΣΗ ∅ ΔΙΔΑΞΗ ΟΥΤΟΣ ΜΕΓΑΣ ΚΛΗΘΗΣΕΤΑΙ ΕΝ ΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Denn ich sage euch: Wenn eure Gerechtigkeit nicht vollkommener sein wird, als die der Schriftgelehrten und Pharisäer, so werdet ihr nicht in das Himmelreich eingehen.
Λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι ἐὰν μὴ περισσεύσῃ ὑμῶν ἡ δικαιοσύνη πλεῖον τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν.
ΛΕΓΩ ΓΑΡ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΕΑΝ ΜΗ ΠΕΡΙΣΣΕΥΣΗ ΥΜΩΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΠΛΙΕΟΝ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΝ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΩΝ ΟΥ ΜΗ ΕΙΣΕΛΘΗΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΑΝ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Ihr habt gehört, dass den Alten gesagt worden ist: Du sollst nicht töten; wer aber getötet hat, wird dem Gerichte verfallen sein!
Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις, ‘“Οὐ φονεύσεις”, ὃς δʼ, ἂν φονεύσῃ, ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει.’
ΗΚΟΥΣΑΤΕ ΟΤΙ ΕΡΡΕΘΗ ΤΟΙΣ ΑΡΧΑΙΟΙΣ ΟΥ ΦΟΝΕΥΣΕΙΣ ΟΣ Δ ΑΝ ΦΟΝΕΥΣΗ ΕΝΟΧΟΣ ΕΣΤΑΙ ΤΗ ΚΡΙΣΕΙ
Ich aber sage euch: Jeder, der seinem Bruder zürnt, wird dem Gerichte verfallen sein. Wer aber zu seinem Bruder sagt: Raka! wird dem Rate verfallen sein. Wer aber sagt: Du Narr! wird dem höllischen Feuer verfallen sein.
Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ὀργιζόμενος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει· ὃς δʼ ἂν εἴπῃ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, ‘Ῥακά’, ἔνοχος ἔσται τῷ Συνεδρίῳ· ὃς δʼ ἂν εἴπῃ, ‘Μωρέ’, ἔνοχος ἔσται εἰς τὴν Γέενναν τοῦ πυρός.
ΕΓΩ ΔΕ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ∅ ΠΑΣ Ο ΟΡΓΙΖΟΜΕΝΟΣ ΤΩ ΑΔΕΛΦΩ ΑΥΤΟΥ ΕΝΟΧΟΣ ΕΣΤΕ ΤΗ ΚΡΙΣΕΙ ΟΣ Δ ΑΝ ΕΙΠΗ ΤΩ ΑΔΕΛΦΩ ΑΥΤΟΥ ΡΑΚΑ ΕΝΟΧΟΣ ΕΣΤΑΙ ΤΩ ΣΥΝΕΔΡΙΩ ΟΣ Δ ΑΝ ΕΙΠΗ ΜΩΡΕ ΕΝΟΧΟΣ ΕΣΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΕΝΝΑΝ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Wenn du daher deine Gabe zu dem Altare bringest, und du erinnerst dich daselbst, dass dein Bruder etwas wider dich hat,
Ἐὰν οὖν προσφέρῃς τὸ δῶρόν σου ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, κἀκεῖ μνησθῇς ὅτι ὁ ἀδελφός σου ἔχει τι κατὰ σοῦ,
ΕΑΝ ΟΥΝ ΠΡΟΣΦΕΡΗΣ ΤΟ ΔΩΡΟΝ ΣΟΥ ΕΠΙ ΤΟ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟΝ ΚΑΚΕΙ ΜΝΗΣΘΗΣ ΟΤΙ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΣΟΥ ΕΧΙ ΤΙ ΚΑΤΑ ΣΟΥ
so lass deine Gabe allda vor dem Altare, und gehe hin, und versöhne dich zuvor mit deinem Bruder; und dann komm, und opfere deine Gabe!
ἄφες ἐκεῖ τὸ δῶρόν σου ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου. Καὶ ὕπαγε πρῶτον διαλλάγηθι τῷ ἀδελφῷ σου, καὶ τότε ἐλθὼν, πρόσφερε τὸ δῶρόν σου.
ΑΦΕΣ ΕΚΙ ΤΟ ΔΩΡΟΝ ΣΟΥ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΟΥ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΥΠΑΓΕ ΠΡΩΤΟΝ ΔΙΑΛΛΑΓΗΘΙ ΤΩ ΑΔΕΛΦΩ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΕΛΘΩΝ ΠΡΟΣΦΕΡΕ ΤΟ ΔΩΡΟΝ ΣΟΥ
Sei deinem Widersacher willfährig ohne zögern, so lange du mit ihm auf dem Wege bist, damit dich nicht der Widersacher dem Richter überantworte, und der Richter dich dem Schergen übergebe, und du in den Kerker geworfen werdest.
Ἴσθι εὐνοῶν τῷ ἀντιδίκῳ σου ταχὺ, ἕως ὅτου εἶ μετʼ αὐτοῦ ἐν τῇ ὁδῷ, μήποτέ σε παραδῷ ὁ ἀντίδικος τῷ κριτῇ, καὶ ὁ κριτὴς τῷ ὑπηρέτῃ, καὶ εἰς φυλακὴν βληθήσῃ.
ΙΣΘΙ ΕΥΝΟΩΝ ΤΩ ΑΝΤΙΔΙΚΩ ΣΟΥ ΤΑΧΥ ΕΩΣ ΟΤΟΥ ΕΙ ΜΕΤ ΑΥΤΟΥ ΕΝ ΤΗ ΟΔΩ ΜΗΠΟΤΕ ΣΕ ΠΑΡΑΔΩ Ο ΑΝΤΙΔΙΚΟΣ ΤΩ ΚΡΙΤΗ ΚΑΙ Ο ΚΡΙΤΗΣ ΤΩ ΥΠΗΡΕΤΗ ΚΑΙ ΕΙΣ ΦΥΛΑΚΗΝ ΒΛΗΘΗΣΗ
Wahrlich, ich sage dir, du wirst von dort nicht herauskommen, bis du den letzten Heller bezahlt hast!
Ἀμὴν, λέγω σοι, οὐ μὴ ἐξέλθῃς ἐκεῖθεν, ἕως ἂν ἀποδῷς τὸν ἔσχατον κοδράντην.
ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΣΟΙ ΟΥ ΜΗ ΕΞΕΛΘΗΣ ΕΚΙΘΕΝ ΕΩΣ ΑΝ ΑΠΟΔΩΣ ΤΟΝ ΕΣΧΑΤΟΝ ΚΟΔΡΑΝΤΗΝ
Ihr habt gehört, dass den Alten gesagt ist: Du sollst nicht ehebrechen!
Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη, ‘Οὐ μοιχεύσεις.’
ΗΚΟΥΣΑΤΕ ΟΤΙ ΕΡΡΕΘΗ ΟΥ ΜΟΙΧΕΥΣΙΣ
Ich aber sage euch: Ein jeder, der ein Weib, um es zu begehren, ansieht, hat schon an ihr Ehebruch begangen in seinem Herzen.
Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτὴν, ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ.
ΕΓΩ ΔΕ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΠΑΣ Ο ΒΛΕΠΩΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΠΙΘΥΜΗΣΕ ΑΥΤΗΣ ΗΔΗ ΕΜΟΙΧΕΥΣΕΝ ΑΥΤΗΝ ΕΝ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wenn aber dein rechtes Auge dich ärgert, so reiße es aus, und wirf es von dir; denn es ist dir besser, dass von deinen Gliedern eines verloren gehe, als dass dein ganzer Leib in die Hölle geworfen werde.
Εἰ δὲ ὁ ὀφθαλμός σου ὁ δεξιὸς σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ, συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου, καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου βληθῇ εἰς Γέενναν.
ΕΙ ΔΕ Ο ΟΦΘΑΛΜΟΣ ΣΟΥ Ο ΔΕΞΙΟΣ ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΙ ΣΕ ΕΞΕΛΕ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΒΑΛΕ ΑΠΟ ΣΟΥ ΣΥΜΦΕ ΡΙ ΓΑΡ ΣΟΙ ΙΝΑ ΑΠΟΛΗΤΑΙ ΕΝ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΟΥ ΚΑΙ ΜΗ ΟΛΟΝ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ ΒΛΗΘΗ ΕΙΣ ΓΕΕΝΝΑΝ
Und wenn deine rechte Hand dich ärgert, so haue sie ab, und wirf sie von dir; denn es ist besser für dich, dass von deinen Gliedern eines verloren sei, als dass dein ganzer Leib in die Hölle fahre.
Καὶ εἰ ἡ δεξιά σου χεὶρ σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὴν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ, συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου, καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου εἰς Γέενναν ἀπέλθῃ.
ΚΑΙ ΕΙ Η ΔΕΞΙΑ ΣΟΥ ΧΕΙΡ ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΙ ΣΕ ΕΚΚΟΨΟΝ ΑΥΤΗΝ ΚΑΙ ΒΑΛΕ ΑΠΟ ΣΟΥ ΣΥΜΦΕΡΙ ΓΑΡ ΣΟΙ ΙΝΑ ΑΠΟΛΗΤΑΙ ΕΝ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΟΥ ∅ ΜΗ ΟΛΟΝ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ ΕΙΣ ΓΕΕΝΝΑΝ ΑΠΕΛΘΗ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Es ist auch gesagt worden: Wer immer sein Weib entlässt, gebe ihr einen Scheidebrief.
Ἐρρέθη δέ, ‘Ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, δότω αὐτῇ ἀποστάσιον.’
ΕΡΡΕΘΗ ΔΕ ΟΣ ΑΝ ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΥΤΟΥ ΔΟΤΩ ΑΥΤΗ ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΝ
Ich aber sage euch: Jeder, der sein Weib entlässt, außer um des Ehebruches willen, macht, dass sie die Ehe bricht; und wer eine Entlassene zur Ehe nimmt, bricht die Ehe.
Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ἀπολύων τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, παρεκτὸς λόγου πορνείας, ποιεῖ αὐτὴν μοιχευθῆναι, καὶ ὃς ἐὰν ἀπολελυμένην γαμήσῃ, μοιχᾶται.
ΕΓΩ ΔΕ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΠΑΣ Ο ΑΠΟΛΥΩΝ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΥΤΟΥ ΠΑΡΕΚΤΟΣ ΛΟΓΟΥ ΠΟΡΝΙΑΣ ΠΟΙΕΙ ΑΥΤΗΝ ΜΟΙΧΕΥΘΗΝΑΙ ΚΑΙ ΟΣ ΕΑΝ ΑΠΟΛΕΛΥΜΕΝΗΝ ΓΑΜΗΣΗ ΜΟΙΧΑΤΑΙ
Wiederum habt ihr gehört, dass den Alten gesagt ist: Du sollst nicht falsch schwören, sollst aber dem Herrn halten, was du geschworen hast.
Πάλιν ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις, ‘Οὐκ ἐπιορκήσεις, ἀποδώσεις δὲ τῷ Κυρίῳ τοὺς ὅρκους σου.’
ΠΑΛΙΝ ΗΚΟΥΣΑΤΕ ΟΤΙ ΕΡΡΕΘΗ ΤΟΙΣ ΑΡΧΑΙΟΙΣ ΟΥΚ ΕΦΙΟΡΚΗΣΕΙΣ ΑΠΟΔΩΣΙΣ ΔΕ ΤΩ ΚΩ ΤΟΥΣ ΟΡΚΟΥΣ ΣΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Ich aber sage euch: Ihr sollet überhaupt nicht schwören, weder bei dem Himmel, weil er der Thron Gottes ist,
Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ὀμόσαι ὅλως· μήτε ἐν τῷ οὐρανῷ, ὅτι θρόνος ἐστὶν τοῦ Θεοῦ·
ΕΓΩ ΔΕ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΜΗ ΟΜΟΣΑΙ ΟΛΩΣ ΜΗΤΕ ΕΝ ΤΩ ΟΥΝΩ ΟΤΙ ΘΡΟΝΟΣ ΕΣΤΙΝ ΤΟΥ ΘΥ
noch bei der Erde, weil sie der Schemel seiner Füße ist, noch bei Jerusalem, weil sie die Stadt des großen Königs ist.
μήτε ἐν τῇ γῇ, ὅτι ὑποπόδιόν ἐστιν τῶν ποδῶν αὐτοῦ· μήτε εἰς Ἱεροσόλυμα, ὅτι πόλις ἐστὶν τοῦ μεγάλου Βασιλέως·
ΜΗΤΕ ΕΝ ΤΗ ΓΗ ΟΤΙ ΥΠΟΠΟΔΙΟΝ ΕΣΤΙΝ ΤΩΝ ΠΟΔΩΝ ΑΥΤΟΥ ΜΗΤΕ ΕΙΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΟΤΙ ΠΟΛΙΣ ΕΣΤΙΝ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ
Auch bei deinem Haupte sollst du nicht schwören, weil du nicht ein einziges Haar weiß oder schwarz machen kannst.
μήτε ἐν τῇ κεφαλῇ σου ὀμόσῃς, ὅτι οὐ δύνασαι μίαν τρίχα λευκὴν ποιῆσαι ἢ μέλαιναν.
ΜΗΔΕ ΕΝ ΤΗ ΚΕΦΑΛΗ ΣΟΥ ΟΜΟΣΗΣ ΟΤΙ ΟΥ ΔΥΝΑΣΑΙ ΜΙΑΝ ΤΡΙΧΑ ΛΕΥΚΗΝ ΠΟΙΗΣΑΙ Η ΜΕΛΑΙΝΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Es sei aber eure Rede: Ja, ja; nein, nein! Was aber darüber hinaus geht, ist vom Bösen.
Ἔστω δὲ ὁ λόγος ὑμῶν, ναὶ ναί, οὒ οὔ· τὸ δὲ περισσὸν τούτων ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστιν.
ΕΣΤΩ ΔΕ Ο ΛΟΓΟΣ ΥΜΩΝ ΝΑΙ ΝΑΙ ΟΥ ΟΥ ΤΟ ΔΕ ΠΕΡΙΣΣΟΝ ΤΟΥΤΩΝ ΕΚ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ ΕΣΤΙΝ
Ihr habt gehört, dass gesagt worden: Auge um Auge, Zahn um Zahn.
Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη, ‘Ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος.’
ΗΚΟΥΣΑΤΕ ΟΤΙ ΕΡΡΕΘΗ ΟΦΘΑΛΜΟΝ ΑΝΤΙ ΟΦΘΑΛΜΟΥ ΚΑΙ ΟΔΟΝΤΑ ΑΝΤΙ ΟΔΟΝΤΟΣ
Ich aber sage euch: Ihr sollt dem Böswilligen nicht widerstehen; sondern wenn dich jemand auf die rechte Wange geschlagen hat, so biete ihm auch die andere dar.
Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, μὴ ἀντιστῆναι τῷ πονηρῷ· ἀλλʼ ὅστις σε ῥαπίζει εἰς τὴν δεξιὰν σιαγόνα, σου στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην·
ΕΓΩ ΔΕ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΜΗ ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΝΑΙ ΤΩ ΠΟΝΗΡΩ ΑΛΛ ΟΣΤΙΣ ΣΕ ΡΑΠΙΖΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΕΞΙΑΝ ΣΙΑΓΟΝΑ ∅ ΣΤΡΕΨΟΝ ΑΥΤΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und will jemand mit dir vor Gericht streiten, und dir deinen Rock nehmen, so lass ihm auch den Mantel.
καὶ τῷ θέλοντί σοι κριθῆναι καὶ τὸν χιτῶνά σου λαβεῖν, ἄφες αὐτῷ καὶ τὸ ἱμάτιον·
ΚΑΙ ΤΩ ΘΕΛΟΝΤΙ ΣΟΙ ΚΡΙΘΗΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΙΤΩΝΑ ΣΟΥ ΛΑΒΙΝ ΑΦΕΣ ΤΟΥΤΩ ΚΑΙ ΤΟ ΙΜΑΤΙΟΝ ΣΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und wenn dich jemand auf tausend Schritte zum Frondienst zwingt, so geh noch zwei andere tausend mit ihm.
καὶ ὅστις σε ἀγγαρεύσει μίλιον ἕν, ὕπαγε μετʼ αὐτοῦ δύο.
ΚΑΙ ΟΣΤΙΣ ΣΕ ΕΑΝ ΕΝΓΑΡΕΥΣΗ ΜΙΛΙΟΝ ΕΝ ΥΠΑΓΕ ΜΕΤ ΑΥΤΟΥ ΔΥΟ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Dem, der dich bittet, gib; und von dem, der von dir borgen will, wende dich nicht ab.
Τῷ αἰτοῦντί σε, δός, καὶ τὸν θέλοντα ἀπὸ σοῦ δανίσασθαι, μὴ ἀποστραφῇς.
ΤΩ ΑΙΤΟΥΝΤΙ ΣΕ ΔΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΕΛΟΝΤΑ ΑΠΟ ΣΟΥ ΔΑΝΙΣΑΣΘΑΙ ΜΗ ΑΠΟΣΤΡΑΦΗΣ
Ihr habt gehört, dass gesagt worden ist: Du sollst deinen Nächsten lieben, und deinen Feind hassen.
Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη, ‘“Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου”, καὶ μισήσεις τὸν ἐχθρόν σου.’
ΗΚΟΥΣΑΤΕ ΟΤΙ ΕΡΡΕΘΗ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΣΟΥ ΚΑΙ ΜΙΣΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟΝ ΣΟΥ
Ich aber sage euch: Liebet eure Feinde, tuet Gutes denen, die euch hassen, und betet für die, welche euch verfolgen und verläumden;
Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν διωκόντων ὑμᾶς·
ΕΓΩ ΔΕ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΥΜΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΑΙ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΔΙΩΚΟΝΤΩΝ ΥΜΑΣ
auf dass ihr Kinder seid eures Vaters, der im Himmel ist, welcher seine Sonne über die Guten und Bösen aufgehen lässt, und regnen über Gerechte und Ungerechte.
ὅπως γένησθε υἱοὶ τοῦ Πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς, ὅτι τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς, καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους.
ΟΠΩΣ ΓΕΝΗΣΘΕ ΥΙΟΙ ΤΟΥ ΠΡΣ ΥΜΩΝ ΤΟΥ ΕΝ ΟΥΡΑΝΟΙΣ ΟΤΙ ΤΟΝ ΗΛΙΟΝ ΑΥΤΟΥ ΑΝΑΤΕΛΛΙ ΕΠΙ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΓΑ ΘΟΥΣ ΚΑΙ ΒΡΕΧΙ ΕΠΙ ΔΙϏΟΥΣ ΑΔΙΚΟΥΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Denn wenn ihr die liebet, welche euch lieben, welchen Lohn werdet ihr haben? Tun dies nicht auch die Zöllner?
Ἐὰν γὰρ ἀγαπήσητε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, τίνα μισθὸν ἔχετε; Οὐχὶ καὶ οἱ τελῶναι τὸ αὐτὸ ποιοῦσιν;
ΕΑΝ ΓΑΡ ΑΓΑΠΗΣΗΤΕ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΩΝΤΑΣ ΥΜΑΣ ΤΙΝΑ ΜΙΣΘΟΝ ΕΧΕΤΕ ΟΥΧΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΕΛΩΝΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟ ΠΟΙΟΥΣΙΝ
Und wenn ihr nur eure Brüder grüßet, was tut ihr da mehr? Tun dies nicht auch die Heiden?
Καὶ ἐὰν ἀσπάσησθε τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν μόνον, τί περισσὸν ποιεῖτε; Οὐχὶ καὶ οἱ ἐθνικοὶ τὸ αὐτὸ ποιοῦσιν;
ΚΑΙ ΕΑΝ ΑΣΠΑΣΗΣΘΕ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΥΜΩΝ ΜΟΝΟΝ ΤΙ ΠΕΡΙΣΣΟΝ ΠΟΙΕΙΤΑΙ ΟΥΧΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΤΟ ΑΥΤΟ ΠΟΙΟΥΣΙΝ
Seiet also ihr vollkommen, wie auch euer Vater im Himmel vollkommen ist.
Ἔσεσθε οὖν ὑμεῖς τέλειοι ὡς ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τέλειός ἐστιν.
ΕΣΕΣΘΕ ΟΥΝ ΥΜΙΣ ΤΕΛΙΟΙ ΩΣ Ο ΠΗΡ ΥΜΩΝ Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΤΕΛΙΟΣ ΕΣΤΙΝ
6. Kapitelerhaltene Verse: 34 · mit Bedeutungsnuance: 1
Habet acht, dass ihr eure Gerechtigkeit nicht übet vor den Menschen, um von ihnen gesehen zu werden, sonst werdet ihr keinen Lohn haben bei eurem Vater, welcher im Himmel ist.
Προσέχετε τὴν δικαιοσύνην ὑμῶν μὴ ποιεῖν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, πρὸς τὸ θεαθῆναι αὐτοῖς· εἰ δὲ μή γε, μισθὸν οὐκ ἔχετε παρὰ τῷ Πατρὶ ὑμῶν, τῷ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΔΕ ΤΗΝ ΔΟΣΕΙΝ ΥΜΩΝ ΜΗ ΠΟΙΕΙΝ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΩΝ ΑΝΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΑΘΗΝΕ ΑΥΤΟΙΣ ΕΙ ΔΕ ΜΗ ΓΕ ΜΙΣΘΟΝ ΟΥΚ ΕΧΕΤΕ ΠΑΡΑ ΤΩ ΠΡΙ ΥΜΩΝ ΤΩ ΕΝ ∅ ΟΥΝΟΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Wenn du daher Almosen gibst, so posaune nicht vor dir her, wie die Heuchler in den Synagogen und auf den Straßen tun, um von den Menschen geehrt zu werden. Wahrlich, ich sage euch, sie haben ihren Lohn schon empfangen!
Ὅταν οὖν ποιῇς ἐλεημοσύνην, μὴ σαλπίσῃς ἔμπροσθέν σου, ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ ποιοῦσιν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ ἐν ταῖς ῥύμαις, ὅπως δοξασθῶσιν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων. Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, ἀπέχουσιν τὸν μισθὸν αὐτῶν.
ΟΤΑΝ ΟΥΝ ΠΟΙΗΣ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗΝ ΜΗ ΣΑΛΠΙΣΗΣ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΣΟΥ ΩΣΠΕΡ ΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΑΙ ΠΟΙΟΥΣΙΝ ΕΝ ΤΕΣ ΣΥΝΑΓΩΓΕΣ ΚΑΙ ΕΝ ΤΑΙΣ ΡΥΜΑΙΣ ΟΠΩΣ ΔΟΞΑΣΘΩΣΙΝ ΥΠΟ ΤΩΝ ΑΝΩΝ ΑΜΗΝ ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΑΠΕΧΟΥΣΙΝ ΤΟΝ ΜΙΣΘΟΝ ΑΥΤΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wenn du aber Almosen gibst, so wisse deine Linke nicht, was deine Rechte tut,
Σοῦ δὲ ποιοῦντος ἐλεημοσύνην, μὴ γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου,
ΣΟΥ ΔΕ ΠΟΙΟΥΝΤΟΣ ΕΛΑΙΗΜΟΣΥΝΗΝ ΜΗ ΓΝΩΤΩ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΟΥ ΤΙ ΠΟΙΕΙ Η ΔΕΞΙΑ ΣΟΥ
damit dein Almosen im Verborgenen sei; und dein Vater, der ins Verborgene sieht, wird dir vergelten.
ὅπως ᾖ σου ἡ ἐλεημοσύνη ἐν τῷ κρυπτῷ· καὶ ὁ Πατήρ σου, ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ, ἀποδώσει σοι.
ΟΠΩΣ Η ΣΟΥ Η ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ ΕΝ ΤΩ ΚΡΥΠΤΩ ΚΑΙ Ο ΠΗΡ ΣΟΥ Ο ΒΛΕΠΩΝ ΕΝ ΤΩ ΚΡΥΠΤΩ ΑΠΟΔΩΣΙ ΣΟΙ
Und wenn ihr betet, seid nicht wie die Heuchler, welche es lieben, in den Synagogen und an den Straßenecken stehend zu beten, damit sie von den Menschen gesehen werden. Wahrlich, ich sage euch, sie haben ihren Lohn schon empfangen!
Καὶ ὅταν προσεύχῃ, οὐκ ἔσεσθε ὡς οἱ ὑποκριταί, ὅτι φιλοῦσιν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ ἐν ταῖς γωνίαις τῶν πλατειῶν ἑστῶτες προσεύχεσθαι, ὅπως φανῶσιν τοῖς ἀνθρώποις. Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν.
ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΟΥΚ ΕΣΕΣΘΕ ΩΣ ΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΑΙ ΟΤΙ ΦΙΛΟΥΣΙΝ ΕΝ ΤΑΙΣ ΣΥΝΑΓΩΓΑΙΣ ΚΑΙ ΕΝ ΤΑΙΣ ΓΩΝΙΑΙΣ ΤΩΝ ΠΛΑΤΙΩΝ ΕΣΤΩΤΕΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ ΟΠΩΣ ΦΑΝΩΣΙΝ ΤΟΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙΣ ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΑΠΕΧΟΥΣΙ ΤΟΝ ΜΙΣΘΟΝ ΑΥΤΩΝ
Du aber, wenn du betest, geh in deine Kammer, schließ die Türe, und bete zu deinem Vater im Verborgenen; und dein Vater, der in das Verborgene sieht, wird es dir vergelten.
Σὺ δὲ ὅταν προσεύχῃ, εἴσελθε εἰς τὸ ταμεῖόν σου καὶ κλείσας τὴν θύραν σου, πρόσευξαι τῷ Πατρί σου, τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ Πατήρ σου, ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ, ἀποδώσει σοι.
ΣΥ ΔΕ ΟΤΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΙΣΕΛΘΕ ΕΙΣ ΤΟ ΤΑΜΙΟΝ ΣΟΥ ΚΑΙ ΚΛΙΣΑΣ ΤΗΝ ΘΥΡΑΝ ΣΟΥ ΠΡΟΣΕΥΞΕ ΤΩ ΠΡΙ ΣΟΥ ΤΩ ΕΝ ΤΩ ΚΡΥΠΤΩ ΚΑΙ Ο ΠΗΡ ΣΟΥ Ο ΒΛΕΠΩΝ ΕΝ ΤΩ ΚΡΥΠΤΩ ΑΠΟΔΩΣΙ ΣΟΙ
Indem ihr aber betet, machet nicht viel Worte, wie die Heiden; denn sie meinen, dass sie erhört werden, wenn sie viele Worte machen.
Προσευχόμενοι δὲ μὴ βατταλογήσητε ὥσπερ οἱ ἐθνικοί, δοκοῦσιν γὰρ ὅτι ἐν τῇ πολυλογίᾳ αὐτῶν εἰσακουσθήσονται.
ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΕΝΟΙ ΔΕ ΜΗ ΒΑΤΤΑΛΟΓΗΣΗΤΑΙ ΩΣΠΕΡ ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΔΟΚΟΥΣΙΝ ΓΑΡ ΟΤΙ ΕΝ ΤΗ ΠΟΛΥΛΟΓΙΑ ΑΥΤΩΝ ΕΙΣΑΚΟΥΣΘΗΣΟΝΤΑΙ
Werdet also nicht ihnen gleich; denn euer Vater weiß schon vorher, wessen ihr bedürfet, ehe ihr ihn bittet.
Μὴ οὖν ὁμοιωθῆτε αὐτοῖς, οἶδεν γὰρ ὁ Θεὸς ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὧν χρείαν ἔχετε πρὸ τοῦ ὑμᾶς αἰτῆσαι αὐτόν.
ΜΗ ΟΥΝ ΟΜΟΙΩΘΗΤΕ ΑΥΤΟΙΣ ΟΙΔΕΝ ΓΑΡ Ο ΘΣ Ο ΠΗΡ ΥΜΩΝ ΩΝ ΧΡΙΑΝ ΕΧΕΤΕ ΠΡΟ ΤΟΥ ΥΜΑΣ ΑΙΤΗΣΑΙ ΑΥΤΟΝ
Ihr sollt daher also beten: Vater unser, der du bist im Himmel! Geheiliget werde dein Name!
Οὕτως οὖν προσεύχεσθε ὑμεῖς: ‘Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου.
ΟΥΤΩΣ ΟΥΝ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΑΙ ΥΜΕΙΣ ΠΕΡ ΗΜΩΝ Ο ΕΝ ΤΟΙΣ ΟΥΝΟΙΣ ΑΓΙΑΣΘΗΤΩ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ
Zukomme uns dein Reich! Dein Wille geschehe, wie im Himmel, also auch auf Erden!
ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου, γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς.
ΕΛΘΑΤΩ Η ΒΑΣΙΛΙΑ ΣΟΥ ΓΕΝΗΘΗΤΩ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΣΟΥ ΩΣ ΕΝ ΟΥΡΑΝΩ ΚΑΙ ΕΠΙ ΓΗΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Unser tägliches Brot gib uns heute.
Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον.
ΤΟΝ ΑΡΤΟΝ ΗΜΩΝ ΤΟΝ ΕΠΙΟΥΣΙΟΝ ΔΟΣ ΗΜΙΝ ΣΗΜΕΡΟΝ
Und vergib uns unsere Schulden, wie auch wir vergeben unsern Schuldigern.
Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφήκαμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν.
ΚΑΙ ΑΦΕΣ ΗΜΙΝ ΤΑ ΟΦΙΛΗΜΑΤΑ ΗΜΩΝ ΩΣ ΚΑΙ ΗΜΙΣ ΑΦΗΚΑΜΕΝ ΤΟΙΣ ΟΦΙΛΕΤΑΙΣ ΗΜΩΝ
Und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Übel. Amen.
Καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.’
ΚΑΙ ΜΗ ΕΙΣΕΝΕΓΚΗΣ ΗΜΑΣ ΕΙΣ ΠΙΡΑΣΜΟΝ ΑΛΛΑ ΡΥΣΑΙ ΗΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ
Denn wenn ihr den Menschen ihre Vergehen vergebet, so wird euch euer himmlischer Vater auch eure Sünden vergeben.
Ἐὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος.
ΕΑΝ ΓΑΡ ΑΦΗΤΑΙ ΤΟΙΣ ΑΝΟΙΣ ΤΑ ΠΑΡΑΠΤΩΜΑΤΑ ΑΥΤΩΝ ΑΦΗΣΙ ΚΑΙ ΥΜΙΝ Ο ΠΗΡ ΥΜΩΝ Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ
Wenn ihr aber den Menschen nicht vergebet, so wird euch euer Vater eure Sünden auch nicht vergeben.
Ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ Πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν.
ΕΑΝ ΔΕ ΜΗ ΑΦΗΤΕ ΤΟΙΣ ΑΝΟΙΣ ∅ ΟΥΔΕ Ο ΠΗΡ ΥΜΙΝ ΑΦΗΣΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΤΩΜΑΤΑ ΥΜΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Wenn ihr aber fastet, so werdet nicht, wie die Heuchler finster blickend; denn sie entstellen ihr Gesicht, damit die Menschen sehen, dass sie fasten. Wahrlich, ich sage euch, sie haben ihren Lohn schon empfangen!
Ὅταν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὡς οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποί, ἀφανίζουσιν γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν, ὅπως φανῶσιν τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες. Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, ἀπέχουσιν τὸν μισθὸν αὐτῶν.
ΟΤΑΝ ΔΕ ΝΗΣΤΕΥΗΤΕ ΜΗ ΓΙΝΕΣΘΕ ΩΣ ∅ ΥΠΟΚΡΙΤΑΙ ΣΚΥΘΡΩΠΟΙ ΑΦΑΝΙΖΟΥΣΙ ΓΑΡ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΑΥΤΩΝ ΟΠΩΣ ΦΑΝΩΣΙ ΤΟΙΣ ΑΝΟΙΣ ΝΗΣΤΕΥΟΝΤΕΣ ΑΜΗΝ ΓΑΡ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΑΠΕΧΟΥΣΙΝ ΤΟΝ ΜΙΣΘΟΝ ΑΥΤΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Du aber, wenn du fastest, salbe dein Haupt, und wasche dein Angesicht,
Σὺ δὲ νηστεύων, ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι,
ΣΥ ΔΕ ΝΗΣΤΕΥΩΝ ΑΛΙΨΕ ΣΟΥ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΗΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΣΟΥ ΝΙΨΑΙ
damit du nicht den Menschen als fastend erscheinest, sondern deinem Vater, der im Verborgenen ist; und dein Vater, der ins Verborgene sieht, wird es dir vergelten.
ὅπως μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων, ἀλλὰ τῷ Πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυφαίῳ· καὶ ὁ Πατήρ σου, ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυφαίῳ, ἀποδώσει σοι.
ΟΠΩΣ ΜΗ ΦΑΝΗΣ ΤΟΙΣ ΑΝΟΙΣ ΝΗΣΤΕΥΩΝ ΑΛΛΑ ΤΩ ΠΡΙ ΣΟΥ ΤΩ ΕΝ ΤΩ ΚΡΥΦΑΙΩ ΚΑΙ Ο ΠΗΡ ΣΟΥ Ο ΒΛΕΠΩΝ ΕΝ ΤΩ ΚΡΥΦΑΙΩ ΑΠΟΔΩΣΙ ΣΟΙ
Häufet euch keine Schätze auf Erden an, wo sie Rost und Motte verzehrt, und wo die Diebe einbrechen und stehlen;
Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διορύσσουσιν καὶ κλέπτουσιν·
ΜΗ ΘΗΣΑΥΡΙΖΕΤΕ ΥΜΙΝ ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΠΟΥ ΣΗΣ ΚΑΙ ΒΡΩΣΙΣ ΑΦΑ ΝΙΖΕΙ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΚΛΕΠΤΑΙ ΔΙΟΡΥΣΣΟΥΣΙΝ ΚΑΙ ΚΛΕΠΤΟΥΣΙΝ
sondern sammelt euch Schätze im Himmel, wo sie weder Rost noch Motte verzehrt, und wo Diebe nicht einbrechen noch stehlen.
θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σὴς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν.
ΘΗΣΑΥΡΙΖΕΤΕ ΔΕ ΥΜΙΝ ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ ΕΝ ΟΥΝΩ ΟΠΟΥ ΟΥΤΕ ΣΗΣ ΟΥΤΕ ΒΡΩΣΙΣ ΑΦΑΝΙΖΕΙ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΚΛΕΠΤΑΙ ΟΥ ΔΙΟΡΥΣΣΟΥΣΙ ΚΑΙ ΚΛΕΠΤΟΥΣΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Denn wo dein Schatz ist, da ist auch dein Herz.
Ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρός σου, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία σου.
ΟΠΟΥ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΟΥ ΕΚΙ ΕΣΤΑΙ ΚΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ
Die Leuchte deines Leibes ist dein Auge: ist nun dein Auge unverdorben, so wird dein ganzer Leib licht sein;
Ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός. Ἐὰν οὖν ᾖ ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινὸν ἔσται.
Ο ΛΥΧΝΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΟΦΘΑΛΜΟΣ ΕΑΝ ∅ Η Ο ΟΦΘΑΛΜΟΣ ΣΟΥ ΑΠΛΟΥΣ ΟΛΟΝ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ ΦΩΤΙΝΟΝ ΕΣΤΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
ist aber dein Auge schlecht, so wird dein ganzer Leib finster sein. Wenn nun das Licht, das in dir ist, Finsternis ist, wie groß wird dann die Finsternis selbst sein!
Ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται. Εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος, ἐστίν τὸ σκότος πόσον!
ΕΑΝ ΔΕ Ο ΟΦΘΑΛΜΟΣ ΣΟΥ ΠΟΝΗΡΟΣ Η ΟΛΟΝ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ ΣΚΟΤΙΝΟΝ ΕΣΤΑΙ ΕΙ ΟΥΝ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟ ΕΝ ΣΟΙ ΣΚΟΤΟΣ ΕΣΤΙΝ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΠΟΣΟΝ
Niemand kann zwei Herren dienen; denn entweder wird er den einen hassen, und den andern lieben; oder er wird dem einen anhangen, und den andern verschmähen. Ihr könnet nicht Gott dienen, und dem Mammon.
Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ.
ΟΥΔΕΙΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΔΥΣΙ ΚΥΡΙΟΙΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙΝ ΕΙ ΓΑΡ ΤΟΝ ΕΝΑ ΜΙΣΗΣΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΤΕΡΟΝ ΑΓΑΠΗΣΕΙ Η ΕΝΟΣ ΑΝΘΕΞΕΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΤΕΡΟΥ ΚΑΤΑΦΡΟΝΗΣΕΙ ΟΥ ΔΥΝΑΣΘΕ ΘΩ ΔΟΥΛΕΥΕΙΝ ΚΑΙ ΜΑΜΩΝΑ
Darum sage ich euch: Seid nicht ängstlich besorgt für euer Leben, was ihr essen sollt, noch für euren Leib, was ihr anziehen möget. Ist nicht das Leben mehr als die Speise, und der Leib mehr als die Kleidung?
Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε ἢ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε. Οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς, καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος;
ΔΙΑ ΤΟΥΤΟ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΜΗ ΜΕΡΙΜΝΑΤΑΙ ΤΗ ΨΥΧΗ ΥΜΩΝ ΤΙ ΦΑΓΗΤΑΙ ∅ ΜΗΔΕ ΤΩ ΣΩΜΑΤΙ ΥΜΩΝ ΤΙ ΕΝΔΥΣΗΣΘΕ ΟΥΧΙ Η ΨΥΧΗ ΠΛΕΙΟΝ ΕΣΤΙ ΤΗΣ ΤΡΟΦΗΣ ∅ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΕΝΔΥΜΑΤΟΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Schauet auf die Vögel des Himmels! Sie säen nicht, sie ernten nicht, sie sammeln nicht in die Scheuern; und euer himmlischer Vater ernähret sie. Seid ihr nicht viel mehr als sie?
Ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι οὐ σπείρουσιν, οὐδὲ θερίζουσιν, οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά· οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν;
ΕΜΒΛΕΨΑΤΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΠΕΤΙΝΑ ΤΟΥ ΟΥΝΟΥ ΟΤΙ ΟΥ ΣΠΙΡΟΥΣΙΝ ΟΥΔΕ ΘΕΡΙΖΟΥΣΙΝ ΟΥΔΕ ΣΥΝΑΓΟΥΣΙΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΠΟΘΗΚΑΣ ΚΑΙ Ο ΠΗΡ ΥΜΩΝ Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΤΡΕΦΙ ΑΥΤΑ ΟΥΧ ΥΜΕΙΣ ΜΑΛΛΟΝ ΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΑΥΤΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wer unter euch kann mit seinen Sorgen seiner Leibeslänge eine Elle zusetzen?
Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα;
ΤΙΣ ΔΕ ΕΞ ΥΜΩΝ ΜΕΡΙΜΝΩΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΠΡΟΣΘΕΙΝΑΙ ΕΠΙ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑΝ ΑΥΤΟΥ ΠΗΧΥΝ ΕΝΑ
Und warum sorget ihr ängstlich um die Kleidung? Betrachtet die Lilien des Feldes, wie sie wachsen! sie arbeiten nicht, und spinnen nicht;
Καὶ περὶ ἐνδύματος τί μεριμνᾶτε; Καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνουσιν· οὐ κοπιοῦσιν οὐδὲ νήθουσιν·
ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΕΝΔΥΜΑΤΟΣ ΤΙ ΜΕΡΙΜΝΑΤΑΙ ΚΑΤΑΜΑΘΕΤΑΙ ΤΑ ΚΡΙΝΑ ΤΟΥ ΑΓΡΟΥ ΠΩΣ ΑΥΞΑΝΟΥΣΙΝ ΟΥ ΚΟΠΙΩΣΙΝ ΟΥΔΕ ΝΗΘΟΥΣΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
ich sage euch aber, auch Salomon in all seiner Herrlichkeit war nicht gekleidet wie eine von diesen.
λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων.
ΛΕΓΩ ΔΕ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΟΥΔΕ ΣΟΛΟΜΩΝ ΕΝ ΠΑΣΗ ΤΗ ΔΟΞΗ ΑΥΤΟΥ ΠΕΡΙΕΒΑΛΕΤΟ ΩΣ ΕΝ ΤΟΥΤΩΝ
Wenn nun Gott das Gras des Feldes, welches heute ist, und morgen in den Ofen geworfen wird, also kleidet, wie viel mehr euch, Kleingläubige!
Εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ σήμερον ὄντα, καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον, ὁ Θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσιν, οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι;
ΙΔΕ ΤΟΝ ΧΟΡΤΟΝ ΤΟΥ ΑΓΡΟΥ ΣΗΜΕΡΟΝ ΟΝΤΑ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟΝ ΕΙΣ ΚΛΙΒΑΝΟΝ ΒΑΛΛΟΜΕΝΟΝ Ο ΘΣ ΟΥΤΩΣ ΑΜΦΙΕΝΝΥΣΙΝ ΟΥ ΠΟΛΛΩ ΜΑΛΛΟΝ ΥΜΑΣ ΟΛΙΓΟΠΙΣΤΟΙ
Seid also nicht ängstlich besorgt, und saget nicht: Was werden wir essen, oder was werden wir trinken, oder womit werden wir uns kleiden?
Μὴ οὖν μεριμνήσητε λέγοντες, ‘Τί φάγωμεν’, ἤ, ‘Τί πίωμεν’, ἤ, ‘Τί περιβαλώμεθα;’
ΜΗ ΟΥΝ ΜΕΡΙΜΝΗΣΗΤΕ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΤΙ ΦΑΓΩΜΕΝ Η ΤΙ ΠΙΩΜΕΝ Η ΤΙ ΠΕΡΙΒΑΛΩΜΕΘΑ
Denn nach allem diesem trachten die Heiden. Euer Vater weiß ja, dass ihr alles dessen bedürfet.
Πάντα γὰρ ταῦτα τὰ ἔθνη ἐπιζητοῦσιν· οἶδεν γὰρ ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος1 ὅτι χρῄζετε τούτων ἁπάντων.
ΤΑΥΤΑ ΓΑΡ ΠΑΝΤΑ ∅ ΤΑ ΕΘΝΗ ΕΠΙΖΗΤΟΥΣΙΝ ΟΙΔΕΝ ΓΑΡ Ο ΘΣ Ο1 ΠΗΡ ΥΜΩΝ ∅1 ΟΤΙ ΧΡΗΖΕΤΕ ΤΟΥΤΩΝ ΑΠΑΝ ΤΩΝ
- 1leichte Nuance Heute: „weiß euer himmlischer Vater“. Codex: „weiß Gott, euer Vater“. Der Schreiber nennt den Vater Gott und schreibt dieses Wort als heiligen Namen.
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Suchet also zuerst das Reich Gottes und seine Gerechtigkeit; und dieses alles wird euch zugegeben werden.
Ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν.
ΖΗΤΕΙΤΕ ΔΕ ΠΡΩΤΟΝ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΝ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑΥΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΣΤΕΘΗΣΕΤΑΙ ΥΜΙΝ
Mithin sorget nicht ängstlich für den morgigen Tag; denn der morgige Tag wird für sich selbst sorgen. Jedem Tage genügt seine Plage.
Μὴ οὖν μεριμνήσητε εἰς τὴν αὔριον, ἡ γὰρ αὔριον μεριμνήσει ἑαυτῆς. Ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς.
ΜΗ ΟΥΝ ΜΕΡΙΜΝΗΣΗΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΥΡΙΟΝ Η ΓΑΡ ΑΥΡΙΟΝ ΜΕΡΙΜΝΗΣΙ ΕΑΥΤΗΣ ΑΡΚΕΤΟΝ ΤΗ ΗΜΕΡΑ Η ΚΑΚΙΑ ΑΥΤΗΣ
7. Kapitelerhaltene Verse: 29 · mit Bedeutungsnuance: 0
Richtet nicht, damit ihr nicht gerichtet werdet!
Μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε·
ΜΗ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΙΝΑ ΜΗ ΚΡΙΘΗΤΕ
Denn mit welchem Gerichte ihr richtet, werdet ihr auch gerichtet werden; und mit welchem Maße ihr messet, wird euch wieder gemessen werden.
ἐν ᾧ γὰρ κρίματι κρίνετε, κριθήσεσθε, καὶ ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε, μετρηθήσεται ὑμῖν.
ΕΝ Ω ΓΑΡ ΚΡΙΜΑΤΙ ΚΡΙΝΕΤΕ ΚΡΙΘΗΣΕΣΘΑΙ ΚΑΙ ΕΝ Ω ΜΕΤΡΩ ΜΕΤΡΙΤΑΙ ΜΕΤΡΗΘΗΣΕΤΑΙ ΥΜΙΝ
Was aber siehest du den Splitter in dem Auge deines Bruders, und den Balken in deinem Auge siehest du nicht?
Τί δὲ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ δοκὸν οὐ κατανοεῖς;
ΤΙ ΔΕ ΒΛΕΠΙΣ ΤΟ ΚΑΡΦΟΣ ΤΟ ΕΝ ΤΩ ΟΦΘΑΛΜΩ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΣΟΥ ΤΗΝ ΔΕ ΔΟΚΟΝ ΤΗΝ ΕΝ ΤΩ ΣΩ ΟΦΘΑΛΜΩ ∅ ΟΥ ΚΑΤΑΝΟΕΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Oder wie sprichst du zu deinem Bruder: Wart, ich will den Splitter aus deinem Auge ziehen; und siehe, ein Balken ist in deinem Auge?
Ἢ πῶς ἐρεῖς τῷ ἀδελφῷ σου, ‘Ἄφες ἐκβάλω τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου’, καὶ ἰδοὺ, ἡ δοκὸς ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σοῦ;
Η ΠΩΣ ΕΡΙΣ ΤΩ ΑΔΕΛΦΩ ΣΟΥ ΑΔΕΛΦΕ ΑΦΕΣ ΕΚΒΑΛΩ ΤΟ ΚΑΡΦΟΣ ΕΚ ΤΟΥ ΟΦΘΑΛΜΟΥ ΣΟΥ ΚΑΙ ΙΔΟΥ Η ΔΟΚΟΣ ΕΝ ΤΩ ΟΦΘΑΛΜΩ ΣΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Heuchler! Ziehe zuerst den Balken aus deinem Auge, und darnach siehe, wie du den Splitter aus deines Bruders Auge ziehen kannst.
Ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σοῦ τὴν δοκόν, καὶ τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου.
ΥΠΟΚΡΙΤΑ ΕΚΒΑΛΕ ΠΡΩΤΟΝ ΕΚ ΤΟΥ ΟΦΘΑΛΜΟΥ ΣΟΥ ΤΗΝ ΔΟΚΟΝ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΔΙΑΒΛΕΨΙΣ ΕΚΒΑΛΛΕΙΝ ΤΟ ΚΑΡΦΟΣ ΕΚ ΤΟΥ ΟΦΘΑΛΜΟΥ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΣΟΥ
Gebet das Heilige nicht den Hunden, und werfet eure Perlen nicht vor die Schweine hin, damit sie dieselben nicht etwa mit ihren Füßen zertreten, und sich umwenden, und euch zerreißen.
Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν, μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσουσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.
ΜΗ ΔΩΤΕ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΤΟΙΣ ΚΥΣΙΝ ΜΗΔΕ ΒΑΛΗΤΕ ΤΟΥΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΣ ΥΜΩΝ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ ΜΗΠΟΤΕ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΩΣΙΝ ΑΥΤΟΥΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΠΟΣΙΝ ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ ΣΤΡΑΦΕΝΤΕΣ ΡΗΞΩΣΙΝ ΥΜΑΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Bittet, und es wird euch gegeben werden; suchet, und ihr werdet finden; klopfet an, und es wird euch aufgetan werden.
Αἰτεῖτε καὶ δοθήσεται ὑμῖν· ζητεῖτε καὶ εὑρήσετε· κρούετε καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν.
ΑΙΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΔΟΘΗΣΕΤΑΙ ΥΜΙΝ ΖΗΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΥΡΗΣΕΤΕ ΚΡΟΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΝΟΙΓΗΣΕΤΑΙ ΥΜΙΝ
Denn ein jeder, der bittet, empfängt; und wer suchet, findet; und dem, der anklopft, wird aufgetan werden.
Πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει, καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει, καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται.
ΠΑΣ ΓΑΡ Ο ΑΙΤΩΝ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΙ Ο ΖΗΤΩΝ ΕΥΡΙΣΚΕΙ ΚΑΙ ΤΩ ΚΡΟΥΟΝΤΙ ΑΝΟΙΓΗΣΕΤΑΙ
Oder ist wohl ein Mensch unter euch, der seinem Sohne, wenn er um Brot bäte, einen Stein darreichen wird?
Ἢ τίς ἐστιν ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος, ὃν αἰτήσει ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ;
Η ΤΙΣ ΕΣΤΙΝ ΕΞ ΥΜΩΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΟΝ ΕΑΝ ΑΙΤΗΣΕΙ Ο ΥΣ ΑΥΤΟΥ ΑΡΤΟΝ ΜΗ ΛΙΘΟΝ ΕΠΙΔΩΣΙ ΑΥΤΩ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Oder wenn er um einen Fisch bäte, wird er ihm etwa eine Schlange darreichen?
Ἢ καὶ ἰχθὺν αἰτήσει, μὴ ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ;
Η ΚΑΙ ΙΧΘΥΝ ΑΙΤΗΣΙ ΜΗ ΟΦΙΝ ΕΠΙΔΩΣΕΙ ΑΥΤΩ
Wenn nun ihr, obgleich ihr böse seid, euern Kindern gute Gaben zu geben wisset; wie viel mehr wird euer Vater, der im Himmel ist, denen Gutes geben, die ihn bitten?
Εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;
ΕΙ ΟΥΝ ΥΜΙΣ ΠΟΝΗΡΟΙ ΟΝΤΕΣ ΟΙΔΑΤΑΙ ΔΟΜΑΤΑ ΑΓΑΘΑ ΔΙΔΟΝΑΙ ΤΟΙΣ ΤΕΚΝΟΙΣ ΥΜΩΝ ΠΟΣΩ ΜΑΛΛΟΝ Ο ΠΗΡ ΥΜΩΝ Ο ΕΝ ΤΟΙΣ ΟΥΝΟΙΣ ΔΩΣΕΙ ΑΓΑΘΑ ΤΟΙΣ ΑΙΤΟΥΣΙΝ ΑΥΤΟΝ
Alles also, was ihr immer wollet, dass euch die Leute tun, tuet auch ihr ihnen. Denn dies ist das Gesetz, und die Propheten.
Πάντα οὖν, ὅσα ἐὰν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, οὕτως καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς. Οὗτος γάρ ἐστιν ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται.
ΠΑΝΤΑ ΟΥΝ ΟΣΑ ΕΑΝ ΘΕΛΗΤΑΙ ΙΝΑ ΠΟΙΩΣΙΝ ΥΜΕΙΝ ΟΙ ΑΝΟΙ ΟΥΤΩΣ ΚΑΙ ΥΜΙΣ ΠΟΙΕΙΤΑΙ ΑΥΤΟΙΣ ΟΥΤΟΣ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ Ο ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΑΙ
Gehet ein durch die enge Pforte; denn weit ist die Pforte, und breit der Weg, welcher in das Verderben führt, und viele sind, die durch dieselbe eingehen.
Εἰσέλθατε διὰ τῆς στενῆς πύλης· ὅτι πλατεῖα ἡ πύλη καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν, καὶ πολλοί εἰσιν οἱ εἰσερχόμενοι διʼ αὐτῆς·
ΕΙΣΕΛΘΑΤΕ ΔΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΝΗΣ ΠΥΛΗΣ ΟΤΙ ΠΛΑΤΙΑ Η ΠΥΛΗ ΚΑΙ ΕΥΡΥΧΩΡΟΣ Η ΟΔΟΣ Η ΑΠΑΓΟΥΣΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΠΩΛΙΑΝ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΕΙΣΕΡΧΟΜΕΝΟΙ ΔΙ ΑΥΤΗΣ
Wie enge ist die Pforte, und wie schmal der Weg, der zum Leben führt; und wenige sind, die ihn finden!
τί στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν, καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν.
ΤΙ ΣΤΕΝΗ Η ΠΥΛΗ ΚΑΙ ΤΕΘΛΙΜΜΕΝΗ Η ΟΔΟΣ Η ΑΠΑΓΟΥΣΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΚΑΙ ΟΛΙΓΟΙ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΕΥΡΙΣΚΟΝΤΕΣ ΑΥΤΗΝ
Hütet euch vor den falschen Propheten, welche in Schafskleidern zu euch kommen, inwendig aber reißende Wölfe sind.
Προσέχετε ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες ἔρχονται πρὸς ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτων, ἔσωθεν δέ εἰσιν λύκοι ἅρπαγες.
ΠΡΟΣΕΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΩΝ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΩΝ ΟΙΤΙΝΕΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΥΜΑΣ ΕΝ ΕΝΔΥΜΑΣΙ ΠΡΟΒΑΤΩΝ ΕΣΩΘΕΝ ΔΕ ΕΙΣΙΝ ΛΥΚΟΙ ΑΡΠΑΓΕΣ
An ihren Früchten werdet ihr sie erkennen. Sammelt man etwa von den Dornen Trauben, oder von den Disteln Feigen?
Ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς. Μήτι συλλέγουσιν ἀπὸ ἀκανθῶν σταφυλὰς, ἢ ἀπὸ τριβόλων σῦκα;
ΑΠΟ ΤΩΝ ΚΑΡΠΩΝ ΑΥΤΩΝ ΕΠΙΓΝΩΣΕΣΘΕ ΑΥΤΟΥΣ ΜΗΤΙ ΣΥΛΛΕΓΟΥΣΙΝ ΑΠΟ ΑΚΑΝΘΩΝ ΣΤΑΦΥΛΑΣ Η ΑΠΟ ΤΡΙΒΟΛΩΝ ΣΥΚΑ
So bringt jeder gute Baum gute Früchte; der schlechte Baum aber bringt schlechte Früchte.
Οὕτως πᾶν δένδρον ἀγαθὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖ, τὸ δὲ σαπρὸν δένδρον καρποὺς πονηροὺς ποιεῖ.
ΟΥΤΩ ΠΑΝ ΔΕΝΔΡΟΝ ΑΓΑΘΟΝ ΚΑΡΠΟΥΣ ΚΑΛΟΥΣ ΠΟΙΕΙ ΤΟ ΔΕ ΣΑΠΡΟΝ ΔΕΝΔΡΟΝ ΚΑΡΠΟΥΣ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ΠΟΙΕΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Ein guter Baum kann nicht schlechte Früchte bringen, noch ein schlechter Baum gute Früchte bringen.
Οὐ δύναται δένδρον ἀγαθὸν καρποὺς πονηροὺς ἐνεγκεῖν, οὐδὲ δένδρον σαπρὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖν.
ΟΥ ΔΥΝΑΤΑΙ ΔΕΝΔΡΟΝ ΑΓΑΘΟΝ ΚΑΡΠΟΥΣ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ΠΟΙΕΙΝ ΟΥΔΕ ΔΕΝΔΡΟΝ ΣΑΠΡΟΝ ΚΑΡΠΟΥΣ ΚΑΛΟΥΣ ΠΟΙΕΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Jeder Baum, der nicht gute Früchte bringt, wird umgehauen, und in's Feuer geworfen werden.
Πᾶν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται.
ΠΑΝ ΔΕΝΔΡΟΝ ΜΗ ΠΟΙΟΥΝ ΚΑΡΠΟΝ ΚΑΛΟΝ ΕΚΚΟΠΤΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΙΣ ΠΥΡ ΒΑΛΛΕΤΑΙ
Also an ihren Früchten werdet ihr sie erkennen.
Ἄρα γε ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς.
ΑΡΑ ΓΕ ΑΠΟ ΤΩΝ ΚΑΡΠΩΝ ΑΥΤΩΝ ΕΠΙΓΝΩΣΕΣΘΑΙ ΑΥΤΟΥΣ
Nicht Jeder, der zu mir sagt: Herr, Herr! wird in das Himmelreich eingehen, sondern wer den Willen meines Vaters tut, der im Himmel ist, der wird in das Himmelreich eingehen.
Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι, ‘Κύριε, Κύριε’, εἰσελεύσεται εἰς τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν, ἀλλʼ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
ΟΥ ΠΑΣ Ο ΛΕΓΩΝ ΜΟΙ ΚΕ ΚΕ ΕΙΣΕΛΕΥΣΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΑΝ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΑΛΛ Ο ΠΟΙΩΝ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΠΡΣ ΜΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΤΟΙΣ ΟΥΝΟΙΣ
Viele werden an jenem Tage zu mir sagen: Herr, Herr! haben wir nicht in deinem Namen geweissagt, und in deinem Namen Teufel ausgetrieben, und in deinem Namen viele Wunder getan?
Πολλοὶ ἐροῦσίν μοι ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ‘Κύριε, Κύριε, οὐ τῷ σῷ ὀνόματι ἐπροφητεύσαμεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δαιμόνια ἐξεβάλομεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δυνάμεις πολλὰς ἐποιήσαμεν;’
ΠΟΛΛΟΙ ΕΡΟΥΣΙΝ ΜΟΙ ΕΝ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΗΜΕΡΑ ΚΕ ΚΕ ΟΥ ΤΩ ΣΩ ΟΝΟΜΑΤΙ ΕΠΡΟΦΗΤΕΥΣΑΜΕΝ ΚΑΙ ΤΩ ΣΩ ΟΝΟΜΑΤΙ ΔΕΜΟΝΙΑ ΕΞΕΒΑΛΛΟΜΕΝ ΚΑΙ ΤΩ ΣΩ ΟΝΟΜΑΤΙ ΔΥΝΑΜΙΣ ΠΟΛΛΑΣ ΕΠΟΙΗΣΑΜΕΝ
Alsdann werde ich ihnen kundtun: Niemals habe ich euch gekannt; weichet von mir hinweg, ihr Übeltäter!
Καὶ τότε ὁμολογήσω αὐτοῖς, ὅτι ‘Οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς, “ἀποχωρεῖτε ἀπʼ ἐμοῦ, οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν”.’
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΟΜΟΛΟΓΗΣΩ ΑΥΤΟΙΣ ΟΤΙ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΕΓΝΩΝ ΥΜΑΣ ΑΠΟΧΩΡΕΙΤΕ ΑΠ ΕΜΟΥ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΝ ΑΝΟΜΙΑΝ
Jeder also, der diese meine Worte hört, und sie tut, ist mit einem weisen Manne zu vergleichen, der sein Haus auf einen Felsen gebaut hat.
Πᾶς οὖν ὅστις ἀκούει μου τοὺς λόγους τούτους καὶ ποιεῖ αὐτούς, ὁμοιωθήσεται ἀνδρὶ φρονίμῳ, ὅστις ᾠκοδόμησεν αὐτοῦ τὴν οἰκίαν ἐπὶ τὴν πέτραν.
ΠΑΣ ΟΥΝ ΟΣΤΙΣ ΑΚΟΥΕΙ ΜΟΥ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΙΕΙ ΑΥΤΟΥΣ ΟΜΟΙΩΘΗΣΕΤΑΙ ΑΝΔΡΙ ΦΡΟΝΙΜΩ ΟΣΤΙΣ ΩΚΟΔΟΜΗΣΕΝ ΑΥΤΟΥ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑΝ ΕΠΙ ΤΗΝ ΠΕΤΡΑΝ
Es fiel der Regen und die Ströme brachen herein, es wehten die Winde, und stürmten ein auf jenes Haus, aber es fiel nicht zusammen; denn es war auf einen Felsen gegründet.
Καὶ κατέβη ἡ βροχὴ, καὶ ἦλθον οἱ ποταμοὶ, καὶ ἔπνευσαν οἱ ἄνεμοι, καὶ προσέπεσαν τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ, καὶ οὐκ ἔπεσεν, τεθεμελίωτο γὰρ ἐπὶ τὴν πέτραν.
ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΗ Η ΒΡΟΧΗ ΚΑΙ ΗΛΘΟΝ ΟΙ ΠΟΤΑΜΟΙ ΚΑΙ ΕΠΝΕΥΣΑΝ ΟΙ ΑΝΕΜΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΠΕΣΑΝ ΤΗ ΟΙΚΙΑ ΕΚΙΝΗ ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΠΕΣΕΝ ΤΕΘΕΜΕΛΙΩΤΟ ΓΑΡ ΕΠΙ ΤΗΝ ΠΕΤΡΑΝ
Und jeder, der diese meine Worte hört, und sie nicht vollbringt, wird einem törichten Manne gleich sein, der sein Haus auf den Sand gebaut hat.
Καὶ πᾶς ὁ ἀκούων μου τοὺς λόγους τούτους καὶ μὴ ποιῶν αὐτοὺς, ὁμοιωθήσεται ἀνδρὶ μωρῷ, ὅστις ᾠκοδόμησεν αὐτοῦ τὴν οἰκίαν ἐπὶ τὴν ἄμμον.
ΚΑΙ ΠΑΣ Ο ΑΚΟΥΩΝ ΜΟΥ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗ ΠΟΙΩΝ ΑΥΤΟΥΣ ΟΜΟΙΩΘΗΣΕΤΑΙ ΑΝΔΡΙ ΜΩΡΩ ΟΣΤΙΣ ΩΚΟΔΟΜΗΣΕΝ ΑΥΤΟΥ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑΝ ΕΠΙ ΤΗΝ ΑΜΜΟΝ
Es fiel der Regen, die Ströme brachen herein, es wehten die Winde, und stürmten ein auf jenes Haus, und es stürzte ein, und sein Fall war groß.
Καὶ κατέβη ἡ βροχὴ, καὶ ἦλθον οἱ ποταμοὶ, καὶ ἔπνευσαν οἱ ἄνεμοι, καὶ προσέκοψαν τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ, καὶ ἔπεσεν καὶ ἦν ἡ πτῶσις αὐτῆς μεγάλη.”
ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΗ Η ΒΡΟΧΗ ΚΑΙ ΗΛΘΑΝ ΟΙ ΠΟΤΑΜΟΙ ΚΑΙ ΕΠΝΕΥΣΑΝ ΟΙ ΑΝΕΜΟΙ ∅ ΠΡΟΣΕΚΟΨΑΝ ΤΗ ΟΙΚΙΑ ΕΚΙΝΗ ΚΑΙ ΕΠΕΣΕΝ ΚΑΙ ΗΝ Η ΠΤΩΣΙΣ ΑΥΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und es begab sich, als Jesus diese Reden vollendet hatte, erstaunte das Volk über seine Lehre;
Καὶ ἐγένετο, ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς λόγους τούτους, ἐξεπλήσσοντο οἱ ὄχλοι ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ·
ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΟΤΕ ΕΤΕΛΕΣΕΝ Ο ΙΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥΤΟΥΣ ΕΞΕΠΛΗΣΣΟΝΤΟ ΟΙ ΟΧΛΟΙ ΕΠΙ ΤΗ ΔΙΔΑΧΗ ΑΥΤΟΥ
denn er lehrte sie wie einer, der da Macht hat, und nicht wie ihre Schriftgelehrten und die Pharisäer.
ἦν γὰρ διδάσκων αὐτοὺς ὡς ἐξουσίαν ἔχων, καὶ οὐχ ὡς οἱ γραμματεῖς αὐτῶν.
ΗΝ ΓΑΡ ΔΙΔΑΣΚΩΝ ΑΥΤΟΥΣ ΩΣ ΕΞΟΥΣΙΑΝ ΕΧΩΝ ΚΑΙ ΟΥΧ ΩΣ ΟΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΑΥΤΩΝ
8. Kapitelerhaltene Verse: 34 · mit Bedeutungsnuance: 1
Als er aber vom Berge herabgestiegen war, folgte ihm eine große Menge Volkes nach.
Καταβάντος δὲ αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ὄρους, ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί.
ΚΑΤΑΒΑΝΤΟΣ ΔΕ ΑΥΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΗΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΑΥΤΩ ΟΧΛΟΙ ΠΟΛΛΟΙ
Und siehe, ein Aussätziger kam, betete ihn an, und sprach: Herr! wenn du willst, so kannst du mich rein machen.
Καὶ ἰδοὺ, λεπρὸς προσελθὼν, προσεκύνει αὐτῷ λέγων, “Κύριε, ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι.”
ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΛΕΠΡΟΣ ΠΡΟΣΕΛΘΩΝ ΠΡΟΣΕΚΥΝΕΙ ΑΥΤΩ ΛΕΓΩΝ ΚΕ ΕΑΝ ΘΕΛΗΣ ΔΥΝΑΣΑΙ ΜΕ ΚΑΘΑΡΙΣΑΙ
Und Jesus streckte die Hand aus, berührte ihn, und sprach: Ich will, werde rein! Und sogleich war er rein von seinem Aussatze.
Καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα, ἥψατο αὐτοῦ λέγων, “Θέλω, καθαρίσθητι.” Καὶ εὐθέως ἐκαθαρίσθη αὐτοῦ ἡ λέπρα.
ΚΑΙ ΕΚΤΙΝΑΣ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑ ΗΨΑΤΟ ΑΥΤΟΥ ΛΕΓΩΝ ΘΕΛΩ ΚΑΘΑΡΙΣΘΗΤΙ ΚΑΙ ΕΥΘΕΩΣ ΕΚΑΘΑΡΙΣΘΗ ΑΥΤΟΥ Η ΛΕΠΡΑ
Und Jesus sprach zu ihm: Siehe zu, dass du es niemanden sagest; sondern gehe hin, zeige dich dem Priester, und opfere die Gabe, welche Moses verordnet hat, ihnen zum Zeugnisse.
Καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, “Ὅρα μηδενὶ εἴπῃς, ἀλλὰ ὕπαγε σεαυτὸν, δεῖξον τῷ ἱερεῖ, καὶ προσένεγκον τὸ δῶρον ὃ προσέταξεν Μωϋσῆς, εἰς μαρτύριον αὐτοῖς.”
ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΩ Ο ΙΣ ΟΡΑ ΜΗΔΕΝΙ ΕΙΠΗΣ ΑΛΛΑ ΥΠΑΓΕ ΣΕΑΥΤΟΝ ΔΙΞΟΝ ΤΩ ΙΕΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΝΕΓΚΕ ΤΟ ΔΩΡΟΝ Ο ΠΡΟΣΕΤΑΞΕΝ ΜΩΥΣΗΣ ΕΙΣ ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΑΥΤΟΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Als er aber in Kapharnaum einzog, trat ein Hauptmann zu ihm, bat ihn,
Εἰσελθόντος δὲ αὐτοῦ εἰς Καφαρναοὺμ, προσῆλθεν αὐτῷ ἑκατόνταρχος παρακαλῶν αὐτὸν
ΕΙΣΕΛΘΟΝΤΟΣ ΔΕ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΚΑΦΑΡΝΑΟΥΜ ΠΡΟΣΗΛΘΕΝ ΑΥΤΩ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩΝ ΑΥΤΟΝ
und sprach: Herr! mein Knecht liegt zu Hause gelähmt, und leidet große Qual.
καὶ λέγων, Κύριε, ὁ παῖς μου βέβληται ἐν τῇ οἰκίᾳ παραλυτικός, δεινῶς βασανιζόμενος.
ΚΑΙ ΛΕΓΩΝ ΚΕ Ο ΠΑΙΣ ΜΟΥ ΒΕΒΛΗΤΑΙ ΕΝ ΤΗ ΟΙΚΙΑ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΣ ΔΙΝΩΣ ΒΑΣΑΝΙΖΟΜΕΝΟΣ
Und Jesus sprach zu ihm: Ich will kommen, und ihn heilen.
Καὶ λέγει αὐτῷ, “Ἐγὼ ἐλθὼν, θεραπεύσω αὐτόν.”
ΚΑΙ ΛΕΓΙ ΑΥΤΩ ΑΚΟΛΟΥΘΙ ΜΟΙ ΕΓΩ ΕΛΘΩΝ ΘΕ ΡΑΠΕΥΣΩ ΑΥΤΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und der Hauptmann antwortete, und sprach: Herr! ich bin nicht würdig, dass du eingehst unter mein Dach, sondern sprich nur ein Wort, so wird mein Knecht geheilt sein.
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἑκατόνταρχος ἔφη, “Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς, ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγῳ καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου.
ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ∅ Ο ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ ΕΦΗ ΚΕ ΟΥΚ ΕΙΜΙ ΙΚΑΝΟΣ ΙΝΑ ΜΟΥ ΥΠΟ ΤΗΝ ΣΤΕΓΗΝ ΕΙΣΕΛΘΗΣ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟΝ ΕΙΠΕ ΛΟΓΩ ΚΑΙ ΙΑΘΗΣΕΤΑΙ Ο ΠΑΙΣ ΜΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Denn auch ich bin ein Mann, der Obrigkeit unterworfen, und habe Soldaten unter mir; und sage ich zu diesem: Geh! und er geht; und zu einem andern: Komm her! und er kommt; und zu meinem Knechte: Tu das! und er tut es.
Καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν τασσόμενος, ἔχων ὑπʼ ἐμαυτὸν στρατιώτας, καὶ λέγω τούτῳ, ‘Πορεύθητι’, καὶ πορεύεται, καὶ ἄλλῳ, ‘Ἔρχου’, καὶ ἔρχεται, καὶ τῷ δούλῳ μου, ‘Ποίησον τοῦτο’, καὶ ποιεῖ.”
ΚΑΙ ΓΑΡ ΕΓΩ ΑΝΟΣ ΕΙΜΙ ΥΠΟ ΕΞΟΥΣΙΑΝ ΤΑΣΣΟΜΕΝΟΣ ΕΧΩΝ ΥΠ ΕΜΑΥΤΟΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΑΣ ΚΑΙ ΛΕΓΩ ΤΟΥΤΩ ΠΟΡΕΥΘΗΤΙ ΚΑΙ ΠΟΡΕΥΕΤΕ ΚΑΙ ΑΛΛΩ ΕΡΧΟΥ ΚΑΙ ΕΡΧΕΤΕ ΚΑΙ ΤΩ ΔΟΥΛΩ ΜΟΥ ΠΟΙΗΣΟΝ ΤΟΥΤΟ ΚΑΙ ΠΟΙΕΙ
Da nun Jesus das hörte, verwunderte er sich, und sprach zu denen, die ihm folgten: Wahrlich, ich sage euch, so großen Glauben habe ich nicht gefunden in Israel!
Ἀκούσας δὲ, ὁ Ἰησοῦς ἐθαύμασεν καὶ εἶπεν τοῖς ἀκολουθοῦσιν, “Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, παρʼ οὐδενὶ τοσαύτην πίστιν ἐν τῷ Ἰσραὴλ εὗρον.
ΑΚΟΥΣΑΣ ΔΕ Ο ΙΣ ΕΘΑΥΜΑΣΕΝ ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ ΤΟΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΙΝ ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΥΔΕ ΕΝ ΤΩ ΙΗΛ ΤΟΣΑΥΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ ΕΥΡΟΝ
- größere Abweichung Hier fehlt im Codex ein Textteil oder er enthält mehr Text als heute. An solchen Stellen ist das Blatt beschädigt oder der Schreiber hat eine Zeile übersprungen; der Sinn bleibt derselbe.
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Ich sage euch aber, viele werden von Aufgang und Niedergang kommen, und mit Abraham, Isaak und Jakob im Himmelreiche zu Tische sitzen;
Λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι πολλοὶ ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν ἥξουσιν καὶ ἀνακλιθήσονται μετὰ Ἀβραὰμ, καὶ Ἰσαὰκ, καὶ Ἰακὼβ, ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν Οὐρανῶν·
ΛΕΓΩ ΔΕ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΟ ΑΝΑΤΟΛΩΝ ΚΑΙ ΔΥΣΜΩΝ ΗΞΟΥΣΙΝ ΚΑΙ ΑΝΑΚΛΙΘΗΣΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑ ΑΒΡΑΑΜ ΚΑΙ ΙΣΑΚ ΚΑΙ ΙΑΚΩΒ ΕΝ ΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ
die Kinder des Reiches aber werden in die Finsternis draußen hinausgeworfen werden; dort wird Heulen und Zähneknirschen sein.
οἱ δὲ υἱοὶ τῆς βασιλείας ἐκβληθήσονται εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον, ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.”
ΟΙ ΔΕ ΥΙΟΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΕΚΒΛΗΘΗΣΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΟΝ ΕΚΕΙ ΕΣΤΕ Ο ΚΛΑΥΘΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΒΡΥΓΜΟΣ ΤΩΝ ΟΔΟΝΤΩΝ
Und Jesus sprach zu dem Hauptmanne: Gehe hin, und wie du geglaubt hast, geschehe dir! Und der Knecht ward gesund zu derselben Stunde.
Καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς τῷ ἑκατοντάρχῃ, “Ὕπαγε, ὡς ἐπίστευσας, γενηθήτω σοι.” Καὶ ἰάθη ὁ παῖς ἐν τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ.
ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ Ο ΙΣ ΤΩ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΩ ΥΠΑΓΕ ΩΣ ΕΠΙΣΤΕΥΣΑΣ ΓΕΝΗΘΗΤΩ ΣΟΙ ΚΑΙ ΙΑΘΗ Ο ΠΑΙΣ ΕΝ ΤΗ ΩΡΑ ΕΚΕΙΝΗ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und als Jesus in das Haus des Petrus kam, fand er die Schwiegermutter desselben bettlägerig und fieberkrank.
Καὶ ἐλθὼν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν οἰκίαν Πέτρου, εἶδεν τὴν πενθερὰν αὐτοῦ βεβλημένην καὶ πυρέσσουσαν,
ΚΑΙ ΕΛΘΩΝ Ο ΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑΝ ΠΕΤΡΟΥ ΕΙΔΕΝ ΤΗΝ ΠΕΝΘΕΡΑΝ ΑΥΤΟΥ ΒΕΒΛΗΜΕΝΗΝ ΚΑΙ ΠΥΡΕΣΣΟΥΣΑΝ
Da berührte er ihre Hand, und das Fieber verließ sie; und sie stand auf, und bediente sie.
καὶ ἥψατο τῆς χειρὸς αὐτῆς, καὶ ἀφῆκεν αὐτὴν ὁ πυρετός, καὶ ἠγέρθη, καὶ διηκόνει αὐτῷ.
ΚΑΙ ΗΨΑΤΟ ΤΗΣ ΧΙΡΟΣ ΑΥΤΗΣ ΚΑΙ ΑΦΗΚΕΝ ΑΥΤΗΝ Ο ΠΥΡΕΤΟΣ ΚΑΙ ΗΓΕΡΘΗ ∅ ΔΙΗΚΟΝΙ ΑΥΤΟΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Als es aber Abend geworden war, brachten sie viele Besessene zu ihm; und er trieb die Geister durch ein Wort aus, und heilte alle Kranken;
Ὀψίας δὲ γενομένης, προσήνεγκαν αὐτῷ δαιμονιζομένους πολλούς, καὶ ἐξέβαλεν τὰ πνεύματα λόγῳ, καὶ πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας, ἐθεράπευσεν·
ΟΨΙΑΣ ΔΕ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ ΠΡΟΣΗΝΕΓΚΑΝ ΑΥΤΩ ΔΑΙΜΟΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΞΕΒΑΛΕΝ ΤΑ ΠΝΑΤΑ ΛΟΓΩ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΚΑΚΩΣ ΕΧΟΝΤΑΣ ΕΘΕΡΑΠΕΥΣΕΝ
damit erfüllet werde, was durch den Propheten Isaias gesagt ist, der da spricht: Er hat unsere Gebrechen auf sich genommen, und unsere Krankheiten getragen.
ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος, “Αὐτὸς τὰς ἀσθενείας ἡμῶν ἔλαβεν καὶ τὰς νόσους ἐβάστασεν.”
ΟΠΩΣ ΠΛΗΡΩΘΗ ΤΟ ΡΗΘΕΝ ΔΙΑ ΗΣΑΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΛΕΓΟΝΤΟΣ ΑΥΤΟΣ ΤΑΣ ΑΣΘΕΝΙΑΣ ΗΜΩΝ ΕΛΑΒΕΝ ΚΑΙ ΤΑΣ ΝΟΣΟΥΣ ΕΒΑΣΤΑΣΕΝ
Da aber Jesus große Schaaren um sich sah, befahl er, über den See zu fahren.
Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὄχλον περὶ αὐτὸν, ἐκέλευσεν ἀπελθεῖν εἰς τὸ πέραν.
ΙΔΩΝ ΔΕ Ο ΙΣ ΟΧΛΟΥΣ ΠΕΡΙ ΑΥΤΟΝ ΕΚΕΛΕΥΣΕΝ ΑΠΕΛΘΕΙΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΡΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und es trat ein Schriftgelehrter hinzu, und sprach zu ihm: Meister! ich will dir nachfolgen, wohin du immer gehst.
Καὶ προσελθὼν, εἷς γραμματεὺς εἶπεν αὐτῷ, “Διδάσκαλε, ἀκολουθήσω σοι ὅπου ἐὰν ἀπέρχῃ.”
ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΛΘΩΝ ΕΙΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΩ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΩ ΣΟΙ ΟΠΟΥ ΕΑΝ ΑΠΕΡΧΗ
Jesus sprach zu ihm: Die Füchse haben Höhlen, und die Vögel des Himmels Nester; der Menschensohn aber hat nicht, wo er sein Haupt niederlege.
Καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, “Αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσιν καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις, ὁ δὲ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ.”
ΚΑΙ ΛΕΓΕΙ ΑΥΤΩ Ο ΙΣ ΑΙ ΑΛΩΠΕΚΕΣ ΦΩΛΕΟΥΣ ΕΧΟΥΣΙΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΤΙΝΑ ΤΟΥ ΟΥΝΟΥ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΙΣ Ο ΔΕ ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΟΥΚ ΕΧΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΗΝ ΚΛΙΝΗ
Ein anderer aber von seinen Jüngern sprach zu ihm: Herr! erlaube mir zuvor hinzugehen, und meinen Vater zu begraben.
Ἕτερος δὲ τῶν μαθητῶν εἶπεν αὐτῷ, “Κύριε, ἐπίτρεψόν μοι πρῶτον ἀπελθεῖν καὶ θάψαι τὸν πατέρα μου.”
ΕΤΕΡΟΣ ΔΕ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΩ ΚΕ ΕΠΙΤΡΕΨΟΝ ΜΟΙ ΠΡΩΤΟΝ ΑΠΕΛΘΕΙΝ ΚΑΙ ΘΑΨΕ ΤΟΝ ΠΡΑ ΜΟΥ
Jesus aber sprach zu ihm: Folge mir, und lass die Toten ihre Toten begraben.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς λέγει αὐτῷ, “Ἀκολούθει μοι καὶ ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς.”
Ο ΔΕ ∅ ΛΕΓΙ ΑΥΤΩ ΑΚΟΛΟΥΘΙ ΜΟΙ ΚΑΙ ΑΦΕΣ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΘΑΨΕ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΩΝ ΝΕΚΡΟΥΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und als er in das Schifflein stieg, folgten ihm seine Jünger.
Καὶ ἐμβάντι αὐτῷ εἰς πλοῖον, ἠκολούθησαν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.
ΚΑΙ ΕΜΒΑΝΤΙ ΑΥΤΩ ΕΙΣ ΠΛΟΙΟΝ ΗΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΑΥΤΩ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕ ΑΥΤΟΥ
Und siehe, ein großer Sturm erhob sich auf dem Meere, so dass das Schifflein von Wellen bedeckt ward; er aber schlief.
Καὶ ἰδοὺ, σεισμὸς μέγας ἐγένετο ἐν τῇ θαλάσσῃ, ὥστε τὸ πλοῖον καλύπτεσθαι ὑπὸ τῶν κυμάτων, αὐτὸς δὲ ἐκάθευδεν.
ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΣΙΣΜΟΣ ΜΕΓΑΣ ΕΓΕΝΕΤΟ ΕΝ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΗ ΩΣΤΕ ΤΟ ΠΛΟΙΟΝ ΚΑΛΥΠΤΕΣΘΕ ΥΠΟ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ ΑΥΤΟΣ ΔΕ ΕΚΑΘΕΥΔΕΝ
Da traten seine Jünger zu ihm, weckten ihn, und sprachen: Herr! rette uns, wir gehen zu Grunde.
Καὶ προσελθόντες, ἤγειραν αὐτὸν λέγοντες, “Κύριε, σῶσον, ἀπολλύμεθα!”
ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΛΘΟΝΤΕΣ ΗΓΙΡΑΝ ΑΥΤΟΝ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΚΕ ΣΩΣΟΝ ΑΠΟΛΛΥΜΕΘΑ
Jesus sprach zu ihnen: Was seid ihr so furchtsam, Kleingläubige? Alsdann stand er auf, gebot den Winden und dem Meere, und es ward eine große Stille.
Καὶ λέγει αὐτοῖς, “Τί δειλοί ἐστε, ὀλιγόπιστοι;” Τότε ἐγερθεὶς, ἐπετίμησεν τοῖς ἀνέμοις καὶ τῇ θαλάσσῃ, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη.
ΚΑΙ ΛΕΓΙ ΑΥΤΟΙΣ ΤΙ ΔΙΛΟΙ ΕΣΤΕ ΟΛΙΓΟΠΙΣΤΟΙ ΤΟΤΕ ΕΓΕΡΘΙΣ ΕΠΕΤΙΜΗΣΕΝ ΤΟΙΣ ΑΝΕΜΟΙΣ ΚΑΙ ΤΗ ΘΑΛΛΑΣΣΗ ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΓΑΛΗΝΗ ΜΕΓΑΛΗ
Die Leute aber staunten und sprachen: Wer ist wohl dieser, dass ihm die Winde und das Meer gehorchen?
Οἱ δὲ ἄνθρωποι ἐθαύμασαν λέγοντες, “Ποταπός ἐστιν οὗτος, ὅτι καὶ οἱ ἄνεμοι καὶ ἡ θάλασσα αὐτῷ ὑπακούουσιν;”
ΟΙ ΔΕ ΑΝΟΙ ΕΘΑΥΜΑΣΑΝ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΠΟΤΑΠΟΣ ΕΣΤΙΝ ΟΥΤΟΣ ΟΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΕΜΟΙ ΚΑΙ Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΥΤΩ ΥΠΑΚΟΥΟΥΣΙΝ
Als sie nun über den See in das Gebiet der Gerasener gekommen waren, liefen ihm zwei Besessene entgegen, die aus den Grabhöhlen kamen und überaus wütend waren, so dass niemand dieses Weges gehen konnte,
Καὶ ἐλθόντος αὐτοῦ εἰς τὸ πέραν εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν, ὑπήντησαν αὐτῷ δύο δαιμονιζόμενοι ἐκ τῶν μνημείων ἐξερχόμενοι, χαλεποὶ λίαν ὥστε μὴ ἰσχύειν τινὰ παρελθεῖν διὰ τῆς ὁδοῦ ἐκείνης.
ΚΑΙ ΕΛΘΟΝΤΟΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΡΑΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑΝ ΤΩΝ ΓΑΖΑΡΗΝΩΝ ΥΠΗΝΤΗΣΑΝ ΑΥΤΩ ΔΥΟ ΔΕΜΟΝΙΖΟΜΕΝΟΙ ΕΚ ΤΩΝ ΜΝΗΜΙΩΝ ΕΞΕΡΧΟΜΕΝΟΙ ΧΑΛΕΠΟΙ ΛΙΑΝ ΩΣΤΕ ΜΗ ΙΣΧΥΕΙΝ ΤΙΝΑ ΠΑΡΕΛΘΕΙΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΕΚΙΝΗΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und siehe, sie schrieen und sprachen: was haben wir mit dir Jesus, du Sohn Gottes? Bist du hierher gekommen, uns vor der Zeit zu quälen?
Καὶ ἰδοὺ, ἔκραξαν λέγοντες, “Τί ἡμῖν καὶ σοί, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ; Ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς;”
ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΕΚΡΑΞΑΝ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΤΙ ΗΜΙΝ ∅ ΣΟΙ ΥΙΕ ΤΟΥ ΘΥ ΗΛΘΕΣ ΩΔΕ ΗΜΑΣ ΠΡΟ ΚΑΙΡΟΥ ΒΑΣΑΝΙΣΑΙ ΗΜΑΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Es war aber nicht weit von ihnen eine Herde vieler Schweine auf der Weide.
Ἦν δὲ μακρὰν ἀπʼ αὐτῶν ἀγέλη χοίρων πολλῶν βοσκομένη.
ΗΝ ΔΕ ΜΑΚΡΑΝ ΑΠ ΑΥΤΩΝ ΑΓΕΛΗ ΧΟΙΡΩΝ ΠΟΛΛΩΝ ΒΟΣΚΟΜΕΝΗ
Die bösen Geister aber baten ihn, und sprachen: Wenn du uns von hinnen austreibest, so lass uns in die Schweineherde fahren.
Οἱ δὲ δαίμονες παρεκάλουν αὐτὸν λέγοντες, “Εἰ ἐκβάλλεις ἡμᾶς, ἀπόστειλον ἡμᾶς εἰς τὴν ἀγέλην τῶν χοίρων.”
ΟΙ ΔΕ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΠΑΡΕΚΑΛΟΥΝ ΑΥΤΟΝ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΕΙ ΕΚΒΑΛΛΙΣ ΗΜΑΣ ΑΠΟΣΤΙΛΟΝ ΗΜΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΕΛΗΝ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ
Er sprach zu ihnen: Gehet! Sie aber gingen aus, und fuhren in die Schweine, und siehe, die ganze Herde stürzte sich mit Ungestüm den Abhang hinab in das Meer, und kamen um im Wasser.
Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, “Ὑπάγετε.” Οἱ δὲ ἐξελθόντες ἀπῆλθον εἰς τοὺς χοίρους· καὶ ἰδοὺ, ὥρμησεν πᾶσα ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ἀπέθανον ἐν τοῖς ὕδασιν.
ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΥΠΑΓΕΤΕ ΟΙ ΔΕ ΕΞΕΛΘΟΝΤΕΣ ΑΠΗΛΘΟΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΧΟΙΡΟΥΣ ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΩΡΜΗΣΕΝ ΠΑΣΑ Η ΑΓΕΛΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΡΗΜΝΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ ΚΑΙ ΑΠΕΘΑΝΑΝ ΕΝ ΤΟΙΣ ΥΔΑΣΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Die Hirten aber flohen, und als sie in die Stadt kamen, erzählten sie alles, auch was mit den Besessenen geschehen.
Οἱ δὲ βόσκοντες ἔφυγον, καὶ ἀπελθόντες εἰς τὴν πόλιν, ἀπήγγειλαν πάντα καὶ τὰ τῶν δαιμονιζομένων.
ΟΙ ΔΕ ΒΟΣΚΟΝΤΕΣ ΕΦΥΓΟΝ ΚΑΙ ΑΠΕΛΘΟΝΤΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ ΑΠΗΓΓΙΛΑΝ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΖΟΜΕΝΩΝ
Und siehe, die ganze Stadt ging hinaus, Jesus entgegen; und da sie ihn sahen, baten sie ihn, dass er sich wegbegebe aus ihrem Gebiete.
Καὶ ἰδοὺ, πᾶσα ἡ πόλις ἐξῆλθεν εἰς ὑπάντησιν τῷ Ἰησοῦ, καὶ ἰδόντες αὐτὸν, παρεκάλεσαν ὅπως μεταβῇ ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν.
ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΠΑΣΑ Η ΠΟΛΙΣ ΕΞΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΥΠΑΝΤΗΣΙΝ ΤΟΥ ΙΥ ΚΑΙ ΕΙΔΟΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ ΠΑΡΕΚΑΛΕΣΑΝ ΟΠΩΣ ΜΕΤΑΒΗ ΑΠΟ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΑΥΤΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
9. Kapitelerhaltene Verse: 38 · mit Bedeutungsnuance: 0
Und er stieg in ein Schiff, fuhr über, und kam in seine Stadt.
Καὶ ἐμβὰς εἰς πλοῖον, διεπέρασεν καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν.
ΚΑΙ ΕΜΒΑΣ ΕΙΣ ΠΛΟΙΟΝ ΔΙΕΠΕΡΑΣΕΝ ∅ ΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑΝ ΠΟΛΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und siehe, sie brachten zu ihm einen Gelähmten, der auf einem Bette lag. Da nun Jesus ihren Glauben sah, sprach er zu dem Gelähmten: Sei getrost, Sohn! deine Sünden werden dir vergeben,
Καὶ ἰδοὺ, προσέφερον αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον. Καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν, εἶπεν τῷ παραλυτικῷ, “Θάρσει, τέκνον, ἀφίενταί σου αἱ ἁμαρτίαι.”
ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΠΡΟΣΕΦΕΡΟΝ ΑΥΤΩ ΠΑΡΑΛΥ ΤΙΚΟΝ ΕΠΙ ΚΛΙΝΗΣ ΒΕΒΛΗΜΕΝΟΝ ΚΑΙ ΕΙΔΩΝ Ο ΙΣ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ ΑΥΤΩΝ ΕΙΠΕΝ ΤΩ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΩ ΘΑΡΣΕΙ ΤΕΚΝΟΝ ΑΦΙΕΝΤΑΙ ΣΟΥ ΑΙ ΑΜΑΡΤΙΑΙ
Und siehe, einige von den Schriftgelehrten sprachen bei sich selbst: Dieser lästert Gott!
Καὶ ἰδού, τινες τῶν γραμματέων εἶπον ἐν ἑαυτοῖς, “Οὗτος βλασφημεῖ!”
ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΤΙΝΕΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΝ ΕΙΠΟΝ ΕΝ ΕΑΥΤΟΙΣ ΟΥΤΟΣ ΒΛΑΣΦΗΜΕΙ
Und da Jesus ihre Gedanken sah, sprach er: Warum denket ihr Böses in euren Herzen?
Καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν, “Ἵνα τί ἐνθυμεῖσθε πονηρὰ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;
ΚΑΙ ΙΔΩΝ Ο ΙΣ ΤΑΣ ΕΝΘΥΜΗΣΕΙΣ ΑΥΤΩΝ ΕΙΠΕΝ ΙΝΑ ΤΙ ΕΝΘΥΜΕΙΣΘΕ ΠΟΝΗΡΑ ΕΝ ΤΑΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΥΜΩΝ
Was ist leichter, zu sagen: Deine Sünden werden dir vergeben; oder zu sagen: Stehe auf, und wandle?
Τί γάρ ἐστιν εὐκοπώτερον εἰπεῖν, ‘Ἀφίονται σου αἱ ἁμαρτίαι’, ἢ εἰπεῖν, ‘Ἔγειρε καὶ περιπάτει’;
ΤΙ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ ΕΥΚΟΠΩΤΕΡΟΝ ΕΙΠΕΙΝ ΑΦΙΟΝΤΑΙ ΣΟΥ ΑΙ ΑΜΑΡΤΙΑΙ Η ΕΙΠΕΙΝ ΕΓΕΙΡΕ ∅ ΠΕΡΙΠΑΤΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Damit ihr aber wisset, dass der Menschensohn Gewalt hat auf Erden, die Sünden zu vergeben, sprach er dann zu dem Gelähmten: Stehe auf, nimm dein Bett, und geh in dein Haus!
Ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας” (τότε λέγει τῷ παραλυτικῷ), “Ἐγερθεὶς, ἆρόν σου τὴν κλίνην καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου.”
ΙΝΑ ΔΕ ΕΙΔΗΤΕ ΟΤΙ ΕΞΟΥΣΙΑΝ ΕΧΙ Ο ΥΣ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΑΦΙΕΝΑΙ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΤΟΤΕ ΛΕΓΕΙ ΤΩ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΩ ΕΓΕΡΘΕΙΣ ΑΡΟΝ ΣΟΥ ΤΗΝ ΚΛΙΝΗΝ ΚΑΙ ΠΟΡΕΥΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΙΚΟΝ ΣΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und er stand auf, und ging fort in sein Haus.
Καὶ ἐγερθεὶς, ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.
ΚΑΙ ΕΓΕΡΘΕΙΣ ΑΠΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΙΚΟΝ ΑΥΤΟΥ
Da aber das Volk dieses sah, fürchtete es sich, und pries Gott, der solche Macht den Menschen gegeben.
Ἰδόντες δὲ, οἱ ὄχλοι ἐφοβήθησαν καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν, τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις.
ΙΔΟΝΤΕΣ ΔΕ ΟΙ ΟΧΛΟΙ ΕΦΟΒΗΘΗΣΑΝ ∅ ΕΔΟΞΑΣΑΝ ΤΟΝ ΘΝ ΤΟΝ ΔΟΝΤΑ ΕΞΟΥΣΙΑΝ ΤΟΙΑΥΤΗΝ ΤΟΙΣ ΑΝΟΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Als Jesus von da weiter ging, sah er einen Mann an der Zollstätte sitzen, Matthäus mit Namen. Und er sprach zu ihm: Folge mir! Da stand er auf, und folgte ihm.
Καὶ παράγων ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖθεν, εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον Μαθθαῖον λεγόμενον, καὶ λέγει αὐτῷ. “Ἀκολούθει μοι.” Καὶ ἀναστὰς, ἠκολούθησεν αὐτῷ.
ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΝ Ο ΙΣ ΕΚΙΘΕΝ ΕΙΔΕΝ ΑΝΟΝ ΚΑΘΗΜΕΝΟΝ ΕΠΙ ΤΟ ΤΕΛΩΝΙΟΝ ΜΑΘΘΑΙΟΝ ΛΕΓΟΜΕΝΟΝ ∅ ΛΕΓΙ ΑΥΤΩ ΑΚΟΛΟΥΘΙ ΜΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΣ ΗΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΥΤΩ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und es geschah, als er im Hause zu Tische war, siehe, da kamen viele Zöllner und Sünder und setzten sich mit Jesus und seinen Jüngern zu Tische.
Καὶ ἐγένετο αὐτοῦ ἀνακειμένου ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ ἰδοὺ, πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ ἐλθόντες συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ.
ΚΑΙ ΑΝΑΚΕΙΜΕΝΩΝ ΕΝ ΤΗ ΟΙΚΙΑ ∅ ΙΔΟΥ ΠΟΛΛΟΙ ΤΕΛΩΝΕ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ ΕΛΘΟΝΤΕΣ ΣΥΝΑΝΕΚΙΝΤΟ ΤΩ ΙΥ ΚΑΙ ΤΟΙΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Da die Pharisäer dies sahen, sprachen sie zu seinen Jüngern: Warum isst euer Meister mit den Zöllnern und Sündern?
Καὶ ἰδόντες, οἱ Φαρισαῖοι ἔλεγον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, “Διὰ τί μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει ὁ διδάσκαλος ὑμῶν;”
ΚΑΙ ΙΔΟΝΤΕΣ ΟΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΕΛΕΓΟΝ ΤΟΙΣ ΜΑΘΗΤΑΙΣ ΑΥΤΟΥ ΔΙΑ ΤΙ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΤΕΛΩΝΩΝ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΕΣΘΙΕΙ Ο ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΥΜΩΝ
Jesus aber hörte es, und sprach: Nicht die Gesunden bedürfen des Arztes, sondern die Kranken.
Ὁ δὲ ἀκούσας εἶπεν, “Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλὰ οἱ κακῶς ἔχοντες.
Ο ΔΕ ΑΚΟΥΣΑΣ ΕΙΠΕΝ ΟΥ ΧΡΙΑΝ ΕΧΟΥΣΙΝ ΟΙ ΙΣΧΥΟΝΤΕΣ ΙΑΤΡΩΝ ΑΛΛ ΟΙ ΚΑΚΩΣ ΕΧΟΝΤΕΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Gehet aber hin, und lernet, was es heißt: Barmherzigkeit will ich und nicht Opfer; denn ich bin nicht gekommen, Gerechte zu berufen, sondern Sünder.
Πορευθέντες δὲ, μάθετε τί ἐστιν: ‘Ἔλεος θέλω καὶ οὐ θυσίαν’, οὐ γὰρ ἦλθον καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλούς.”
ΠΟΡΕΥΘΕΝΤΕΣ ΔΕ ΜΑΘΕΤΑΙ ΤΙ ΕΣΤΙΝ ΕΛΕΟΣ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΟΥ ΘΥΣΙΑΝ ΟΥ ΓΑΡ ΗΛΘΟΝ ΚΑΛΕΣΑΙ ΔΙΚΑΙΟΥΣ ΑΛΛΑ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥΣ
Alsdann traten die Jünger des Johannes zu ihm, und sprachen: Warum fasten wir und die Pharisäer oft, deine Jünger aber fasten nicht?
Τότε προσέρχονται αὐτῷ οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου λέγοντες, “Διὰ τί ἡμεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι νηστεύομεν, οἱ δὲ μαθηταί σου οὐ νηστεύουσιν;”
ΤΟΤΕ ΠΡΟΣΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΥΤΩ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΔΙΑ ΤΙ ΗΜΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΝΗΣΤΕΥΟΜΕΝ ΠΥΚΝΑ ΟΙ ΔΕ ΜΑΘΗΤΑΙ ΣΟΥ ΟΥ ΝΗΣΤΕΥΟΥΣΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Jesus sprach zu ihnen: Können wohl die Freunde des Bräutigams trauern, so lange der Bräutigam bei ihnen ist? Es werden aber Tage kommen, da ihnen der Bräutigam genommen wird und alsdann werden sie fasten.
Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, “Μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος πενθεῖν, ἐφʼ ὅσον μετʼ αὐτῶν ἐστιν ὁ νυμφίος; Ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι ὅταν ἀπαρθῇ ἀπʼ αὐτῶν ὁ νυμφίος, καὶ τότε νηστεύσουσιν.
ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ Ο ΙΣ ΜΗ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΟΙ ΥΙΟΙ ΤΟΥ ΝΥΜΦΩΝΟΣ ΠΕΝΘΕΙΝ ΕΦ ΟΣΟΝ ΜΕΤ ΑΥΤΩΝ ΕΣΤΙΝ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΕΛΕΥΣΟΝΤΑΙ ΔΕ ΗΜΕΡΑΙ ΟΤΑΝ ΑΠΑΡΘΗ ΑΠ ΑΥΤΩΝ Ο ΝΥΜΦΕΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΝΗΣΤΕΥΣΟΥΣΙΝ
Niemand aber setzt einen Fleck von neuem Tuch auf ein altes Kleid; denn der neue Fleck reißt vom Kleide ab, was er braucht zu seiner Ausfüllung, und der Riss wird ärger.
Οὐδεὶς δὲ ἐπιβάλλει ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπὶ ἱματίῳ παλαιῷ· αἴρει γὰρ τὸ πλήρωμα αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ἱματίου, καὶ χεῖρον σχίσμα γίνεται.
ΟΥΔΕΙΣ ΔΕ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΕΠΙΒΛΗΜΑ ΡΑΚΟΥΣ ΑΓΝΑΦΟΥ ΕΠΙ ΙΜΑΤΙΩ ΠΑΛΕΩ ΑΙΡΙ ΓΑΡ ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΑΥΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥ ΙΜΑΤΙΟΥ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΝ ΣΧΙΣΜΑ ΓΕΙΝΕΤΑΙ
Auch gießt man nicht neuen Wein in alte Schläuche, sonst bersten die Schläuche, und der Wein läuft aus, und die Schläuche gehen zu Grunde; sondern man gießt neuen Wein in neue Schläuche, und so werden beide erhalten.
Οὐδὲ βάλλουσιν οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς· εἰ δὲ μή γε, ῥήγνυνται οἱ ἀσκοί, καὶ ὁ οἶνος ἐκχεῖται καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπόλλυνται. Ἀλλὰ βάλλουσιν οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς καινούς, καὶ ἀμφότεροι συντηροῦνται.”
ΟΥΔΕ ΒΑΛΛΟΥΣΙΝ ΟΙΝΟΝ ΝΕΟΝ ΕΙΣ ΑΣΚΟΥΣ ΠΑΛΑΙΟΥΣ ΕΙ ΔΕ ΜΗ ΓΕ ΡΗΓΝΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΣΚΟΙ ΚΑΙ Ο ΟΙΝΟΣ ΕΚΧΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΣΚΟΙ ΑΠΟΛΛΥΝΤΑΙ ΑΛΛ ΟΙΝΟΝ ΝΕΟΝ ΕΙΣ ΑΣΚΟΥΣ ΚΑΙΝΟΥΣ ΒΛΗΤΕΟΝ ΚΑΙ ΑΜΦΟΤΕΡΟΙ ΣΥΝΤΗΡΟΥΝΤΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Während er dieses zu ihnen redete, siehe, da trat ein Vorsteher herzu, betete ihn an, und sprach: Herr! meine Tochter ist so eben gestorben; aber komm, und lege deine Hand auf sie, und sie wird leben.
Ταῦτα αὐτοῦ λαλοῦντος αὐτοῖς, ἰδοὺ, ἄρχων εἷς προσελθὼν, προσεκύνει αὐτῷ λέγων, ὅτι “Ἡ θυγάτηρ μου ἄρτι ἐτελεύτησεν· ἀλλὰ ἐλθὼν ἐπίθες τὴν χεῖρά σου ἐπʼ αὐτήν καὶ ζήσεται.”
ΤΑΥΤΑ ΑΥΤΟΥ ΛΑΛΟΥΝΤΟΣ ΑΥΤΟΙΣ ΙΔΟΥ ΑΡΧΩΝ ΕΙΣ ΠΡΟΣΕΛΘΩΝ ΠΡΟΣΕΚΥΝΙ ΑΥΤΩ ΛΕΓΩΝ ∅ Η ΘΥΓΑΤΗΡ ΜΟΥ ΑΡΤΙ ΕΤΕΛΕΥΤΗΣΕΝ ΑΛΛΑ ΕΛΘΩΝ ΕΠΙΘΕΣ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑ ΣΟΥ ΕΠ ΑΥΤΗΝ ΚΑΙ ΖΗΣΕΤΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und Jesus stand auf, und folgte ihm mit seinen Jüngern.
Καὶ ἐγερθεὶς, ὁ Ἰησοῦς ἠκολούθησεν αὐτῷ καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.
ΚΑΙ ΕΓΕΡΘΕΙΣ Ο ΙΣ ΗΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΥΤΩ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und siehe, ein Weib, das seit zwölf Jahren am Blutflusse litt, trat von hinten hinzu, und berührte den Saum seines Kleides;
Καὶ ἰδοὺ, γυνὴ αἱμορροοῦσα δώδεκα ἔτη προσελθοῦσα ὄπισθεν, ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ.
ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΓΥΝΗ ΑΙΜΑΡΟΟΥΣΑ ΔΩΔΕΚΑ ΕΤΗ ΠΡΟΣΕΛΘΟΥΣΑ ΟΠΙΣΘΕΝ ΗΨΑΤΟ ΤΟΥ ΚΡΑΣΠΕΔΟΥ ΤΟΥ ΙΜΑΤΙΟΥ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
denn sie sprach bei sich selbst: Wenn ich nur sein Kleid berühre, so wird mir geholfen sein.
Ἔλεγεν γὰρ ἐν ἑαυτῇ, “Ἐὰν μόνον ἅψωμαι τοῦ ἱματίου αὐτοῦ, σωθήσομαι.”
ΕΛΕΓΕΝ ΓΑΡ ΕΝ ΕΑΥΤΗ ΕΑΝ ΜΟΝΟΝ ΑΨΩΜΑΙ ΤΟΥ ΙΜΑΤΙΟΥ ΑΥΤΟΥ ΣΩΘΗΣΟΜΑΙ
Jesus aber wandte sich um, sah sie, und sprach: Sei getrost, Tochter! dein Glaube hat dir geholfen. Und das Weib ward gesund von derselben Stunde an.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς στραφεὶς καὶ ἰδὼν αὐτὴν εἶπεν, “Θάρσει, θύγατερ· ἡ πίστις σου σέσωκέν σε.” Καὶ ἐσώθη ἡ γυνὴ ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.
Ο ΔΕ ΙΣ ΣΤΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΙΔΩΝ ΑΥΤΗΝ ΕΙΠΕΝ ΘΑΡΣΙ ΘΥΓΑΤΕΡ Η ΠΙΣΤΙΣ ΣΟΥ ΣΕΣΩΚΕΝ ΣΕ ΚΑΙ ΕΣΩΘΗ Η ΓΥΝΗ ΑΠΟ ΤΗΣ ΩΡΑΣ ΕΚΙΝΗΣ
Als nun Jesus in das Haus des Vorstehers kam, und die Flötenspieler und die lärmende Menge sah, sprach er:
Καὶ ἐλθὼν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἄρχοντος, καὶ ἰδὼν τοὺς αὐλητὰς καὶ τὸν ὄχλον θορυβούμενον
ΚΑΙ ΕΛΘΩΝ Ο ΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑΝ ΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΙΔΩΝ ΤΟΥΣ ΑΥΛΗ ΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΧΛΟΝ ΘΟΡΥΒΟΥΜΕΝΟΝ
Weichet! denn das Mädchen ist nicht gestorben, sondern es schläft. Doch sie verlachten ihn.
ἔλεγεν, “Ἀναχωρεῖτε, οὐ γὰρ ἀπέθανεν τὸ κοράσιον, ἀλλὰ καθεύδει.” Καὶ κατεγέλων αὐτοῦ.
ΕΛΕΓΕΝ ΑΝΑΧΩΡΙΤΕ ΟΥ ΓΑΡ ΑΠΕΘΑΝΕΝ ΤΟ ΚΟΡΑΣΙΟΝ ΑΛΛΑ ΚΑΘΕΥΔΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΕΓΕΛΩΝ ΑΥΤΟΥ ΕΙΔΟΤΕΣ ΟΤΙ ΑΠΕΘΑΝΕΝ1
- 1gleiche Bedeutung Der Codex fügt „da sie wussten, dass sie gestorben war“ hinzu, wie es bei Lukas steht (Lk 8,53). Dasselbe Geschehen.
Nachdem aber das Volk hinausgeschafft war, ging er hinein, und nahm es bei der Hand. Und das Mädchen stand auf.
Ὅτε δὲ ἐξεβλήθη ὁ ὄχλος, εἰσελθὼν ἐκράτησεν τῆς χειρὸς αὐτῆς, καὶ ἠγέρθη τὸ κοράσιον.
ΟΤΕ ΔΕ ΕΞΕΒΛΗΘΗ Ο ΟΧΛΟΣ ΕΙΣΕΛΘΩΝ ΕΚΡΑΤΗΣΕΝ ΤΗΣ ΧΙΡΟΣ ΑΥΤΗΣ ΚΑΙ ΗΓΕΡΘΗ ΤΟ ΚΟΡΑΣΙΟΝ
Und der Ruf davon ging aus in jene ganze Gegend.
Καὶ ἐξῆλθεν ἡ φήμη αὕτη εἰς ὅλην τὴν γῆν ἐκείνην.
ΚΑΙ ΕΞΗΛΘΕΝ Η ΦΗΜΗ ΑΥΤΗΣ ΕΙΣ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΓΗΝ ΕΚΕΙΝΗΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Als nun Jesus von dannen weiter ging, folgten ihm zwei Blinde, die riefen und sprachen: Erbarme dich unser, Sohn Davids!
Καὶ παράγοντι ἐκεῖθεν τῷ Ἰησοῦ, ἠκολούθησαν αὐτῷ δύο τυφλοὶ κράζοντες καὶ λέγοντες, “Ἐλέησον ἡμᾶς, υἱὸς Δαυίδ.”
ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΙ ΕΚΕΙΘΕΝ ΤΩ ΙΥ ΗΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΑΥΤΩ ΔΥΟ ΤΥΦΛΟΙ ΚΡΑΥΓΑΖΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΕΛΕΗΣΟΝ ΗΜΑΣ ΥΙΕ ΔΑΔ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Als er aber nach Hause gekommen war, traten die Blinden zu ihm, und Jesus sprach zu ihnen: Glaubet ihr, dass ich euch dieses tun kann? Sie sprachen zu ihm: Ja, Herr!
Ἐλθόντι δὲ εἰς τὴν οἰκίαν, προσῆλθον αὐτῷ οἱ τυφλοί, καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, “Πιστεύετε ὅτι δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι;” Λέγουσιν αὐτῷ, “Ναί, Κύριε.”
ΕΙΣΕΛΘΟΝΤΙ ΔΕ ΑΥΤΩ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑΝ ΠΡΟΣΗΛΘΟΝ ΑΥΤΩ ΟΙ ΔΥΟ ΤΥΦΛΟΙ ΚΑΙ ΛΕΓΕΙ ΑΥΤΟΙΣ ∅ ΙΣ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΔΥΝΑΜΑΙ ΤΟΥΤΟ ΠΟΙΗΣΑΙ ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩ ΝΑΙ ΚΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 4
Da berührte er ihre Augen, und sprach: Nach eurem Glauben geschehe euch!
Τότε ἥψατο τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν λέγων, “Κατὰ τὴν πίστιν ὑμῶν γενηθήτω ὑμῖν.”
ΤΟΤΕ ΗΨΑΤΟ ΤΩΝ ΟΦΘΑΛΜΩΝ ΑΥΤΩΝ ΛΕΓΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ ΥΜΩΝ ΓΕΝΗΘΗΤΩ ΥΜΙΝ
Und ihre Augen wurden aufgetan. Und Jesus gebot ihnen ernstlich, und sprach: Sehet zu, dass es niemand erfahre!
Καὶ ἠνεῴχθησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί. Καὶ ἐνεβριμήθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων, “Ὁρᾶτε μηδεὶς γινωσκέτω.”
ΚΑΙ ΑΝΕΩΧΘΗΣΑΝ ΟΙ ΟΦΘΑΛΜΟΙ ΚΑΙ ΕΝΕΒΡΙΜΗΘΗ ΑΥΤΟΙΣ Ο ΙΣ ΛΕΓΩΝ ΟΡΑΤΕ ΜΗΔΙΣ ΓΙΝΩΣΚΕΤΩ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Sie aber gingen hinaus, und verbreiteten seinen Ruf in jener ganzen Gegend.
Οἱ δὲ ἐξελθόντες, διεφήμισαν αὐτὸν ἐν ὅλῃ τῇ γῇ ἐκείνῃ.
ΟΙ ΔΕ ΕΞΕΛΘΟΝΤΕΣ ΔΙΕΦΗΜΙΣΑΝ ΑΥΤΟΝ ΕΝ ΟΛΗ ΤΗ ΓΗ ΕΚΕΙΝΗ
Als nun diese hinweggegangen waren, siehe, brachte man einen Menschen zu ihm, der stumm und von einem bösen Geiste besessen war.
Αὐτῶν δὲ ἐξερχομένων, ἰδοὺ, προσήνεγκαν αὐτῷ κωφὸν δαιμονιζόμενον.
ΑΥΤΩΝ ΔΕ ΕΞΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΙΔΟΥ ΠΡΟΣ ΗΝΕΓΚΑΝ ΑΥΤΩ ΚΩΦΟΝ ΔΑΙΜΟΝΙΖΟΜΕΝΟΝ
Und als der böse Geist ausgetrieben war, redete der Stumme, und das Volk verwunderte sich, und sprach: Niemals hat man solches in Israel gesehen!
Καὶ ἐκβληθέντος τοῦ δαιμονίου, ἐλάλησεν ὁ κωφός. Καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι λέγοντες, “Οὐδέποτε ἐφάνη οὕτως ἐν τῷ Ἰσραήλ.”
ΚΑΙ ΕΚΒΛΗΘΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΔΑΙΜΟΝΙΟΥ ΕΛΑΛΗΣΕΝ Ο ΚΩΦΟΣ ΚΑΙ ΕΘΑΥΜΑΣΑΝ ΟΙ ΟΧΛΟΙ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΕΦΑΝΗ ΟΥΤΩΣ ΕΝ ΤΩ ΙΗΛ
Die Pharisäer aber sprachen: Durch den Obersten der bösen Geister treibt er die bösen Geister aus!
Οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἔλεγον, “Ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια.”
ΟΙ ΔΕ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΕΛΕΓΟΝ ΕΝ ΤΩ ΑΡΧΟΝΤΙ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ ΕΚΒΑΛΛΕΙ ΤΑ ΔΕΜΟΝΙΑ
Und Jesus zog umher durch alle Städte und Flecken, indem er in ihren Synagogen lehrte und das Evangelium vom Reiche predigte, und jegliche Krankheit und jegliches Siechtum heilte.
Καὶ περιῆγεν ὁ Ἰησοῦς τὰς πόλεις πάσας καὶ τὰς κώμας, διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν, καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας, καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν.
ΚΑΙ ΠΕΡΙΗΓΕΝ Ο ΙΣ ΤΑΣ ΠΟΛΙΣ ΠΑΣΑΣ ΚΑΙ ΤΑΣ ΚΩΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΩΝ ΕΝ ΤΑΙΣ ΣΥΝΑΓΩΓΑΙΣ ΑΥΤΩΝ ∅ ΚΗΡΥΣΣΩΝ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΩΝ ΠΑΣΑΝ ΝΟΣΟΝ ΚΑΙ ΠΑΣΑΝ ΜΑΛΑΚΙΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Als er aber die Volksscharen sah, erbarmte es ihn derselben, denn sie waren geplagt und darniederliegend wie Schafe, die keinen Hirten haben.
Ἰδὼν δὲ τοὺς ὄχλους, ἐσπλαγχνίσθη περὶ αὐτῶν, ὅτι ἦσαν ἐσκυλμένοι καὶ ἐρριμμένοι, ὡσεὶ πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα.
ΙΔΩΝ ΔΕ ΤΟΥΣ ΟΧΛΟΥΣ ΕΣΠΛΑΓΧΝΙΣΘΗ ΠΕΡΙ ΑΥΤΩΝ ΟΤΙ ΗΣΑΝ ΕΣΚΥΛΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΕΡΙΜΜΕΝΟΙ ΩΣΕΙ ΠΡΟΒΑΤΑ ΜΗ ΕΧΟΝΤΑ ΠΟΙΜΕΝΑ
Da sprach er zu seinen Jüngern: Die Ernte ist zwar groß, der Arbeiter aber sind wenige.
Τότε λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, “Ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι·
ΤΟΤΕ ΛΕΓΙ ΤΟΙΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΑΥΤΟΥ Ο ΜΕΝ ΘΕΡΙΣΜΟΣ ΠΟΛΥΣ ΟΙ ΔΕ ΕΡΓΑΤΕ ΟΛΙΓΟΙ
Bittet daher den Herrn der Ernte, dass er Arbeiter in seine Ernte sende.
δεήθητε οὖν τοῦ Κυρίου τοῦ θερισμοῦ, ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ.”
ΔΕΗΘΗΤΕ ΟΥΝ ΤΟΥ ΚΥ ΤΟΥ ΘΕΡΙΣΜΟΥ ΟΠΩΣ ΕΚΒΑΛΗ ΕΡΓΑΤΑΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΡΙΣΜΟΝ ΑΥΤΟΥ
10. Kapitelerhaltene Verse: 42 · mit Bedeutungsnuance: 1
Und er rief seine zwölf Jünger zusammen, und gab ihnen Gewalt über unreine Geister, dass sie dieselben austrieben, und jegliche Krankheit und jegliches Gebrechen heilten.
Καὶ προσκαλεσάμενος τοὺς δώδεκα μαθητὰς αὐτοῦ, ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν πνευμάτων ἀκαθάρτων, ὥστε ἐκβάλλειν αὐτὰ καὶ θεραπεύειν πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν.
ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΑΜΕΝΟΣ ΤΟΥΣ ΙΒ ΜΑΘΗΤΑΣ ΑΥΤΟΥ ΕΔΩΚΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΕΞΟΥΣΙΑΝ ΠΝΑΤΩΝ ΑΚΑ ΘΑΡΤΩΝ ΩΣΤΕ ΕΚΒΑΛΛΙΝ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙΝ ΠΑΣΑΝ ΝΟΣΟΝ ΚΑΙ ΠΑΣΑΝ ΜΑΛΑΚΙΑΝ
Der zwölf Apostel Namen aber sind diese. Der erste: Simon, welcher Petrus genannt wird, und Andreas, sein Bruder;
Τῶν δὲ δώδεκα ἀποστόλων τὰ ὀνόματά ἐστιν ταῦτα: πρῶτος Σίμων ὁ λεγόμενος Πέτρος, καὶ Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, καὶ Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ Ἰωάννης ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ,
ΤΩΝ ΔΕ ΙΒ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΕΣΤΙΝ ΤΑΥΤΑ ΠΡΩΤΟΣ ΣΙΜΩΝ Ο ΛΕΓΟΜΕΝΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΑΣ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΑΥΤΟΥ ∅ ΙΑΚΩΒΟΣ Ο ΤΟΥ ΖΕΒΕΔΑΙΟΥ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Jakobus, der Sohn des Zebedäus, und Johannes, sein Bruder; Philippus und Bartholomäus; Thomas und Matthäus, der Zöllner; Jakobus, der Sohn des Alphäus, und Thaddäus;
Φίλιππος καὶ Βαρθολομαῖος, Θωμᾶς καὶ Μαθθαῖος ὁ τελώνης, Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἁλφαίου καὶ Θαδδαῖος,
ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΚΑΙ ΒΑΡΘΟΛΟΜΕΟΣ ΘΩΜΑΣ ΚΑΙ ΜΑΘΘΕΟΣ Ο ΤΕΛΩΝΗΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Ο ΤΟΥ ΑΛΦΑΙΟΥ ∅ ΘΑΔΔΑΙΟΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Simon, der Kananäer, und Judas Iskariot, derselbe, der ihn auch überantwortet hat.
Σίμων ὁ Καναναῖος καὶ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης, ὁ καὶ παραδοὺς αὐτόν.
ΣΙΜΩΝ Ο ΚΑΝΑΝΙΤΗΣ ΚΑΙ ΙΟΥΔΑΣ ∅ ΙΣΚΑΡΙΩΤΗΣ Ο ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΣ ΑΥΤΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Diese Zwölf sandte Jesus aus, indem er ihnen gebot und sprach: Auf den Weg zu den Heiden gehet nicht, und tretet nicht ein in die Städte der Samariter;
Τούτους τοὺς δώδεκα ἀπέστειλεν ὁ Ἰησοῦς παραγγείλας αὐτοῖς λέγων, “Εἰς ὁδὸν ἐθνῶν μὴ ἀπέλθητε, καὶ εἰς πόλιν Σαμαρειτῶν μὴ εἰσέλθητε·
ΤΟΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΙΒ ΑΠΕΣΤΙΛΕΝ Ο ΙΣ ΠΑΡΑΓΓΙΛΑΣ ΑΥΤΟΙΣ ΛΕΓΩΝ ΕΙΣ ΟΔΟΝ ΕΘΝΩΝ ΜΗ ΑΠΕΛΘΗΤΑΙ ΚΑΙ ΕΙΣ ΠΟΛΙΝ ΣΑΜΑΡΙΤΩΝ ΜΗ ΕΙΣΕΛΘΗΤΑΙ
sondern gehet vielmehr zu den verlornen Schafen des Hauses Israel.
πορεύεσθε δὲ μᾶλλον πρὸς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ.
ΠΟΡΕΥΕΣΘΕ ΔΕ ΜΑΛΛΟΝ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΤΑ ΑΠΟΛΩΛΟΤΑ ΟΙΚΟΥ ΙΣΛ
Indem ihr aber hingehet, prediget und sprechet: Das Himmelreich hat sich genaht.
Πορευόμενοι δὲ κηρύσσετε λέγοντες, ὅτι ‘Ἤγγικεν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.’
ΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΙ ΔΕ ΚΗΡΥΣΣΕΤΕ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΟΤΙ ΗΓΓΙΚΕΝ Η ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ
Heilet die Kranken, erwecket die Toten, machet die Aussätzigen rein, treibet die Teufel aus; umsonst habt ihr es empfangen, umsonst gebet.
Ἀσθενοῦντας θεραπεύετε, νεκροὺς ἐγείρετε, λεπροὺς καθαρίζετε, δαιμόνια ἐκβάλλετε· δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε.
ΑΣΘΕΝΟΥΝΤΑΣ ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΕ ΝΕΚΡΟΥΣ ΕΓΕΙΡΕΤΑΙ ΛΕΠΡΟΥΣ ΚΑΘΑΡΙΖΕΤΑΙ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΕΚΒΑΛΛΕΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΕΛΑΒΕΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΔΟΤΕ
Besitzet weder Gold noch Silber, noch (anderes) Geld in euern Gürteln,
Μὴ κτήσησθε χρυσὸν, μηδὲ ἄργυρον, μηδὲ χαλκὸν εἰς τὰς ζώνας ὑμῶν,
ΜΗ ΚΤΗΣΗΣΘΑΙ ΧΡΥΣΟΝ ΜΗΔΕ ΑΡΓΥΡΟΝ ΜΗΔΕ ΧΑΛΚΟΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΖΩΝΑΣ ΥΜΩΝ
auch keine Tasche auf dem Wege, noch zwei Kleider, nicht Schuhe, noch Stab; denn der Arbeiter ist seines Unterhaltes wert.
μὴ πήραν εἰς ὁδὸν, μηδὲ δύο χιτῶνας, μηδὲ ὑποδήματα, μηδὲ ῥάβδον· ἄξιος γὰρ ὁ ἐργάτης τῆς τροφῆς αὐτοῦ.
ΜΗ ΠΗΡΑΝ ΕΙΣ ΟΔΟΝ ΜΗΔΕ ΔΥΟ ΧΙΤΩΝΑΣ ΜΗΔΕ ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ ΜΗΔΕ ΡΑΒΔΟΝ ΑΞΙΟΣ ΓΑΡ Ο ΕΡΓΑΤΗΣ ΤΗΣ ΤΡΟΦΗΣ ΑΥΤΟΥ
In welche Stadt aber, oder in welchen Flecken ihr immer kommen werdet, da fraget, wer darin würdig sei, und bleibet da, bis ihr fort gehet.
Εἰς ἣν δʼ ἂν πόλιν ἢ κώμην εἰσέλθητε, ἐξετάσατε τίς ἐν αὐτῇ ἄξιός ἐστιν, κἀκεῖ μείνατε ἕως ἂν ἐξέλθητε.
ΕΙΣ ΗΝ Δ ΑΝ ΠΟΛΙΝ Η ΚΩΜΗΝ ΕΙΣΕΛΘΗΤΑΙ ΕΞΕΤΑΣΑΤΑΙ ∅ ΕΝ ΑΥΤΗ ΤΙΣ ΑΞΙΟΣ ΕΣΤΙΝ ΚΑΚΕΙ ΜΙΝΑΤΕ ΕΩΣ ΑΝ ΕΞΕΛΘΗΤΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Indem ihr aber in ein Haus tretet, begrüßet es, und saget: Friede sei mit diesem Hause!
Εἰσερχόμενοι δὲ εἰς τὴν οἰκίαν, ἀσπάσασθε αὐτήν.
ΕΙΣΕΡΧΟΜΕΝΟΙ ΔΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑΝ ΑΣΠΑΣΑΣΘΕ ΑΥΤΗΝ
Wenn nun das Haus dessen würdig ist, so wird euer Friede über dasselbe kommen; ist es aber dessen nicht würdig, so wird euer Friede auf euch zurückkehren.
Καὶ ἐὰν μὲν ᾖ ἡ οἰκία ἀξία, ἐλθάτω ἡ εἰρήνη ὑμῶν ἐπʼ αὐτήν· ἐὰν δὲ μὴ ᾖ ἀξία, ἡ εἰρήνη ὑμῶν πρὸς ὑμᾶς ἐπιστραφήτω.
ΚΑΙ ΕΑΝ ΜΕΝ Η Η ΟΙΚΙΑ ΑΞΙΑ ΕΛΘΑΤΩ Η ΙΡΗΝΗ ΥΜΩΝ ΕΠ ΑΥΤΗΝ ΕΑΝ ΔΕ ΜΗ Η ΑΞΙΑ Η ΙΡΗΝΗ ΥΜΩΝ ΕΦ ΥΜΑΣ ΕΠΙΣΤΡΑΦΗΤΩ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und wer immer euch nicht aufnimmt, und eure Reden nicht anhört, da gehet hinaus aus dessen Hause oder aus der Stadt, und schüttelt den Staub von euern Füßen.
Καὶ ὃς ἂν μὴ δέξηται ὑμᾶς, μηδὲ ἀκούσῃ τοὺς λόγους ὑμῶν, ἐξερχόμενοι ἔξω τῆς οἰκίας ἢ τῆς πόλεως ἐκείνης, ἐκτινάξατε τὸν κονιορτὸν τῶν ποδῶν ὑμῶν.
ΚΑΙ ΟΣ ΑΝ ΜΗ ΔΕΞΗΤΑΙ ΥΜΑΣ ΜΗΔΕ ΑΚΟΥΣΗ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΥΜΩΝ ΕΞΕΡΧΟΜΕΝΟΙ ΕΞΩ ΤΗΣ ΟΙΚΙΑΣ Η ∅ ΠΟΛΕΩΣ Η ΚΩΜΗΣ ΕΚΙΝΗΣ ΕΚΤΙΝΑΞΑΤΕ ΤΟΝ ΚΟΝΙΟΡΤΟΝ ΕΚ ΤΩΝ ΠΟΔΩΝ ΥΜΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Wahrlich, ich sage euch, erträglicher wird es dem Lande der Sodomiter und Gomorrhiter ergehen am Tage des Gerichtes, als jener Stadt!
Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, ἀνεκτότερον ἔσται γῇ Σοδόμων καὶ Γομόρρων ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως, ἢ τῇ πόλει ἐκείνῃ.
ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΑΝΕΚΤΟΤΕΡΟΝ ΕΣΤΑΙ ΓΗ ΣΟΔΟΜΩΝ ΚΑΙ ΓΗ ΓΟΜΟΡΡΩΝ ΕΝ ΗΜΕΡΑ ΚΡΙΣΕΩΣ Η ΤΗ ΠΟΛΙ ΕΚΙΝΗ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Sehet, ich sende euch wie Schafe inmitten von Wölfen. Seid daher klug wie die Schlangen, und einfältig wie die Tauben!
Ἰδοὺ, ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων· γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί.
ΙΔΟΥ ΕΓΩ ΑΠΟΣΤΕΛΛΩ ΥΜΑΣ ΩΣ ΠΡΟΒΑΤΑ ΕΝ ΜΕΣΩ ΛΥΚΩΝ ΓΙΝΕΣΘΕ ΟΥΝ ΦΡΟΝΙΜΟΙ ΩΣ Ο ΟΦΙΣ ΚΑΙ ΑΚΑΙΡΕΟΙ ΩΣ ΑΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Nehmet euch aber in Acht vor den Menschen; denn sie werden euch an Gerichtshöfe überantworten, und in ihren Synagogen euch geißeln.
Προσέχετε δὲ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων· παραδώσουσιν γὰρ ὑμᾶς εἰς συνέδρια, καὶ ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν μαστιγώσουσιν ὑμᾶς·
ΠΡΟΣΕ ΧΕΤΕ ΔΕ ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΝΩΝ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΣΙΝ ΓΑΡ ΥΜΑΣ ΕΙΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΚΑΙ ΕΝ ΤΑΙΣ ΣΥΝΑΓΩΓΑΙΣ ΑΥΤΩΝ ΜΑΣΤΙΓΩΣΟΥΣΙΝ ΥΜΑΣ
Und vor Statthalter und vor Könige werdet ihr geführt werden um meinetwillen, ihnen und den Heiden zum Zeugnisse.
καὶ ἐπὶ ἡγεμόνας δὲ καὶ βασιλεῖς ἀχθήσεσθε ἕνεκεν ἐμοῦ, εἰς μαρτύριον αὐτοῖς καὶ τοῖς ἔθνεσιν.
ΚΑΙ ΕΠΙ ΗΓΕΜΟΝΑΣ ΔΕ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΙΣ ΑΧΘΗΣΕΣΘΑΙ ΕΝΕΚΕΝ ΕΜΟΥ ΕΙΣ ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΑΥΤΟΙΣ ∅ ΤΟΙΣ ΕΘΝΕΣΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wenn sie euch aber überantworten, so seid nicht besorgt, wie oder was ihr reden sollet; denn es wird euch in jener Stunde gegeben werden, was ihr reden sollet.
Ὅταν δὲ παραδῶσιν ὑμᾶς, μὴ μεριμνήσητε πῶς ἢ τί λαλήσητε· δοθήσεται γὰρ ὑμῖν ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ τί λαλήσητε.
ΟΤΑΝ ΔΕ ΠΑΡΑΔΩΣΙΝ ΥΜΑΣ ΜΗ ΜΕΡΙΜΝΗΣΗΤΕ ΠΩΣ Η ΤΙ ΛΑΛΗΣΗΤΕ ΔΟΘΗΣΕΤΑΙ ΓΑΡ ΥΜΙΝ ΕΝ ΕΚΙΝΗ ΤΗ ΩΡΑ ΤΙ ΛΑΛΗΣΗΤΕ
Denn nicht ihr seid es, die da reden, sondern der Geist eures Vaters ist es, der in euch redet.
Οὐ γὰρ ὑμεῖς ἐστε οἱ λαλοῦντες, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τοῦ Πατρὸς ὑμῶν τὸ λαλοῦν ἐν ὑμῖν.
ΟΥ ΓΑΡ ΥΜΙΣ ΕΣΤΕ ΟΙ ΛΑΛΟΥΝΤΕΣ ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΝΑ ΤΟΥ ΠΡΣ ΥΜΩΝ ΤΟ ΛΑΛΟΥΝ ΕΝ ΥΜΙΝ
Es wird aber ein Bruder den andern in den Tod liefern, und der Vater das Kind; und die Kinder werden sich auflehnen gegen die Eltern, und sie um's Leben bringen.
Παραδώσει δὲ ἀδελφὸς ἀδελφὸν εἰς θάνατον, καὶ πατὴρ τέκνον, καὶ ἐπαναστήσονται τέκνα ἐπὶ γονεῖς, καὶ θανατώσουσιν αὐτούς.
ΠΑΡΑΔΩΣΙ ΔΕ ΑΔΕΛΦΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΕΙΣ ΘΑΝΑΤΟΝ ΚΑΙ ΠΗΡ ΤΕΚΝΟΝ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΗΣΟΝΤΑΙ ΤΕΚΝΑ ΕΠΙ ΓΟΝΙΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΩΣΟΥΣΙΝ ΑΥΤΟΥΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und ihr werdet gehasst werden von allen um meines Namens willen; wer aber ausharret bis an's Ende, der wird gerettet werden.
Καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου· ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται.
∅ ΕΣΕΣΘΕ ΜΙΣΟΥΜΕΝΟΙ ΥΠΟ ΠΑΝΤΩΝ ΔΙΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ Ο ΔΕ ΥΠΟΜΙΝΑΣ ΕΙΣ ΤΕΛΟΣ ΟΥΤΟΣ ΣΩΘΗΣΕΤΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wenn sie euch aber verfolgen werden in dieser Stadt, so fliehet in die andere; wahrlich, ich sage euch, ihr werdet nicht mit allen Städten Israels zu Ende gekommen sein, bis der Sohn des Menschen kommen wird!
Ὅταν δὲ διώκωσιν ὑμᾶς ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, φεύγετε εἰς τὴν ἑτέραν· ἀμὴν, γὰρ λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ τελέσητε τὰς πόλεις τοῦ Ἰσραὴλ, ἕως ἔλθῃ ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου.
ΟΤΑΝ ΔΕ ΔΙΩΚΩΣΙΝ ΥΜΑΣ ΕΝ ΤΗ ΠΟΛΙ ΤΑΥΤΗ ΦΕΥΓΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΤΕΡΑΝ ΑΜΗΝ ΓΑΡ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΥ ΜΗ ΤΕΛΕΣΗΤΕ ΤΑΣ ΠΟΛΙΣ ΤΟΥ ΙΗΛ ΕΩΣ ΕΛΘΗ Ο ΥΣ ΤΟΥ ΑΝΟΥ
Ein Jünger ist nicht über dem Meister, noch ein Knecht über seinem Herrn.
Οὐκ ἔστιν μαθητὴς ὑπὲρ τὸν διδάσκαλον, οὐδὲ δοῦλος ὑπὲρ τὸν κύριον αὐτοῦ.
ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΜΑΘΗΤΗΣ Υ ΠΕΡ ΤΟΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΝ ΑΥΤΟΥ ΟΥΔΕ ΔΟΥΛΟΣ ΥΠΕΡ ΤΟΝ ΚΝ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Es ist genug für den Jünger, zu sein wie sein Meister, und für den Knecht, zu sein wie sein Herr. Haben sie den Hausherrn Beelzebub geheißen, um wie viel mehr seine Hausgenossen?
Ἀρκετὸν τῷ μαθητῇ ἵνα γένηται ὡς ὁ διδάσκαλος αὐτοῦ, καὶ ὁ δοῦλος ὡς ὁ κύριος αὐτοῦ. Εἰ τὸν οἰκοδεσπότην Βεελζεβοὺλ ἐπεκάλεσαν, πόσῳ μᾶλλον τοὺς οἰκιακοὺς αὐτοῦ;
ΑΡΚΕΤΟΝ ΤΩ ΜΑΘΗΤΗ ΙΝΑ ΓΕΝΗΤΑΙ ΩΣ Ο ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΔΟΥΛΟΣ ΩΣ Ο ΚΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙ ΤΟΝ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΤΗΝ ΒΕΕΖΕΒΟΥΛ ΕΠΕΚΑΛΕΣΑΝΤΟ ΠΟΣΩ ΜΑΛΛΟΝ ΤΟΥΣ ΟΙΚΙΑΚΟΥΣ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Darum fürchtet sie nicht; denn es ist nichts verborgen, was nicht offenbar wird, und nichts geheim, was nicht kund werden wird.
Μὴ οὖν φοβηθῆτε αὐτούς· οὐδὲν γάρ ἐστιν κεκαλυμμένον ὃ οὐκ ἀποκαλυφθήσεται, καὶ κρυπτὸν ὃ οὐ γνωσθήσεται.
ΜΗ ΟΥΝ ΦΟΒΗΘΗΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ΟΥΔΕΝ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ ΚΕΚΑΛΥΜΜΕΝΟΝ Ο ΟΥΚ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΣΕΤΕ ΚΑΙ ΚΡΥΠΤΟΝ Ο ΟΥ ΓΝΩΣΘΗΣΕΤΕ
Was ich euch im Finstern sage, das redet im Lichte; und was ihr in's Ohr höret, das prediget auf den Dächern.
Ὃ λέγω ὑμῖν ἐν τῇ σκοτίᾳ, εἴπατε ἐν τῷ φωτί· καὶ ὃ εἰς τὸ οὖς ἀκούετε, κηρύξατε ἐπὶ τῶν δωμάτων.
Ο ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΕΝ ΤΗ ΣΚΟΤΙΑ ΕΙΠΑΤΕ ΕΝ ΤΩ ΦΩΤΙ ΚΑΙ Ο ΕΙΣ ΤΟ ΟΥΣ ΑΚΟΥΕΤΕ ΚΗΡΥΞΑΤΕ ΕΠΙ ΤΩΝ ΔΩΜΑΤΩΝ
Und fürchtet euch nicht vor denen, welche den Leib töten, die Seele aber nicht töten können; sondern fürchtet vielmehr denjenigen, der Seele und Leib in's Verderben der Hölle stürzen kann.
Καὶ μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεννόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι· φοβεῖσθε δὲ μᾶλλον τὸν δυνάμενον καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἀπολέσαι ἐν Γεέννῃ.
ΚΑΙ ΜΗ ΦΟΒΙΣΘΕ ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΠΟΚΤΕΝΝΟΝΤΩΝ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΝ ΔΕ ΨΥΧΗΝ ΜΗ ΔΥΝΑΜΕΝΩΝ ΑΠΟΚΤΙΝΑΙ ΦΟΒΙΣΘΕ ΔΕ ΜΑΛΛΟΝ ΤΟΝ ΔΥΝΑΜΕΝΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΑΠΟΛΕΣΕ ΕΝ ΓΕΕΝΝΗ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Sind nicht zwei Sperlinge zu kaufen um einen Pfennig? und nicht ein einziger von ihnen wird auf die Erde fallen ohne euern Vater.
Οὐχὶ δύο στρουθία ἀσσαρίου πωλεῖται; Καὶ ἓν ἐξ αὐτῶν οὐ πεσεῖται ἐπὶ τὴν γῆν, ἄνευ τοῦ Πατρὸς ὑμῶν.
ΟΥΧΙ ΔΥΟ ΣΤΡΟΥΘΙΑ ΑΣΣΑΡΙΟΥ ΠΩΛΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΝ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΟΥ ΠΕΣΙΤΑΙ ΕΠΙ ΤΗΝ ΓΗΝ ΑΝΕΥ ΤΟΥ ΠΡΣ ΥΜΩΝ
An euch aber sind die Haare des Hauptes alle gezählt.
Ὑμῶν δὲ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς πᾶσαι ἠριθμημέναι εἰσίν.
ΥΜΩΝ ΔΕ ΚΑΙ ΑΙ ΤΡΙΧΕΣ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΠΑΣΑΙ ΗΡΙΘΜΗΜΕΝΕ ΕΙΣΙΝ
Darum fürchtet euch nicht; ihr seid besser als viele Sperlinge.
Μὴ οὖν φοβεῖσθε· πολλῶν στρουθίων διαφέρετε ὑμεῖς.
ΜΗ ΟΥΝ ΦΟΒΙΣΘΕ ΠΟΛΛΩΝ ΣΤΡΟΥΘΙΩΝ ΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΥΜΙΣ
Ein jeder also, der mich vor den Menschen bekennen wird, den will auch ich vor meinem Vater bekennen, der im Himmel ist;
Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
ΠΑΣ ΟΥΝ ΟΣΤΙΣ ΟΜΟΛΟΓΗΣΙ ΕΝ ΕΜΟΙ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΩΝ ΑΝΩΝ ΟΜΟΛΟΓΗΣΩ ΚΑΓΩ ΕΝ ΑΥΤΩ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΟΥ ΠΡΣ ΜΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΟΥΡΑΝΟΙΣ
wer mich aber vor den Menschen verleugnet, den will auch ich vor meinem Vater verleugnen, der im Himmel ist.
Ὅστις δʼ ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι κἀγὼ αὐτὸν ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
ΟΣΤΙΣ Δ ΑΝ ΑΡΝΗΣΗΤΑΙ ΜΕ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΩΝ ΑΝΩΝ ΑΡΝΗΣΟΜΕ ΚΑΓΩ ΑΥΤΟΝ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΟΥ ΠΡΣ ΜΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΟΥΡΑΝΟΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Glaubet nicht, dass ich gekommen bin, Frieden auf die Erde zu bringen; ich bin nicht gekommen, Frieden zu bringen, sondern das Schwert.
Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπὶ τὴν γῆν· οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην, ἀλλὰ μάχαιραν.
ΜΗ ΝΟΜΙΣΗΤΑΙ ΟΤΙ ΗΛΘΟΝ ΙΡΗΝΗΝ ΒΑΛΙΝ ∅ ΕΠΙ ΤΗΝ ΓΗΝ ΟΥΚ ΗΛΘΟΝ ΒΑΛΙΝ ΙΡΗΝΗΝ ΑΛΛΑ ΜΑΧΑΙΡΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Denn ich bin gekommen, zu entzweien den Menschen wider seinen Vater, die Tochter wider die Mutter, und die Schwiegertochter wider ihre Schwiegermutter;
Ἦλθον γὰρ ‘διχάσαι ἄνθρωπον κατὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ θυγατέρα κατὰ τῆς μητρὸς αὐτῆς, καὶ νύμφην κατὰ τῆς πενθερᾶς αὐτῆς
ΗΛΘΟΝ ΓΑΡ ΔΙΧΑΣΑΙ ΑΝΟΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΘΥΓΑΤΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΑΥΤΗΣ ΚΑΙ ΝΥΜΦΗΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΝΘΕΡΑΣ ΑΥΤΗΣ
und des Menschen Hausgenossen werden seine Feinde sein.
καὶ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοὶ αὐτοῦ’.
ΚΑΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΟΙ ΟΙΚΙΑΚΟΙ ΑΥΤΟΥ
Wer Vater oder Mutter mehr liebt als mich, ist meiner nicht wert; und wer den Sohn oder die Tochter mehr liebt als mich, ist meiner nicht wert.
Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ, οὐκ ἔστιν μου ἄξιος· καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ, οὐκ ἔστιν μου ἄξιος.
Ο ΦΙΛΩΝ ΠΡΑ Η ΜΡΑ ΥΠΕΡ ΕΜΕ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΜΟΥ ΑΞΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΦΙΛΩΝ ΥΙΟΝ Η ΘΥΓΑΤΕΡΑ ΥΠΕΡ ΕΜΕ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΜΟΥ ΑΞΙΟΣ
Und wer sein Kreuz nicht auf sich nimmt, und mir nachfolget, ist meiner nicht wert.
Καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστιν μου ἄξιος.
ΚΑΙ ΟΣ ΟΥ ΛΑΜΒΑΝΙ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΙ ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΜΟΥ ΑΞΙΟΣ
Wer sein Leben gewonnen hat, wird es verlieren; und wer sein Leben verliert um meinetwillen, wird es gewinnen.
Ὁ εὑρὼν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀπολέσει αὐτήν, καὶ1 ὁ ἀπολέσας τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ εὑρήσει αὐτήν.
∅1 Ο ΑΠΟΛΕΣΑΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΑΥΤΟΥ ΕΝΕΚΕΝ ΕΜΟΥ ΕΥΡΗΣΙ ΑΥΤΗΝ
- 1leichte Nuance Dem Codex fehlt der erste Teil des Verses: „Wer sein Leben findet, wird es verlieren“. Beide Teile des Verses enden mit demselben Wort, „es“, sodass das Auge des Schreibers abrutschte. Dieselben Worte spricht Jesus auch in 16,25, wo der Codex sie enthält.
Wer euch aufnimmt, nimmt mich auf; und wer mich aufnimmt, nimmt denjenigen auf, welcher mich gesandt hat.
Ὁ δεχόμενος ὑμᾶς ἐμὲ δέχεται, καὶ ὁ ἐμὲ δεχόμενος δέχεται τὸν ἀποστείλαντά με.
Ο ΔΕΧΟΜΕΝΟΣ ΥΜΑΣ ΕΜΕ ΔΕΧΕΤΕ ∅ Ο ΔΕ ΕΜΕ ΔΕΧΟΜΕΝΟΣ ΔΕΧΕΤΕ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΙΛΑΝΤΑ ΜΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Wer einen Propheten aufnimmt auf den Namen eines Propheten hin, wird Prophetenlohn empfangen; und wer einen Gerechten aufnimmt auf den Namen eines Gerechten hin, wird eines Gerechten Lohn empfangen.
Ὁ δεχόμενος προφήτην εἰς ὄνομα προφήτου, μισθὸν προφήτου λήμψεται, καὶ ὁ δεχόμενος δίκαιον εἰς ὄνομα δικαίου, μισθὸν δικαίου λήμψεται.
Ο ΔΕΧΟΜΕΝΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΕΙΣ ΟΝΟΜΑ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΜΙΣΘΟΝ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΛΗΜΨΕΤΕ ΚΑΙ Ο ΔΕΧΟΜΕΝΟΣ ΔΙΚΑΙΟΝ ΕΙΣ ΟΝΟΜΑ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΙΣΘΟΝ ΔΙΚΕΟΥ ΛΗΜΨΕΤΕ
Und wer einem von diesen Geringsten nur einen Becher kalten Wassers zu trinken reicht auf den Jüngernamen hin, wahrlich, ich sage euch, er wird seines Lohnes nicht verlustig gehen!
Καὶ ὃς ἐὰν ποτίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων ποτήριον ψυχροῦ, μόνον εἰς ὄνομα μαθητοῦ, ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ ἀπολέσῃ τὸν μισθὸν αὐτοῦ.”
ΚΑΙ ΟΣ ΕΑΝ ΠΟΤΙΣΗ ΕΝΑ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΤΟΥΤΩΝ ΠΟΤΗΡΙΟΝ ΨΥΧΡΟΥ ΜΟΝΟΝ ΕΙΣ ΟΝΟΜΑ ΜΑΘΗΤΟΥ ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΥ ΜΗ ΑΠΟΛΕΣΗ ΤΟΝ ΜΙΣΘΟΝ ΑΥΤΟΥ
11. Kapitelerhaltene Verse: 30 · mit Bedeutungsnuance: 1
Und es begab sich, als Jesus die Weisungen an seine zwölf Jünger vollendet hatte, ging er von da weg, um in ihren Städten zu lehren und zu predigen.
Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς διατάσσων τοῖς δώδεκα μαθηταῖς αὐτοῦ, μετέβη ἐκεῖθεν τοῦ διδάσκειν καὶ κηρύσσειν ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτῶν.
ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΟΤΕ ΕΤΕΛΕΣΕΝ Ο ΙΣ ΔΙΑΤΑΣΣΩΝ ΤΟΙΣ ΙΒ ΜΑΘΗΤΑΙΣ ΑΥΤΟΥ ΜΕΤΕΒΗ ΕΚΕΙΘΕΝ ΤΟΥ ΔΙΔΑΣΚΙΝ ΚΑΙ ΚΗΡΥΣΣΙΝ ΕΝ ΤΑΙΣ ΠΟΛΕΣΙΝ ΑΥΤΩΝ
Als aber Johannes im Gefängnisse die Werke Christi vernahm, sandte er zwei aus seinen Jüngern
Ὁ δὲ Ἰωάννης, ἀκούσας ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ τὰ ἔργα τοῦ Χριστοῦ, πέμψας διὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ,
Ο ΔΕ ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΚΟΥΣΑΣ ΕΝ ΤΩ ΔΕΣΜΩΤΗΡΙΩ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΧΥ ΠΕΜΨΑΣ ΔΙΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΑΥΤΟΥ
und ließ ihm sagen: Bist du der, der da kommen soll, oder haben wir einen andern zu erwarten?
εἶπεν αὐτῷ, “Σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος, ἢ ἕτερον προσδοκῶμεν;”
ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΩ ΣΥ ΕΙ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ Η ΕΤΕΡΟΝ ΠΡΟΣΔΟΚΩΜΕΝ
Jesus antwortete, und sprach zu ihnen: Gehet hin, und verkündet dem Johannes, was ihr gehört und gesehen habt:
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, “Πορευθέντες ἀπαγγείλατε Ἰωάννῃ ἃ ἀκούετε καὶ βλέπετε:
ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙΘΙΣ Ο ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΠΟΡΕΥΘΕΝΤΕΣ ΑΠΑΓΓΙΛΑΤΕ ΙΩΑΝΝΗ Α ΑΚΟΥΕΤΕ ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΤΕ
Blinde sind sehend, Lahme gehen, Aussätzige werden rein, Taube hören, Tote stehen auf, Armen wird frohe Botschaft verkündet;
‘τυφλοὶ ἀναβλέπουσιν’, καὶ χωλοὶ περιπατοῦσιν, λεπροὶ καθαρίζονται, καὶ κωφοὶ ἀκούουσιν, καὶ νεκροὶ ἐγείρονται, καὶ ‘πτωχοὶ εὐαγγελίζονται’.
ΤΥΦΛΟΙ ΑΝΑΒΛΕΠΟΥΣΙΝ ΚΑΙ ΧΩΛΟΙ ΠΕΡΙΠΑΤΟΥΣΙΝ ΛΕΠΡΟΙ ΚΑΘΑΡΙΖΟΝΤΕ ΚΑΙ ΚΩΦΟΙ ΑΚΟΥΟΥΣΙΝ ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΙ ΕΓΙΡΟΝΤΕ ΚΑΙ ΠΤΩΧΟΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΟΝΤΕ
und selig ist, wer sich an mir nicht ärgert!
Καὶ μακάριός ἐστιν ὃς ἐὰν μὴ σκανδαλισθῇ ἐν ἐμοί.”
ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΕΣΤΙΝ ΟΣ ΕΑΝ ΜΗ ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΘΗ ΕΝ ΕΜΟΙ
Während aber diese hinweggingen, fing Jesus an, zu dem Volke von Johannes zu reden: Was seid ihr in die Wüste hinausgegangen zu sehen? Ein Rohr, das vom Winde hin und her bewegt wird?
Τούτων δὲ πορευομένων, ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς λέγειν τοῖς ὄχλοις περὶ Ἰωάννου, “Τί ἐξήλθατε εἰς τὴν ἔρημον θεάσασθαι; Κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου σαλευόμενον;
ΤΟΥΤΩΝ ΔΕ ΠΟΡΕΥΟΜΕΝΩΝ ΗΡΞΑΤΟ Ο ΙΣ ΛΕΓΙΝ ΤΟΙΣ ΟΧΛΟΙΣ ΠΕΡΙ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΙ ΕΞΗΛΘΑΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟΝ ΘΕΑΣΑΣΘΕ ΚΑΛΑΜΟΝ ΥΠΟ ΑΝΕΜΟΥ ΣΑΛΕΥΟΜΕΝΟΝ
Oder, was seid ihr hinausgegangen zu sehen? Einen Menschen, mit weichlichen Kleidern angetan? Siehe, die da weichliche Kleider tragen, sind in den Häusern der Könige.
Ἀλλὰ τί ἐξήλθατε ἰδεῖν; Ἄνθρωπον ἐν μαλακοῖς ἠμφιεσμένον; Ἰδοὺ, οἱ τὰ μαλακὰ φοροῦντες ἐν τοῖς οἴκοις τῶν βασιλέων
ΑΛΛΑ ΤΙ ΕΞΗΛΘΑΤΑΙ ΙΔΙΝ ΑΝΟΝ ΕΝ ΜΑΛΑΚΟΙΣ ΗΜΦΙΕΣΜΕΝΟΝ ΙΔΟΥ ΟΙ ΤΑ ΜΑΛΑΚΑ ΦΟΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΟΙΚΟΙΣ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΕΩΝ
Oder, was seid ihr hinausgegangen zu sehen? Einen Propheten? Ja, ich sage euch, einen, der mehr ist als ein Prophet.
ἀλλὰ τί ἐξήλθατε; Προφήτην ἰδεῖν; Ναί, λέγω ὑμῖν, καὶ περισσότερον προφήτου.
ΑΛΛΑ ΤΙ ΕΞΗΛΘΑΤΕ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΙΔΙΝ ΝΑΙ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ∅ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΝ ΠΡΟΦΗΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Denn dieser ist's, von dem geschrieben steht: Siehe, ich sende meinen Engel vor deinem Angesichte her, der deinen Weg vor dir her bereiten soll.
Οὗτός ἐστιν περὶ οὗ γέγραπται, ‘Ἰδοὺ, ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου.’
ΟΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ ΠΕΡΙ ΟΥ ΓΕΓΡΑΠΤΑΙ ΙΔΟΥ ΕΓΩ ΑΠΟΣΤΕΛΛΩ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟΝ ΜΟΥ ΠΡΟ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΣΟΥ ΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΙ ΤΗΝ ΟΔΟΝ ΣΟΥ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΣΟΥ
Wahrlich, ich sage euch, unter den von Weibern geborenen ist kein Größerer aufgestanden als Johannes, der Täufer; der Geringste aber im Himmelreich ist größer als er!
Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, οὐκ ἐγήγερται ἐν γεννητοῖς γυναικῶν μείζων Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ. Ὁ δὲ μικρότερος ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν Οὐρανῶν, μείζων αὐτοῦ ἐστιν.
ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΥΚ ΕΓΗΓΕΡΤΕ ΕΝ ΓΕΝΝΗΤΟΙΣ ΓΥΝΕΚΩΝ ΜΙΖΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ Ο ΔΕ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΣ ΕΝ ΤΗ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ ΜΙΖΩΝ ΑΥΤΟΥ ΕΣΤΙΝ
Aber von den Tagen Johannes, des Täufers, an bis jetzt leidet das Himmelreich Gewalt, und die Gewalt brauchen, reißen es an sich.
Ἀπὸ δὲ τῶν ἡμερῶν Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ ἕως ἄρτι, ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν.
ΑΠΟ ΔΕ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ ΕΩΣ ΑΡΤΙ Η ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΒΙΑΖΕΤΕ ∅ ΒΙΑΣΤΕ ΑΡΠΑΖΟΥΣΙΝ ΑΥΤΗΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Denn alle Propheten und das Gesetz bis auf Johannes haben geweissaget;
Πάντες γὰρ οἱ προφῆται καὶ ὁ νόμος ἕως Ἰωάννου ἐπροφήτευσαν.
ΠΑΝΤΕΣ ΓΑΡ ΟΙ ΠΡΟ ΦΗΤΑΙ ΚΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΕΩΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΕΠΡΟΦΗΤΕΥΣΑΝ
und wenn ihr es annehmen wollet, er selber ist Elias, der da kommen soll.
Καὶ εἰ θέλετε δέξασθαι, αὐτός ἐστιν Ἠλίας, ὁ μέλλων ἔρχεσθαι.
ΚΑΙ ΕΙ ΘΕΛΕΤΕ ΔΕΞΑΣΘΕ ΑΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ ΗΛΙΑΣ Ο ΜΕΛΛΩΝ ΕΡΧΕΣΘΕ
Wer Ohren hat zu hören, der höre!
Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω.
Ο ΕΧΩΝ ΩΤΑ ΑΚΟΥΕΙΝ ΑΚΟΥΕΤΩ
Wem aber soll ich dieses Geschlecht vergleichen? Es ist Kindern gleich, die auf dem Markte sitzen, und ihren Gespielen zurufen,
Τίνι δὲ ὁμοιώσω τὴν γενεὰν ταύτην; Ὁμοία ἐστὶν παιδίοις καθημένοις ἐν ταῖς ἀγοραῖς, ἃ προσφωνοῦντα τοῖς ἑτέροις
ΤΙΝΙ ΔΕ ΟΜΟΙΩΣΩ ΤΗΝ ΓΕΝΕΑΝ ΤΑΥΤΗΝ ΟΜΟΙΑ ΕΣΤΙΝ ΠΑΙΔΙΟΙΣ ΚΑΘΗΜΕΝΟΙΣ ΕΝ ΤΕΣ ΑΓΟΡΕΣ Α ΠΡΟΣΦΩΝΟΥΝΤΑ ΤΟΙΣ ΕΤΕΡΟΙΣ
und sagen: Wir haben euch geflötet, und ihr habt nicht getanzt; wir haben Klagelieder gesungen, und ihr habt nicht geklagt.
λέγουσιν, ‘Ηὐλήσαμεν ὑμῖν καὶ οὐκ ὠρχήσασθε· ἐθρηνήσαμεν καὶ οὐκ ἐκόψασθε.’
ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΗΥΛΗΣΑΜΕΝ ΥΜΙΝ ΚΑΙ ΟΥΚ ΩΡΧΗΣΑΣΘΕ ΕΘΡΗΝΗΣΑΜΕΝ ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΚΟΨΑΣΘΕ
Denn Johannes kam, er aß und trank nicht, und sie sagen: Er hat den Teufel!
Ἦλθεν γὰρ Ἰωάννης μήτε ἐσθίων μήτε πίνων, καὶ λέγουσιν, ‘Δαιμόνιον ἔχει.’
ΗΛΘΕΝ ΓΑΡ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΗΤΕ ΕΣΘΙΩΝ ΜΗΤΕ ΠΙΝΩΝ ΚΑΙ ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΔΕΜΟΝΙΟΝ ΕΧΕΙ
Der Menschensohn kam, er isst und trinkt, und sie sagen: Sehet, er ist ein Fresser und Weinsäufer, ein Freund der Zöllner und Sünder! Und die Weisheit ward von ihren Kindern gerechtfertiget.
Ἦλθεν ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων, καὶ λέγουσιν, ‘Ἰδοὺ, ἄνθρωπος, φάγος καὶ οἰνοπότης, τελωνῶν φίλος καὶ ἁμαρτωλῶν!’ Καὶ ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπὸ τῶν τέκνων αὐτῆς.”
ΗΛΘΕΝ Ο ΥΣ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΕΣΘΙΩΝ ΚΑΙ ΠΙΝΩΝ ΚΑΙ ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΙΔΟΥ ΑΝΟΣ ΦΑΓΟΣ ΚΑΙ ΟΙΝΟΠΟΤΗΣ ΦΙΛΟΣ ΤΕΛΩΝΩΝ ∅ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΚΑΙ ΕΔΙΚΕΩΘΗ Η ΣΟΦΙΑ ΑΠΟ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ1 ΑΥΤΗΣ
- 1leichte Nuance Heute: „gerechtfertigt worden ist die Weisheit durch ihre Kinder“. Codex: „durch ihre Werke“, wie auch andere alte Handschriften lesen. Bei Lukas steht „Kinder“ (Lk 7,35).
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Alsdann fing er an, die Städte zu strafen, in welchen sehr viele Wunder geschehen waren, darum dass sie nicht Buße getan hatten.
Τότε ἤρξατο ὀνειδίζειν τὰς πόλεις ἐν αἷς ἐγένοντο αἱ πλεῖσται δυνάμεις αὐτοῦ, ὅτι οὐ μετενόησαν.
ΤΟΤΕ ΗΡΞΑΤΟ ΟΝΙΔΙΖΕΙΝ ΤΑΣ ΠΟΛΕΙΣ ΕΝ ΑΙΣ ΕΓΕΝΟΝΤΟ ΑΙ ΠΛΙΣΤΑΙ ΔΥΝΑΜΙΣ ΑΥΤΟΥ ΟΤΙ ΟΥ ΜΕΤΕΝΟΗΣΑΝ
Wehe dir, Korozain! wehe dir, Bethsaida! denn wenn in Tyrus und Sidon die Wunder geschehen wären, welche in euch geschehen sind, längst hätten sie in Sack und Asche Buße getan.
Οὐαί σοι, Χοραζίν! Οὐαί σοι, Βηθσαϊδάν! Ὅτι εἰ ἐν Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἐγένοντο αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν ὑμῖν, πάλαι ἂν ἐν σάκκῳ καὶ σποδῷ μετενόησαν.
ΟΥΑΙ ΣΟΙ ΧΟΡΑΖΕΙΝ ΟΥΑΙ ΣΟΙ ΒΗΔΣΑΙΔΑΝ ΟΤΙ ΕΙ Η ΕΝ ΤΥΡΩ ΚΑΙ ΣΙΔΩΝΙ ΕΓΕΝΟΝΤΟ ΑΙ ΔΥΝΑΜΙΣ ΑΙ ΓΕΝΟΜΕΝΑΙ ΕΝ ΥΜΙΝ ΠΑΛΑΙ ΑΝ ΕΝ ΣΑΚ ΚΩ ΚΑΙ ΣΠΟΔΩ ΚΑΘΗΜΕΝΟΙ ΜΕΤΕΝΟΗΣΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Allein ich sage euch: Tyrus und Sidon wird es erträglicher ergehen am Tage des Gerichtes, als euch.
Πλὴν λέγω ὑμῖν, Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἀνεκτότερον ἔσται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἢ ὑμῖν.
ΠΛΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΤΥΡΩ ΚΑΙ ΣΙΔΩΝΙ ΑΝΕΚΤΟΤΕΡΟΝ ΕΣΤΕ ΕΝ ΗΜΕΡΑ ΚΡΙΣΕΩΣ Η ΥΜΙΝ
Und du, Kapharnaum! wirst du etwa bis in den Himmel erhöht werden? Bis in die Hölle wirst du hinabsteigen; denn wenn in Sodoma die Wunder geschehen wären, welche in dir geschehen sind, es stünde wohl bis auf diesen Tag.
Καὶ σύ, Καφαρναούμ, μὴ ἕως οὐρανοῦ ὑψωθήσῃ; ἕως ἍΙδου καταβήσῃ. Ὅτι εἰ ἐν Σοδόμοις ἐγενήθησαν αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν σοί, ἔμεινεν ἂν μέχρι τῆς σήμερον.
ΚΑΙ ΣΥ ΚΑΦΑΡΝΑΟΥΜ ΜΗ ΕΩΣ ΟΥΝΟΥ ΥΨΩΘΗΣΗ ΕΩΣ ΑΔΟΥ ΚΑΤΑΒΙΒΑΣΘΗΣΗ ΟΤΙ ΕΙ ΕΝ ΣΟΔΟΜΟΙΣ ΕΓΕΝΗΘΗΣΑΝ ΑΙ ΔΥΝΑΜΙΣ ΑΙ ΓΕΝΟΜΕΝΑΙ ΕΝ ΣΟΙ ΕΜΕΙΝΕΝ ΑΝ ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Jedoch ich sage euch, dem Lande der Sodomiter wird es erträglicher ergehen am Tage des Gerichtes als dir.
Πλὴν λέγω ὑμῖν ὅτι γῇ Σοδόμων ἀνεκτότερον ἔσται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἢ σοί.
ΠΛΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΑΝΕΚΤΟΤΕΡΟΝ ΕΣΤΕ ΓΗ ΣΟΔΟΜΩΝ ∅ ΕΝ ΗΜΕΡΑ ΚΡΙΣΕΩΣ Η ΣΟΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Zu jener Zeit nahm Jesus das Wort, und sprach: Ich preise dich, Vater, Herr des Himmels und der Erde! dass du dieses vor Weisen und Klugen verborgen, Einfältigen aber offenbaret hast.
Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, “Ἐξομολογοῦμαί σοι, Πάτερ, Κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι ἔκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις.
ΕΝ ΕΚΙΝΩ ΤΩ ΚΑΙΡΩ ΑΠΟΚΡΙΘΙΣ Ο ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΥΜΑΙ ΣΟΙ ΠΕΡ ΚΕ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΤΙ ΕΚΡΥΨΑΣ ΤΑΥΤΑ ΑΠΟ ΣΟΦΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΤΩΝ ΚΑΙ ΑΠΕΚΑΛΥΨΑΣ ΑΥΤΑ ΝΗΠΙΟΙΣ
Ja, Vater! weil es also wohlgefällig gewesen ist vor dir.
Ναί, ὁ Πατήρ, ὅτι οὕτως εὐδοκία ἐγένετο ἔμπροσθέν σου.
ΝΑΙ Ο ΠΗΡ ΟΤΙ ΟΥΤΩΣ ΕΥΔΟΚΙΑ ΕΓΕΝΕΤΟ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΣΟΥ
Alles ist mir von meinem Vater übergeben; und niemand kennt den Sohn außer der Vater; und auch den Vater kennet niemand außer der Sohn, und wem es der Sohn offenbaren will.
Πάντα μοι παρεδόθη ὑπὸ τοῦ Πατρός μου, καὶ οὐδεὶς ἐπιγινώσκει τὸν Υἱὸν, εἰ μὴ ὁ Πατήρ, οὐδὲ τὸν Πατέρα τις ἐπιγινώσκει, εἰ μὴ ὁ Υἱὸς, καὶ ᾧ ἐὰν βούληται ὁ Υἱὸς ἀποκαλύψαι.
ΠΑΝΤΑ ΜΟΙ ΠΑΡΕΔΟΘΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΡΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΟΥΔΙΣ ΕΠΙΓΙΝΩΣΚΙ ΤΟΝ ΥΝ ΕΙ ΜΗ Ο ΠΗΡ ΟΥΔΕ ΤΟΝ ΠΡΑ ΤΙΣ ΕΠΙΓΙΝΩΣΚΙ ΕΙ ΜΗ Ο ΥΣ ΚΑΙ Ω ΕΑΝ ΒΟΥΛΗΤΕ Ο ΥΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ
- warum dies wichtig ist Nur der Vater kennt den Sohn und nur der Sohn kennt den Vater.
Kommet zu mir alle, die ihr mühselig und beladen seid, und ich werde euch erquicken!
Δεῦτε πρός με, πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς.
ΔΕΥΤΕ ΠΡΟΣ ΜΕ ΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΚΟΠΙΩΝΤΕΣ ΚΑΙ ΠΕΦΟΡΤΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΓΩ ΑΝΑΠΑΥ ΣΩ ΥΜΑΣ
Nehmet mein Joch auf euch, und lernet von mir; denn ich bin sanftmütig und demütigen Herzens; so werdet ihr Ruhe finden für eure Seelen,
Ἄρατε τὸν ζυγόν μου ἐφʼ ὑμᾶς, καὶ μάθετε ἀπʼ ἐμοῦ, ὅτι πραΰς εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ, ‘καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν’.
ΑΡΑΤΕ ΤΟΝ ΖΥΓΟΝ ∅ ΕΦ ΥΜΑΣ ΚΑΙ ΜΑΘΕΤΕ ΑΠ ΕΜΟΥ ΟΤΙ ΠΡΑΥΣ ΕΙΜΙ ΚΑΙ ΤΑΠΙΝΟΣ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΗΣΕΤΕ ΑΝΑΠΑΥΣΙΝ ΤΑΙΣ ΨΥΧΕΣ ΥΜΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
denn mein Joch ist süß, und meine Bürde leicht.
Ὁ γὰρ ζυγός μου χρηστὸς καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν.”
Ο ΓΑΡ ΖΥΓΟΣ ΜΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΟΡΤΙΟΝ ΜΟΥ ΕΛΑΦΡΟΝ ΕΣΤΙΝ
12. Kapitelerhaltene Verse: 50 · mit Bedeutungsnuance: 1
Zu jener Zeit ging Jesus am Sabbate durch die Saaten hin; seine Jünger aber waren hungrig, und fingen an, Ähren zu pflücken, und zu essen.
Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ, ἐπορεύθη ὁ Ἰησοῦς τοῖς Σάββασιν διὰ τῶν σπορίμων· οἱ δὲ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπείνασαν, καὶ ἤρξαντο τίλλειν στάχυας καὶ ἐσθίειν.
ΕΝ ΕΚΙΝΩ ΤΩ ΚΑΙΡΩ ΕΠΟΡΕΥΘΗ Ο ΙΣ ΤΟΙΣ ΣΑΒΒΑΣΙΝ ΔΙΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡΙΜΩΝ ΟΙ ΔΕ ΜΑΘΗΤΕ ΑΥΤΟΥ ΕΠΙΝΑΣΑΝ ΚΑΙ ΗΡΞΑΝΤΟ ΤΙΛΛΙΝ ΣΤΑΧΥΑΣ ΚΑΙ ΕΣΘΙΕΙΝ
Als aber die Pharisäer das sahen, sprachen sie zu ihm: Siehe, deine Jünger tun, was am Sabbate zu tun nicht erlaubt ist.
Οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἰδόντες, εἶπαν αὐτῷ, “Ἰδοὺ, οἱ μαθηταί σου ποιοῦσιν ὃ οὐκ ἔξεστιν ποιεῖν ἐν Σαββάτῳ.”
ΟΙ ΔΕ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΙΔΟΝΤΕΣ ΕΙΠΑΝ ΑΥΤΩ ΙΔΟΥ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΣΟΥ ΠΟΙΟΥΣΙΝ Ο ΟΥΚ ΕΞΕΣΤΙΝ ΠΟΙΕΙΝ ΕΝ ΣΑΒΒΑΤΩ
Er aber sprach zu ihnen: Habt ihr nicht gelesen, was David getan, als ihn hungerte, samt denen, die bei ihm waren;
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, “Οὐκ ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυὶδ, ὅτε ἐπείνασεν καὶ οἱ μετʼ αὐτοῦ;
Ο ΔΕ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΟΥΚ ΑΝΕΓΝΩΤΕ ΤΙ ΕΠΟΙΗΣΕΝ ΔΑΔ ΟΤΕ ΕΠΙΝΑΣΕΝ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤ ΑΥΤΟΥ
wie er in das Haus Gottes eintrat, und die Schaubrote aß, welche zu essen ihm nicht erlaubt war, noch auch denen, die bei ihm waren, sondern einzig den Priestern?
Πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ, καὶ τοὺς ἄρτους τῆς Προθέσεως ἔφαγον, ὃ οὐκ ἐξὸν ἦν αὐτῷ φαγεῖν, οὐδὲ τοῖς μετʼ αὐτοῦ, εἰ μὴ τοῖς ἱερεῦσιν μόνοις;
ΠΩΣ ΕΙΣΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΙΚΟΝ ΤΟΥ ΘΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΡΤΟΥΣ ΤΗΣ ΠΡΟΘΕΣΕΩΣ ΕΦΑΓΟΝ ΟΥΣ ΟΥΚ ΕΞΟΝ ΗΝ ΑΥΤΩ ΦΑΓΙΝ ΟΥΔΕ ΤΟΙΣ ΜΕΤ ΑΥΤΟΥ ΕΙ ΜΗ ΤΟΙΣ ΙΕΡΕΥΣΙΝ ΜΟΝΟΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Oder habet ihr nicht gelesen in dem Gesetze, dass die Priester am Sabbate im Tempel den Sabbat brechen, und ohne Schuld sind?
Ἢ οὐκ ἀνέγνωτε ἐν τῷ νόμῳ ὅτι τοῖς Σάββασιν οἱ ἱερεῖς ἐν τῷ ἱερῷ τὸ Σάββατον βεβηλοῦσιν, καὶ ἀναίτιοί εἰσιν;
Η ΟΥΚ ΑΝΕΓΝΩΤΕ ΕΝ ΤΩ ΝΟΜΩ ΟΤΙ ΤΟΙΣ ΣΑΒΒΑΣΙΝ ΟΙ ΙΕΡΙΣ ΕΝ ΤΩ ΙΕΡΩ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΝ ΒΕΒΗΛΟΥΣΙΝ ΚΑΙ ΑΝΑΙΤΙΟΙ ΕΙΣΙΝ
Ich sage euch aber: Ein Größerer als der Tempel ist hier.
Λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι τοῦ ἱεροῦ μεῖζόν ἐστιν ὧδε.
ΛΕΓΩ ΔΕ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΜΙΖΟΝ ΕΣΤΙΝ ΩΔΕ
Wenn ihr aber wüsstet, was es heißt: Ich will Barmherzigkeit und nicht Opfer; nimmermehr würdet ihr die Schuldlosen verdammt haben.
Εἰ δὲ ἐγνώκειτε τί ἐστιν: ‘Ἔλεος θέλω καὶ οὐ θυσίαν’, οὐκ ἂν κατεδικάσατε τοὺς ἀναιτίους.
ΕΙ ΔΕ ΕΓΝΩΚΕΙΤΕ ΤΙ ΕΣΤΙΝ ΕΛΕΟΣ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΟΥ ΘΥΣΙΑΝ ΟΥΚ ΑΝ ΚΑΤΕΔΙΚΑΣΑΤΕ ΤΟΥΣ ΑΝΑΙΤΙΟΥΣ
Denn der Menschensohn ist auch über den Sabbat Herr.
Κύριος γάρ ἐστιν τοῦ Σαββάτου ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου.”
ΚΣ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ Ο ΥΣ ΤΟΥ ΑΝΟΥ
Als er nun von da fortgegangen war, kam er in ihre Synagoge.
Καὶ μεταβὰς ἐκεῖθεν, ἦλθεν εἰς τὴν συναγωγὴν αὐτῶν.
ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΑΣ ΕΚΙΘΕΝ ΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΥΝΑΓΩΓΗΝ ΑΥΤΩΝ
Und siehe, da war ein Mann, der eine verdorrte Hand hatte; und sie fragten ihn, und sagten: Ist es gestattet, am Sabbate zu heilen? damit sie ihn anklagen könnten.
Καὶ ἰδοὺ, ἄνθρωπος χεῖρα ἔχων ξηράν. Καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν λέγοντες, “Εἰ ἔξεστιν τοῖς Σάββασιν θεραπεύειν;” Ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτοῦ.
ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΑΝΟΣ ΧΙΡΑ ΕΧΩΝ ΞΗΡΑΝ ΚΑΙ ΕΠΗΡΩΤΗΣΑΝ ΑΥΤΟΝ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΕΙ ΕΞΕΣΤΙΝ ΤΟΙΣ ΣΑΒΒΑΣΙΝ ΘΕΡΑΠΕΥΣΕ ΙΝΑ ΚΑΤΗΓΟΡΗΣΩΣΙΝ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Er aber sprach zu ihnen: Wer wird unter euch der Mann sein, der ein einziges Schaf hat, und wenn dieses am Sabbate in eine Grube fällt, es nicht ergreift und herauszieht?
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, “Τίς ἔσται ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος, ὃς ἕξει πρόβατον ἕν, καὶ ἐὰν ἐμπέσῃ τοῦτο τοῖς Σάββασιν εἰς βόθυνον, οὐχὶ κρατήσει αὐτὸ καὶ ἐγερεῖ;
Ο ΔΕ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΤΙΣ ΕΣΤΑΙ ΕΞ ΥΜΩΝ ΑΝΟΣ ΟΣ ΕΞΙ ΠΡΟΒΑΤΟΝ ΕΝ ΚΑΙ ΕΑΝ ΕΝΠΕΣΗ ΤΟΥΤΟ ΤΟΙΣ ΣΑΒΒΑΣΙΝ ΕΙΣ ΒΟΘΥΝΟΝ ΟΥΧΙ ΚΡΑΤΗΣΑΣ ΕΓΕΡΕΙ ΑΥΤΟ ∅
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Um wie viel besser ist ein Mensch als ein Schaf? Es ist also erlaubt, am Sabbate Gutes zu erweisen.
Πόσῳ οὖν διαφέρει ἄνθρωπος προβάτου; Ὥστε ἔξεστιν τοῖς Σάββασιν καλῶς ποιεῖν.”
ΠΟΣΩ ΟΥΝ ΔΙΑΦΕΡΙ ΑΝΟΣ ΠΡΟΒΑΤΟΥ ΩΣΤΕ ΕΞΕΣΤΙΝ ΤΟΙΣ ΣΑΒΒΑΣΙΝ ΚΑΛΩΣ ΠΟΙΕΙΝ
Dann sagte er zu dem Menschen: Strecke deine Hand aus! Und er streckte sie aus, und sie wurde wieder hergestellt, gesund wie die andere.
Τότε λέγει τῷ ἀνθρώπῳ, “Ἔκτεινόν σου τὴν χεῖρα.” Καὶ ἐξέτεινεν, καὶ ἀπεκατεστάθη, ὑγιὴς ὡς ἡ ἄλλη.
ΤΟΤΕ ΛΕΓΙ ΤΩ ΑΝΩ ΕΚΤΙΝΟΝ ΣΟΥ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑ ΚΑΙ ΕΞΕΤΙΝΕΝ ΚΑΙ ΑΠΕΚΑΤΕΣΤΑΘΗ ΥΓΙΗΣ ∅
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Die Pharisäer aber gingen hinaus, und hielten einen Rat wider ihn, wie sie ihn um's Leben bringen könnten.
Ἐξελθόντες δὲ, οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον κατʼ αὐτοῦ, ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσιν.
ΕΞΕΛΘΟΝΤΕΣ ΔΕ ΟΙ ΦΑΡΙΣΕΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΕΛΑΒΟΝ ΚΑΤ ΑΥΤΟΥ ΟΠΩΣ ΑΥΤΟΝ ΑΠΟΛΕΣΩΣΙΝ
Jesus aber wusste es, und entfernte sich von da; und es folgten ihm viele, und er heilte sie alle;
Ὁ δὲ Ἰησοῦς γνοὺς, ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν. Καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ πολλοί, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτοὺς πάντας,
Ο ΔΕ ΙΣ ΓΝΟΥΣ ΑΝΕΧΩΡΗΣΕΝ ΕΚΙΘΕΝ ΚΑΙ ΗΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΑΥΤΩ ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΙ ΕΘΕΡΑΠΕΥΣΕΝ ΑΥΤΟΥΣ ΠΑΝΤΑΣ
und er gebot ihnen, dass sie ihn nicht offenbaren sollten,
καὶ ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα μὴ φανερὸν αὐτὸν ποιήσωσιν.
ΚΑΙ ΕΠΕΤΙΜΗΣΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΙΝΑ ΜΗ ΦΑΝΕΡΟΝ ΑΥΤΟΝ ΠΟΙΗΣΩΣΙΝ
damit erfüllet würde, was durch den Propheten Isaias gesagt ward, da er spricht:
Ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος,
ΙΝΑ ΠΛΗΡΩΘΗ ΤΟ ΡΗΘΕΝ ΔΙΑ ΗΣΑΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΛΕΓΟΝΤΟΣ
Siehe, mein Knecht, den ich auserwählet habe, mein Geliebter, an dem meine Seele Wohlgefallen hat. Ich will meinen Geist auf ihn legen, und er wird den Völkern Recht verkünden.
“Ἰδοὺ, ὁ παῖς μου ὃν ᾑρέτισα, ὁ ἀγαπητός μου ὃν εὐδόκησεν ἡ ψυχή μου. Θήσω τὸ Πνεῦμά μου ἐπʼ αὐτόν, καὶ κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἀπαγγελεῖ.
ΙΔΟΥ Ο ΠΑΙΣ ΜΟΥ ΟΝ ΗΡΕΤΙΣΑ Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΜΟΥ ΕΙΣ ΟΝ ΗΥΔΟΚΗΣΕΝ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΘΗΣΩ ΤΟ ΠΝΑ ΜΟΥ ΕΠ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΚΡΙΣΙΝ ΤΟΙΣ ΕΘΝΕΣΙΝ ΑΠΑΓΓΕΛΕΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Er wird nicht zanken, noch schreien, noch wird jemand seine Stimme auf den Gassen hören.
Οὐκ ἐρίσει, οὐδὲ κραυγάσει, οὐδὲ ἀκούσει τις ἐν ταῖς πλατείαις τὴν φωνὴν αὐτοῦ.
ΟΥΚ ΕΡΙΣΕΙ ΟΥΔΕ ΚΡΑΥΓΑΣΕΙ ΟΥΔΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΙΣ ΕΝ ΤΕΣ ΠΛΑΤΙΑΙΣ ΤΗΝ ΦΩΝΗΝ ΑΥΤΟΥ
Ein geknicktes Rohr wird er nicht zerbrechen, und einen glimmenden Docht nicht auslöschen, bis er das Recht zum Siege bringt;
Κάλαμον συντετριμμένον οὐ κατεάξει, καὶ λίνον τυφόμενον οὐ σβέσει, ἕως ἂν ἐκβάλῃ εἰς νῖκος τὴν κρίσιν.
ΚΑΛΑΜΟΝ ΣΥΝΤΕΤΡΙΜΜΕΝΟΝ ΟΥ ΚΑΤΕΑΞΕΙ ΚΑΙ ΛΙΝΟΝ ΤΥΦΟΜΕΝΟΝ ΟΥ ΣΒΕΣΙ ΕΩΣ ΑΝ ΕΚΒΑΛΗ ΕΙΣ ΝΙΚΟΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΙΝ
und auf seinen Namen werden die Völker hoffen.
Καὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἔθνη ἐλπιοῦσιν.”
ΚΑΙ ΤΩ ΟΝΟΜΑΤΙ ΑΥΤΟΥ ΕΘΝΗ ΕΛΠΙΟΥΣΙΝ
Da ward ein Besessener zu ihm gebracht, der blind und stumm war; und er heilte ihn, so dass derselbe redete und sah.
Τότε προσηνέχθη αὐτῷ δαιμονιζόμενος, τυφλὸς καὶ κωφός, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτόν, ὥστε τὸν κωφὸν λαλεῖν καὶ βλέπειν.
ΤΟΤΕ ΠΡΟΣΗΝΕΧΘΗ ΑΥΤΩ ΔΑΙΜΟΝΙΖΟΜΕΝΟΣ ΤΥΦΛΟΣ ΚΑΙ ΚΩΦΟΣ ΚΑΙ ΕΘΕΡΑΠΕΥΣΕΝ ΑΥΤΟΥΣ ΩΣΤΕ ΤΟΝ ΚΩΦΟΝ ΛΑΛΕΙΝ ΚΑΙ ΒΛΕΠΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und alles Volk geriet außer sich vor Verwunderung, und sprach: Ist dieser etwa der Sohn Davids?
Καὶ ἐξίσταντο πάντες οἱ ὄχλοι καὶ ἔλεγον, “Μήτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς Δαυίδ;”
ΚΑΙ ΕΞΙΣΤΑΝΤΟ ΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΟΧΛΟΙ ΚΑΙ ΕΛΕΓΟΝ ΜΗΤΙ ΟΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΥΣ ΔΑΔ
Da es aber die Pharisäer hörten, sprachen sie: Dieser treibt die bösen Geister nicht anders aus als durch Beelzebub, den Obersten der bösen Geister.
Οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες εἶπον, “Οὗτος οὐκ ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια, εἰ μὴ ἐν τῷ Βεεζεβοὺλ, ἄρχοντι τῶν δαιμονίων.”
ΟΙ ΔΕ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΑΚΟΥΣΑΝΤΕΣ ΕΙΠΟΝ ΟΥΤΟΣ ΟΥΚ ΕΚΒΑΛΛΙ ΤΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΕΙ ΜΗ ΕΝ ΤΩ ΒΕΕΖΕΒΟΥΛ ΑΡΧΟΝΤΙ ΤΩΝ ΔΕΜΟΝΙΩΝ
Jesus wusste aber ihre Gesinnungen und sprach zu ihnen: Jedes Reich, das wider sich selbst uneins ist, wird verwüstet werden, und jede Stadt, oder jedes Haus, das wider sich selbst uneins ist, wird keinen Bestand haben.
Εἰδὼς δὲ τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν, εἶπεν αὐτοῖς, “Πᾶσα βασιλεία μερισθεῖσα καθʼ ἑαυτῆς ἐρημοῦται, καὶ πᾶσα πόλις ἢ οἰκία μερισθεῖσα καθʼ ἑαυτῆς οὐ σταθήσεται.
ΙΔΩΝ ΔΕ ΤΑΣ ΕΝΘΥ ΜΗΣΕΙΣ ΑΥΤΩΝ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΠΑΣΑ ΒΑΣΙΛΙΑ ΜΕΡΙΣΘΙΣΑ ΚΑΘ ΕΑΥΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥΤΑΙ ΚΑΙ ΠΑΣΑ ΠΟΛΙΣ Η ΟΙΚΙΑ ΜΕΡΙΣΘΙΣΑ ΚΑΘ ΕΑΥΤΗΣ ΟΥ ΣΤΑΘΗΣΕΤΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wenn nun der Satan den Satan austreibt, so ist er wider sich selbst entzweit; wie also wird sein Reich Bestand haben?
Καὶ εἰ ὁ Σατανᾶς τὸν Σατανᾶν ἐκβάλλει, ἐφʼ ἑαυτὸν ἐμερίσθη. Πῶς οὖν σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ;
ΚΑΙ ΕΙ Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΤΟΝ ΣΑΤΑΝΑΝ ΕΚΒΑΛΛΙ ΕΦ ΕΑΥΤΟΝ ΕΜΕΡΙΣΘΗ ΠΩΣ ΟΥΝ ΣΤΑΘΗΣΕΤΕ Η ΒΑΣΙΛΙΑ ΑΥΤΟΥ
Und wenn ich durch Beelzebub die bösen Geister austreibe, durch wen treiben denn eure Söhne sie aus? Darum werden sie selbst eure Richter sein.
Καὶ εἰ ἐγὼ ἐν Βεεζεβοὺλ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν τίνι ἐκβάλλουσιν; Διὰ τοῦτο, αὐτοὶ κριταὶ ἔσονται ὑμῶν.
ΚΑΙ ΕΙ ΕΓΩ ΕΝ ΒΕΕΖΕΒΟΥΛ ΕΚΒΑΛΛΩ ΤΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΟΙ ΥΙΟΙ ΥΜΩΝ ΕΝ ΤΙΝΙ ΕΚΒΑΛΛΟΥΣΙΝ ΔΙΑ ΤΟΥΤΟ ΑΥΤΟΙ ΚΡΙΤΑΙ ΕΣΟΝΤΑΙ ΥΜΩΝ
Wenn ich aber durch den Geist Gottes die bösen Geister austreibe, so ist ja das Reich Gottes zu euch gekommen.
Εἰ δὲ ἐν Πνεύματι Θεοῦ ἐγὼ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, ἄρα ἔφθασεν ἐφʼ ὑμᾶς ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
ΕΙ ΔΕ ΕΝ ΠΝΙ ΘΥ ΕΓΩ ΕΚΒΑΛΛΩ ΤΑ ΔΕΜΟΝΙΑ ΑΡΑ ΕΦΘΑΣΕΝ ΕΦ ΥΜΑΣ Η ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΟΥ ΘΥ
Oder wie kann jemand in das Haus des Starken hineinkommen, und dessen Hausgerät rauben, wenn er nicht vorher den Starken gebunden hat? Alsdann wird er dessen Haus ausrauben.
Ἢ πῶς δύναταί τις εἰσελθεῖν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἰσχυροῦ καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἁρπάσαι, ἐὰν μὴ πρῶτον δήσῃ τὸν ἰσχυρόν; Καὶ τότε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσει.
Η ΠΩΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΤΙΣ ΕΙΣΕΛΘΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑΝ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΣΚΕΥΗ ΑΥΤΟΥ ΔΙΑΡΠΑΣΑΙ ΕΑΝ ΜΗ ΠΡΩΤΟΝ ΔΗΣΗ ΤΟΝ ΙΣΧΥΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑΝ ΑΥΤΟΥ ΔΙΑΡΠΑΣΗ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wer nicht mit mir ist, ist wider mich; und wer nicht mit mir sammelt, zerstreuet.
Ὁ μὴ ὢν μετʼ ἐμοῦ κατʼ ἐμοῦ ἐστιν, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετʼ ἐμοῦ σκορπίζει.
Ο ΜΗ ΩΝ ΜΕΤ ΕΜΟΥ ΚΑΤ ΕΜΟΥ ΕΣΤΙΝ ∅ Ο ΜΗ ΣΥΝΑΓΩΝ ΜΕΤ ΕΜΟΥ ΣΚΟΡΠΙΖΙ ΜΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Darum sage ich euch: Jede Sünde und Lästerung wird den Menschen nachgelassen; aber die Lästerung wider den (heiligen) Geist wird nicht nachgelassen werden.
Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, πᾶσα ἁμαρτία καὶ βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις, ἡ δὲ τοῦ Πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται.
ΔΙΑ ΤΟΥΤΟ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΠΑΣΑ ΑΜΑΡΤΙΑ ΚΑΙ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΑΦΕΘΗΣΕΤΕ ΤΟΙΣ ΑΝΟΙΣ Η ΔΕ ΤΟΥ ΠΝΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΟΥΚ ΑΦΕΘΗΣΕΤΕ
Und wer ein Wort wider den Menschensohn redet, dem wird vergeben werden; wer aber wider den heiligen Geist redet, dem wird weder in dieser noch in der zukünftigen Welt vergeben werden.
Καὶ ὃς ἐὰν εἴπῃ λόγον κατὰ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου, ἀφεθήσεται αὐτῷ· ὃς δʼ ἂν εἴπῃ κατὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου, οὐκ ἀφεθήσεται αὐτῷ, οὔτε ἐν τούτῳ τῷ αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι.
ΚΑΙ ΟΣ ΕΑΝ ΕΙΠΗ ΛΟΓΟΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΑΦΕΘΗΣΕΤΕ ΑΥΤΩ ΟΣ Δ ΑΝ ΕΙΠΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΝΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΥΚ ΑΦΕΘΗΣΕΤΕ ΑΥΤΩ ΟΥΤΕ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΤΩ ΑΙΩΝΙ ΟΥΤΕ ΕΝ ΤΩ ΜΕΛΛΟΝΤΙ
Entweder machet den Baum gut und auch seine Frucht gut, oder machet den Baum schlecht und auch seine Frucht schlecht; denn an der Frucht erkennet man den Baum.
Ἢ ποιήσατε τὸ δένδρον καλὸν καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ καλόν, ἢ ποιήσατε τὸ δένδρον σαπρὸν καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ σαπρόν· ἐκ γὰρ τοῦ καρποῦ, τὸ δένδρον γινώσκεται.
Η ΠΟΙΗΣΑΤΑΙ ΤΟ ΔΕΝΔΡΟΝ ΚΑΛΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΡΠΟΝ ΑΥΤΟΥ ΑΓΑΘΟΝ Η ΠΟΙΗΣΑΤΕ ΤΟ ΔΕΝΔΡΟΝ ΣΑΠΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΡΠΟΝ ΑΥΤΟΥ ΣΑΠΡΟΝ ΕΚ ΓΑΡ ΤΟΥ ΚΑΡΠΟΥ ΤΟ ΔΕΝΔΡΟΝ ΓΙΝΩΣΚΕΤΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Ihr Natternbrut! wie könnet ihr Gutes reden, da ihr böse seid? Denn aus der Fülle des Herzens redet der Mund.
Γεννήματα ἐχιδνῶν, πῶς δύνασθε ἀγαθὰ λαλεῖν, πονηροὶ ὄντες; Ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας, τὸ στόμα λαλεῖ.
ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΕΧΙΔΝΩΝ ΠΩΣ ΔΥΝΑΣΘΕ ΑΓΑΘΑ ΛΑΛΙΝ ΠΟΝΗΡΟΙ ΟΝΤΕΣ ΕΚ ΓΑΡ ΤΟΥ ΠΕΡΙΣΣΕΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΛΑΛΕΙ
Der gute Mensch bringt aus dem guten Schatze Gutes hervor; und der böse Mensch bringt aus dem bösen Schatze Böses hervor.
Ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει ἀγαθά, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει πονηρά.
Ο ΑΓΑΘΟΣ ΑΝΟΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΓΑΘΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ ΕΚΒΑΛΛΕΙ ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΚΑΙ Ο ΠΟΝΗΡΟΣ ΑΝΟΣ ΕΚ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ ΕΚΒΑΛΛΕΙ ΠΟΝΗΡΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Ich sage euch aber, die Menschen werden über ein jedes unnütze Wort, das sie reden, am Tage des Gerichtes Rechenschaft geben müssen.
Λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι πᾶν ῥῆμα ἀργὸν ὃ λαλήσουσιν οἱ ἄνθρωποι, ἀποδώσουσιν περὶ αὐτοῦ λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως.
ΛΕΓΩ ΔΕ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΠΑΝ ΡΗΜΑ ΑΡΓΟΝ Ο ΛΑΛΗΣΟΥΣΙΝ ΟΙ ΑΝΟΙ ΔΩΣΟΥΣΙΝ ΠΕΡΙ ΑΥΤΟΥ ΛΟΓΟΝ ΕΝ ΗΜΕΡΑ ΚΡΙΣΕΩΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Denn aus deinen Worten wirst du gerechtfertiget, und aus deinen Worten wirst du verurteilt werden.
Ἐκ γὰρ τῶν λόγων σου δικαιωθήσῃ, καὶ ἐκ τῶν λόγων σου καταδικασθήσῃ.”
ΕΚ ΓΑΡ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΣΟΥ ΔΙΚΕΩΘΗΣΗ ΚΑΙ ΕΚ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ∅ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΗΣΗ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Dann redeten einige von den Schriftgelehrten und Pharisäern zu ihm, und sprachen: Meister! wir möchten von dir ein Zeichen sehen.
Τότε ἀπεκρίθησαν αὐτῷ τινες τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων λέγοντες, “Διδάσκαλε, θέλομεν ἀπὸ σοῦ σημεῖον ἰδεῖν.”
ΤΟΤΕ ΑΠΕ ΚΡΙΘΗΣΑΝ ΑΥΤΩ ΤΙΝΕΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΝ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΕΩΝ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕ ΘΕΛΟΜΕΝ ΑΠΟ ΣΟΥ ΣΗΜΙΟΝ ΙΔΙΝ
Er aber antwortete, und sprach zu ihnen: Ein böses und ehebrecherisches Geschlecht verlangt ein Zeichen; und kein Zeichen wird ihm gegeben werden, als das Zeichen Jonas, des Propheten.
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, “Γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ, εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου.
Ο ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΙΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΓΕΝΕΑ ΠΟΝΗΡΑ ΚΑΙ ΜΟΙΧΑΛΙΣ ΣΗΜΙΟΝ ΕΠΙΖΗΤΙ ΚΑΙ ΣΗΜΙΟΝ ΟΥ ΔΟΘΗΣΕΤΕ ΑΥΤΗ ΕΙ ΜΗ ΤΟ ΣΗΜΙΟΝ ΙΩΝΑ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ
Denn gleichwie Jonas drei Tage und drei Nächte in dem Bauche des Fisches war, so wird auch der Sohn des Menschen im Herzen der Erde drei Tage und drei Nächte sein.
Ὥσπερ γὰρ ‘ἦν Ἰωνᾶς ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας’, οὕτως ἔσται ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας.
ΩΣΠΕΡ ΓΑΡ ΗΝ ΙΩΝΑΣ ΕΝ ΤΗ ΚΟΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΗΤΟΥΣ ΤΡΙΣ ΗΜΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΡΙΣ ΝΥΚΤΑΣ ΟΥΤΩΣ ΕΣΤΕ Ο ΥΣ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΕΝ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΤΡΙΣ ΗΜΕΡΑΣ ΚΑΙ Γ ΝΥΚΤΑΣ
Die Männer von Ninive werden in dem Gerichte mit diesem Geschlechte auftreten, und werden es verdammen; denn sie taten Buße auf die Predigt des Jonas. Und siehe, mehr als Jonas ist hier!
Ἄνδρες Νινευῖται ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν· ὅτι μετενόησαν εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ, καὶ ἰδοὺ, πλεῖον Ἰωνᾶ ὧδε.
ΑΝΔΡΕΣ ΝΙΝΕΥΕΙΤΕ ΑΝΑΣΤΗΣΟΝΤΕ ΕΝ ΤΗ ΚΡΙΣΙ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΓΕΝΕΑΣ ΤΑΥΤΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΡΙΝΟΥΣΙΝ ΑΥΤΗΝ ΟΤΙ ΜΕΤΕΝΟΗΣΑΝ ΕΙΣ ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΙΩΝΑ ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΠΛΕΙΟΝ ΙΩΝΑ ΩΔΕ
Eine Königin aus Mittag wird im Gerichte mit diesem Geschlechte auftreten, und es verdammen; denn sie kam von den Enden der Erde, um die Weisheit Salomons zu hören; und siehe, mehr als Salomon ist hier!
Βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης, καὶ κατακρινεῖ αὐτήν· ὅτι ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τὴν σοφίαν Σολομῶνος, καὶ ἰδοὺ, πλεῖον Σολομῶνος ὧδε.
ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΝΟΤΟΥ ΕΓΕΡΘΗΣΕΤΕ ΕΝ ΤΗ ΚΡΙΣΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΓΕΝΕΑΣ ΤΑΥΤΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΡΙΝΙ ΑΥΤΗΝ ΟΤΙ ΗΛΘΕΝ ΕΚ ΤΩΝ ΠΕΡΑΤΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ ΑΚΟΥΣΕ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑΝ ΣΟΛΟΜΩΝΟΣ ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΠΛΕΙΟΝ ΣΟΛΟΜΩΝΟΣ ΩΔΕ
Wenn aber der unreine Geist von dem Menschen ausgefahren ist, wandert er durch dürre Orte, Ruhe suchend, und er findet sie nicht.
Ὅταν δὲ τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου, διέρχεται διʼ ἀνύδρων τόπων ζητοῦν ἀνάπαυσιν καὶ οὐχ εὑρίσκει.
ΟΤΑΝ ΔΕ ΤΟ ΑΚΑΘΑΡΤΟΝ ΠΝΑ ΕΞΕΛΘΗ ΑΠΟ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΔΙΕΡΧΕΤΕ ΔΙ ΑΝΥΔΡΩΝ ΤΟΠΩΝ ΖΗΤΩΝ ΑΝΑΠΑΥΣΙΝ ΚΑΙ ΟΥΧ ΕΥΡΙΣΚΕΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Alsdann spricht er: Ich will in mein Haus zurückkehren, von wo ich ausgegangen bin. Und er kommt, findet es leer, mit Besen gereiniget, und geschmückt.
Τότε λέγει, ‘Εἰς τὸν οἶκόν μου ἐπιστρέψω ὅθεν ἐξῆλθον.’ Καὶ ἐλθὸν, εὑρίσκει σχολάζοντα σεσαρωμένον καὶ κεκοσμημένον.
ΤΟΤΕ ΛΕΓΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΙΚΟΝ ΜΟΥ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ ΟΘΕΝ ΕΞΗΛΘΟΝ ΚΑΙ ∅ ΕΥΡΙΣΚΕΙ ΣΧΟΛΑΖΟΝΤΑ ΚΑΙ ΣΕΣΑΡΩΜΕΝΟΝ ΚΑΙ ΚΕΚΟΣΜΗΜΕΝΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Dann geht er hin, nimmt sieben andere Geister zu sich, ärgere als er, und sie ziehen ein, und wohnen daselbst, und es werden die letzten Dinge dieses Menschen ärger als die ersten. Ebenso wird es auch diesem überaus argen Geschlechte ergehen.
Τότε πορεύεται καὶ παραλαμβάνει μεθʼ ἑαυτοῦ ἑπτὰ ἕτερα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ, καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ· καὶ γίνεται τὰ ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χείρονα τῶν πρώτων. Οὕτως ἔσται καὶ τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ πονηρᾷ.”
ΤΟΤΕ ΠΟΡΕΥΕΤΕ ∅ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΙ ΜΕΘ ΕΑΥΤΟΥ ΕΠΤΑ ΕΤΕΡΑ ΠΝΑΤΑ ΠΟΝΗΡΟΤΕΡΑ ΕΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΕΙΣΕΛΘΟΝΤΑ ΚΑΤΟΙΚΙ ΕΚΙ ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΕ ΤΑ ΕΣΧΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΕΚΙΝΟΥ ΧΙΡΟΝΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΟΥΤΩΣ ΕΣΤΕ ΚΑΙ ΤΗ ΓΕΝΕΑ ΤΑΥΤΗ ΤΗ ΠΟΝΗΡΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Während er noch zu dem Volke redete, siehe, da standen seine Mutter und seine Brüder draußen, und suchten mit ihm zu reden.
Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος τοῖς ὄχλοις, ἰδοὺ, ἡ μήτηρ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ εἱστήκεισαν ἔξω, ζητοῦντες αὐτῷ λαλῆσαι.
ΕΤΙ ΑΥΤΟΥ ΛΑΛΟΥΝΤΟΣ ΤΟΙΣ ΟΧΛΟΙΣ ΙΔΟΥ Η ΜΗΤΗΡ ΚΑΙ ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ∅ ΙΣΤΗΚΙΣΑΝ ΕΞΩ ΖΗΤΟΥΝΤΕΣ ΑΥΤΩ ΛΑΛΗΣΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Es sagte aber jemand zu ihm: Siehe, deine Mutter und deine Brüder stehen draußen, und suchen dich.
Εἶπεν δέ τις αὐτῷ, “Ἰδοὺ, ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἔξω ἑστήκασιν ζητοῦντές σοι λαλῆσαι.”
ΕΙΠΕΝ ΔΕ ΤΙΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΑΥΤΟΥ ΙΔΟΥ Η ΜΗΡ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΣΟΥ ΕΞΩ ΖΗΤΟΥΣΙΝ ΣΕ
- größere Abweichung Hier fehlt im Codex ein Textteil oder er enthält mehr Text als heute. An solchen Stellen ist das Blatt beschädigt oder der Schreiber hat eine Zeile übersprungen; der Sinn bleibt derselbe.
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Er aber antwortete, und sprach zu dem, welcher es ihm sagte: Wer ist meine Mutter, und wer sind meine Brüder?
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν τῷ λέγοντι αὐτῷ, “Τίς ἐστιν ἡ μήτηρ μου καὶ τίνες εἰσὶν οἱ ἀδελφοί μου;”
Ο ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΕΙΠΕΝ ΤΩ ΛΕΓΟΝΤΙ ΑΥΤΩ ΤΙΣ ΕΣΤΙΝ Η ΜΗΡ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΙΝΕΣ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ
Und die Hand nach seinen Jüngern ausstreckend, sprach er: Sehet da meine Mutter und meine Brüder!
Καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ εἶπεν, “Ἰδοὺ, ἡ μήτηρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου.
ΚΑΙ ΕΚΤΙΝΑΣ ΤΗΝ ΧΙΡΑ ΑΥΤΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΑΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΠΕΝ ΙΔΟΥ Η ΜΗΡ ΜΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ
Denn wer immer den Willen meines Vaters tut, welcher im Himmel ist, ist mir Bruder, Schwester und Mutter.
Ὅστις γὰρ ἂν ποιήσῃ τὸ θέλημα τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς, αὐτός μου ἀδελφὸς, καὶ ἀδελφὴ, καὶ μήτηρ ἐστίν.”
ΟΣΤΙΣ ΓΑΡ ΑΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΠΡΣ ΜΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΟΥΝΟΙΣ ΑΥΤΟΣ ΜΟΥ ΑΔΕΛΦΟΣ ∅ ΑΔΕΛΦΗ ΚΑΙ ΜΗΡ ΕΣΤΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
13. Kapitelerhaltene Verse: 58 · mit Bedeutungsnuance: 0
An jenem Tage ging Jesus aus dem Hause und setzte sich am Meere nieder.
Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς τῆς οἰκίας, ἐκάθητο παρὰ τὴν θάλασσαν.
ΕΝ ΤΗ ΗΜΕΡΑ ΕΚΙΝΗ ΕΞΕΛΘΩΝ Ο ΙΣ ΕΚ ΤΗΣ ΟΙΚΙΑΣ ΕΚΑΘΗΤΟ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und es versammelte sich viel Volk um ihn, so dass er in ein Schiff stieg und sich setzte; und alles Volk stand am Ufer.
Καὶ συνήχθησαν πρὸς αὐτὸν ὄχλοι πολλοί, ὥστε αὐτὸν εἰς πλοῖον ἐμβάντα καθῆσθαι, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν εἱστήκει.
ΚΑΙ ΣΥΝΗΧΘΗΣΑΝ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ ΟΧΛΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΩΣΤΕ ΑΥΤΟΝ ΕΙΣ ΠΛΟΙΟΝ ΕΜΒΑΝΤΑ ΚΑΘΗΣΘΕ ΚΑΙ ΠΑΣ Ο ΟΧΛΟΣ ΕΠΙ ΤΟΝ ΑΙΓΙΑΛΟΝ ΙΣΤΗΚΙ
Und er redete viel zu ihnen in Gleichnissen, und sprach: Siehe, der Sämann ging aus, zu säen.
Καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς πολλὰ ἐν παραβολαῖς λέγων, “Ἰδοὺ, ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπείρειν.
ΚΑΙ ΕΛΑΛΗΣΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΠΟΛΛΑ ΕΝ ΠΑΡΑΒΟΛΑΙΣ ΛΕΓΩΝ ΙΔΟΥ ΕΞΗΛΘΕΝ Ο ΣΠΙΡΩΝ ΤΟΥ ΣΠΙΡΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und während er säete, fiel einiges an den Weg hin, und es kamen die Vögel des Himmels und fraßen es auf.
Καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν, ἃ μὲν ἔπεσεν παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ ἦλθεν τὰ πετεινὰ καὶ κατέφαγεν αὐτά.
ΚΑΙ ΕΝ ΤΩ ΣΠΙΡΙΝ ΑΥΤΟΝ Α ΜΕΝ ΕΠΕΣΕΝ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΟΔΟΝ ΚΑΙ ΗΛΘΕΝ ΤΑ ΠΕΤΙΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΕΦΑΓΕΝ ΑΥΤΑ
Anderes aber fiel auf felsigen Grund, wo es nicht viel Erdreich hatte, und es ging alsbald auf, weil es keinen tiefen Grund hatte.
Ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὰ πετρώδη, ὅπου οὐκ εἶχεν γῆν πολλήν, καὶ εὐθέως ἐξανέτειλεν διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς,
ΑΛΛΑ ΔΕ ΕΠΕΣΕΝ ΕΠΙ ΤΑ ΠΕΤΡΩΔΗ ΟΠΟΥ ΟΥΚ ΕΙΧΕΝ ΓΗΝ ΠΟΛΛΗΝ ΚΑΙ ΕΥΘΕΩΣ ΕΞΑΝΕΤΙΛΕΝ ΔΙΑ ΤΟ ΜΗ ΕΧΙΝ ΒΑΘΟΣ ΓΗΣ
Als aber die Sonne aufgegangen war, ward es versengt, und weil es keine Wurzel hatte, verdorrte es.
ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος, ἐκαυματίσθη καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη.
ΗΛΙΟΥ ΔΕ ΑΝΑΤΙΛΑΝΤΟΣ ΕΚΑΥΜΑΤΙΣΘΗ ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΟ ΜΗ ΕΧΕΙΝ ΡΙΖΑΝ ΕΞΗΡΑΝΘΗ
Wieder anderes fiel unter die Dornen; und die Dornen wuchsen auf und erstickten es.
Ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὰς ἀκάνθας, καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι καὶ ἀπέπνιξαν αὐτά.
ΑΛΛΑ ΔΕ ΕΠΕΣΕΝ ΕΠΙ ΤΑΣ ΑΚΑΝΘΑΣ ΚΑΙ ΑΝΕΒΗΣΑΝ ΑΙ ΑΚΑΝΘΑΙ ΚΑΙ ΕΠΝΙΞΑΝ ΑΥΤΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Anderes aber fiel auf gutes Erdreich und brachte Frucht, einiges hundertfältig, einiges sechzigfältig, einiges dreißigfältig.
Ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν, καὶ ἐδίδου καρπόν– ὃ μὲν ἑκατὸν, ὃ δὲ ἑξήκοντα, ὃ δὲ τριάκοντα.
ΑΛΛΑ ΔΕ ΕΠΕΣΕΝ ΕΠΙ ΤΗΝ ΓΗΝ ΤΗΝ ΚΑΛΗΝ ΚΑΙ ΕΔΙΔΟΥ ΚΑΡΠΟΝ Ο ΜΕΝ ΕΚΑΤΟΝ Ο ΔΕ ΕΞΗΚΟΝΤΑ Ο ΔΕ Λ
Wer Ohren hat zu hören, der höre!
Ὁ ἔχων ὦτα, ἀκουέτω.”
Ο ΕΧΩΝ ΩΤΑ ΑΚΟΥΕΤΩ
Und die Jünger traten zu ihm und sprachen: Warum redest du in Gleichnissen zu ihnen?
Καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ εἶπαν αὐτῷ, “Διὰ τί ἐν παραβολαῖς λαλεῖς αὐτοῖς;”
ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΛΘΟΝΤΕΣ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΕΙΠΑΝ ΑΥΤΩ ΔΙΑ ΤΙ ΕΝ ΠΑΡΑΒΟΛΑΙΣ ΛΑΛΕΙΣ ΑΥΤΟΙΣ
Er antwortete und sprach zu ihnen: Weil es euch gegeben ist, die Geheimnisse des Himmelreiches zu verstehen, jenen aber ist es nicht gegeben.
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, “Ὅτι ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν, ἐκείνοις δὲ οὐ δέδοται.
Ο ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΕΙΠΕΝ ∅ ΟΤΙ ΥΜΙΝ ΔΕΔΟΤΑΙ ΓΝΩΝΕ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΕΚΙΝΟΙΣ ΔΕ ΟΥ ΔΕΔΟΤΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Denn wer hat, dem wird gegeben werden, und er wird Überfluss haben; wer aber nicht hat, dem wird auch das, was er hat, genommen werden.
Ὅστις γὰρ ἔχει, δοθήσεται αὐτῷ καὶ περισσευθήσεται· ὅστις δὲ οὐκ ἔχει, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπʼ αὐτοῦ.
ΟΣΤΙΣ ΓΑΡ ΕΧΕΙ ΔΟΘΗΣΕΤΕ ΑΥΤΩ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΕΥΘΗΣΕΤΕ ΟΣΤΙΣ ΔΕ ΟΥΚ ΕΧΙ ΚΑΙ Ο ΕΧΕΙ ΑΡΘΗΣΕΤΕ ΑΠ ΑΥΤΟΥ
Darum rede ich in Gleichnissen zu ihnen, weil sie sehend nicht sehen, und hörend nicht hören, und nicht verstehen.
Διὰ τοῦτο ἐν παραβολαῖς αὐτοῖς λαλῶ, ὅτι βλέποντες οὐ βλέπουσιν, καὶ ἀκούοντες οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ συνίουσιν.
ΔΙΑ ΤΟΥΤΟ ΕΝ ΠΑΡΑΒΟΛΕΣ ΑΥΤΟΙΣ ΛΑΛΩ ΟΤΙ ΒΛΕΠΟΝΤΕΣ ΟΥ ΒΛΕΠΟΥΣΙΝ ΚΑΙ ΑΚΟΥΟΝΤΕΣ ΟΥΚ ΑΚΟΥΟΥΣΙΝ ΟΥΔΕ ΣΥΝΙΟΥΣΙΝ
Und es erfüllt sich an ihnen die Weissagung des Isaias, der da spricht: Mit den Ohren werdet ihr hören, und nicht verstehen; ihr werdet mit den Augen schauen, und nicht sehen.
Καὶ ἀναπληροῦται αὐτοῖς ἡ προφητεία Ἠσαΐου ἡ λέγουσα, ‘Ἀκοῇ ἀκούσετε καὶ οὐ μὴ συνῆτε, καὶ βλέποντες βλέψετε καὶ οὐ μὴ ἴδητε.
ΚΑΙ ΑΝΑΠΛΗΡΟΥΤΑΙ ΑΥΤΟΙΣ Η ΠΡΟΦΗΤΙΑ ΗΣΑΙΟΥ Η ΛΕΓΟΥΣΑ ΑΚΟΗ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΚΑΙ ΟΥ ΜΗ ΣΥΝΗΤΕ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΝΤΕΣ ΒΛΕΨΗΤΕ ΚΑΙ ΟΥ ΜΗ ΙΔΗΤΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Denn das Herz dieses Volkes ist verstockt, und sie hörten schwer mit den Ohren, und schlossen ihre Augen, damit sie nicht etwa sehen mit den Augen, und hören mit den Ohren, und mit dem Herzen es verstehen, und sich bekehren, und ich sie heile.
Ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς ὠσὶν βαρέως ἤκουσαν, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν· μήποτε ἴδωσιν τοῖς ὀφθαλμοῖς, καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσιν, καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσιν, καὶ ἐπιστρέψωσιν καὶ ἰάσομαι αὐτούς.’
ΕΠΑΧΥΝΘΗ ΓΑΡ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΙΣ ΩΣΙΝ ΑΥΤΩΝ ΒΑΡΕΩΣ ΗΚΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΦΘΑΛΜΟΥΣ ΑΥΤΩΝ ΕΚΑΜΜΥΣΑΝ ΜΗΠΟΤΕ ΙΔΩΣΙΝ ΤΟΙΣ ΟΦΘΑΛΜΟΙΣ ΚΑΙ ΤΟΙΣ ΩΣΙΝ ΑΥΤΩΝ ΑΚΟΥΣΩΣΙΝ ΚΑΙ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΣΥΝΩΣΙΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩΣΙΝ ΚΑΙ ΙΑΣΟΜΕ ΑΥΤΟΥΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Selig aber eure Augen, weil sie sehen, und eure Ohren, weil sie hören!
Ὑμῶν δὲ μακάριοι οἱ ὀφθαλμοὶ ὅτι βλέπουσιν, καὶ τὰ ὦτα ὑμῶν ὅτι ἀκούουσιν.
ΥΜΩΝ ΔΕ ΜΑΚΑΡΙ ΟΙ ΟΙ ΟΦΘΑΛΜΟΙ ΟΤΙ ΒΛΕΠΟΥΣΙΝ ΚΑΙ ΤΑ ΩΤΑ ΥΜΩΝ ΟΤΙ ΑΚΟΥΟΥΣΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Denn wahrlich, ich sage euch, viele Propheten und Gerechte haben begehrt zu sehen, was ihr sehet, und sahen es nicht, und zu hören, was ihr höret, und hörten es nicht!
Ἀμὴν, γὰρ λέγω ὑμῖν ὅτι πολλοὶ προφῆται καὶ δίκαιοι ἐπεθύμησαν ἰδεῖν ἃ βλέπετε, καὶ οὐκ εἶδαν, καὶ ἀκοῦσαι ἃ ἀκούετε, καὶ οὐκ ἤκουσαν.
ΑΜΗΝ ∅ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΠΟΛΛΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕ ΚΑΙ ΔΙΚΕΟΙ ΕΠΕΘΥΜΗΣΑΝ ΙΔΙΝ Α ΒΛΕΠΕΤΕ ΚΑΙ ΟΥΚ ΙΔΑΝ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΕ Α ΑΚΟΥΕΤΕ ΚΑΙ ΟΥΚ ΗΚΟΥΣΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
So höret ihr nun das Gleichnis vom Sämanne.
Ὑμεῖς οὖν ἀκούσατε τὴν παραβολὴν τοῦ σπείραντος.
ΥΜΙΣ ΟΥΝ ΑΚΟΥΣΑΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗΝ ΤΟΥ ΣΠΙΡΑΝΤΟΣ
Wenn jemand das Wort von dem Reiche hört, und es nicht versteht, so kommt der Böse, und raubt das, was in seinem Herzen gesäet worden ist; dies ist der an den Weg hingesäete.
Παντὸς ἀκούοντος τὸν λόγον τῆς βασιλείας καὶ μὴ συνιέντος, ἔρχεται ὁ πονηρὸς καὶ ἁρπάζει τὸ ἐσπαρμένον ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ. Οὗτός ἐστιν ὁ παρὰ τὴν ὁδὸν σπαρείς.
ΠΑΝΤΟΣ ΑΚΟΥΟΝΤΟΣ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΜΗ ΣΥΝΙΕΝΤΟΣ ΕΡΧΕΤΕ Ο ΠΟΝΗΡΟΣ ΚΑΙ ΑΡΠΑΖΙ ΤΟ ΕΣΠΑΡΜΕΝΟΝ ΕΝ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΑΥΤΟΥ ΟΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΟΔΟΝ ΣΠΑΡΙΣ
Der aber auf den felsigen Grund gesäet ist, ist der, welcher das Wort hört und es sogleich mit Freuden aufnimmt.
Ὁ δὲ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ εὐθὺς μετὰ χαρᾶς λαμβάνων αὐτόν,
Ο ΔΕ ΕΠΙ ΤΑ ΠΕΤΡΩΔΗ ΣΠΑΡΙΣ ΟΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΑΚΟΥΩΝ ΚΑΙ ΕΥΘΥΣ ΜΕΤΑ ΧΑΡΑΣ ΛΑΜΒΑΝΩΝ ΑΥΤΟΝ
Er hat aber keine Wurzel in sich, sondern dauert nur eine Zeitlang; und wenn um des Wortes willen Trübsal und Verfolgung entsteht, so nimmt er alsbald Anstoß.
οὐκ ἔχει δὲ ῥίζαν ἐν ἑαυτῷ, ἀλλὰ πρόσκαιρός ἐστιν, γενομένης δὲ θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον, εὐθὺς σκανδαλίζεται.
ΟΥΚ ΕΧΙ ΔΕ ΡΙΖΑΝ ΕΝ ΕΑΥΤΩ ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΚΑΙΡΟΣ ΕΣΤΙΝ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ ΔΕ ΘΛΙΨΕΩΣ Η ΔΙΩΓΜΟΥ ΔΙΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΕΥΘΥΣ ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΕΤΑΙ
Der aber unter die Dornen gesäet ist, ist derjenige, welcher das Wort hört; aber die Sorge dieser Welt, und der Trug des Reichtums ersticken das Wort, und es wird unfruchtbar.
Ὁ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων, καὶ ἡ μέριμνα τοῦ αἰῶνος καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου συμπνίγει τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται.
Ο ΔΕ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΚΑΝΘΑΣ ΣΠΑΡΕΙΣ ΟΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΑΚΟΥΩΝ ΚΑΙ Η ΜΕΡΙΜΝΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ ΤΟΥΤΟΥ ΚΑΙ Η ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΣΥΝΠΝΙΓΕΙ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΚΑΙ ΑΚΑΡΠΟΣ ΓΙΝΕΤΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Der endlich auf ein gutes Erdreich gesäet ist, ist der, welcher das Wort hört, und versteht, und Frucht bringt, und hundertfältig, oder sechzigfältig, oder aber dreißigfältig trägt.
Ὁ δὲ ἐπὶ τὴν καλὴν γῆν σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ συνιείς, ὃς δὴ καρποφορεῖ καὶ ποιεῖ, ὃ μὲν ἑκατὸν, ὃ δὲ ἑξήκοντα, ὃ δὲ τριάκοντα.”
Ο ΔΕ ΕΠΙ ΤΗΝ ΚΑΛΗΝ ΓΗΝ ΣΠΑΡΙΣ ΟΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΑΚΟΥΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΙΕΙΣ ΟΣ ΔΗ ΚΑΡΠΟΦΟΡΙ ΚΑΙ ΠΟΙΕΙ Ο ΜΕΝ Ρ Ο ΔΕ Ξ Ο ΔΕ Λ
Ein anderes Gleichnis legte er ihnen vor, und sprach: Das Himmelreich ist gleich geworden einem Manne, der guten Samen auf seinen Acker säete.
Ἄλλην παραβολὴν παρέθηκεν αὐτοῖς λέγων, “Ὡμοιώθη ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν, ἀνθρώπῳ σπείραντι καλὸν σπέρμα ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ.
ΑΛΛΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗΝ ΠΑΡΕΘΗΚΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΛΕΓΩΝ ΩΜΟΙΩΘΗ Η ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΑΝΩ ΣΠΙΡΑΝΤΙ ΚΑΛΟΝ ΣΠΕΡΜΑ ΕΝ ΤΩ ΑΓΡΩ ΑΥΤΟΥ
Während aber die Leute schliefen, kam sein Feind, und säte Unkraut mitten unter den Weizen, und ging davon.
Ἐν δὲ τῷ καθεύδειν τοὺς ἀνθρώπους, ἦλθεν αὐτοῦ ὁ ἐχθρὸς καὶ ἐπέσπειρεν ζιζάνια ἀνὰ μέσον τοῦ σίτου καὶ ἀπῆλθεν.
ΕΝ ΔΕ ΤΩ ΚΑΘΕΥΔΙΝ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΗΛΘΕΝ ΑΥΤΟΥ Ο ΕΧΘΡΟΣ ∅ ΕΠΕΣΠΕΙΡΕΝ ΖΙΖΑΝΙΑ ΑΝΑ ΜΕΣΟΝ ΤΟΥ ΣΙΤΟΥ ΚΑΙ ΑΠΗΛΘΕΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Als aber der Halm ausschoss, und Frucht ansetzte, da erschien auch das Unkraut.
Ὅτε δὲ ἐβλάστησεν ὁ χόρτος καὶ καρπὸν ἐποίησεν, τότε ἐφάνη καὶ τὰ ζιζάνια.
ΟΤΕ ΔΕ ΕΒΛΑΣΤΗΣΕΝ Ο ΧΟΡΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΡΠΟΝ ΕΠΟΙΗΣΕΝ ΤΟΤΕ ΕΦΑΝΗ ΚΑΙ ΤΑ ΖΙΖΑΝΙΑ
Da traten die Knechte des Hausvaters herzu, und sprachen zu ihm: Herr! hast du nicht guten Samen auf deinen Acker gesät? Woher hat er also das Unkraut?
Προσελθόντες δὲ οἱ δοῦλοι τοῦ οἰκοδεσπότου εἶπον αὐτῷ, ‘Κύριε, οὐχὶ καλὸν σπέρμα ἔσπειρας ἐν τῷ σῷ ἀγρῷ; Πόθεν οὖν ἔχει ζιζάνια;’
ΠΡΟΣΕΛΘΟΝΤΕΣ ΔΕ ΟΙ ΔΟΥΛΟΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΤΟΥ ΕΙΠΟΝ ΑΥΤΩ ΚΕ ΟΥΧΙ ΚΑΛΟΝ ΣΠΕΡΜΑ ΕΣΠΙΡΑΣ ΕΝ ΤΩ ΣΩ ΑΓΡΩ ΠΟΘΕΝ ΟΥΝ ΕΧΙ ΖΙΖΑΝΙΑ
Und er sprach zu ihnen: Ein feindlicher Mensch hat dies getan. Die Knechte aber sprachen zu ihm: Willst du, dass wir hingehen und es einsammeln?
Ὁ δὲ ἔφη αὐτοῖς, ‘Ἐχθρὸς ἄνθρωπος τοῦτο ἐποίησεν.’ Οἱ δὲ δοῦλοι λέγουσιν αὐτῷ, ‘Θέλεις οὖν ἀπελθόντες, συλλέξωμεν αὐτά;’
Ο ΔΕ ΕΦΗ ΑΥΤΟΙΣ ΕΧΘΡΟΣ ΑΝΟΣ ΤΟΥΤΟ ΕΠΟΙΗΣΕΝ ΟΙ ΔΕ ΔΟΥΛΟΙ ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩ ΘΕΛΙΣ ΟΥΝ ΑΠΕΛΘΟΝΤΕΣ ΣΥΛΛΕΞΩΜΕΝ ΑΥΤΑ
Und er sprach: Nein! damit ihr nicht etwa, indem ihr das Unkraut sammelt, zugleich mit demselben auch den Weizen ausreißet.
Ὁ δέ φησιν, ‘Οὔ, μήποτε συλλέγοντες τὰ ζιζάνια, ἐκριζώσητε ἅμα αὐτοῖς τὸν σῖτον.
Ο ΔΕ ΦΗΣΙΝ ΟΥ ΜΗΠΟΤΕ ΣΥΛΛΕΓΟΝΤΕΣ ΤΑ ΖΙΖΑΝΙΑ ΕΚΡΙΖΩΣΗΤΕ ΑΜΑ ΑΥΤΟΙΣ ΤΟΝ ΣΙΤΟΝ
Lasset beides wachsen bis zur Ernte, und zur Zeit der Ernte werde ich den Schnittern sagen: Leset zuerst das Unkraut zusammen, und bindet es in Büschel zum Verbrennen; den Weizen aber sammelt in meine Scheuer.
Ἄφετε συναυξάνεσθαι ἀμφότερα μέχρι τοῦ θερισμοῦ· καὶ ἐν καιρῷ τοῦ θερισμοῦ ἐρῶ τοῖς θερισταῖς, “Συλλέξατε πρῶτον τὰ ζιζάνια καὶ δήσατε αὐτὰ εἰς δέσμας πρὸς τὸ κατακαῦσαι αὐτά, τὸν δὲ σῖτον συναγάγετε εἰς τὴν ἀποθήκην μου.”’”
Α ΦΕΤΕ ΣΥΝΑΥΞΑΝΕΣΘΕ ΑΜΦΟΤΕΡΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ ΘΕΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΝ ΚΑΙΡΩ ΤΟΥ ΘΕΡΙΣΜΟΥ ΕΡΩ ΤΟΙΣ ΘΕΡΙΣΤΕΣ ΣΥΛΛΕΞΑΤΕ ΠΡΩΤΟΝ ΤΑ ΖΙΖΑΝΙΑ ΚΑΙ ΔΗΣΑΤΕ ΑΥΤΑ ΕΙΣ ΔΕΣΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΑΤΑΚΑΥΣΕ ΑΥΤΑ ΤΟΝ ΔΕ ΣΙΤΟΝ ΣΥΝΑΓΑΓΕΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΠΟΘΗΚΗΝ ΜΟΥ
Ein anderes Gleichnis legte er ihnen vor, und sprach: Das Himmelreich ist gleich einem Senfkörnlein, welches ein Mensch nahm, und auf seinen Acker säte.
Ἄλλην παραβολὴν παρέθηκεν αὐτοῖς λέγων, “Ὁμοία ἐστὶν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν κόκκῳ σινάπεως, ὃν λαβὼν ἄνθρωπος ἔσπειρεν ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ·
ΑΛΛΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗΝ ΠΑΡΕΘΗΚΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΛΕΓΩΝ ΟΜΟΙΑ ΕΣΤΙΝ Η ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΚΟΚΚΩ ΣΙΝΑΠΕΩΣ ΟΝ ΛΑΒΩΝ ΑΝΟΣ ΕΣΠΙΡΕΝ ΕΝ ΤΩ ΑΓΡΩ ΑΥΤΟΥ
Es ist zwar das kleinste unter allen Samenkörnern, wenn es aber herangewachsen ist, ist es größer als alle Gartengewächse, und wird zu einem Baume, so dass die Vögel des Himmels kommen, und in seinen Zweigen wohnen.
ὃ μικρότερον μέν ἐστιν πάντων τῶν σπερμάτων, ὅταν δὲ αὐξηθῇ μεῖζον τῶν λαχάνων ἐστὶν καὶ γίνεται δένδρον, ὥστε ἐλθεῖν ‘τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατασκηνοῦν ἐν τοῖς κλάδοις αὐτοῦ’.”
Ο ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΝ ΜΕΝ ΕΣΤΙΝ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΣΠΕΡΜΑΤΩΝ ΟΤΑΝ ΔΕ ΑΥΞΗΘΗ ΜΕΙΖΟΝ ΤΩΝ ΛΑΧΑΝΩΝ ΕΣΤΙΝ ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΕ ΔΕΝΔΡΟΝ ΩΣΤΕ ΕΛΘΕΙΝ ΤΑ ΠΕΤΙΝΑ ΤΟΥ ΟΥΝΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΗΝΟΥΝ ΕΝ ΤΟΙΣ ΚΛΑΔΟΙΣ ΑΥΤΟΥ
Ein anderes Gleichnis sagte er ihnen: Das Himmelreich ist gleich einem Sauerteige, den ein Weib nahm und unter drei Maß Mehl einmengte, bis das Ganze durchsäuert war.
Ἄλλην παραβολὴν ἐλάλησεν αὐτοῖς: “Ὁμοία ἐστὶν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ζύμῃ, ἣν λαβοῦσα, γυνὴ ἐνέκρυψεν εἰς ἀλεύρου σάτα τρία, ἕως οὗ ἐζυμώθη ὅλον.”
ΑΛΛΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗΝ ΕΛΑΛΗΣΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΛΕΓΩΝ ΟΜΟΙΑ ΕΣΤΙΝ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ ΖΥΜΗ ΗΝ ΛΑΒΟΥΣΑ ΓΥΝΗ ΕΝΕΚΡΥΨΕΝ ΕΙΣ ΑΛΕΥΡΟΥ ΣΑΤΑ ΤΡΙΑ ΕΩΣ ΟΥ ΕΖΥΜΩΘΗ ΟΛΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Alles dieses redete Jesus durch Gleichnisse zu dem Volke, und ohne Gleichnisse redete er nicht zu ihnen;
Ταῦτα πάντα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐν παραβολαῖς τοῖς ὄχλοις, καὶ χωρὶς παραβολῆς οὐδὲν ἐλάλει αὐτοῖς·
ΤΑΥΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΛΑΛΗΣΕΝ Ο ΙΣ ΕΝ ΠΑΡΑΒΟΛΑΙΣ ΤΟΙΣ ΟΧΛΟΙΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΑΒΟΛΗΣ ΟΥΔΕΝ Ε ΛΑΛΗΣΕΝ ΑΥΤΟΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
damit erfüllet würde, was durch den Propheten gesagt worden, der da spricht: Ich will meinen Mund auftun in Gleichnissen, und aussprechen, was verborgen war von Gründung der Welt an.
ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος, “Ἀνοίξω ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα μου, ἐρεύξομαι κεκρυμμένα ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.”
ΟΠΩΣ ΠΛΗΡΩΘΗ ΤΟ ΡΗΘΕΝ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΛΕΓΟΝΤΟΣ ΑΝΟΙΞΩ ΕΝ ΠΑΡΑΒΟΛΕΣ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΟΥ ΕΡΕΥΞΟΜΑΙ ΚΕΚΡΥΜΜΕΝΑ ΑΠΟ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΚΟΣΜΟΥ
Alsdann entließ Jesus das Volk und kam in das Haus; und seine Jünger traten zu ihm, und sprachen: Erkläre uns das Gleichnis von dem Unkraute des Ackers!
Τότε ἀφεὶς τοὺς ὄχλους, ἦλθεν εἰς τὴν οἰκίαν. Καὶ προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες, “Διασάφησον ἡμῖν τὴν παραβολὴν τῶν ζιζανίων τοῦ ἀγροῦ.”
ΤΟΤΕ ΑΦΙΣ ΤΟΥΣ ΟΧΛΟΥΣ ΕΙΣΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΗΛΘΟΝ ΑΥΤΩ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕ ΑΥΤΟΥ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΔΙΑΣΑΦΗΣΟΝ ΗΜΙΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗΝ ΤΩΝ ΖΙΖΑΝΙΩΝ ΤΟΥ ΑΓΡΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Er aber antwortete und sprach zu ihnen: Der den guten Samen aussäet, ist der Menschensohn.
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, “Ὁ σπείρων τὸ καλὸν σπέρμα ἐστὶν ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου·
Ο ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΕΙΠΕΝ Ο ΣΠΙΡΩΝ ΤΟ ΚΑΛΟΝ ΣΠΕΡΜΑ ΕΣΤΙΝ Ο ΥΣ ΤΟΥ ΑΝΟΥ
Der Acker aber ist die Welt; der gute Same hingegen das sind die Kinder des Reiches, und das Unkraut sind die Kinder des Bösen.
ὁ δὲ ἀγρός ἐστιν ὁ κόσμος· τὸ δὲ καλὸν σπέρμα, οὗτοί εἰσιν οἱ υἱοὶ τῆς βασιλείας· τὰ δὲ ζιζάνιά εἰσιν οἱ υἱοὶ τοῦ πονηροῦ,
Ο ΔΕ ΑΓΡΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΔΕ ΚΑΛΟΝ ΣΠΕΡΜΑ ΟΥΤΟΙ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΥΙΟΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΑ ΔΕ ΖΙΖΑΝΙΑ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΥΙΟΙ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ
Der Feind aber, der es gesäet hat, ist der Teufel. Die Ernte aber ist das Ende der Welt, die Schnitter hinwieder sind die Engel.
ὁ δὲ ἐχθρὸς, ὁ σπείρας αὐτά, ἐστιν ὁ διάβολος· ὁ δὲ θερισμὸς συντέλεια αἰῶνός ἐστιν, οἱ δὲ θερισταὶ ἄγγελοί εἰσιν.
Ο ΔΕ ΕΧΘΡΟΣ Ο ΣΠΙΡΑΣ ΑΥΤΑ ΕΣΤΙΝ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ Ο ΔΕ ΘΕΡΙΣΜΟΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ ΑΙΩΝΟΣ ΕΣΤΙΝ ΟΙ ΔΕ ΘΕΡΙΣΤΑΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΕΙΣΙΝ
Wie nun das Unkraut gesammelt und im Feuer verbrannt wird, so wird es auch am Ende der Welt sein.
Ὥσπερ οὖν συλλέγεται τὰ ζιζάνια καὶ πυρὶ κατακαίεται, οὕτως ἔσται ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος.
ΩΣΠΕΡ ΟΥΝ ΣΥΛΛΕΓΕΤΕ ΤΑ ΖΙΖΑΝΙΑ ΚΑΙ ΠΥΡΙ ΚΑΤΑΚΑΙΕΤΑΙ ΟΥΤΩΣ ΕΣΤΕ ΕΝ ΤΗ ΣΥΝΤΕΛΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ
Der Menschensohn wird seine Engel aussenden, und sie werden aus seinem Reiche alle Ärgernisse sammeln, und jene, die Unrecht tun,
Ἀποστελεῖ ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ, καὶ συλλέξουσιν ἐκ τῆς βασιλείας αὐτοῦ πάντα τὰ σκάνδαλα καὶ τοὺς ποιοῦντας τὴν ἀνομίαν,
ΑΠΟΣΤΕΛΙ Ο ΥΣ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΤΟΥΣ ΑΓΓΕΛΟΥΣ ∅ ΚΑΙ ΣΥΛΛΕΞΟΥΣΙΝ ΕΚ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΑΥΤΟΥ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΙΟΥΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΟΜΙΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
und werden sie in den Feuerofen werfen. Dort wird Heulen und Zähneknirschen sein.
καὶ βαλοῦσιν αὐτοὺς εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρός· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.
ΚΑΙ ΒΑΛΟΥΣΙΝ ΑΥΤΟΥΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΜΙΝΟΝ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΕΚΙ ΕΣΤΑΙ Ο ΚΛΑΥΘΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΒΡΥΓΜΟΣ ΤΩΝ ΟΔΟΝΤΩΝ
Alsdann werden die Gerechten leuchten wie die Sonne im Reiche ihres Vaters. Wer Ohren hat zu hören, der höre!
Τότε ‘οἱ δίκαιοι ἐκλάμψουσιν ὡς ὁ ἥλιος’ ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Πατρὸς αὐτῶν. Ὁ ἔχων ὦτα, ἀκουέτω.
ΤΟΤΕ ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΙ ΕΚΛΑΜΨΟΥΣΙΝ ΩΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΕΝ ΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΣ ΑΥΤΩΝ Ο ΕΧΩΝ ΩΤΑ ΑΚΟΥΕΤΩ
Das Himmelreich ist gleich einem Schatze, der im Acker verborgen ist; wenn diesen ein Mensch findet, hält er ihn geheim, und geht in der Freude darüber hin, und verkauft alles, was er hat, und kauft jenen Acker.
Ὁμοία ἐστὶν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν θησαυρῷ κεκρυμμένῳ ἐν τῷ ἀγρῷ, ὃν εὑρὼν ἄνθρωπος ἔκρυψεν, καὶ ἀπὸ τῆς χαρᾶς αὐτοῦ ὑπάγει καὶ πωλεῖ πάντα ὅσα ἔχει, καὶ ἀγοράζει τὸν ἀγρὸν ἐκεῖνον.
ΟΜΟΙΑ ΔΕ ΕΣΤΙΝ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ ΘΗΣΑΥΡΩ ΚΕΚΡΥΜΜΕΝΩ ΕΝ ΤΩ ΑΓΡΩ ΟΝ ΕΥΡΩΝ ΑΝΟΣ ΕΚΡΥΨΕΝ ∅ ΑΠΟ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΑΥΤΟΥ ΥΠΑΓΙ ΚΑΙ ΠΩΛΙ ΠΑΝΤΑ ΟΣΑ ΕΧΙ ΚΑΙ ΑΓΟΡΑΖΕΙ ΤΟΝ ΑΓΡΟΝ ΕΚΙΝΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Abermal ist das Himmelreich gleich einem Kaufmanne, der gute Perlen sucht.
Πάλιν ὁμοία ἐστὶν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ἀνθρώπῳ ἐμπόρῳ ζητοῦντι καλοὺς μαργαρίτας·
ΠΑΛΙΝ ΟΜΟΙΑ ΕΣΤΙΝ Η ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩ ΕΜΠΟΡΩ ΖΗΤΟΥΝΤΙ ΚΑΛΟΥΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΣ
Wenn er aber eine kostbare Perle findet, geht er hin, verkauft alles, was er hat, und kauft sie.
εὑρὼν δὲ ἕνα πολύτιμον μαργαρίτην ἀπελθὼν, πέπρακεν πάντα ὅσα εἶχεν, καὶ ἠγόρασεν αὐτόν.
ΕΥΡΩΝ ΔΕ ΕΝΑ ΠΟΛΥΤΙΜΟΝ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΝ ΑΠΕΛΘΩΝ ΠΕΠΡΑΚΕΝ ΠΑΝΤΑ ΟΣΑ ΕΙΧΕΝ ΚΑΙ ΗΓΟΡΑΣΕΝ ΑΥΤΟΝ
Abermal ist das Himmelreich gleich einem Netze, das in's Meer geworfen wird und aller Art Fische einfängt.
Πάλιν ὁμοία ἐστὶν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν σαγήνῃ βληθείσῃ εἰς τὴν θάλασσαν καὶ ἐκ παντὸς γένους συναγαγούσῃ·
ΠΑΛΙΝ ΟΜΟΙΑ ΕΣΤΙΝ Η ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΣΑΓΗΝΗ ΒΛΗΘΙΣΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ ΚΑΙ ΕΚ ΠΑΝΤΟΣ ΓΕΝΟΥΣ ΣΥΝΑΓΑΓΟΥΣΗ
Wenn es angefüllt ist, zieht man es heraus, setzt sich an das Ufer, und sammelt die guten in Gefäße, die schlechten aber wirft man hinaus.
ἣν ὅτε ἐπληρώθη, ἀναβιβάσαντες ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν καὶ καθίσαντες, συνέλεξαν τὰ καλὰ εἰς ἄγγη, τὰ δὲ σαπρὰ ἔξω ἔβαλον.
ΗΝ ΟΤΕ ΕΠΛΗΡΩΘΗ ΑΝΑΒΙΒΑΣΑΝΤΕΣ ΕΠΙ ΤΟΝ ΑΙΓΙΑΛΟΝ ∅ ΚΑΘΙΣΑΝΤΕΣ ΣΥΝΕΛΕΞΑΝ ΤΑ ΚΑΛΑ ΕΙΣ ΑΓΓΗ ΤΑ ΔΕ ΣΑΠΡΑ ΕΞΩ ΕΒΑΛΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
So wird es auch am Ende der Welt gehen. Die Engel werden ausgehen, und die Bösen aus der Mitte der Gerechten absondern,
Οὕτως ἔσται ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος· ἐξελεύσονται οἱ ἄγγελοι, καὶ ἀφοριοῦσιν τοὺς πονηροὺς ἐκ μέσου τῶν δικαίων,
ΟΥΤΩΣ ΕΣΤΕ ΕΝ ΤΗ ΣΥΝΤΕΛΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩ ΝΟΣ ΕΞΕΛΕΥΣΟΝΤΕ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΚΑΙ ΑΦΟΡΙΟΥΣΙ ΤΟΥΣ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ΕΚ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ
und sie in den Feuerofen werfen; da wird Heulen und Zähneknirschen sein.
καὶ βαλοῦσιν αὐτοὺς εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρός. Ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.
ΚΑΙ ΒΑΛΟΥΣΙΝ ΑΥΤΟΥΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΜΙΝΟΝ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΕΚΕΙ ΕΣΤΕ Ο ΚΛΑΥΘΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΒΡΥΓΜΟΣ ΤΩΝ ΟΔΟΝΤΩΝ
Habt ihr das alles verstanden? Sie sprachen zu ihm: Ja!
Συνήκατε ταῦτα πάντα;” Λέγουσιν αὐτῷ, “Ναί.”
ΣΥΝΗΚΑΤΕ ΤΑΥΤΑ ΠΑΝΤΑ ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩ ΝΑΙ
Und er sprach zu ihnen: Darum ist jeder Schriftgelehrte, der über das Himmelreich unterrichtet ist, einem Hausvater gleich, der aus seinem Schatze Neues und Altes hervorbringt.
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, “Διὰ τοῦτο, πᾶς γραμματεὺς μαθητευθεὶς τῇ Βασιλείᾳ τῶν Οὐρανῶν ὅμοιός ἐστιν ἀνθρώπῳ, οἰκοδεσπότῃ, ὅστις ἐκβάλλει ἐκ τοῦ θησαυροῦ αὐτοῦ καινὰ καὶ παλαιά.”
Ο ΔΕ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΔΙΑ ΤΟΥΤΟ ΠΑΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ ΜΑΘΗΤΕΥΘΙΣ ΤΗ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΟΜΟΙΟΣ ΕΣΤΙΝ ΑΝΩ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΤΗ ΟΣΤΙΣ ΕΚΒΑΛΛΕΙ ΕΚ ΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙΝΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ
Und es begab sich, als Jesus diese Gleichnisse vollendet hatte, ging er von dort hinweg.
Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τὰς παραβολὰς ταύτας, μετῆρεν ἐκεῖθεν.
ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΟΤΕ ΕΤΕΛΕΣΕΝ Ο ΙΣ ΤΑΣ ΠΑΡΑΒΟΛΑΣ ΤΑΥΤΑΣ ΜΕΤΗΡΕΝ ΕΚΙΘΕΝ
Und er kam in seine Vaterstadt und lehrte sie in ihren Synagogen, so dass sie sich verwunderten und sprachen: Woher kommt diesem solche Weisheit und die Wunderkräfte?
Καὶ ἐλθὼν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ, ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν, ὥστε ἐκπλήσσεσθαι αὐτοὺς καὶ λέγειν, “Πόθεν τούτῳ ἡ σοφία αὕτη καὶ αἱ δυνάμεις;
ΚΑΙ ΕΛΘΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΑΥΤΟΥ ΕΔΙΔΑΣΚΕΝ ΑΥΤΟΥΣ ΕΝ ΤΗ ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΑΥΤΩΝ ΩΣΤΕ ΕΚΠΛΗΣΣΕΣΘΕ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΛΕΓΕΙΝ ΠΟΘΕΝ ΤΟΥΤΩ Η ΣΟΦΙΑ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΑΙ ΔΥΝΑΜΙΣ
Ist dieser nicht des Zimmermanns Sohn? Heißt nicht seine Mutter Maria? Und seine Brüder Jakob, Joseph, Simon und Judas?
Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ τέκτονος υἱός; Οὐχ ἡ μήτηρ αὐτοῦ λέγεται Μαριὰμ, καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, Ἰάκωβος, καὶ Ἰωσὴφ, καὶ Σίμων, καὶ Ἰούδας;
ΟΥΧ ΟΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΤΟΥ ΤΕΚΤΟΝΟΣ ΥΣ ΟΥΧ Η ΜΗΡ ΑΥΤΟΥ ΛΕΓΕΤΕ ΜΑΡΙΑΜ ΚΑΙ ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΑΥΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΙ ΙΩΣΗΦ ΚΑΙ ΣΙΜΩΝ ΚΑΙ ΙΟΥΔΑΣ
Und seine Schwestern, sind sie nicht alle bei uns? Woher kommt ihm denn dieses alles?
Καὶ αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ οὐχὶ πᾶσαι πρὸς ἡμᾶς εἰσιν; Πόθεν οὖν τούτῳ ταῦτα πάντα;”
ΚΑΙ ΑΙ ΑΔΕΛΦΑΙ ΑΥΤΟΥ ΟΥΧΙ ΠΑΣΑΙ ΠΡΟΣ ΗΜΑΣ ΕΙΣΙΝ ΠΟΘΕΝ ΟΥΝ ΤΟΥΤΩ ΤΑΥΤΑ ΠΑΝΤΑ
Und sie nahmen Anstoß an ihm. Jesus aber sprach zu ihnen: Nirgends ist ein Prophet weniger geehrt als in seinem Vaterlande und in seinem Hause.
Καὶ ἐσκανδαλίζοντο ἐν αὐτῷ. Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, “Οὐκ ἔστιν προφήτης ἄτιμος, εἰ μὴ ἐν τῇ πατρίδι καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ.”
ΚΑΙ ΕΣΚΑΝΔΑΛΙΖΟΝΤΟ ΕΝ ΑΥΤΩ Ο ΔΕ ∅ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΑΤΙΜΟΣ ΕΙ ΜΗ ΕΝ ΤΗ ΙΔΙΑ ΠΑΤΡΙΔΙ ΚΑΙ ΕΝ ΤΗ ΟΙΚΙΑ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und er wirkte daselbst nicht viele Wunder ihres Unglaubens wegen.
Καὶ οὐκ ἐποίησεν ἐκεῖ δυνάμεις πολλὰς, διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν.
ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΠΟΙΗΣΕΝ ΕΚΙ ΔΥΝΑΜΙΣ ΠΟΛΛΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΙΣΤΙΑΝ ΑΥΤΩΝ
14. Kapitelerhaltene Verse: 36 · mit Bedeutungsnuance: 0
In jener Zeit vernahm Herodes, der Vierfürst, den Ruf von Jesus,
Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἤκουσεν Ἡρῴδης ὁ τετράρχης τὴν ἀκοὴν Ἰησοῦ,
ΕΝ ΕΚΙΝΩ ΤΩ ΚΑΙΡΩ ΗΚΟΥΣΕΝ ΗΡΩΔΗΣ Ο ΤΕΤΡΑΑΡΧΗΣ ΤΗΝ ΑΚΟΗΝ ΙΥ
und er sprach zu seinen Dienern: Dies ist Johannes der Täufer; er ist von den Toten auferstanden, und darum wirken die Wunderkräfte in ihm.
καὶ εἶπεν τοῖς παισὶν αὐτοῦ, “Οὗτός ἐστιν Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής· αὐτὸς ἠγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν, καὶ διὰ τοῦτο αἱ δυνάμεις ἐνεργοῦσιν ἐν αὐτῷ.”
ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ ΤΟΙΣ ΠΑΙΣΙΝ ΑΥΤΟΥ ΟΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ ΑΥΤΟΣ ΗΓΕΡΘΗ ΑΠΟ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΟΥΤΟ ΑΙ ΔΥΝΑΜΙΣ ΕΝΕΡΓΟΥΣΙΝ ΕΝ ΑΥΤΩ
Herodes nämlich hatte den Johannes ergreifen und fesseln lassen und in's Gefängnis gesetzt wegen Herodias, der Frau seines Bruders.
Ὁ γὰρ Ἡρῴδης κρατήσας τὸν Ἰωάννην, ἔδησεν αὐτὸν καὶ ἐν φυλακῇ ἀπέθετο, διὰ Ἡρῳδιάδα, τὴν γυναῖκα Φιλίππου, τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.
Ο ΓΑΡ ΗΡΩΔΗΣ ΚΡΑΤΗΣΑΣ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗΝ ΕΔΗΣΕΝ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΕΝ ΦΥΛΑΚΗ ΑΠΕΘΕΤΟ ΔΙΑ ΗΡΩΔΙΑΔΑ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΑΥΤΟΥ
Denn Johannes sagte zu ihm: Es ist dir nicht erlaubt, sie zu haben.
Ἔλεγεν γὰρ αὐτῷ ὁ Ἰωάννης, “Οὐκ ἔξεστίν σοι ἔχειν αὐτήν.”
ΕΛΕΓΕΝ ΓΑΡ ∅ ΙΩΑΝΝΗΣ ΟΥΚ ΕΞΕΣΤΙΝ ΣΟΙ ΕΧΙΝ ΑΥΤΗΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und obgleich Willens ihn zu töten, fürchtete er das Volk, weil sie ihn für einen Propheten hielten.
Καὶ θέλων αὐτὸν ἀποκτεῖναι, ἐφοβήθη τὸν ὄχλον, ὅτι ὡς προφήτην αὐτὸν εἶχον.
∅ ΘΕΛΩΝ ΑΥΤΟΝ ΑΠΟΚΤΙΝΑΙ ΕΦΟΒΗΘΗ ΤΟΝ ΟΧΛΟΝ ΟΤΙ ΩΣ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΑΥΤΟΝ ΕΙΧΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
An dem Geburtstage des Herodes aber tanzte die Tochter der Herodias in der Mitte, und sie gefiel dem Herodes.
Γενεσίοις δὲ γενομένοις τοῦ Ἡρῴδου, ὠρχήσατο ἡ θυγάτηρ τῆς Ἡρῳδιάδος ἐν τῷ μέσῳ καὶ ἤρεσεν τῷ Ἡρῴδῃ,
ΓΕΝΕΣΙΟΙΣ ΔΕ ΓΕΝΟΜΕΝΟΙΣ ΤΟΥ ΗΡΩΔΟΥ ΩΡΧΗΣΑΤΟ Η ΘΥΓΑΤΗΡ ΤΗΣ ΗΡΩΔΙΑΔΟΣ ΕΝ ΤΩ ΜΕΣΩ ΚΑΙ ΗΡΕΣΕΝ ΤΩ ΗΡΩΔΗ
Darum verhieß er ihr mit einem Eidschwure, er wolle ihr geben, was sie immer von ihm begehren würde.
ὅθεν μεθʼ ὅρκου, ὡμολόγησεν αὐτῇ δοῦναι ὃ ἐὰν αἰτήσηται.
ΟΘΕΝ ΜΕΤΑ ΟΡΚΟΥ ΩΜΟΛΟΓΗΣΕΝ ΑΥΤΗ ΔΟΥΝΑΙ Ο ΕΑΝ ΑΙΤΗΣΗΤΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Sie aber, von ihrer Mutter angeleitet, sagte: Gib mir hier auf einer Schüssel das Haupt Johannes des Täufers!
Ἡ δὲ προβιβασθεῖσα ὑπὸ τῆς μητρὸς αὐτῆς, “Δός μοι”, φησίν, “ὧδε ἐπὶ πίνακι, τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ.”
Η ΔΕ ΠΡΟΒΙΒΑΣΘΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΜΡΣ ΑΥΤΗΣ ΕΙΠΕΝ ΔΟΣ ΜΟΙ ΦΗΣΙΝ ΩΔΕ ΕΠΙ ΠΙΝΑΚΙ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΗΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Da ward der König betrübt; allein um des Eidschwures und derer willen, die mit zu Tische saßen, befahl er es zu geben.
Καὶ ἐλυπήθη ὁ βασιλεὺς διὰ δὲ τοὺς ὅρκους καὶ τοὺς συνανακειμένους, ἐκέλευσεν δοθῆναι.
ΚΑΙ ΕΛΥΠΗΘΗ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΔΙΑ ΔΕ ΤΟΥΣ ΟΡΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΑΚΙΜΕΝΟΥΣ ΕΚΕΛΕΥΣΕΝ ΔΟΘΗΝΑΙ
Und er sandte hin und ließ Johannes im Kerker enthaupten.
Καὶ πέμψας, ἀπεκεφάλισεν Ἰωάννην ἐν τῇ φυλακῇ.
ΚΑΙ ΠΕΜΨΑΣ ΑΠΕΚΕΦΑΛΙΣΕΝ ΙΩΑΝΝΗΝ ΕΝ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
Und sein Haupt ward auf einer Schüssel gebracht und dem Mädchen gegeben, und sie brachte es ihrer Mutter.
Καὶ ἠνέχθη ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἐπὶ πίνακι, καὶ ἐδόθη τῷ κορασίῳ, καὶ ἤνεγκεν τῇ μητρὶ αὐτῆς.
ΚΑΙ ΗΝΕΧΘΗ Η ΚΕΦΑΛΗ ΑΥΤΟΥ ΕΠΙ ΠΙΝΑΚΙ ΚΑΙ ΕΔΟΘΗ ΤΩ ΚΟΡΑΣΙΩ ΚΑΙ ΗΝΕΓΚΕΝ ΤΗ ΜΡΙ ΑΥΤΗΣ
Und seine Jünger kamen herzu, nahmen seinen Leib, und bestatteten ihn; und kamen, es Jesus zu melden.
Καὶ προσελθόντες, οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἦραν τὸ πτῶμα καὶ ἔθαψαν αὐτόν, καὶ ἐλθόντες, ἀπήγγειλαν τῷ Ἰησοῦ.
ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΛΘΟΝΤΕΣ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΑΥΤΟΥ ΗΡΑΝ ΤΟ ΠΤΩΜΑ ΚΑΙ ΕΘΑΨΑΝ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΕΛΘΟΝΤΕΣ ΑΠΗΓΓΙΛΑΝ ΤΩ ΙΥ
Als nun Jesus dies vernommen, begab er sich von dort zu Schiff an einen öden Ort, allein; und als das Volk es erfuhr, folgte es ihm zu Fuße von den Städten.
Ἀκούσας δὲ, ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν ἐν πλοίῳ εἰς ἔρημον τόπον κατʼ ἰδίαν. Καὶ ἀκούσαντες, οἱ ὄχλοι ἠκολούθησαν αὐτῷ πεζῇ ἀπὸ τῶν πόλεων.
ΑΚΟΥΣΑΣ ΔΕ Ο ΙΣ ΑΝΕΧΩΡΗΣΕΝ ΕΚΙΘΕΝ ΕΝ ΠΛΟΙΩ ΕΙΣ ΕΡΗΜΟΝ ΤΟΠΟΝ ΚΑΤ ΙΔΙΑΝ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΑΝΤΕΣ ΟΙ ΟΧΛΟΙ ΗΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΑΥΤΩ ΠΕΖΟΙ ΑΠΟ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ
Und da er hervorkam, sah er das viele Volk, und erbarmte sich über sie, und heilte ihre Kranken.
Καὶ ἐξελθὼν, εἶδεν πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπʼ αὐτοῖς καὶ ἐθεράπευσεν τοὺς ἀρρώστους αὐτῶν.
ΚΑΙ ΕΞΕΛΘΩΝ ΕΙΔΕΝ ΠΟΛΥΝ ΟΧΛΟΝ ΚΑΙ ΕΣΠΛΑΓΧΝΙΣΘΗ ΕΠ ΑΥΤΟΙΣ ΚΑΙ ΕΘΕΡΑΠΕΥΣΕΝ ΤΟΥΣ ΑΡΡΩΣΤΟΥΣ ΑΥΤΩΝ
Als es aber Abend geworden war, traten seine Jünger zu ihm, und sprachen: Der Ort ist eine Wüste, und die Tageszeit ist vorüber; entlasse das Volk, dass es in die Ortschaften gehe und sich Speise kaufe.
Ὀψίας δὲ γενομένης, προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ λέγοντες, “Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας, ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα.”
ΟΨΙΑΣ ΔΕ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ ΠΡΟΣΗΛΘΟΝ ΑΥΤΩ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΕΡΗΜΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΤΟΠΟΣ ΚΑΙ Η ΩΡΑ ΠΑΡΗΛΘΕΝ ΗΔΗ ∅ ΑΠΟΛΥΣΟΝ ΟΥΝ ΤΟΥΣ ΟΧΛΟΥΣ ΙΝΑ ΑΠΕΛΘΟΝΤΕΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΧΩΡΑΣ ΑΓΟΡΑΣΩΣΙΝ ΕΑΥΤΟΙΣ ΒΡΩΜΑΤΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 4
Jesus aber sprach zu ihnen: Sie haben nicht nötig wegzugehen; gebet ihr ihnen zu essen!
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, “Οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν. Δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν.”
Ο ΔΕ ∅ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΟΥ ΧΡΙΑΝ ΕΧΟΥΣΙΝ ΑΠΕΛΘΙΝ ΔΟΤΕ ΑΥΤΟΙΣ ΥΜΙΣ ΦΑΓΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Sie antworteten ihm: Wir haben hier nichts außer fünf Brote und zwei Fische.
Οἱ δὲ λέγουσιν αὐτῷ, “Οὐκ ἔχομεν ὧδε, εἰ μὴ πέντε ἄρτους καὶ δύο ἰχθύας.”
ΟΙ ΔΕ ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩ ΟΥΚ ΕΧΟΜΕΝ ΩΔΕ ΑΡΤΟΥΣ ΕΙ ΜΗ ΠΕΝΤΕ ∅ ΚΑΙ ΔΥΟ ΙΧΘΥΑΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Er sprach zu ihnen: Bringet sie mir hierher!
Ὁ δὲ εἶπεν, “Φέρετέ μοι ὧδε αὐτούς.”
Ο ΔΕ ΕΙΠΕΝ ΦΕΡΕΤΕ ΜΟΙ ΩΔΕ ΑΥΤΟΥΣ
Nachdem er nun dem Volke befohlen hatte, sich auf den Rasen niederzulassen, nahm er die fünf Brote und die zwei Fische, blickte auf gen Himmel, segnete sie, brach die Brote, und gab sie den Jüngern, die Jünger aber gaben sie dem Volke.
Καὶ κελεύσας τοὺς ὄχλους ἀνακλιθῆναι ἐπὶ τοῦ χόρτου, καὶ λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν, εὐλόγησεν καὶ κλάσας, ἔδωκεν τοῖς μαθηταῖς τοὺς ἄρτους, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις.
ΚΑΙ ΕΚΕΛΕΥΣΕΝ ΤΟΥΣ ΟΧΛΟΥΣ ΑΝΑΚΛΙΘΗΝΑΙ ΕΠΙ ΤΟΥ ΧΟΡΤΟΥ ΚΑΙ ΛΑΒΩΝ ΤΟΥΣ Ε ΑΡΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ Β ΙΧΘΥΑΣ ΑΝΑΒΛΕΨΑΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΥΝΟΝ ΕΥΛΟΓΗΣΕΝ ΚΑΙ ΚΛΑΣΑΣ ΕΔΩΚΕΝ ΤΟΙΣ ΜΑΘΗΤΑΙΣ ΤΟΥΣ ΑΡΤΟΥΣ ΟΙ ΔΕ ΜΑΘΗΤΑΙ ΤΟΙΣ ΟΧΛΟΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und sie aßen alle und wurden gesättigt. Und sie hoben auf, was von den Stücken übrig war, zwölf Körbe voll.
Καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων, δώδεκα κοφίνους πλήρεις.
ΚΑΙ ΕΦΑΓΟΝ ΠΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΕΧΟΡΤΑΣΘΗΣΑΝ ΚΑΙ ΗΡΑΝ ΤΟ ΠΕΡΙΣΣΕΥΟΝ ΤΩΝ ΚΛΑΣΜΑΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΚΟΦΙΝΟΥΣ ΠΛΗΡΕΙΣ
Die Zahl der Essenden aber war fünftausend Männer, ungerechnet Weiber und Kinder.
Οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες ὡσεὶ πεντακισχίλιοι, χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων.
ΟΙ ΔΕ ΕΣΘΙΟΝΤΕΣ ΗΣΑΝ ΑΝΔΡΕΣ ΩΣΙ ΠΕΝΤΑΚΙΣΧΙΛΙΟΙ ΧΩΡΙΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΩΝ
Und alsogleich nötigte Jesus seine Jünger in das Schiff zu steigen, und vor ihm über den See zu fahren, bis er das Volk entlassen hätte.
Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν τοὺς μαθητὰς ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον, καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους.
ΚΑΙ ΕΥΘΕΩΣ ΗΝΑΓΚΑΣΕΝ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΑΣ ΕΜΒΗΝΕ ΕΙΣ ΤΟ ΠΛΟΙΟΝ ΚΑΙ ΠΡΟΑΓΙΝ ΑΥΤΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΡΑΝ ΕΩΣ ΟΥ ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΟΥΣ ΟΧΛΟΥΣ
Und nachdem er das Volk entlassen hatte, stieg er auf den Berg, um in der Einsamkeit zu beten; da es aber Abend geworden, war er allein daselbst.
Καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους, ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατʼ ἰδίαν προσεύξασθαι. Ὀψίας δὲ γενομένης, μόνος ἦν ἐκεῖ.
ΚΑΙ ∅ ΑΝΕΒΗ ΕΙΣ ΤΟ ΟΡΟΣ ΚΑΤ ΙΔΙΑΝ ΠΡΟΣΕΥΞΑΣΘΕ ΟΨΙΑΣ ΔΕ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ ΜΟΝΟΣ ΗΝ ΕΚΕΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Das Schiff aber wurde mitten auf dem Meere von den Wellen hin und her geworfen; denn der Wind war widrig.
Τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων, ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος.
ΤΟ ΔΕ ΠΛΟΙΟΝ ΗΔΗ ΜΕΣΟΝ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ ΗΝ ΒΑΣΑΝΙΖΟΜΕΝΟΝ ΥΠΟ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ ΗΝ ΓΑΡ ΕΝΑΝΤΙΟΣ Ο ΑΝΕΜΟΣ
In der vierten Nachtwache aber kam er zu ihnen, über das Meer hinwandelnd.
Τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς, ἦλθεν πρὸς αὐτοὺς περιπατῶν ἐπὶ τὴν θάλασσαν.
ΤΕΤΑΡΤΗ ΔΕ ΦΥΛΑΚΗ ΤΗΣ ΝΥΚΤΟΣ ΗΛΘΕΝ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΕΡΙΠΑΤΩΝ ΕΠΙ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ
Und als sie ihn auf dem Meere wandeln sahen, entsetzten sie sich, und sprachen: Es ist ein Gespenst! Und sie schrien vor Furcht.
Οἱ δὲ μαθηταὶ ἰδόντες, αὐτὸν ἐπὶ τῆς θαλάσσης περιπατοῦντα, ἐταράχθησαν λέγοντες, ὅτι “Φάντασμά ἐστιν”, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν.
ΟΙ ΔΕ ΜΑΘΗΤΑΙ ΙΔΟΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΥΝΤΑ ΕΤΑΡΑΧΘΗΣΑΝ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΟΤΙ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΕΣΤΙΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΕΚΡΑΞΑΝ
Sogleich aber redete Jesus sie an, und sprach: Habet Vertrauen, ich bin es! Fürchtet euch nicht!
Εὐθὺς δὲ ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς αὐτοῖς λέγων, “Θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι, μὴ φοβεῖσθε.”
ΕΥΘΥΣ ΔΕ ΕΛΑΛΗΣΕΝ Ο ΙΣ ΑΥΤΟΙΣ ΛΕΓΩΝ ΘΑΡΣΙΤΕ ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΜΗ ΦΟΒΙΣΘΕ
Da antwortete ihm Petrus, und sprach: Herr, wenn du es bist, so heiße mich zu dir kommen über das Wasser hin.
Ἀποκριθεὶς δὲ αὐτῷ, ὁ Πέτρος εἶπεν, “Κύριε, εἰ σὺ εἶ, κέλευσόν με ἐλθεῖν πρὸς σὲ ἐπὶ τὰ ὕδατα.”
ΑΠΟΚΡΙΘΙΣ ΔΕ ΑΥΤΩ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΕΙΠΕΝ ∅ ΕΙ ΣΥ ΕΙ ΚΕ ΚΕΛΕΥΣΟΝ ΜΕ ΕΛΘΙΝ ΠΡΟΣ ΣΕ ΕΠΙ ΤΑ ΥΔΑΤΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Er aber sprach: Komm! Und Petrus stieg aus dem Schiffe, und ging auf dem Wasser, um zu Jesus zu kommen.
Ὁ δὲ εἶπεν, “Ἐλθέ.” Καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ πλοίου, Πέτρος περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα καὶ ἦλθεν πρὸς τὸν Ἰησοῦν.
Ο ΔΕ ΕΙΠΕΝ ΕΛΘΕ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ ΠΕΤΡΟΣ ΠΕΡΙΕΠΑΤΗΣΕΝ ΕΠΙ ΤΑ ΥΔΑΤΑ ΕΛΘΙΝ ΗΛΘΕΝ ΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Als er aber den starken Wind sah, fürchtete er sich; und da er anfing zu sinken, rief er, und sprach: Herr! rette mich.
Βλέπων δὲ τὸν ἄνεμον ἰσχυρὸν, ἐφοβήθη καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι, ἔκραξεν λέγων, “Κύριε, σῶσόν με.”
ΒΛΕΠΩΝ ΔΕ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟΝ ∅ ΕΦΟΒΗΘΗ ΚΑΙ ΑΡΞΑΜΕΝΟΣ ΚΑΤΑΠΟΝΤΙΖΕΣΘΕ ΕΚΡΑΞΕΝ ΛΕΓΩΝ ΚΕ ΣΩΣΟΝ ΜΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Alsbald streckte Jesus die Hand aus, ergriff ihn, und sprach zu ihm: Kleingläubiger! warum hast du gezweifelt?
Εὐθέως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα, ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ, “Ὀλιγόπιστε, εἰς τί ἐδίστασας;”
ΕΥΘΥΣ ΔΕ Ο ΙΣ ΕΚΤΙΝΑΣ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑ ΕΠΕΛΑ ΒΕΤΟ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΛΕΓΕΙ ΑΥΤΩ ΟΛΙΓΟΠΙΣΤΕ ΕΙΣ ΤΙ ΕΔΙΣΤΑΣΑΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und da sie in das Schiff getreten waren, legte sich der Wind.
Καὶ ἀναβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον, ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος.
ΚΑΙ ΑΝΑΒΑΝΤΩΝ ΑΥΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΛΟΙΟΝ ΕΚΟΠΑΣΕΝ Ο ΑΝΕΜΟΣ
Die aber im Schifflein waren, kamen und beteten ihn an, und sprachen: Wahrlich, du bist Gottes Sohn!
Οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ προσεκύνησαν αὐτῷ λέγοντες, “Ἀληθῶς Θεοῦ Υἱὸς εἶ!”
ΟΙ ΔΕ ΕΝ ΤΩ ΠΛΟΙΩ ΠΡΟΣΕΚΥΝΗΣΑΝ ΑΥΤΩ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΑΛΗΘΩΣ ΘΥ ΥΣ ΕΙ
- warum dies wichtig ist Die Jünger beten Jesus an und bekennen: „Wahrhaftig, du bist Gottes Sohn“.
Und als sie hinübergefahren waren, kamen sie in die Landschaft Genesar.
Καὶ διαπεράσαντες, ἦλθον ἐπὶ τὴν γῆν εἰς Γεννησαρέτ.
ΚΑΙ ΔΙΑΠΕΡΑΣΑΝΤΕΣ ΗΛΘΟΝ ΕΠΙ ΤΗΝ ΓΗΝ ΕΙΣ ΓΕΝΝΗΣΑΡΕΤ
Da nun die Leute dieses Ortes ihn erkannten, schickten sie in die ganze Umgegend, brachten alle Kranken zu ihm,
Καὶ ἐπιγνόντες αὐτὸν, οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου ἐκείνου ἀπέστειλαν εἰς ὅλην τὴν περίχωρον ἐκείνην, καὶ προσήνεγκαν αὐτῷ πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας,
ΚΑΙ ΕΠΙΓΝΟΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ∅ ΑΠΕΣΤΙΛΑΝ ΕΙΣ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΧΩΡΟΝ ΕΚΙΝΗΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΗΝΕΓΚΑΝ ΑΥΤΩ ΠΑΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΚΑΚΩΣ ΕΧΟΝΤΑΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
und baten ihn, nur den Saum seines Kleides berühren zu dürfen. Und alle, die denselben anrührten, wurden geheilt.
καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα μόνον ἅψωνται τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ· καὶ ὅσοι ἥψαντο διεσώθησαν.
ΚΑΙ ΠΑΡΕΚΑΛΟΥΝ ΑΥΤΟΝ ΙΝΑ ΜΟΝΟΝ ΑΨΩΝΤΑΙ ΤΟΥ ΚΡΑΣΠΕΔΟΥ ΤΟΥ ΙΜΑΤΙΟΥ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΗΨΑΝΤΟ ΕΣΩΘΗΣΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
15. Kapitelerhaltene Verse: 39 · mit Bedeutungsnuance: 0
Dann kamen Schriftgelehrte und Pharisäer zu ihm aus Jerusalem und sprachen:
Τότε προσέρχονται τῷ Ἰησοῦ ἀπὸ Ἱεροσολύμων, Φαρισαῖοι καὶ γραμματεῖς λέγοντες,
ΤΟΤΕ ΠΡΟΣΕΡΧΟΝΤΕ ΤΩ ΙΥ ΑΠΟ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΛΕΓΟΝΤΕΣ
Warum übertreten deine Jünger die Überlieferung der Alten? Denn sie waschen ihre Hände nicht, wenn sie Brot essen.
“Διὰ τί οἱ μαθηταί σου παραβαίνουσιν τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων; Οὐ γὰρ νίπτονται τὰς χεῖρας ὅταν ἄρτον ἐσθίωσιν.”
ΔΙΑ ΤΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕ ΣΟΥ ΠΑΡΑΒΕΝΟΥΣΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΝ ΤΩΝ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΟΥ ΓΑΡ ΝΙΠΤΟΝΤΑΙ ΤΑΣ ΧΕΙΡΑΣ ΟΤΑΝ ΑΡΤΟΝ ΕΣΘΙΩΣΙΝ
Er aber antwortete und sprach zu ihnen: Warum übertretet auch ihr das Gebot Gottes wegen eurer Überlieferung? Denn Gott hat gesagt:
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, “Διὰ τί καὶ ὑμεῖς παραβαίνετε τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν παράδοσιν ὑμῶν;
Ο ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΔΙΑ ΤΙ ∅ ΥΜΕΙΣ ΠΑΡΑΒΕΝΕΤΕ ΤΗΝ ΕΝΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΘΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΝ ΥΜΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Ehre Vater und Mutter! und: Wer seinem Vater oder seiner Mutter fluchet, soll des Todes sterben.
Ὁ γὰρ Θεὸς ἐνετείλατο λέγων, ‘Τίμα τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα’, καί, ‘Ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα, θανάτῳ τελευτάτω.’
Ο ΓΑΡ ΘΣ ΕΝΕΤΙΛΑΤΟ ΛΕΓΩΝ ΤΙΜΑ ΤΟΝ ΠΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΡΑ ΚΑΙ Ο ΚΑΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑ Η ΜΡΑ ΘΑΝΑΤΩ ΤΕΛΕΥΤΑΤΩ
Ihr aber sagt: Wer immer zum Vater oder zur Mutter spricht: Alles, was von mir geopfert wird, wird dir zum Nutzen gereichen,
Ὑμεῖς δὲ λέγετε, ‘Ὃς ἂν εἴπῃ τῷ πατρὶ ἢ τῇ μητρί, “Δῶρον ὃ ἐὰν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς”,
ΥΜΙΣ ΔΕ ΛΕΓΕΤΕ ΟΣ ΑΝ ΕΙΠΗ ΤΩ ΠΡΙ Η ΤΗ ΜΡΙ ΔΩΡΟΝ Ο ΕΑΝ ΕΞ ΕΜΟΥ ΩΦΕΛΗΘΗΣ
so mag er immer seinen Vater und seine Mutter nicht ehren; und ihr habt so Gottes Gebot aufgehoben wegen eurer Überlieferung.
οὐ μὴ τιμήσει τὸν πατέρα αὐτοῦ.’ Καὶ ἠκυρώσατε τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν παράδοσιν ὑμῶν.
ΟΥ ΜΗ ΤΙΜΗΣΗ ΤΟΝ ΠΡΑ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΗΚΥΡΩΣΑΤΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟΝ ΤΟΥ ΘΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΝ ΥΜΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Ihr Heuchler! Treffend hat Isaias von euch geweissagt, wenn er spricht:
Ὑποκριταί! Καλῶς ἐπροφήτευσεν περὶ ὑμῶν Ἠσαΐας λέγων,
ΥΠΟΚΡΙΤΑΙ ΚΑΛΩΣ ΕΠΡΟΦΗΤΕΥΣΕΝ ΠΕΡΙ ΥΜΩΝ ΗΣΑΙΑΣ ΛΕΓΩΝ
Dieses Volk ehret mich mit den Lippen, aber ihr Herz ist fern von mir.
‘Ὁ λαὸς οὗτος τοῖς χείλεσίν με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπʼ ἐμοῦ.
Ο ΛΑΟΣ ΟΥΤΟΣ ΤΟΙΣ ΧΙΛΕΣΙΝ ΜΕ ΤΙΜΑ Η ΔΕ ΚΑΡΔΙΑ ΑΥΤΩΝ ΠΟΡΡΩ ΑΠΕΧΕΙ ΑΠ ΕΜΟΥ
Vergeblich aber ehren sie mich, indem sie Lehren und Satzungen von Menschen lehren.
Μάτην δὲ σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων.’”
ΜΑΤΗΝ ΔΕ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΜΕ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΑ ΑΝΩΝ
Und er rief das Volk zu sich und sprach zu ihnen: Höret, und verstehet wohl!
Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον, εἶπεν αὐτοῖς, “Ἀκούετε καὶ συνίετε!
ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΑΜΕΝΟΣ ΤΟΝ ΟΧΛΟΝ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΑΚΟΥΕΤΕ ΚΑΙ ΣΥΝΙΕΤΕ
Nicht was zum Munde eingeht, verunreinigt den Menschen, sondern was aus dem Munde ausgeht, das verunreinigt den Menschen.
Οὐ τὸ εἰσερχόμενον εἰς τὸ στόμα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον, ἀλλὰ τὸ ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στόματος, τοῦτο κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.”
ΟΥ ΤΟ ΕΙΣΕΡΧΟΜΕΝΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥΤΟ ΚΟΙΝΟΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΑΛΛΑ ΤΟ ΕΚΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΝ ΕΚ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥΤΟ ΚΟΙΝΟΙ ΤΟΝ ΑΝΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Darauf traten seine Jünger hinzu, und sprachen zu ihm: Weißt du, dass die Pharisäer geärgert wurden, da sie diese Rede hörten?
Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ λέγουσιν αὐτῷ, “Οἶδας ὅτι οἱ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες τὸν λόγον ἐσκανδαλίσθησαν;”
ΤΟΤΕ ΠΡΟΣΕΛΘΟΝΤΕΣ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΕΙΠΑΝ ΑΥΤΩ ΟΙΔΑΣ ΟΤΙ ΟΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΑΚΟΥΣΑΝΤΕΣ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΕΣΚΑΝΔΑΛΙΣΘΗΣΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Er aber antwortete und sprach: Jegliche Pflanzung, welche mein himmlischer Vater nicht gepflanzt hat, wird ausgereutet werden.
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, “Πᾶσα φυτεία ἣν οὐκ ἐφύτευσεν ὁ Πατήρ μου ὁ οὐράνιος ἐκριζωθήσεται.
Ο ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΙΣ ΕΙΠΕΝ ΠΑΣΑ ΦΥΤΙΑ ΗΝ ΟΥ Κ ΕΦΥΤΕΥΣΕΝ Ο ΠΗΡ ΜΟΥ Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΕΚΡΙΖΩΘΗΣΕΤΕ
Lasset sie! sie sind Blinde und Führer von Blinden. Wenn aber ein Blinder einen Blinden führt, fallen beide in die Grube.
Ἄφετε αὐτούς· ὁδηγοί εἰσιν τυφλοί τυφλὸς, δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται.”
ΑΦΕΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ΟΔΗΓΟΙ ΕΙΣΙΝ ΤΥΦΛΟΙ ΤΥΦΛΟΣ ΔΕ ΤΥΦΛΟΝ ΕΑΝ ΟΔΗΓΗ ΑΜΦΟΤΕΡΟΙ ΕΙΣ ΒΟΘΥΝΟΝ ΠΕΣΟΥΝΤΑΙ
Da antwortete Petrus und sprach zu ihm: Erkläre uns dieses Gleichnis!
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ, “Φράσον ἡμῖν τὴν παραβολήν.”
ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΔΕ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΩ ΦΡΑΣΟΝ ΗΜΙΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗΝ
Er aber sprach: Seid auch ihr noch ohne Einsicht?
Ὁ δὲ εἶπεν, “Ἀκμὴν καὶ ὑμεῖς ἀσύνετοί ἐστε;
Ο ΔΕ ΕΙΠΕΝ ΑΚΜΗΝ ΚΑΙ ΥΜΙΣ ΑΣΥΝΕΤΟΙ ΕΣΤΕ
Sehet ihr nicht ein, dass alles, was zu dem Munde eingeht, in den Magen kommt, und seinen natürlichen Ausgang nimmt?
Οὔπω νοεῖτε ὅτι πᾶν τὸ εἰσπορευόμενον εἰς τὸ στόμα, εἰς τὴν κοιλίαν χωρεῖ, καὶ εἰς ἀφεδρῶνα ἐκβάλλεται;
ΟΥΠΩ ΝΟΙΤΕ ΟΤΙ ΠΑΝ ΤΟ ΕΙΣΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑΝ ΧΩΡΙ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΦΕΔΡΩΝΑ ΕΚΒΑΛΛΕΤΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Was aber aus dem Munde herausgeht, kommt aus dem Herzen, und dies verunreinigt den Menschen;
Τὰ δὲ ἐκπορευόμενα ἐκ τοῦ στόματος, ἐκ τῆς καρδίας ἐξέρχεται, κἀκεῖνα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.1
ΤΑ ΔΕ ΕΚΠΟΡΕΥΟΜΕΝΑ ΕΚ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΕΚ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ∅1
- 1gleiche Bedeutung Dem Codex fehlen die Worte „geht hervor, und das macht den Menschen unrein. Denn aus dem Herzen“. Vers 15,18 und Vers 15,19 enthalten dieselben Worte „aus dem Herzen“, sodass das Auge des Schreibers abrutschte.
denn aus dem Herzen gehen hervor böse Gedanken, Mordtaten, Ehebrüche, Unzucht, Diebstähle, falsche Zeugnisse, Gotteslästerungen.
Ἐκ γὰρ τῆς καρδίας1 ἐξέρχονται διαλογισμοὶ πονηροί, φόνοι, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι.
∅1 ΕΞΕΡΧΟΝΤΑΙ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΙ ΠΟΝΗΡΟΙ ΦΟΝΟΙ ΜΟΙΧΕΙΑΙ ΠΟΡΝΙΑΙ ΚΛΟΠΑΙ ΨΕΥΔΟΜΑΡΤΥΡΙΑΙ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΙ
- 1gleiche Bedeutung Fortsetzung der vorigen Stelle. Derselbe Sinn.
Das sind Dinge, welche den Menschen verunreinigen; mit ungewaschenen Händen aber zu essen, verunreinigt den Menschen nicht.
Ταῦτά ἐστιν τὰ κοινοῦντα τὸν ἄνθρωπον, τὸ δὲ ἀνίπτοις χερσὶν φαγεῖν, οὐ κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.”
ΤΑΥΤΑ ΕΣΤΙΝ ΤΑ ΚΟΙΝΟΥΝΤΑ ΤΟΝ ΑΝΟΝ ΤΟ ΔΕ ΑΝΙΠΤΟΙΣ ΧΕΡΣΙΝ ΦΑΓΙΝ ΟΥ ΚΟΙΝΟΙ ΤΟΝ ΑΝΟΝ
Und Jesus ging von dort hinweg, und zog sich in die Gegend von Tyrus und Sidon zurück.
Καὶ ἐξελθὼν ἐκεῖθεν, ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη Τύρου καὶ Σιδῶνος.
ΚΑΙ ΕΞΕΛΘΩΝ ΕΚΙΘΕΝ Ο ΙΣ ΑΝΕΧΩΡΗΣΕΝ ΕΙΣ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΥΡΟΥ ΚΑΙ ΣΙΔΩΝΟΣ
Und siehe, ein kananäisches Weib kam aus jenen Grenzstrichen her, und rief und sprach zu ihm: Erbarme dich meiner, Herr, Sohn Davids! meine Tochter wird arg von einem bösen Geiste geplagt.
Καὶ ἰδοὺ, γυνὴ Χαναναία ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα, ἔκραζεν λέγουσα, “Ἐλέησόν με, Κύριε, Υἱὸς Δαυίδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται.”
ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΓΥΝΗ ΧΑΝΑΝΑΙΑ ΑΠΟ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΕΚΙΝΩΝ ΕΞΕΛΘΟΥΣΑ ΕΚΡΑΞΕΝ ΛΕΓΟΥΣΑ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ ΚΕ ΥΙΕ ΔΑΔ Η ΘΥΓΑΤΗΡ ΜΟΥ ΚΑΚΩΣ ΔΑΙΜΟΝΙΖΕΤΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Er aber antwortete ihr nicht ein Wort. Und seine Jünger traten hinzu, baten ihn, und sprachen: Entlasse sie! denn sie schreiet hinter uns her.
Ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόγον. Καὶ προσελθόντες, οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἠρώτουν αὐτὸν λέγοντες, “Ἀπόλυσον αὐτήν, ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν.”
Ο ΔΕ ΟΥΚ ΑΠΕΚΡΙΘΗ ΑΥΤΗ ΛΟΓΟΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΛΘΟΝΤΕΣ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΑΥΤΟΥ ΗΡΩΤΟΥΝ ΑΥΤΟΝ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΑΠΟΛΥΣΟΝ ΑΥΤΗΝ ΟΤΙ ΚΡΑΖΕΙ ΟΠΙΣΘΕΝ ΗΜΩΝ
Er aber antwortete und sprach: Ich bin nur gesandt zu den verlornen Schafen des Hauses Israel.
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, “Οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ.”
Ο ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΙΣ ΕΙΠΕΝ ΟΥΚ ΑΠΕΣΤΑΛΗΝ ΕΙ ΜΗ ΕΙΣ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΤΑ ΑΠΟΛΩΛΟΤΑ ΟΙΚΟΥ ΙΗΛ
Sie aber kam, betete ihn an, und sprach: Herr! hilf mir.
Ἡ δὲ ἐλθοῦσα προσεκύνει αὐτῷ λέγουσα, “Κύριε, βοήθει μοι!”
Η ΔΕ ΕΛΘΟΥΣΑ ΠΡΟΣΕΚΥΝΙ ΑΥΤΩ ΛΕΓΟΥΣΑ ΚΕ ΒΟΗΘΙ ΜΟΙ
Und er entgegnete und sprach: Es ist nicht recht, das Brot der Kinder zu nehmen, und es den Hündchen vorzuwerfen.
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, “Οὐκ ἔστιν καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις.”
Ο ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΕΙΠΕΝ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΚΑΛΟΝ ΛΑΒΙΝ ΤΟΝ ΑΡΤΟΝ ΤΩΝ ΤΕΚΝΩΝ ΚΑΙ ΒΑΛΙΝ ΤΟΙΣ ΚΥΝΑΡΙΟΙΣ
Sie aber sprach! Ja, Herr! denn auch die Hündlein essen von den Brosamen, die von dem Tische ihrer Herren fallen.
Ἡ δὲ εἶπεν, “Ναί, Κύριε, καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν κυρίων αὐτῶν.”
Η ΔΕ ΕΙΠΕΝ ΝΑΙ ΚΕ ΚΑΙ ΓΑΡ ΤΑ ΚΥΝΑΡΙΑ ΕΣΘΙΕΙ ΑΠΟ ΤΩΝ ΨΙΧΙΩΝ ΤΩΝ ΠΙΠΤΟΝΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΑΥΤΩΝ
Da antwortete Jesus und sprach zu ihr: O Weib! dein Glaube ist groß; dir geschehe, wie du willst. Und ihre Tochter war genesen von derselben Stunde an.
Τότε ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ, “Ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις· γενηθήτω σοι ὡς θέλεις.” Καὶ ἰάθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.
ΤΟΤΕ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ Ο ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΗ Ω ΓΥΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΟΥ Η ΠΙΣΤΙΣ ΓΕΝΗΘΗΤΩ ΣΟΙ ΩΣ ΘΕΛΙΣ ΚΑΙ ΙΑΘΗ Η ΘΥΓΑΤΗΡ ΑΥΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΣ ΩΡΑΣ ΕΚΙΝΗΣ
Als Jesus von dort weiter gegangen war, kam er an das Meer von Galiläa, und er stieg auf den Berg, und setzte sich daselbst.
Καὶ μεταβὰς ἐκεῖθεν, ὁ Ἰησοῦς ἦλθεν παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἀναβὰς εἰς τὸ ὄρος, ἐκάθητο ἐκεῖ.
ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΑΣ ΕΚΙΘΕΝ Ο ΙΣ ΗΛΘΕΝ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ ΤΗΣ ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΒΑΣ ΕΙΣ ΤΟ ΟΡΟΣ ΕΚΑΘΗΤΟ ΕΚΕΙ
Und es kam viel Volk zu ihm, das Stumme, Blinde, Lahme, Krüppel und viele andere bei sich hatte; und sie legten sie zu seinen Füßen, und er heilte sie,
Καὶ προσῆλθον αὐτῷ ὄχλοι πολλοὶ, ἔχοντες μεθʼ ἑαυτῶν χωλούς, κυλλούς, τυφλούς, κωφούς, καὶ ἑτέρους πολλούς, καὶ ἔρριψαν αὐτοὺς παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτούς·
ΚΑΙ ΠΡΟΣΗΛΘΟΝ ΑΥΤΩ ΟΧΛΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΕΧΟΝΤΕΣ ΜΕΘ ΕΑΥΤΩΝ ΧΩΛΟΥΣ ΤΥΦΛΟΥΣ ΚΥΛΛΟΥΣ ∅ ΚΩΦΟΥΣ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΡΙΨΑΝ ΑΥΤΟΥΣ ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ ΠΟΔΑΣ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΕΘΕΡΑΠΕΥΣΕΝ ΑΥΤΟΥΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
so dass das Volk sich wunderte, da sie die Stummen reden, die Lahmen wandeln und die Blinden sehend schauten; und sie priesen den Gott Israels.
ὥστε τοὺς ὄχλους θαυμάσαι, βλέποντας κωφοὺς λαλοῦντας, κυλλοὺς ὑγιεῖς, καὶ χωλοὺς περιπατοῦντας, καὶ τυφλοὺς βλέποντας· καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν Ἰσραήλ.
ΩΣΤΕ ΤΟΝ ΟΧΛΟΝ ΘΑΥΜΑΣΕ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΚΩΦΟΥΣ ΛΑΛΟΥΝΤΑΣ ∅ ΚΑΙ ΧΩΛΟΥΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΥΝΤΑΣ ΚΑΙ ΤΥΦΛΟΥΣ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΕΔΟΞΑΖΟΝ ΤΟΝ ΘΝ ΙΣΛ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Jesus aber rief seine Jünger zu sich und sprach: Mich erbarmet des Volkes, denn drei Tage schon harren sie bei mir aus und haben nichts zu essen; und ich will sie nicht ungespeiset von mir lassen, damit sie nicht auf dem Wege erliegen.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ εἶπεν, “Σπλαγχνίζομαι ἐπὶ τὸν ὄχλον, ὅτι ἤδη ἡμέραι τρεῖς προσμένουσίν μοι, καὶ οὐκ ἔχουσιν τί φάγωσιν· καὶ ἀπολῦσαι αὐτοὺς νήστεις οὐ θέλω, μήποτε ἐκλυθῶσιν ἐν τῇ ὁδῷ.”
Ο ΔΕ ΙΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΑΜΕΝΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΑΣ ∅ ΕΙΠΕΝ ΣΠΛΑΓΧΝΙΖΟΜΕ ΕΠΙ ΤΟΝ ΟΧΛΟΝ ΟΤΙ ΗΔΗ ΗΜΕΡΑΣ Γ ΠΡΟΣΜΕΝΟΥΣΙ ΜΟΙ ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΧΟΥΣΙΝ ΤΙ ΦΑΓΩΣΙΝ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΝΗΣΤΙΣ ΟΥ ΘΕΛΩ ΜΗ ΕΚΛΥΘΩΣΙΝ ΕΝ ΤΗ ΟΔΩ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Da sprachen seine Jünger zu ihm: Woher nehmen wir hier in der Wüste so viele Brote, um so viel Volk zu sättigen?
Καὶ λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταί, “Πόθεν ἡμῖν ἐν ἐρημίᾳ, ἄρτοι τοσοῦτοι ὥστε χορτάσαι ὄχλον τοσοῦτον;”
ΚΑΙ ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΠΟΘΕΝ ΗΜΙΝ ΕΝ ΕΡΗΜΙΑ ΑΡΤΟΙ ΤΟΣΟΥΤΟΙ ΩΣΤΕ ΧΟΡΤΑΣΕ ΟΧΛΟΝ ΤΟΣΟΥΤΟΝ
Jesus sprach zu ihnen: Wie viele Brote habet ihr? Sie aber sprachen: Sieben, und wenige Fischlein.
Καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, “Πόσους ἄρτους ἔχετε;” Οἱ δὲ εἶπον, “Ἑπτά, καὶ ὀλίγα ἰχθύδια.”
ΚΑΙ ΛΕΓΙ ΑΥΤΟΙΣ Ο ΙΣ ΠΟΣΟΥΣ ΑΡΤΟΥΣ ΕΧΕΤΕ ΟΙ ΔΕ ΕΙΠΑΝ ΕΠΤΑ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑ ΙΧΘΥΔΙΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und er befahl dem Volke, sich auf die Erde zu lagern.
Καὶ παραγγείλας τῷ ὄχλῳ ἀναπεσεῖν ἐπὶ τὴν γῆν,
ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΓΙΛΑΣ ΤΩ ΟΧΛΩ ΑΝΑΠΕΣΙΝ ΕΠΙ ΤΗΝ ΓΗΝ
Dann nahm er die sieben Brote und die Fische, dankte, brach, und gab seinen Jüngern, und die Jünger gaben dem Volke.
ἔλαβεν τοὺς ἑπτὰ ἄρτους καὶ τοὺς ἰχθύας, καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασεν καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις.
ΕΛΑΒΕΝ ΤΟΥΣ ΕΠΤΑ ΑΡΤΟΥΣ ∅ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΙΧΘΥΑΣ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΑΣ ΕΚΛΑΣΕΝ ΚΑΙ ΕΔΙΔΟΥ ΤΟΙΣ ΜΑΘΗΤΑΙΣ ΟΙ ΔΕ ΜΑΘΗΤΑΙ ΤΟΙΣ ΟΧΛΟΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und alle aßen und wurden satt. Und was von den Stücken übrig blieb, hoben sie auf, sieben volle Körbe.
Καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων, ἑπτὰ σπυρίδας πλήρεις.
ΚΑΙ ΕΦΑΓΟΝ ΠΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΕΧΟΡΤΑΣΘΗΣΑΝ ΚΑΙ ΗΡΑΝ ΤΟ ΠΕΡΙΣΣΕΥΟΝ ΤΩΝ ΚΛΑΣΜΑΤΩΝ ΕΠΤΑ ΣΠΥΡΙΔΑΣ ΠΛΗΡΙΣ
Derer aber, die gegessen hatten, waren viertausend Männer, außer den Kindern und den Frauen.
Οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν τετρακισχίλιοι ἄνδρες, χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων.
ΟΙ ΔΕ ΕΣΘΙΟΝΤΕΣ ΗΣΑΝ ΑΝΔΡΕΣ ΩΣΙ ΤΕΤΡΑΚΙΣΧΙΛΙΟΙ ∅ ΧΩΡΙΣ ΠΕΔΙΩΝ ΚΑΙ ΓΥΝΕΚΩΝ ∅
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 4
Und nachdem er das Volk entlassen, trat er in das Schiff, und kam in das Gebiet von Magedan.
Καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους, ἐνέβη εἰς τὸ πλοῖον καὶ ἦλθεν εἰς τὰ ὅρια Μαγαδάν.
ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΣΑΣ ΤΟΥΣ ΟΧΛΟΥΣ ΕΝΕΒΗ ΕΙΣ ΤΟ ΠΛΟΙΟΝ ΚΑΙ ΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΤΑ ΟΡΙΑ ΜΑΓΑΔΑΝ
16. Kapitelerhaltene Verse: 27 · mit Bedeutungsnuance: 1
Da traten die Pharisäer und Sadducäer zu ihm, um ihn zu versuchen; und sie baten ihn, er möchte ihnen ein Zeichen vom Himmel zeigen.
Καὶ προσελθόντες οἱ Φαρισαῖοι καὶ Σαδδουκαῖοι, πειράζοντες ἐπηρώτησαν αὐτὸν σημεῖον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπιδεῖξαι αὐτοῖς.
ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΛΘΟΝΤΕΣ ΟΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΚΑΙ ΣΑΔΔΟΥΚΑΙΟΙ ΠΙΡΑΖΟΝΤΕΣ ΕΠΗΡΩΤΩΝ ΑΥΤΟΝ ΣΗΜΙΟΝ ΕΚ ΤΟΥ ΟΥΝΟΥ ΕΠΙΔΙΞΕ ΑΥΤΟΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Er aber antwortete, und sprach zu ihnen: Wenn es Abend geworden, saget ihr: Es wird schönes Wetter werden, denn der Himmel rötet sich.
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς,
Ο ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ
Und am Morgen: Heute wird stürmisches Wetter sein, denn der Himmel rötet sich trüb.
Das Aussehen also des Himmels wisset ihr zu beurteilen; aber die Zeichen der Zeit könnet ihr nicht verstehen? Das böse und ehebrecherische Geschlecht verlangt ein Zeichen; und es wird ihm kein Zeichen gegeben werden, als das Zeichen des Propheten Jonas. Und er verließ sie, und ging hinweg.
“Γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ, εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ.” Καὶ καταλιπὼν αὐτοὺς ἀπῆλθεν.
ΓΕΝΕΑ ΠΟΝΗΡΑ ΚΑΙ ΜΟΙΧΑΛΙΣ ΣΗΜΙΟΝ ΕΠΙΖΗΤΕΙ ΚΑΙ ΣΗΜΙΟΝ ΟΥ ΔΟΘΗΣΕΤΕ ΑΥΤΗ ΕΙ ΜΗ ΤΟ ΣΗΜΙΟΝ ΙΩΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΙΠΩΝ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΗΛΘΕΝ
Und als die Jünger über den See gekommen waren, hatten sie vergessen, Brot mit sich zu nehmen.
Καὶ ἐλθόντες οἱ μαθηταὶ εἰς τὸ πέραν, ἐπελάθοντο ἄρτους λαβεῖν.
ΚΑΙ ΕΛΘΟΝΤΕΣ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΡΑΝ ΕΠΕΛΑΘΟΝΤΟ ΑΡΤΟΥΣ ΛΑΒΕΙΝ
Er sprach zu ihnen: Sehet wohl zu, und hütet euch vor dem Sauerteige der Pharisäer und Sadducäer!
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, “Ὁρᾶτε καὶ προσέχετε ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων.”
Ο ΔΕ ΙΣ ΕΙΠΕΝ ∅ ΟΡΑΤΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΣ ΖΥΜΗΣ ΤΩΝ ΦΑΡΙΣΑΙΩΝ ΚΑΙ ΣΑΔΔΟΥΚΑΙΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Da überlegten sie untereinander und sagten: Wir haben kein Brot mitgenommen.
Οἱ δὲ διελογίζοντο ἐν ἑαυτοῖς λέγοντες, ὅτι “Ἄρτους οὐκ ἐλάβομεν.”
ΟΙ ΔΕ ΔΙΕΛΟΓΙΖΟΝΤΟ ΕΝ ΕΑΥΤΟΙΣ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΟΤΙ ΑΡΤΟΥΣ ΟΥΚ ΕΛΑΒΟΜΕΝ
Jesus aber wusste dies, und sprach: Was überlegt ihr untereinander, Kleingläubige, dass ihr kein Brot habet?
Γνοὺς δὲ, ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, “Τί διαλογίζεσθε ἐν ἑαυτοῖς, ὀλιγόπιστοι, ὅτι ἄρτους οὐκ ἔχετε;
ΓΝΟΥΣ ΔΕ Ο ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΤΙ ΔΙΑΛΟΓΙΖΕΣΘΕ ΕΝ ΕΑΥΤΟΙΣ ΟΛΙΓΟΠΙΣΤΟΙ ΟΤΙ ΑΡΤΟΥΣ ΟΥΚ ΕΧΕΤΕ
Habt ihr noch keine Einsicht, und erinnert ihr euch nicht an die fünf Brote für die fünftausend Mann, und wie viele Körbe ihr aufhobet?
Οὔπω νοεῖτε, οὐδὲ μνημονεύετε τοὺς πέντε ἄρτους τῶν πεντακισχιλίων, καὶ πόσους κοφίνους ἐλάβετε;
ΟΥΠΩ ΝΟΕΙΤΕ ∅ ΤΟΥΣ ΠΕΝΤΕ ΑΡΤΟΥΣ ΤΩΝ ΠΕΝΤΑΚΙΣΧΙΛΙΩΝ ΚΑΙ ΠΟΣΟΥΣ ΚΟΦΙΝΟΥΣ ΕΛΑΒΕΤΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Auch nicht an die sieben Brote für die viertausend Mann, und wie viele Körbe ihr aufhobet?
Οὐδὲ τοὺς ἑπτὰ ἄρτους τῶν τετρακισχιλίων, καὶ πόσας σπυρίδας ἐλάβετε;
ΟΥΔΕ ΤΟΥΣ Ζ ΑΡΤΟΥΣ ΤΩΝ ΤΕΤΡΑΚΙΣΧΙΛΙΩΝ ΚΑΙ ΠΟΣΑΣ ΣΠΥΡΙΔΑΣ ΕΛΑΒΕΤΕ
Wie seht ihr nicht ein, dass ich nicht in Bezug auf Brot euch gesagt habe: Hütet euch vor dem Sauerteige der Pharisäer und Sadducäer?
Πῶς οὐ νοεῖτε ὅτι οὐ περὶ ἄρτων εἶπον ὑμῖν; Προσέχετε δὲ ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων.”
ΠΩΣ ΟΥ ΝΟΕΙΤΕ ΟΤΙ ΟΥ ΠΕΡΙ ΑΡΤΩΝ ΕΙΠΟΝ ΥΜΙΝ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΔΕ ΑΠΟ ΤΗΣ ΖΥΜΗΣ ΤΩΝ ΦΑΡΕΙΣΑΙΩΝ ΚΑΙ ΣΑΔΔΟΥΚΑΙΩΝ
Da verstanden sie, dass er nicht gesagt hatte, sie sollten sich vor dem Sauerteige des Brotes, sondern vor der Lehre der Pharisäer und Sadducäer hüten.
Τότε συνῆκαν ὅτι οὐκ εἶπεν προσέχειν ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν ἄρτων, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς διδαχῆς τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων.
∅ ΤΩΝ ΦΑΡΕΙΣΑΙΩΝ ΚΑΙ ΣΑΔΔΟΥΚΑΙΩΝ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΩΝ ΦΑΡΕΙΣΑΙΩΝ ΣΑΔΔΟΥΚΑΙΩΝ
- größere Abweichung Hier fehlt im Codex ein Textteil oder er enthält mehr Text als heute. An solchen Stellen ist das Blatt beschädigt oder der Schreiber hat eine Zeile übersprungen; der Sinn bleibt derselbe.
Es kam aber Jesus in die Gegend von Cäsarea Philippi, und er fragte seine Jünger, und sprach: Wofür halten die Leute den Menschensohn?
Ἐλθὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς εἰς τὰ μέρη Καισαρείας τῆς Φιλίππου, ἠρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγων, “Τίνα λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν Υἱὸν τοῦ Ἀνθρώπου;”
ΕΛΘΩΝ ΔΕ Ο ΙΣ ΕΙΣ ΤΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙΣΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΗΡΩΤΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΑΣ ΑΥΤΟΥ ΛΕΓΩΝ ΤΙΝΑ ∅ ΟΙ ΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΤΟΥ ΑΝΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Sie aber sprachen: Einige für Johannes, den Täufer, andere für Elias, andere aber für Jeremias oder einen der Propheten.
Οἱ δὲ εἶπον, “Οἱ μὲν Ἰωάννην τὸν Βαπτιστήν, ἄλλοι δὲ Ἠλίαν, ἕτεροι δὲ Ἰερεμίαν ἢ ἕνα τῶν προφητῶν.”
ΟΙ ΔΕ ΕΙΠΟΝ ΟΙ ΜΕΝ ΙΩΑΝΗΝ ΤΟΝ ΒΑΠΤΙΣΤΗΝ ΑΛΛΟΙ ΔΕ ΗΛΙΑΝ ΕΤΕΡΟΙ ΔΕ ΙΕΡΕΜΙΑΝ Η ΕΝΑ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΩΝ
Jesus sprach zu ihnen: Ihr aber, für wen haltet ihr mich?
Λέγει αὐτοῖς, “Ὑμεῖς δὲ, τίνα με λέγετε εἶναι;”
ΛΕΓΕΙ ΑΥΤΟΙΣ ΥΜΕΙΣ ΔΕ ΤΙΝΑ ΜΕ ΛΕΓΕΤΕ ΕΙΝΑΙ
Da antwortete Simon Petrus, und sprach: Du bist Christus, der Sohn des lebendigen Gottes!
Ἀποκριθεὶς δὲ Σίμων Πέτρος εἶπεν, “Σὺ εἶ ὁ Χριστὸς, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος.”
ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΔΕ ΣΙΜΩΝ ΠΕΤΡΟΣ ΕΙΠΕΝ ΣΥ ΕΙ Ο ΧΣ Ο ΥΣ ΤΟΥ ΘΥ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ
- warum dies wichtig ist Das Bekenntnis des Petrus: Christus, der Sohn des lebendigen Gottes.
Jesus aber antwortete, und sprach zu ihm: Selig bist du Simon, Sohn des Jonas! denn Fleisch und Blut hat es dir nicht geoffenbaret, sondern mein Vater, der im Himmel ist.
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, “Μακάριος εἶ, Σίμων Βαριωνᾶ, ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέν σοι, ἀλλʼ ὁ Πατήρ μου, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΔΕ Ο ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΩ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΕΙ ΣΙΜΩΝ ΒΑΡΙΩΝΑ ΟΤΙ ΣΑΡΞ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΟΥΚ ΑΠΕΚΑΛΥΨΕΝ ΣΟΙ ΑΛΛΑ Ο ΠΗΡ ΜΟΥ Ο ΕΝ ΤΟΙΣ ΟΥΡΑΝΟΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und ich sage dir: Du bist Petrus, und auf diesen Felsen werde ich meine Kirche bauen, und die Pforten der Hölle werden sie nicht überwältigen.
Κἀγὼ δέ σοι λέγω ὅτι σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν, καὶ πύλαι ἍΙδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς.
ΚΑΓΩ ΔΕ ΣΟΙ ΛΕΓΩ ΟΤΙ ΣΥ ΕΙ ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΑΥΤΗ ΤΗ ΠΕΤΡΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΩ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΚΑΙ ΠΥΛΑΙ ΑΔΟΥ ΟΥ ΚΑΤΙΣΧΥΣΟΥΣΙΝ ΑΥΤΗΣ
Und dir werde ich die Schlüssel des Himmelreiches geben. Was du immer binden wirst auf Erden, das wird auch im Himmel gebunden sein; und was du immer lösen wirst auf Erden, wird auch im Himmel gelöst sein.
Δώσω σοι τὰς κλεῖδας τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν, καὶ ὃ ἐὰν δήσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς, καὶ ὃ ἐὰν λύσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται λελυμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς.”
ΔΩΣΩ ΣΟΙ ΤΑΣ ΚΛΙΔΑΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΚΑΙ Ο ΕΑΝ ΔΗΣΗΣ ΕΠΙ ΤΗΝ ΓΗΝ ΕΣΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ΕΝ ΤΟΙΣ ΟΥΡΑΝΟΙΣ ΚΑΙ Ο ΕΑΝ ΛΥΣΗΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΕΣΤΑΙ ΛΕΛΥΜΕΝΟΝ ΕΝ ΤΟΙΣ ΟΥΡΑΝΟΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Dann gebot er seinen Jüngern, sie sollten niemanden sagen, dass er Jesus, der Christus, sei.
Τότε διεστείλατο τοῖς μαθηταῖς ἵνα μηδενὶ εἴπωσιν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Χριστός.
ΤΟΤΕ ΔΙΕΣΤΕΙΛΑΤΟ ΤΟΙΣ ΜΑΘΗΤΑΙΣ ΙΝΑ ΜΗΔΕΝΙ ΕΙΠΩΣΙΝ ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΧΣ
Von dieser Zeit fing Jesus an, seinen Jüngern zu zeigen, dass er hingehen müsse nach Jerusalem, und von den Ältesten und Schriftgelehrten und Hohenpriestern vieles leiden, und getötet werden, und am dritten Tage wieder auferstehen.
Ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς δεικνύειν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὅτι δεῖ αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπελθεῖν, καὶ πολλὰ παθεῖν ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων, καὶ ἀρχιερέων, καὶ γραμματέων, καὶ ἀποκτανθῆναι καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθῆναι.
ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΗΡΞΑΤΟ ∅ ΙΣ ΧΣ ΔΙΚΝΥΕΙΝ ΤΟΙΣ ΜΑΘΗΤΑΙΣ ΑΥΤΟΥ ΟΤΙ ΔΕΙ ΑΥΤΟΝ ΕΙΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΑΠΕΛΘΕΙΝ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΠΑΘΕΙΝ ΑΠΟ ΤΩΝ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΚΤΑΝΘΗΝΑΙ ΚΑΙ ΤΗ ΤΡΙΤΗ ΗΜΕΡΑ ΕΓΕΡΘΗΝΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und Petrus nahm ihn zu sich, und fing an, es ihm zu verweisen, und sprach: Das sei ferne von dir, Herr! das wird dir nicht widerfahren.
Καὶ προσλαβόμενος αὐτὸν, ὁ Πέτρος ἤρξατο ἐπιτιμᾶν αὐτῷ λέγων, “Ἵλεώς σοι, Κύριε· οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο.”
ΚΑΙ ΠΡΟΣΛΑΒΟΜΕΝΟΣ ΑΥΤΟΝ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΗΡΞΑΤΟ ΕΠΙΤΙΜΑΝ ΑΥΤΩ ΛΕΓΩΝ ΕΙΛΕΩΣ ΣΟΙ ΚΕ ΟΥ ΜΗ ΕΣΤΑΙ ΣΟΙ ΤΟΥΤΟ
Er aber wandte sich und sprach zu Petrus: Weiche zurück hinter mich, Satan! du bist mir zum Ärgernisse; denn du hast nicht Sinn für das, was Gottes ist, sondern für das, was der Menschen ist.
Ὁ δὲ στραφεὶς εἶπεν τῷ Πέτρῳ, “Ὕπαγε ὀπίσω μου, Σατανᾶ! Σκάνδαλον εἶ ἐμοῦ, ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων.”
Ο ΔΕ ΣΤΡΑΦΕΙΣ ΕΙΠΕΝ ΤΩ ΠΕΤΡΩ ΥΠΑΓΕ ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ ΕΙ ΕΜΟΥ ΟΤΙ ΟΥ ΦΡΟΝΕΙΣ ΤΑ ΤΟΥ ΘΥ ΑΛΛΑ ΤΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
Dann sprach Jesus zu seinen Jüngern: Wenn mir jemand nachfolgen will, verleugne er sich selbst, und nehme sein Kreuz, und folge mir.
Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, “Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι.
ΤΟΤΕ Ο ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΤΟΙΣ ΜΑΘΗΤΑΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙ ΤΙΣ ΘΕΛΕΙ ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΕΛΘΕΙΝ ΑΠΑΡΝΗ ΣΑΣΘΩ ΕΑΥΤΟΝ ∅ ΑΡΑΤΩ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΤΩ ΜΟΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Denn wer sein Leben retten will, wird es verlieren; wer aber sein Leben verliert um meinetwillen, wird es finden.
Ὃς γὰρ ἐὰν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δʼ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ, εὑρήσει αὐτήν.
ΟΣ ΓΑΡ ΕΑΝ ΘΕΛΗ ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΑΥΤΟΥ ΣΩΣΑΙ ΑΠΟΛΕΣΕΙ ΑΥΤΗΝ ΟΣ Δ ΑΝ ΑΠΟΛΕΣΗ ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΑΥΤΟΥ ΕΝΕΚΕΝ ΕΜΟΥ ΕΥΡΗΣΕΙ ΑΥΤΗΝ
Denn was nützet es dem Menschen, wenn er die ganze Welt gewänne, aber an seiner Seele Schaden litte? Oder was wird ein Mensch geben, als Entgelt für seine Seele?
Τί γὰρ ὠφεληθήσεται ἄνθρωπος, ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ; Ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;
ΤΙ ΓΑΡ ΩΦΕΛΗΘΗΣΕΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΟΛΟΝ ΚΕΡΔΗΣΗ ΤΗΝ ΔΕ ΨΥΧΗΝ ΑΥΤΟΥ ΖΗΜΙΩΘΗ Η ΤΙ ΔΩΣΕΙ ΑΝΟΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΑΥΤΟΥ
Denn des Menschen Sohn wird in der Herrlichkeit seines Vaters mit seinen Engeln kommen, und dann einem jeglichen vergelten nach seinen Werken.
Μέλλει γὰρ ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου ἔρχεσθαι ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ, καὶ ‘τότε ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὴν πρᾶξιν αὐτοῦ’.
ΜΕΛΛΕΙ ΓΑΡ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΕΡΧΕΣΘΑΙ ΕΝ ΤΗ ΔΟΞΗ ΤΟΥ ΠΡΣ ΑΥΤΟΥ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΑΠΟΔΩΣΕΙ ΕΚΑΣΤΩ ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wahrlich, ich sage euch, es sind einige von denen, die hier stehen, welche den Tod nicht kosten werden, bis sie des Menschen Sohn kommen sehen in seinem Reiche!
Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσίν τινες τῶν ὧδε ἑστώτων οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου, ἕως ἂν ἴδωσιν τὸν Υἱὸν τοῦ Ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ.”
ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΕΙΣΙΝ ΤΙΝΕΣ ΤΩΝ ΩΔΕ ΕΣΤΩΤΩΝ ΟΙΤΙΝΕΣ ΟΥ ΜΗ ΓΕΥΣΩΝΤΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΩΣ ΑΝ ΙΔΩΣΙΝ ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΕΡΧΟΜΕΝΟΝ ΕΝ ΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΑΥΤΟΥ
17. Kapitelerhaltene Verse: 26 · mit Bedeutungsnuance: 0
Nach sechs Tagen nahm Jesus den Petrus, Jakobus und Johannes, Bruder desselben, zu sich, und führte sie allein auf einen hohen Berg.
Καὶ μεθʼ ἡμέρας ἓξ, παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τὸν Πέτρον, καὶ Ἰάκωβον, καὶ Ἰωάννην, τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καὶ ἀναφέρει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλὸν κατʼ ἰδίαν.
ΚΑΙ ΜΕΘ ΗΜΕΡΑΣ ΕΞ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΕΙ Ο ΙΣ ΤΟΝ ΠΕΤΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΑΚΩΒΟΝ ΚΑΙ ΙΩΑΝΗΝ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟΝ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΑΥΤΟΥΣ ΕΙΣ ΟΡΟΣ ΥΨΗΛΟΝ ΚΑΤ ΙΔΙΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und er ward vor ihnen verklärt; und sein Angesicht leuchtete wie die Sonne, seine Kleider aber wurden weiß wie der Schnee.
Καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ ἔλαμψεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς.
ΚΑΙ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ ΕΛΑΜΨΕΝ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΑΥΤΟΥ ΩΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΤΑ ΔΕ ΙΜΑΤΙΑ ΑΥΤΟΥ ΕΓΕΝΕΤΟ ΛΕΥΚΑ ΩΣ ΤΟ ΦΩΣ
Und siehe, es erschienen ihnen Moses und Elias, die mit ihm redeten.
Καὶ ἰδοὺ, ὤφθη αὐτοῖς Μωϋσῆς καὶ Ἠλίας συλλαλοῦντες μετʼ αὐτοῦ.
ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΩΦΘΗ ΑΥΤΟΙΣ ΜΩΥΣΗΣ ΚΑΙ ΗΛΕΙΑΣ ΣΥΝΛΑΛΟΥΝΤΕΣ ΜΕΤ ΑΥΤΟΥ
Petrus aber nahm das Wort und sprach zu Jesus: Herr! hier ist gut sein für uns; wenn du willst, so möchten wir hier drei Hütten bauen, dir eine, dem Moses eine, und dem Elias eine.
Ἀποκριθεὶς δὲ, ὁ Πέτρος εἶπεν τῷ Ἰησοῦ, “Κύριε, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι. Εἰ θέλεις, ποιήσω ὧδε τρεῖς σκηνάς, σοὶ μίαν, καὶ Μωϋσεῖ μίαν, καὶ Ἠλίᾳ μίαν.”
ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΔΕ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΕΙΠΕΝ ΤΩ ΙΥ ΚΕ ΚΑΛΟΝ ΕΣΤΙΝ ΗΜΑΣ ΩΔΕ ΕΙΝΑΙ ΕΙ ΘΕΛΕΙΣ ΠΟΙΗΣΩ ΩΔΕ ΤΡΕΙΣ ΣΚΗΝΑΣ ΣΟΙ ΜΙΑΝ ΚΑΙ ΜΩΥΣΕΙ ΜΙΑΝ ΚΑΙ ΗΛΕΙΑ ΜΙΑΝ
Während er noch redete, siehe, da überschattete sie eine lichte Wolke. Und siehe, eine Stimme aus der Wolke sprach: Dieser ist mein Sohn, der geliebte, an welchem ich mein Wohlgefallen habe; ihn sollt ihr hören.
Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος, ἰδοὺ, νεφέλη φωτεινὴ ἐπεσκίασεν αὐτούς, καὶ ἰδοὺ, φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης λέγουσα, “Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου, ὁ ἀγαπητός ἐν ᾧ εὐδόκησα· ἀκούετε αὐτοῦ!”
ΕΤΙ ΑΥΤΟΥ ΛΑΛΟΥΝΤΟΣ ΙΔΟΥ ΝΕΦΕΛΗ ΦΩΤΕΙΝΗ ΕΠΕΣΚΙΑΣΕΝ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΦΩΝΗ ΕΚ ΤΗΣ ΝΕΦΕΛΗΣ ΛΕΓΟΥΣΑ ΟΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΥΙΟΣ ΜΟΥ Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΕΝ Ω ΕΥΔΟΚΗΣΑ ΑΚΟΥΕΤΕ ΑΥΤΟΥ
Als die Jünger dies hörten, fielen sie auf ihr Angesicht und fürchteten sich sehr.
Καὶ ἀκούσαντες, οἱ μαθηταὶ ἔπεσαν ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα.
ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΑΝΤΕΣ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΕΠΕΣΑΝ ΕΠΙ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΑΥΤΩΝ ∅ ΕΦΟΒΗΘΗΣΑΝ ΣΦΟΔΡΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und Jesus trat hinzu, berührte sie, und sprach zu ihnen: Stehet auf, und fürchtet euch nicht!
Καὶ προσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἁψάμενος αὐτῶν εἶπεν, “Ἐγέρθητε καὶ μὴ φοβεῖσθε.”
ΚΑΙ ΠΡΟΣΗΛΘΕΝ Ο ΙΣ ΚΑΙ ΑΨΑΜΕΝΟΣ ΑΥΤΩΝ ΕΙΠΕΝ ΕΓΕΡΘΗΤΕ ΚΑΙ ΜΗ ΦΟΒΕΙΣΘΕ
Als sie aber ihre Augen aufhoben, sahen sie niemand als Jesus allein.
Ἐπάραντες δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, οὐδένα εἶδον εἰ μὴ αὐτὸν Ἰησοῦν μόνον.
ΕΠΑΡΑΝΤΕΣ ΔΕ ΤΟΥΣ ΟΦΘΑΛΜΟΥΣ ΑΥΤΩΝ ΟΥΔΕΝΑ ΕΙΔΟΝ ΕΙ ΜΗ ΙΝ ΑΥΤΟΝ ∅ ΜΟΝΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und während sie von dem Berge herabstiegen, befahl ihnen Jesus und sprach: Sprechet zu niemand von dieser Erscheinung, bis der Sohn des Menschen von den Toten auferstanden ist.
Καὶ καταβαινόντων αὐτῶν ἐκ τοῦ ὄρους, ἐνετείλατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων, “Μηδενὶ εἴπητε τὸ ὅραμα, ἕως οὗ ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ.”
ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΑΙΝΟΝΤΩΝ ΑΥΤΩΝ ΕΚ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΕΝΕΤΕΙΛΑΤΟ ΑΥΤΟΙΣ Ο ΙΣ ΛΕΓΩΝ ΜΗΔΕΝΙ ΕΙΠΗΤΕ ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΕΩΣ ΟΥ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΕΚ ΝΕΚΡΩΝ ΑΝΑΣΤΗ
Da fragten ihn die Jünger und sprachen: Warum sagen denn die Schriftgelehrten, Elias müsse zuvor kommen?
Καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες, “Τί οὖν οἱ γραμματεῖς λέγουσιν ὅτι Ἠλίαν δεῖ ἐλθεῖν πρῶτον;”
ΚΑΙ ΕΠΗΡΩΤΗΣΑΝ ΑΥΤΟΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ∅ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΤΙ ΟΥΝ ΟΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΟΤΙ ΗΛΕΙΑΝ ΔΕΙ ΕΛΘΕΙΝ ΠΡΩΤΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Er aber antwortete und sprach zu ihnen: Elias wird zwar kommen und wird alles wieder herstellen;
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, “Ἠλίας μὲν ἔρχεται καὶ ἀποκαταστήσει πάντα·
Ο ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΟΤΙ ΗΛΕΙΑΣ ΜΕΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΠΑΝΤΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
ich sage euch aber, dass Elias schon gekommen ist, und sie erkannten ihn nicht, sondern taten an ihm, was sie nur wollten. So wird auch der Menschensohn zu leiden haben von ihnen.
λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι Ἠλίας ἤδη ἦλθεν καὶ οὐκ ἐπέγνωσαν αὐτὸν, ἀλλὰ ἐποίησαν ἐν αὐτῷ ὅσα ἠθέλησαν. Οὕτως καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου μέλλει πάσχειν ὑπʼ αὐτῶν.”
ΛΕΓΩ ΔΕ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΗΛΕΙΑΣ ΗΔΗ ΗΛΘΕΝ ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΠΕΓΝΩΣΑΝ ΑΥΤΟΝ ΑΛΛ ΕΠΟΙΗΣΑΝ ∅ ΑΥΤΩ ΟΣΑ ΗΘΕΛΗΣΑΝ ΟΥΤΩΣ ΚΑΙ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΜΕΛΛΕΙ ΠΑΣΧΕΙΝ ΥΠ ΑΥΤΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Da verstanden die Jünger, dass er von Johannes, dem Täufer, zu ihnen gesprochen habe.
Τότε συνῆκαν οἱ μαθηταὶ ὅτι περὶ Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ εἶπεν αὐτοῖς.
ΤΟΤΕ ΣΥΝΗΚΑΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΟΤΙ ΠΕΡΙ ΙΩΑΝΟΥ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ
Und als er zum Volke gekommen war, trat ein Mann zu ihm, fiel vor ihm auf die Kniee, und sprach: Herr! erbarme dich meines Sohnes, denn er ist mondsüchtig, und wird übel geplagt; oft nämlich fällt er in das Feuer, und oft in das Wasser.
Καὶ ἐλθόντων πρὸς τὸν ὄχλον, προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν
ΚΑΙ ΕΛΘΟΝΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΧΛΟΝ ΠΡΟΣΗΛΘΕΝ ΑΥΤΩ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΟΝΥΠΕΤΩΝ ΑΥΤΟΝ
Ich brachte ihn zu deinen Jüngern, und sie vermochten nicht, ihn zu heilen.
καὶ λέγων, “Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς ἔχει, πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ, καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ.
ΚΑΙ ΛΕΓΩΝ ∅ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΟΥ ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΟΤΙ ΣΕΛΗΝΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΚΩΣ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΑΚΙΣ ΓΑΡ ΠΙΠΤΕΙ ΕΙΣ ΤΟ ΠΥΡ ∅ ΠΟΛΛΑΚΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΥΔΩΡ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Jesus aber antwortete, und sprach: O ungläubiges und verkehrtes Geschlecht! Wie lange werde ich bei euch sein? Wie lange soll ich euch ertragen? Bringet ihn hierher zu mir!
Καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι.”
ΚΑΙ ΠΡΟΣΗΝΕΓΚΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΙΣ ΜΑΘΗΤΑΙΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΥΚ ΗΔΥΝΗΘΗΣΑΝ ΑΥΤΟΝ ΘΕΡΑΠΕΥΣΑΙ
Und Jesus bedrohte ihn, und der böse Geist fuhr aus von ihm, und von derselben Stunde an war der Knabe geheilt.
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, “Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη, ἕως πότε μεθʼ ὑμῶν ἔσομαι; Ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; Φέρετέ μοι αὐτὸν ὧδε.”
Ο ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ∅ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ Ω ΓΕΝΕΑ ΑΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΗ ΕΩΣ ΠΟΤΕ ΜΕΘ ΥΜΩΝ ΕΣΟΜΑΙ ΕΩΣ ΠΟΤΕ ΑΝΕΞΟΜΑΙ ΥΜΩΝ ΦΕΡΕΤΕ ΜΟΙ ΑΥΤΟΝ ΩΔΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Da traten die Jünger allein zu Jesus herzu, und sprachen: Warum vermochten wir ihn nicht auszutreiben?
Καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐξῆλθεν ἀπʼ αὐτοῦ τὸ δαιμόνιον, καὶ ἐθεραπεύθη ὁ παῖς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.
ΚΑΙ ΕΠΕΤΙΜΗΣΕΝ ΑΥΤΩ Ο ΙΣ ΚΑΙ ΕΞΗΛΘΕΝ ΑΠ ΑΥΤΟΥ ΤΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟΝ ΚΑΙ ΕΘΕΡΑΠΕΥΘΗ ∅ ΑΠΟ ΤΗΣ ΩΡΑΣ ΕΚΕΙΝΗΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Jesus sprach zu ihnen: Wegen eures Unglaubens. Denn wahrlich, ich sage euch, wenn ihr Glauben habet wie ein Senfkörnlein, so könnt ihr zu diesem Berge sagen: Geh von da hinweg dorthin! Und er wird hinweggehen, und nichts wird euch unmöglich sein.
Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ κατʼ ἰδίαν εἶπον, “Διὰ τί ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό;”
ΤΟΤΕ ΠΡΟΣΕΛΘΟΝΤΕΣ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΤΩ ΙΥ ΚΑΤ ΙΔΙΑΝ ΕΙΠΑΝ ΔΙΑ ΤΙ ΗΜΕΙΣ ΟΥΚ ΗΔΥΝΗΘΗΜΕΝ ΕΚΒΑΛΕΙΝ ΑΥΤΟ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Diese Gattung aber wird nicht ausgetrieben, es sei denn durch Gebet und Fasten.
Ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς, “Διὰ τὴν ὀλιγοπιστίαν ὑμῶν. Ἀμὴν, γὰρ λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ, ‘Μετάβα ἔνθεν ἐκεῖ’, καὶ μεταβήσεται, καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν.”
Ο ΔΕ ΛΕΓΕΙ ΑΥΤΟΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΛΙΓΟΠΙΣΤΙΑΝ ΥΜΩΝ ΑΜΗΝ ΓΑΡ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΕΑΝ ΕΧΗΤΕ ΠΙΣΤΙΝ ΩΣ ΚΟΚΚΟΝ ΣΙΝΑΠΕΩΣ ΕΡΕΙΤΕ ΤΩ ΟΡΕΙ ΤΟΥΤΩ ΜΕΤΑΒΑ ΕΝΘΕΝ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΗΣΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΥΔΕΝ ΑΔΥΝΑΤΗΣΕΙ ΥΜΙΝ
Als sie nun in Galiläa umherwanderten, sprach Jesus zu ihnen: Es steht bevor, dass der Menschensohn in die Hände der Menschen überliefert wird.
Und sie werden ihn töten; und am dritten Tage wird er auferstehen. Da wurden sie sehr betrübt.
Συστρεφομένων δὲ αὐτῶν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ, εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, “Μέλλει ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων,
ΣΥΣΤΡΕΦΟΜΕΝΩΝ ΔΕ ΑΥΤΩΝ ΕΝ ΤΗ ΓΑΛΕΙΛΑΙΑ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ Ο ΙΣ ΜΕΛΛΕΙ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΠΑΡΑΔΙΔΟΣΘΑΙ ΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
Und als sie nach Kapharnaum gekommen waren, traten die Einnehmer der Doppeldrachme zu Petrus und sprachen zu ihm: Bezahlt euer Meister nicht die Doppeldrachme?
καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθήσεται.” Καὶ ἐλυπήθησαν σφόδρα.
ΚΑΙ ΑΠΟΚΤΕΝΟΥΣΙΝ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΤΗ ΤΡΙΤΗ ΗΜΕΡΑ ΕΓΕΡΘΗΣΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΛΥΠΗΘΗΣΑΝ ΣΦΟΔΡΑ
Er sprach: Ja. Als er nun in das Haus getreten war, kam ihm Jesus zuvor und sprach: Was dünket dir, Simon! Von wem nehmen die Könige der Erde Zoll oder Steuer? Von ihren Söhnen, oder von den Fremden?
Ἐλθόντων δὲ αὐτῶν εἰς Καφαρναοὺμ, προσῆλθον οἱ τὰ δίδραχμα λαμβάνοντες τῷ Πέτρῳ καὶ εἶπον, “Ὁ διδάσκαλος ὑμῶν οὐ τελεῖ τὰ δίδραχμα;”
ΕΛΘΟΝΤΩΝ ΔΕ ΑΥΤΩΝ ΕΙΣ ΚΑΦΑΡΝΑΟΥΜ ΠΡΟΣΗΛΘΟΝ ΟΙ ΤΑ ΔΙΔΡΑΧΜΑ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΕΣ ΤΩ ΠΕΤΡΩ ΚΑΙ ΕΙΠΟΝ Ο ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΥΜΩΝ ΟΥ ΤΕΛΕΙ ∅ ΔΙΔΡΑΧΜΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und er sprach: Von den Fremden. Da sprach Jesus zu ihm: Mithin sind die Söhne frei.
Λέγει, “Ναί.” Καὶ ἐλθόντα εἰς τὴν οἰκίαν, προέφθασεν αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων, “Τί σοι δοκεῖ, Σίμων; Οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, ἀπὸ τίνων λαμβάνουσιν τέλη ἢ κῆνσον; Ἀπὸ τῶν υἱῶν αὐτῶν ἢ ἀπὸ τῶν ἀλλοτρίων;”
ΛΕΓΕΙ ΝΑΙ ΚΑΙ ΕΙΣΕΛΘΟΝΤΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑΝ ΠΡΟΕΦΘΑΣΕΝ ΑΥΤΟΝ Ο ΙΣ ΛΕΓΩΝ ΤΙ ΣΟΙ ΔΟΚΕΙ ΣΙΜΩΝ ΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΑΠΟ ΤΙΝΩΝ ΛΑΜΒΑΝΟΥΣΙΝ ΤΕΛΗ Η ΚΗΝΣΟΝ ΑΠΟ ΤΩΝ ΥΙΩΝ ΑΥΤΩΝ Η ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΛΛΟ ΤΡΙΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Damit wir sie aber nicht ärgern, so geh hin an das Meer, und wirf die Angel aus, und den Fisch, der zuerst heraufkommt, ergreife; und wenn du ihm den Mund öffnest, wirst du einen Stater finden; diesen nimm, und gib ihnen für mich und dich.
λέγει αὐτῷ ὁ Πέτρος “Ἀπὸ τῶν ἀλλοτρίων.” Εἰπόντος δέ, “Ἀπὸ τῶν ἀλλοτρίων”, ἔφη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, “Ἄρα γε ἐλεύθεροί εἰσιν οἱ υἱοί.
∅ Ο ΔΕ ΕΦΗ ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΛΛΟΤΡΙΩΝ ΕΙΠΟΝΤΟΣ ΔΕ ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΛΛΟΤΡΙΩΝ ΕΦΗ ΑΥΤΩ Ο ΙΣ ΑΡΑ ΓΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΥΙΟΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Ἵνα δὲ μὴ σκανδαλίσωμεν αὐτούς, πορευθεὶς εἰς θάλασσαν, βάλε ἄγκιστρον καὶ τὸν ἀναβάντα πρῶτον ἰχθὺν ἆρον, καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ, εὑρήσεις στατῆρα· ἐκεῖνον λαβὼν, δὸς αὐτοῖς ἀντὶ ἐμοῦ καὶ σοῦ.”
ΙΝΑ ΔΕ ΜΗ ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΩΜΕΝ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΡΕΥΘΕΙΣ ΕΙΣ ΘΑΛΑΣΣΑΝ ΒΑΛΕ ΑΓΚΙΣΤΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΑΒΑΝΤΑ ΠΡΩΤΟΝ ΙΧΘΥΝ ΑΡΟΝ ΚΑΙ ΑΝΟΙΞΑΣ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΑΥΤΟΥ ΕΥΡΗΣΕΙΣ ΣΤΑΤΗΡΑ ΕΚΕΙΝΟΝ ΛΑΒΩΝ ΔΟΣ ΑΥΤΟΙΣ ΑΝΤΙ ΕΜΟΥ ΚΑΙ ΣΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
18. Kapitelerhaltene Verse: 34 · mit Bedeutungsnuance: 0
In jener Stunde traten die Jünger zu Jesus und sprachen: Wer ist wohl der Größte im Himmelreiche?
Ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ λέγοντες, “Τίς ἄρα μείζων ἐστὶν ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν Οὐρανῶν;”
ΕΝ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΩΡΑ ΠΡΟΣΗΛΘΟΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΤΩ ΙΥ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΤΙΣ ΑΡΑ ΜΕΙΖΩΝ ΕΣΤΙΝ ΕΝ ΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ
Da rief Jesus ein Kind herbei, stellte es mitten unter sie,
Καὶ προσκαλεσάμενος παιδίον, ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῶν
ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΑΜΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΝ ΕΣΤΗΣΕΝ ΑΥΤΟ ΕΝ ΜΕΣΩ ΑΥΤΩΝ
und sprach: Wahrlich, ich sage euch, wenn ihr euch nicht bekehret und nicht werdet wie die Kinder, werdet ihr nicht in das Himmelreich eingehen!
καὶ εἶπεν, “Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν.
ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΕΑΝ ΜΗ ΣΤΡΑΦΗΤΕ ΚΑΙ ΓΕΝΗΣΘΕ ΩΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΟΥ ΜΗ ΕΙΣΕΛΘΗΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑΝ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ
Wer also immer sich verdemütigt wie dieses Kind, der ist der Größere im Himmelreiche.
Ὅστις οὖν ταπεινώσει ἑαυτὸν ὡς τὸ παιδίον τοῦτο, οὗτός ἐστιν ὁ μείζων ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν Οὐρανῶν.
ΟΣΤΙΣ ΟΥΝ ΤΑΠΙΝΩΣΕΙ ΕΑΥΤΟΝ ΩΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙΟΝ ΤΟΥΤΟ ΟΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΜΕΙΖΩΝ ΕΝ ΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ
Und wer ein einziges solches Kind in meinem Namen aufnimmt, nimmt mich auf.
Καὶ ὃς ἐὰν δέξηται ἓν παιδίον τοιοῦτο ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται.
ΚΑΙ ΟΣ ΕΑΝ ΔΕΞΗΤΑΙ ΠΑΙΔΙΟΝ ΕΝ ∅ ΤΟΙΟΥΤΟ ΕΠΙ ΤΩ ΟΝΟΜΑΤΙ ΜΟΥ ΕΜΕ ΔΕΧΕΤΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Wer aber einem von diesen Kleinen, die an mich glauben, Ärgernis gibt, dem gebührt es, dass ein Mühlstein an seinen Hals gehängt, und er in die Tiefe des Meeres versenkt werde.
Ὃς δʼ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης.
ΟΣ Δ ΑΝ ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΗ ΕΝΑ ΤΩΝ ΜΕΙΚΡΩΝ ΤΟΥΤΩΝ ΤΩΝ ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΩΝ ΕΙΣ ΕΜΕ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΑΥΤΩ ΙΝΑ ΚΡΕΜΑΣΘΗ ΜΥΛΟΣ ΟΝΙΚΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΤΡΑΧΗΛΟΝ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΟΝΤΙΣΘΗ ΕΝ ΤΩ ΠΕΛΑΓΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ
Wehe der Welt wegen der Ärgernisse! Denn es ist notwendig, dass Ärgernisse kommen, wehe aber dem Menschen, durch welchen das Ärgernis kommt!
Οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἀπὸ τῶν σκανδάλων! Ἀνάγκη γὰρ ἐστιν ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα, πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ διʼ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται!
ΟΥΑΙ ΤΩ ΚΟΣΜΩ ΑΠΟ ΤΩΝ ΣΚΑΝΔΑΛΩΝ ΑΝΑΓΚΗ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ ΕΛΘΕΙΝ ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΠΛΗΝ ΟΥΑΙ ΤΩ ΑΝΩ ∅ ΔΙ ΟΥ ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ ΕΡΧΕΤΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wenn aber deine Hand oder dein Fuß dich ärgert, so haue sie ab, und wirf sie von dir; es ist dir besser, dass du verkrüppelt oder lahm in das Leben eingehst, als zwei Hände oder zwei Füße zu haben, und in das ewige Feuer geworfen zu werden.
Εἰ δὲ ἡ χείρ σου ἢ ὁ πούς σου σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστιν εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν κυλλὸν ἢ χωλόν, ἢ δύο χεῖρας ἢ δύο πόδας ἔχοντα, βληθῆναι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον.
ΕΙ ΔΕ Η ΧΕΙΡ ΣΟΥ Η Ο ΠΟΥΣ ΣΟΥ ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΕΙ ΣΕ ΕΞΕΛΕ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΒΑΛΕ ΑΠΟ ΣΟΥ ΚΑΛΟΝ ΣΟΙ ΕΣΤΙΝ ΕΙΣΕΛΘΕΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΚΥΛΛΟΝ Η ΧΩΛΟΝ Η ΔΥΟ ΧΕΙΡΑΣ Η ΔΥΟ ΠΟΔΑΣ ΕΧΟΝΤΑ ΒΛΗΘΗΝΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΠΥΡ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und wenn dein Auge dich ärgert, so reiß es aus, und wirf es von dir; es ist dir besser, mit einem Auge in das Leben einzugehen, als zwei Augen zu haben, und in das höllische Feuer geworfen zu werden.
Καὶ εἰ ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστιν μονόφθαλμον εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, ἢ δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν Γέενναν τοῦ πυρός.
ΚΑΙ ΕΙ Ο ΟΦΘΑΛΜΟΣ ΣΟΥ ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΕΙ ΣΕ ΕΞΕΛΕ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΒΑΛΕ ΑΠΟ ΣΟΥ ΚΑΛΟΝ ΣΟΙ ΕΣΤΙΝ ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΕΙΣΕΛΘΕΙΝ Η ΔΥΟ ΟΦΘΑΛΜΟΥΣ ΕΧΟΝΤΑ ΒΛΗΘΗΝΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΕΝΝΑΝ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ
Sehet zu, dass ihr nicht eines von diesen Kleinen verachtet; denn ich sage euch, ihre Engel im Himmel schauen immerfort das Angesicht meines Vaters, welcher im Himmel ist.
Ὁρᾶτε μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τούτων, λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν οὐρανοῖς, διὰ παντὸς βλέπουσι τὸ πρόσωπον τοῦ Πατρός μου, τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
ΟΡΑΤΕ ΜΗ ΚΑΤΑΦΡΟΝΗΣΗΤΕ ΕΝΟΣ ΤΩΝ ΜΕΙΚΡΩΝ ΤΟΥΤΩΝ ΛΕΓΩ ΓΑΡ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΑΥΤΩΝ ΕΝ ΟΥΡΑΝΟΙΣ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ ΒΛΕΠΟΥΣΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΟΥΡΑΝΟΙΣ
Denn der Menschensohn ist gekommen, zu retten, was verloren war.
Was dünket euch? Wenn jemand hundert Schafe hat, und es verirrt sich eines von ihnen, lässt er nicht die neunundneunzig auf den Bergen, und gehet hin, das verirrte zu suchen?
Τί ὑμῖν δοκεῖ; Ἐὰν γένηταί τινι ἀνθρώπῳ ἑκατὸν πρόβατα, καὶ πλανηθῇ ἓν ἐξ αὐτῶν, οὐχὶ ἀφεὶς τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα ἐπὶ τὰ ὄρη, καὶ πορευθεὶς ζητεῖ τὸ πλανώμενον;
ΤΙ ΥΜΙΝ ΔΟΚΕΙ ΕΑΝ ΓΕΝΗΤΑΙ ΤΙΝΙ ΑΝΩ ΕΚΑΤΟΝ ΠΡΟΒΑΤΑ ΚΑΙ ΠΛΑΝΗΘΗ ΕΝ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΟΥΧΙ ΑΦΙΣ ΤΑ ΕΝΕΝΗΚΟΝΤΑ ΕΝΝΕΑ ΕΠΙ ΤΑ ΟΡΗ ∅ ΠΟΡΕΥΘΕΙΣ ΖΗΤΙ ΤΟ ΠΛΑΝΩΜΕΝΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und wenn es sich trifft, dass er es findet, wahrlich, ich sage euch, er freuet sich mehr über dasselbe als über die neunundneunzig, welche nicht irre gegangen sind!
Καὶ ἐὰν γένηται εὑρεῖν αὐτό, ἀμὴν, λέγω ὑμῖν ὅτι χαίρει ἐπʼ αὐτῷ μᾶλλον ἢ ἐπὶ τοῖς ἐνενήκοντα ἐννέα τοῖς μὴ πεπλανημένοις.
ΚΑΙ ΕΑΝ ΓΕΝΗΤΑΙ ΕΥΡΙΝ ΑΥΤΟ ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΧΑΙΡΙ ΕΠ ΑΥΤΩ ΜΑΛΛΟΝ Η ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΕΝΕΝΗΚΟΝΤΑ ΕΝΝΕΑ ΤΟΙΣ ΜΗ ΠΕΠΛΑΝΗΜΕΝΟΙΣ
Also ist es nicht der Wille eures Vaters, der im Himmel ist, dass eines von diesen Kleinen verloren gehe.
Οὕτως οὐκ ἔστιν θέλημα ἔμπροσθεν τοῦ Πατρὸς ὑμῶν, τοῦ ἐν οὐρανοῖς, ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μικρῶν τούτων.
ΟΥΤΩΣ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΘΕΛΗΜΑ ∅ ΤΟΥ ΠΡΣ ΥΜΩΝ ΤΟΥ ΕΝ ΟΥΡΑΝΟΙΣ ΙΝΑ ΑΠΟΛΗΤΑΙ ΕΝ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΤΟΥΤΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wenn aber dein Bruder wider dich gesündiget hat, so gehe hin, und weise ihn zurecht zwischen dir und ihm allein. Wenn er auf dich hört, so hast du deinen Bruder gewonnen;
Ἐὰν δὲ ἁμαρτήσῃ ὁ ἀδελφός σου, ὕπαγε ἔλεγξον αὐτὸν μεταξὺ σοῦ καὶ αὐτοῦ μόνου. Ἐάν σου ἀκούσῃ, ἐκέρδησας τὸν ἀδελφόν σου.
ΕΑΝ ΔΕ ΑΜΑΡΤΗΣΗ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΣΟΥ ΥΠΑΓΕ ΕΛΕΓΞΟΝ ΑΥΤΟΝ ΜΕΤΑΞΥ ΣΟΥ ∅ ΑΥΤΟΥ ΜΟΝΟΥ ΕΑΝ ΣΟΥ ΑΚΟΥΣΗ ΕΚΕΡΔΗΣΑΣ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟΝ ΣΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
wenn er aber nicht auf dich hört, so nimm noch einen oder zwei mit dir, damit jede Sache auf der Aussage zweier oder dreier Zeugen feststehe.
Ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσῃ, παράλαβε μετὰ σοῦ ἔτι, ἕνα ἢ δύο, ἵνα ‘ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων ἢ τριῶν, σταθῇ πᾶν ῥῆμα’.
ΕΑΝ ΔΕ ΜΗ ΑΚΟΥΣΗ ΠΑΡΑΛΑΒΕ ΜΕΤΑ ΣΕΑΥΤΟΥ ΕΤΙ ΕΝΑ Η ΔΥΟ ΙΝΑ ΕΠΙ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΔΥΟ ∅ Η ΤΡΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΣΤΑΘΗ ΠΑΝ ΡΗΜΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Wenn er auch auf diese nicht hört, so sage es der Kirche; wenn er aber auf die Kirche nicht hört, so sei er dir wie der Heide und der Zöllner.
Ἐὰν δὲ παρακούσῃ αὐτῶν, εἰπὲ τῇ ἐκκλησίᾳ. Ἐὰν δὲ καὶ τῆς ἐκκλησίας παρακούσῃ, ἔστω σοι ὥσπερ ὁ ἐθνικὸς καὶ ὁ τελώνης.
ΕΑΝ ΔΕ ΠΑΡΑΚΟΥΣΗ ΑΥΤΩΝ ΕΙΠΟΝ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΑΝ ΔΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΑΡΑΚΟΥΣΗ ΕΣΤΩ ΣΟΙ ΩΣΠΕΡ Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΤΕΛΩΝΗΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wahrlich, ich sage euch, was ihr immer auf Erden binden werdet, wird auch im Himmel gebunden sein; und was ihr immer auf Erden lösen werdet, wird auch im Himmel gelöst sein!
Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, ὅσα ἂν δήσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένα ἐν οὐρανῷ, καὶ ὅσα ἐὰν λύσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται λελυμένα ἐν οὐρανῷ.
ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΣΑ ΕΑΝ ΔΗΣΗΤΕ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΕΣΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΑ ΕΝ ΤΟΙΣ ΟΥΡΑΝΟΙΣ ∅ ΟΣΑ ΕΑΝ ΛΥΣΗΤΑΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΕΣΤΑΙ ΛΕΛΥΜΕΝΑ ΕΝ ΟΥΡΑΝΩ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Abermals sage ich euch: Wenn zwei aus euch auf Erden eines Sinnes sein werden über was immer für eine Sache, um die sie bitten wollen, so wird sie ihnen von meinem Vater, der im Himmel ist, zuteil werden.
Πάλιν ἀμὴν, λέγω ὑμῖν ὅτι ἐὰν δύο συμφωνήσωσιν ἐξ ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς περὶ παντὸς πράγματος, οὗ ἐὰν αἰτήσωνται, γενήσεται αὐτοῖς παρὰ τοῦ Πατρός μου, τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
ΠΑΛΙΝ ∅ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΕΑΝ ΔΥΟ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΣΙΝ ΕΞ ΥΜΩΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΠΕΡΙ ΠΑΝΤΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ ΟΥ ΕΑΝ ΑΙΤΗΣΩΝΤΑΙ ΑΥΤΟΙΣ ΓΕΝΗΣΕΤΑΙ ∅ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΠΡΣ ΜΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΟΥΝΟΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 4
Denn wo zwei oder drei versammelt sind in meinem Namen, dort bin ich mitten unter ihnen.
Οὗ γάρ εἰσιν δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν.”
ΟΠΟΥ ΓΑΡ ΕΙΣΙΝ ΔΥΟ Η Γ ΣΥΝΗΓΜΕΝΟΙ ΕΙΣ ΤΟ ΕΜΟΝ ΟΝΟΜΑ ΕΚΕΙ ΕΙΜΙ ΕΝ ΜΕΣΩ ΑΥΤΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Alsdann trat Petrus zu ihm und sprach: Herr! wie oft soll ich meinem Bruder vergeben, wenn er wider mich sündigt? Bis zu sieben Malen?
Τότε προσελθὼν, ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ, “Κύριε, ποσάκις ἁμαρτήσει εἰς ἐμὲ ὁ ἀδελφός μου, καὶ ἀφήσω αὐτῷ; Ἕως ἑπτάκις;”
ΤΟΤΕ ΠΡΟΣΕΛΘΩΝ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΕΙΠΕΝ ∅ ΚΕ ΠΟΣΑΚΙΣ ΑΜΑΡΤΗΣΙ ΕΙΣ ΕΜΕ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΦΗΣΩ ΑΥΤΩ ΕΩΣ ΕΠΤΑΚΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Jesus sprach zu ihm: Nicht sage ich dir: Bis zu sieben Malen, sondern bis zu siebenzigmal sieben Malen.
Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, “Οὐ λέγω σοι ἕως ἑπτάκις, ἀλλὰ ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτά!
ΛΕΓΙ ΑΥΤΩ Ο ΙΣ ΟΥ ΛΕΓΩ ΣΟΙ ΕΩΣ ΕΠΤΑΚΙΣ ΑΛΛ ΕΩΣ ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑΚΙΣ ΕΠΤΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Darum ist das Himmelreich einem Könige gleich, der mit seinen Knechten Abrechnung halten wollte.
Διὰ τοῦτο ὡμοιώθη ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὃς ἠθέλησεν συνᾶραι λόγον μετὰ τῶν δούλων αὐτοῦ.
ΔΙΑ ΤΟΥΤΟ ΩΜΟΙΩΘΗ Η ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ ΑΝΩ ΒΑΣΙΛΙ ΟΣ ΗΘΕΛΗΣΕΝ ΣΥΝΑΡΑΙ ΛΟΓΟΝ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΔΟΥΛΩΝ ΑΥΤΟΥ
Und als er angefangen zu rechnen, wurde ihm einer vorgeführt, der ihm zehntausend Talente schuldig war.
Ἀρξαμένου δὲ αὐτοῦ συναίρειν, προσήχθη εἷς αὐτῷ ὀφειλέτης μυρίων ταλάντων.
ΑΡΞΑΜΕΝΟΥ ΔΕ ΑΥΤΟΥ ΣΥΝΑΙΡΙΝ ΠΡΟΣΗΝΕΧΘΗ ΕΙΣ ΑΥΤΩ ΟΦΙΛΕΤΗΣ ΠΟΛΛΩΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Da dieser aber nichts hatte, womit er bezahlen konnte, befahl sein Herr, ihn und sein Weib, und seine Kinder und alles, was er hatte, zu verkaufen, und zu bezahlen.
Μὴ ἔχοντος δὲ αὐτοῦ ἀποδοῦναι, ἐκέλευσεν αὐτὸν ὁ κύριος πραθῆναι, καὶ τὴν γυναῖκα, καὶ τὰ τέκνα, καὶ πάντα ὅσα εἶχεν, καὶ ἀποδοθῆναι.
ΜΗ ΕΧΟΝΤΟΣ ΔΕ ΑΥΤΟΥ ΑΠΟΔΟΥΝΕ ΕΚΕΛΕΥΣΕΝ ΑΥΤΟΝ Ο ΚΣ ΠΡΑΘΗΝΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΥΝΕΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΔΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ Ο ΣΑ ΕΙΧΕΝ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΘΗΝΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Da fiel jener Knecht vor ihm nieder, bat ihn, und sprach: Habe Geduld mit mir, ich werde dir alles bezahlen!
Πεσὼν οὖν ὁ δοῦλος προσεκύνει αὐτῷ λέγων, ‘Κύριε, μακροθύμησον ἐπʼ ἐμοί, καὶ πάντα ἀποδώσω σοι.’
ΠΕΣΩΝ ΟΥΝ Ο ΔΟΥΛΟΣ ΠΡΟΣΕΚΥΝΙ ΑΥΤΩ ΛΕΓΩΝ ΚΕ ΜΑΚΡΟΘΥΜΗΣΟΝ ΕΠ ΕΜΟΙ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟΔΩΣΩ ΣΟΙ
Der Herr aber erbarmte sich über diesen Knecht, entließ ihn, und schenkte ihm die Schuld.
Σπλαγχνισθεὶς δὲ, ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἀπέλυσεν αὐτόν, καὶ τὸ δάνειον ἀφῆκεν αὐτῷ.
ΣΠΛΑΓΧΝΙΣΘΙΣ ΔΕ Ο ΚΣ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΕΚΙΝΟΥ ΑΠΕΛΥΣΕΝ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΝΙΟΝ ΑΦΗΚΕΝ ΑΥΤΩ
Nachdem aber jener Knecht hinausgegangen war, fand er einen seiner Mitknechte, welcher ihm hundert Denare schuldete; und er packte ihn, würgte ihn, und sprach: Bezahle, was du schuldig bist!
Ἐξελθὼν δὲ, ὁ δοῦλος ἐκεῖνος εὗρεν ἕνα τῶν συνδούλων αὐτοῦ, ὃς ὤφειλεν αὐτῷ ἑκατὸν δηνάρια, καὶ κρατήσας αὐτὸν ἔπνιγεν λέγων, ‘Ἀπόδος εἴ τι ὀφείλεις.’
ΕΞΕΛΘΩΝ ΔΕ Ο ΔΟΥΛΟΣ ΕΚΙΝΟΣ ΕΥΡΕΝ ΕΝΑ ΤΩΝ ΣΥΝΔΟΥΛΩΝ ΑΥΤΟΥ ΟΣ ΩΦΙΛΕΝ ΑΥΤΩ ΕΚΑΤΟΝ ΔΗΝΑΡΙΑ ΚΑΙ ΚΡΑΤΗΣΑΣ ΑΥΤΟΝ ΕΠΝΙΓΕΝ ΛΕΓΩΝ ΑΠΟΔΟΣ ΕΙ ΤΙ ΟΦΙΛΙΣ
Da fiel ihm sein Mitknecht zu Füßen, bat ihn, und sprach: Habe Geduld mit mir, und ich werde dir alles bezahlen!
Πεσὼν οὖν, ὁ σύνδουλος αὐτοῦ παρεκάλει αὐτὸν λέγων, ‘Μακροθύμησον ἐπʼ ἐμοί, καὶ ἀποδώσω σοι.’
ΠΕΣΩΝ ΟΥΝ Ο ΣΥΝΔΟΥΛΟΣ ΑΥΤΟΥ ΠΑΡΕΚΑΛΙ ΑΥΤΟΝ ΛΕΓΩΝ ΜΑΚΡΟΘΥΜΗΣΟΝ ΕΠ ΕΜΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟΔΩΣΩ ΣΟΙ
Er aber wollte nicht, sondern ging hin, und ließ ihn in's Gefängnis werfen, bis er die Schuld bezahlt hätte.
Ὁ δὲ οὐκ ἤθελεν, ἀλλὰ ἀπελθὼν, ἔβαλεν αὐτὸν εἰς φυλακὴν, ἕως ἀποδῷ τὸ ὀφειλόμενον.
Ο ΔΕ ΟΥΚ ΗΘΕΛΕΝ ΚΑΙ ΑΠΕΛΘΩΝ ΕΒΑΛΕΝ ΑΥΤΟΝ ΕΙΣ ΦΥΛΑΚΗΝ ΕΩΣ ΑΠΟΔΗ ΤΟ ΟΦΙΛΟΜΕΝΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Als aber seine Mitknechte sahen, was geschah, wurden sie sehr betrübt; und sie kamen, und erzählten ihrem Herrn alles, was geschehen war.
Ἰδόντες οὖν οἱ σύνδουλοι αὐτοῦ τὰ γενόμενα, ἐλυπήθησαν σφόδρα, καὶ ἐλθόντες διεσάφησαν τῷ κυρίῳ ἑαυτῶν πάντα τὰ γενόμενα.
ΙΔΟΝΤΕΣ ΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΔΟΥΛΟΙ ΑΥΤΟΥ ΤΑ ΓΕΝΟΜΕΝΑ ΕΛΥΠΗΘΗΣΑΝ ΣΦΟΔΡΑ ΟΙ ΔΕ ΕΛΘΟΝΤΕΣ ΔΙΕΣΑΦΗΣΑΝ ΤΩ ΚΩ ΕΑΥΤΩΝ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΓΕΝΟΜΕΝΑ
Da rief ihn sein Herr zu sich und sprach zu ihm: Du böser Knecht! die ganze Schuld habe ich dir erlassen, weil du mich gebeten hast;
Τότε προσκαλεσάμενος αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ λέγει αὐτῷ, ‘Δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τὴν ὀφειλὴν ἐκείνην ἀφῆκά σοι, ἐπεὶ παρεκάλεσάς με.
ΤΟΤΕ ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΑΜΕΝΟΣ ΑΥΤΟΝ Ο ΚΣ ΑΥΤΟΥ ΛΕΓΙ ΑΥΤΩ ΔΟΥΛΕ ΠΟΝΗΡΕ ΠΑΣΑΝ ΤΗΝ ΟΦΙΛΗΝ ΕΚΙΝΗΝ ΑΦΗΚΑ ΣΟΙ ΕΠΙ ΠΑΡΕΚΑΛΕΣΑΣ ΜΕ
hättest denn nicht auch du dich deines Mitknechtes erbarmen sollen, so wie auch ich mich deiner erbarmt habe?
Οὐκ ἔδει καὶ σὲ ἐλεῆσαι τὸν σύνδουλόν σου, ὡς κἀγὼ σὲ ἠλέησα;’
ΟΥΚ ΕΔΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΕΛΕΗΣΕ ΤΟΝ ΣΥΝΔΟΥΛΟΝ ΣΟΥ ΩΣ ΚΑΓΩ ΣΕ ΗΛΕΗΣΑ
Und erzürnt übergab ihn sein Herr den Peinigern, bis er die ganze Schuld abbezahlt haben würde.
Καὶ ὀργισθεὶς, ὁ κύριος αὐτοῦ παρέδωκεν αὐτὸν τοῖς βασανισταῖς, ἕως οὗ ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀφειλόμενον αὑτῷ.
ΚΑΙ ΟΡΓΙΣΘΙΣ Ο ΚΣ ΑΥΤΟΥ ΠΑΡΕΔΩΚΕΝ ΑΥΤΟΝ ΤΟΙΣ ΒΑΣΑΝΙΣΤΑΙΣ ΕΩΣ ΟΥ ΑΠΟΔΩ ΠΑΝ ΤΟ ΟΦΙΛΟΜΕΝΟΝ ΑΥΤΩ
So wird auch mein himmlischer Vater euch tun, wenn ihr nicht, ein jeder seinem Bruder, von Herzen vergebet.
Οὕτως καὶ ὁ Πατήρ μου ὁ οὐράνιος ποιήσει ὑμῖν, ἐὰν μὴ ἀφῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν.”
ΟΥΤΩΣ ΚΑΙ Ο ΠΗΡ ΜΟΥ Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΙ ΥΜΙΝ ΕΑΝ ΜΗ ΑΦΗΤΕ ΕΚΑΣΤΟΣ ΤΩ ΑΔΕΛΦΩ ΑΥΤΟΥ ΑΠΟ ΤΩΝ ΚΑΡΔΙΩΝ ΥΜΩΝ
19. Kapitelerhaltene Verse: 30 · mit Bedeutungsnuance: 0
Und es geschah, als Jesus diese Reden vollendet hatte, begab er sich weg aus Galiläa, und kam in das Gebiet von Judäa jenseits des Jordan.
Καὶ ἐγένετο, ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς λόγους τούτους, μετῆρεν ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἦλθεν εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας πέραν τοῦ Ἰορδάνου.
ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΟΤΕ ΕΤΕΛΕΣΕΝ Ο ΙΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥΤΟΥΣ ΜΕΤΗΡΕΝ ΑΠΟ ΤΗΣ ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΙΟΥΔΕΑΣ ΠΕΡΑΝ ΤΟΥ ΙΟΡΔΑΝΟΥ
Und es folgten ihm viele Scharen nach, und er heilte sie daselbst.
Καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτοὺς ἐκεῖ.
ΚΑΙ ΗΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΑΥΤΩ ΟΧΛΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΙ ΕΘΕΡΑΠΕΥΣΕΝ ΑΥΤΟΥΣ ΕΚΙ
Da traten die Pharisäer zu ihm, versuchten ihn, und sprachen: Ist es einem Manne erlaubt, sein Weib aus was immer für einer Ursache zu entlassen?
Καὶ προσῆλθον αὐτῷ Φαρισαῖοι, πειράζοντες αὐτὸν καὶ λέγοντες, “Εἰ ἔξεστιν ἀπολῦσαι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν αἰτίαν;”
ΚΑΙ ΠΡΟΣΗΛΘΟΝ ΑΥΤΩ ΟΙ ΦΑΡΙΣΕΟΙ ΠΙΡΑΖΟΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΕΙ ΕΞΕΣΤΙΝ ΑΠΟΛΥΣΕ ΤΗΝ ΓΥΝΕΚΑ ΑΥΤΟΥ ΚΑΤΑ ΠΑΣΑΝ ΑΙΤΙΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Er antwortete und sprach zu ihnen: Habt ihr nicht gelesen, dass der, welcher im Anbeginne den Menschen erschaffen, als Mann und Weib sie geschaffen und gesagt hat:
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, “Οὐκ ἀνέγνωτε ὅτι ὁ ποιήσας ἀπʼ ἀρχῆς, ‘ἄρσεν καὶ θῆλυ, ἐποίησεν αὐτοὺς’;
Ο ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΕΙΠΕΝ ΟΥΚ ΑΝΕΓΝΩΤΕ ΟΤΙ Ο ΠΟΙΗΣΑΣ ΑΠ ΑΡΧΗΣ ΑΡΣΕΝ ΚΑΙ ΘΗΛΥ ΕΠΟΙΗΣΕΝ ΑΥΤΟΥΣ
Deshalb wird ein Mann den Vater und die Mutter verlassen, und seinem Weibe anhangen, und werden die Zwei ein Fleisch sein?
Καὶ εἶπεν, ‘Ἕνεκα τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα, καὶ κολληθήσεται τῇ γυναικὶ αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν’;
ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ ΕΝΕΚΑ ΤΟΥΤΟΥ ΚΑΤΑΛΙΨΙ ΑΝΟΣ ΤΟΝ ΠΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΘΗΣΕΤΕ ΤΗ ΓΥΝΕ ΚΙ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΕΣΟΝΤΕ ΟΙ ΔΥΟ ΕΙΣ ΣΑΡΚΑ ΜΙΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Demnach sind sie nicht mehr Zwei, sondern ein Fleisch. Was nun Gott zusammengefügt hat, soll der Mensch nicht trennen.
Ὥστε οὐκέτι εἰσὶν δύο, ἀλλὰ σὰρξ μία. Ὃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω.”
ΩΣΤΕ ΟΥΚΕΤΙ ΕΙΣΙΝ ΔΥΟ ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΣΑΡΞ ∅ Ο ΟΥΝ Ο ΘΣ ΣΥΝΕΖΕΥΞΕΝ ΑΝΟΣ ΜΗ ΧΩΡΙΖΕΤΩ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Sie sprachen zu ihm: Warum hat denn Moses befohlen, einen Scheidebrief zu geben, und das Weib zu entlassen?
Λέγουσιν αὐτῷ, “Τί οὖν Μωϋσῆς ἐνετείλατο ‘δοῦναι βιβλίον ἀποστασίου καὶ ἀπολῦσαι αὐτήν’;”
ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩ ΤΙ ΟΥΝ ΜΩΥΣΗΣ ΕΝΕΤΙΛΑΤΟ ΔΟΥΝΕ ΒΙΒΛΙΟΝ ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΣΕ ∅
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Er sprach zu ihnen: Weil Moses euch eurer Herzenshärtigkeit wegen erlaubt hat, eure Weiber zu entlassen; im Anfange aber war es nicht so.
Λέγει αὐτοῖς, ὅτι “Μωϋσῆς πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν, ἐπέτρεψεν ὑμῖν ἀπολῦσαι τὰς γυναῖκας ὑμῶν, ἀπʼ ἀρχῆς δὲ οὐ γέγονεν οὕτως.
ΛΕΓΙ ΑΥΤΟΙΣ Ο ΙΣ ΟΤΙ ΜΩΥΣΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΟΚΑΡΔΙΑΝ ΥΜΩΝ ΕΠΕΤΡΕΨΕΝ ΥΜΙΝ ΑΠΟΛΥΣΑΙ ΤΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΥΜΩΝ ΑΠ ΑΡΧΗΣ ΔΕ ΟΥ ΓΕΓΟΝΕΝ ΟΥΤΩΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Ich sage euch aber: Wer immer sein Weib entlässt, es sei denn um des Ehebruchs willen, und eine andere nimmt, bricht die Ehe; und wer eine Geschiedene nimmt, bricht die Ehe.
Λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ μὴ ἐπὶ πορνείᾳ, καὶ γαμήσῃ ἄλλην, μοιχᾶται. Καὶ ὁ ἀπολελυμένην γαμῶν μοιχᾶται.”1
ΛΕΓΩ ΔΕ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΟΣ ΑΝ ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΗΝ ΓΥΝΕΚΑ ΑΥΤΟΥ ΜΗ ΕΠΙ ΠΟΡΝΙΑ ΚΑΙ ΓΑΜΗΣΗ ΑΛΛΗΝ ΜΟΙΧΑΤΕ ∅1
- 1gleiche Bedeutung Dem Codex fehlen die Worte „und wer eine Entlassene heiratet, begeht Ehebruch“. Dieselben Worte spricht Jesus in der Bergpredigt (Mt 5,32), wo der Codex sie enthält.
Da sprachen seine Jünger zu ihm: Wenn die Sache des Mannes mit dem Weibe sich so verhält, so ist es nicht gut zu heiraten.
Λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταί, “Εἰ οὕτως ἐστὶν ἡ αἰτία τοῦ ἀνθρώπου μετὰ τῆς γυναικός, οὐ συμφέρει γαμῆσαι.”
ΛΕΓΟΥΣΙΝ ∅ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΕΙ ΟΥΤΩΣ ΕΣΤΙΝ Η ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΓΥΝΕΚΟΣ ΟΥ ΣΥΜΦΕΡΙ ΓΑΜΗΣΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Er sprach zu ihnen: Nicht alle fassen dieses Wort, sondern die, denen es gegeben ist.
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, “Οὐ πάντες χωροῦσιν τὸν λόγον τοῦτον, ἀλλʼ οἷς δέδοται.
Ο ΔΕ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΟΥ ΠΑΝΤΕΣ ΧΩΡΟΥΣΙ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΟΥΤΟΝ ΑΛΛ ΟΙΣ ΔΕΔΟΤΕ
Denn es gibt Verschnittene, welche vom Mutterleibe so geboren sind; und es gibt Verschnittene, die von Menschen dazu gemacht wurden; und es gibt Verschnittene, die sich selbst verschnitten haben um des Himmelreiches willen. Wer es fassen kann, fasse es!
Εἰσὶν γὰρ εὐνοῦχοι, οἵτινες ἐκ κοιλίας μητρὸς ἐγεννήθησαν οὕτως, καὶ εἰσὶν εὐνοῦχοι οἵτινες εὐνουχίσθησαν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, καὶ εἰσὶν εὐνοῦχοι οἵτινες εὐνούχισαν ἑαυτοὺς διὰ τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν. Ὁ δυνάμενος χωρεῖν, χωρείτω.”
ΕΙΣΙΝ ∅ ΕΥΝΟΥΧΟΙ ΟΙΤΙΝΕΣ ΕΚ ΚΟΙΛΙΑΣ ΜΡΣ ΕΓΕΝΝΗΘΗΣΑΝ ΟΥΤΩΣ ΚΑΙ ΕΙΣΙΝ ΕΥΝΟΥΧΟΙ ΟΙΤΙΝΕΣ ΕΥΝΟΥΧΙΣΘΗΣΑΝ ΥΠΟ ΤΩΝ ΑΝΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΙΝ ΕΥΝΟΥΧΟΙ ΟΙΤΙΝΕΣ ΕΥΝΟΥΧΙΣΑΝ ΕΑΥΤΟΥΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑΝ ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ Ο ΔΥΝΑΜΕΝΟΣ ΧΩΡΙΝ ΧΩΡΙΤΩ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Alsdann wurden Kinder zu ihm gebracht, dass er ihnen die Hände auflege und über sie bete. Die Jünger aber fuhren sie hart an.
Τότε προσηνέχθησαν αὐτῷ παιδία, ἵνα τὰς χεῖρας ἐπιθῇ αὐτοῖς καὶ προσεύξηται· οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπετίμησαν αὐτοῖς.
ΤΟΤΕ ΠΡΟΣΗΝΕΧΘΗΣΑΝ ΑΥΤΩ ΠΕΔΙΑ ΙΝΑ ΤΑΣ ΧΙΡΑΣ ΕΠΙΘΗ ΑΥΤΟΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΞΗΤΕ ΟΙ ΔΕ ΜΑΘΗΤΕ ΕΠΕΤΙΜΗΣΑΝ ΑΥΤΟΙΣ
Jesus aber sprach zu ihnen: Lasset die Kindlein, und wehret ihnen nicht, zu mir zu kommen; denn solcher ist das Himmelreich.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, “Ἄφετε τὰ παιδία καὶ μὴ κωλύετε αὐτὰ ἐλθεῖν πρός με, τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.”
Ο ΔΕ ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΑΦΕΤΕ ΤΑ ΠΕΔΙΑ ΚΑΙ ΜΗ ΚΩΛΥΕΤΕ ΑΥΤΑ ΕΛΘΙΝ ΠΡΟΣ ΕΜΕ ΤΩΝ ΓΑΡ ΤΟΙΟΥΤΩΝ ΕΣΤΙΝ Η ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und nachdem er ihnen die Hände aufgelegt hatte, ging er von da hinweg.
Καὶ ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας αὐτοῖς, ἐπορεύθη ἐκεῖθεν.
ΚΑΙ ΕΠΙΘΙΣ ΤΑΣ ΧΙΡΑΣ ΕΠ ΑΥΤΟΥΣ ΕΠΟΡΕΥΘΗ ΕΚΕΙΘΕΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und siehe, es trat einer hinzu, und sprach zu ihm: Guter Meister! was soll ich Gutes tun, damit ich das ewige Leben erlange?
Καὶ ἰδοὺ, εἷς προσελθὼν αὐτῷ εἶπεν, “Διδάσκαλε, τί ἀγαθὸν ποιήσω, ἵνα σχῶ ζωὴν αἰώνιον;”
ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΕΙΣ ΠΡΟΣΕΛΘΩΝ ΑΥΤΩ ΕΙΠΕΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕ ΤΙ ΑΓΑΘΟΝ ΠΟΙΗΣΑΣ ΖΩΗΝ ΑΙΩΝΙΟΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΩ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Er aber sprach zu ihm: Was frägst du mich über das Gute? Einer ist gut, Gott. Willst du aber zum Leben eingehen, so halte die Gebote.
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, “Τί με ἐρωτᾷς περὶ τοῦ ἀγαθοῦ; Εἷς ἐστιν ὁ ἀγαθός. Εἰ δὲ θέλεις εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, τήρει τὰς ἐντολάς.”
Ο ΔΕ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΩ ΤΙ ΜΕ ΕΡΩΤΑΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΑΘΟΥ ΕΙΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΑΓΑΘΟΣ ΕΙ ΔΕ ΘΕΛΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΕΙΣΕΛΘΙΝ ΤΗΡΗΣΟΝ ΤΑΣ ΕΝΤΟΛΑΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Er sprach zu ihm: Welche? Jesus aber sprach: Du sollst nicht töten; du sollst nicht ehebrechen; du sollst nicht stehlen; du sollst nicht falsches Zeugnis geben!
Λέγει αὐτῷ, “Ποίας;” Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, τὸ “Οὐ φονεύσεις, οὐ μοιχεύσεις, οὐ κλέψεις, οὐ ψευδομαρτυρήσεις,
∅ ΠΟΙΑΣ ΦΗΣΙΝ Ο ΔΕ ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΤΟ ΟΥ ΦΟΝΕΥΣΙΣ ΟΥ ΜΟΙΧΕΥΣΙΣ ΟΥ ΚΛΕΨΕΙΣ ΟΥ ΨΕΥΔΟΜΑΡΤΥΡΗΣΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Ehre deinen Vater und deine Mutter, und liebe deinen Nächsten wie dich selbst!
Τίμα τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα”, καὶ, “Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.”
ΤΙΜΑ ΤΟΝ ΠΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΡΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΣΟΥ ΩΣ ΣΕΑΥΤΟΝ
Da sprach der Jüngling zu ihm: Dies alles hab' ich von meiner Jugend an beobachtet, was fehlt mir noch?
Λέγει αὐτῷ ὁ νεανίσκος, “Πάντα Ταῦτα ἐφύλαξα· τί ἔτι ὑστερῶ;”
ΛΕΓΙ ΑΥΤΩ Ο ΝΕΑΝΙΣΚΟΣ ΠΑΝΤΑ ΤΑΥΤΑ ΕΦΥΛΑΞΑ ΤΙ ΕΤΙ ΥΣΤΕΡΩ
Jesus antwortete ihm: Willst du vollkommen sein, so gehe, verkaufe, was du hast, und gib es den Armen, und du wirst einen Schatz im Himmel haben; und komm, folge mir nach!
Ἔφη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, “Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανοῖς, καὶ δεῦρο, ἀκολούθει μοι.”
ΕΦΗ ΑΥΤΩ Ο ΙΣ ΕΙ ΘΕΛΙΣ ΤΕΛΙΟΣ ΓΕΝΕΣΘΕ ΥΠΑΓΕ ΠΩΛΗΣΟΝ ΣΟΥ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΚΑΙ ΔΟΣ ΠΤΩΧΟΙΣ ΚΑΙ ΕΞΕΙΣ ΘΗΣΑΥΡΟΝ ΕΝ ΟΥΝΩ ΚΑΙ ΔΕΥΡΟ ΑΚΟΛΟΥΘΙ ΜΟΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Als aber der Jüngling dieses Wort gehört hatte, ging er traurig davon; er hatte nämlich viele Besitztümer.
Ἀκούσας δὲ, ὁ νεανίσκος τὸν λόγον, ἀπῆλθεν λυπούμενος, ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά.
ΑΚΟΥΣΑΣ ΔΕ Ο ΝΕΑΝΙΣΚΟΣ ∅ ΑΠΗΛΘΕΝ ΛΥΠΟΥΜΕΝΟΣ ΗΝ ΓΑΡ ΕΧΩΝ ΚΤΗΜΑΤΑ ΠΟΛΛΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Jesus aber sprach zu seinen Jüngern: Wahrlich, ich sage euch, ein Reicher wird schwerlich in das Himmelreich eingehen!
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, “Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν ὅτι πλούσιος δυσκόλως εἰσελεύσεται εἰς τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν.
Ο ΔΕ ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΤΟΙΣ ΜΑΘΗΤΑΙΣ ΑΥΤΟΥ ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΔΥΣΚΟΛΩΣ ΕΙΣΕΛΕΥΣΕΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΑΝ ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ
Ja, ich sage euch abermals: Es ist leichter, dass ein Kamel durch ein Nadelöhr hindurchgehe, als dass ein Reicher in das Himmelreich eingehe.
Πάλιν δὲ λέγω ὑμῖν, εὐκοπώτερόν ἐστιν κάμηλον διὰ τρήματος ῥαφίδος διελθεῖν ἢ πλούσιον εἰσελθεῖν εἰς τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.”
ΠΑΛΙΝ ΔΕ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΕΥΚΟΠΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙΝ ΚΑΜΗΛΟΝ ΔΙΑ ΤΡΗΜΑΤΟΣ ΡΑΦΙΔΟΣ ΕΙΣΕΛΘΙΝ Η ΠΛΟΥΣΙΟΝ ∅ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΑΝ ΤΟΥ ΘΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Da die Jünger dies hörten, verwunderten sie sich sehr, und sprachen: Wer also kann selig werden?
Ἀκούσαντες δὲ, οἱ μαθηταὶ ἐξεπλήσσοντο σφόδρα λέγοντες, “Τίς ἄρα δύναται σωθῆναι;”
ΑΚΟΥΣΑΝΤΕΣ ΔΕ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΕΞΕΠΛΗΣΣΟΝΤΟ ΣΦΟΔΡΑ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΤΙΣ ΑΡΑ ΔΥΝΑΤΕ ΣΩΘΗΝΕ
Jesus aber blickte sie an, und sprach zu ihnen: Bei Menschen ist dies unmöglich; bei Gott aber ist alles möglich.
Ἐμβλέψας δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, “Παρὰ ἀνθρώποις τοῦτο ἀδύνατόν ἐστιν, παρὰ δὲ Θεῷ πάντα δυνατά.”
ΕΜΒΛΕΨΑΣ ΔΕ Ο ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΠΑΡΑ ΑΝΟΙΣ ΤΟΥΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΕΣΤΙΝ ΠΑΡΑ ΔΕ ΘΩ ΔΥΝΑΤΑ ΠΑΝΤΑ ∅
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Darauf antwortete Petrus, und sprach zu ihm: Siehe, wir haben alles verlassen, und sind dir gefolgt; was wird uns also zuteil werden?
Τότε ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ, “Ἰδοὺ, ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι· τί ἄρα ἔσται ἡμῖν;”
ΤΟΤΕ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΩ ΙΔΟΥ ΗΜΙΣ ΑΦΗΚΑΜΕΝ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΗΚΟΛΟΥΘΗΣΑΜΕΝ ΣΟΙ ΤΙ ΑΡΑ ΕΣΤΑΙ ΗΜΙΝ
Jesus aber sprach zu ihnen: Wahrlich, ich sage euch, ihr, die ihr mir nachgefolgt seid, werdet bei der Wiedergeburt, wenn der Menschensohn auf dem Throne seiner Herrlichkeit sitzen wird, auch auf zwölf Thronen sitzen, und die zwölf Stämme Israels richten!
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, “Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν ὅτι ὑμεῖς οἱ ἀκολουθήσαντές μοι ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ, ὅταν καθίσῃ ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, καθήσεσθε καὶ ὑμεῖς ἐπὶ δώδεκα θρόνους, κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ.
Ο ΔΕ ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΥΜΙΣ ΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝΤΕΣ ΜΟΙ ΕΝ ΤΗ ΠΑΛΙΝΓΕΝΕΣΙΑ ΟΤΑΝ ΚΑΘΙΣΗ Ο ΥΣ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΕΠΙ ΘΡΟΝΟΥ ΔΟΞΗΣ ΑΥΤΟΥ ΚΑΘΗΣΕΣΘΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΕΠΙ ΙΒ ΘΡΟΝΟΥΣ ΚΡΙΝΟΝΤΕΣ ΤΑΣ ΙΒ ΦΥΛΑΣ ΤΟΥ ΙΗΛ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und jeder, der sein Haus, oder Brüder, oder Schwestern, oder Vater, oder Mutter, oder Weib, oder Kinder, oder Äcker verlässt um meines Namens willen, wird hundertfältiges empfangen, und ewiges Leben ererben.
Καὶ πᾶς ὅστις ἀφῆκεν οἰκίας, ἢ ἀδελφοὺς, ἢ ἀδελφὰς, ἢ πατέρα, ἢ μητέρα, ἢ γυναῖκα, ἢ τέκνα, ἢ ἀγροὺς, ἕνεκεν τοῦ ἐμοῦ ὀνόματος, ἑκατονταπλασίονα λήμψεται καὶ ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσει.
ΚΑΙ ΠΑΣ ΟΣΤΙΣ ΑΦΗΚΕΝ ∅ ΑΔΕΛΦΟΥΣ Η ΑΔΕΛΦΑΣ Η ΠΡΑ Η ΜΡΑ Η ΓΥΝΑΙΚΑ Η ΤΕΚΝΑ Η ΑΓΡΟΥΣ Η ΟΙΚΙΑΣ ΕΝΕΚΑ ΤΟΥ ΕΜΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΠΛΑΣΙΟΝΑ ΛΗΜΨΕΤΕ ΚΑΙ ΖΩΗΝ ΑΙΩΝΙΟΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Viele aber, welche die Ersten sind, werden Letzte, und welche die Letzten sind, werden Erste sein.
Πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι, καὶ ἔσχατοι πρῶτοι.
ΠΟΛΛΟΙ ΔΕ ΕΣΟΝΤΕ ΕΣΧΑΤΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΙ ΕΣΧΑΤΟΙ ∅
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
20. Kapitelerhaltene Verse: 34 · mit Bedeutungsnuance: 0
Das Himmelreich ist gleich einem Hausvater, der am frühen Morgen ausging, um Arbeiter in seinen Weinberg zu dingen.
Ὁμοία γάρ ἐστιν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ἀνθρώπῳ, οἰκοδεσπότῃ, ὅστις ἐξῆλθεν ἅμα πρωῒ μισθώσασθαι ἐργάτας εἰς τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ.
ΟΜΟΙΑ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ Η ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΑΝΩ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΤΗ ΟΣΤΙΣ ΕΞΗΛΘΕΝ ΑΜΑ ΠΡΩΙ ΜΙΣΘΩΣΑΣΘΕ ΕΡΓΑΤΑΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΜΠΕΛΩΝΑ ΑΥΤΟΥ
Nachdem er nun mit den Arbeitern um einen Denar für den Tag übereingekommen war, sandte er sie in seinen Weinberg.
Συμφωνήσας δὲ μετὰ τῶν ἐργατῶν ἐκ δηναρίου τὴν ἡμέραν, ἀπέστειλεν αὐτοὺς εἰς τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ.
ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΣ ΔΕ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΕΚ ΔΗΝΑΡΙΟΥ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝ ΑΠΕΣΤΙΛΕΝ ΑΥΤΟΥΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΜΠΕΛΩΝΑ ΑΥΤΟΥ
Und als er um die dritte Stunde ausging, sah er andere auf dem Markte müßig stehen,
Καὶ ἐξελθὼν περὶ τρίτην ὥραν, εἶδεν ἄλλους ἑστῶτας ἐν τῇ ἀγορᾷ ἀργούς·
ΚΑΙ ΕΞΕΛΘΩΝ ΠΕΡΙ ΤΡΙΤΗΝ ΩΡΑΝ ΕΙΔΕΝ ΑΛΛΟΥΣ ΕΣΤΩΤΑΣ ΕΝ ΤΗ ΑΓΟΡΑ ΑΡΓΟΥΣ
und sprach zu ihnen: Gehet auch ihr in meinen Weinberg, und was recht ist, werde ich euch geben.
καὶ ἐκείνοις εἶπεν, ‘Ὑπάγετε καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν ἀμπελῶνα, καὶ ὃ ἐὰν ᾖ δίκαιον, δώσω ὑμῖν.’
ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΙΣ ΕΙΠΕΝ ΥΠΑΓΕΤΕ ∅ ΥΜΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΜΠΕΛΩΝΑ ΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΕΑΝ Η ΔΙΚΕΟΝ ΔΩΣΩ ΥΜΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Sie aber gingen hin. Abermals ging er um die sechste und neunte Stunde aus, und tat ebenso.
Οἱ δὲ ἀπῆλθον. Πάλιν ἐξελθὼν περὶ ἕκτην καὶ ἐνάτην ὥραν, ἐποίησεν ὡσαύτως.
ΟΙ ΔΕ ΑΠΗΛΘΟΝ ΠΑΛΙΝ ΔΕ ΕΞΕΛΘΩΝ ΠΕΡΙ ΕΚΤΗΝ ΚΑΙ ΕΝΑΤΗΝ ΩΡΑΝ ΕΠΟΙΗΣΕΝ ΩΣΑΥΤΩΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Um die elfte Stunde aber ging er aus, und fand andere stehen, und sprach zu ihnen: Was stehet ihr hier den ganzen Tag müßig?
Περὶ δὲ τὴν ἑνδεκάτην ἐξελθὼν, εὗρεν ἄλλους ἑστῶτας, καὶ λέγει αὐτοῖς, ‘Τί ὧδε ἑστήκατε ὅλην τὴν ἡμέραν ἀργοί;’
ΠΕΡΙ ΔΕ ΤΗΝ ΕΝΔΕΚΑΤΗΝ ΕΞΕΛΘΩΝ ΕΥΡΕΝ ΑΛΛΟΥΣ ΕΣΤΩΤΑΣ ΚΑΙ ΛΕΓΕΙ ΑΥΤΟΙΣ ΤΙ ΩΔΕ ΕΣΤΗΚΑΤΕ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝ ΑΡΓΟΙ
Sie antworteten ihm: Weil uns niemand gedungen hat. Da sprach er zu ihnen: Gehet auch ihr in meinen Weinberg.
Λέγουσιν αὐτῷ, ‘Ὅτι οὐδεὶς ἡμᾶς ἐμισθώσατο.’ Λέγει αὐτοῖς, ‘Ὑπάγετε καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν ἀμπελῶνα.’
ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩ ΟΤΙ ΟΥΔΙΣ ΗΜΑΣ ΕΜΙΣΘΩΣΑΤΟ ΛΕΓΕΙ ΑΥΤΟΙΣ ΥΠΑΓΕΤΕ ΚΑΙ ΥΜΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΜΠΕΛΩΝΑ
Als es nun Abend geworden, sagte der Herr des Weinberges zu seinem Verwalter: Rufe die Arbeiter, und gib ihnen den Lohn, von den letzten anfangend, bis zu den ersten.
Ὀψίας δὲ γενομένης λέγει ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος τῷ ἐπιτρόπῳ αὐτοῦ, ‘Κάλεσον τοὺς ἐργάτας καὶ ἀπόδος αὐτοῖς τὸν μισθὸν, ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν ἐσχάτων ἕως τῶν πρώτων.’
ΟΨΙΑΣ ΔΕ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ ΛΕΓΙ Ο ΚΣ ΤΟΥ ΑΜΠΕΛΩΝΟΣ ΤΩ ΕΠΙΤΡΟΠΩ ΑΥΤΟΥ ΚΑΛΕΣΟΝ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΣ ∅ ΤΟΝ ΜΙΣΘΟΝ ΑΡΞΑΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΕΩΣ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Da nun die kamen, welche um die elfte Stunde eingetreten waren, empfingen sie jeder einen Denar.
Καὶ ἐλθόντες οἱ περὶ τὴν ἑνδεκάτην ὥραν, ἔλαβον ἀνὰ δηνάριον.
ΚΑΙ ΕΛΘΟΝΤΕΣ ΟΙ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΕΝΔΕΚΑΤΗΝ ΩΡΑΝ ΕΛΑΒΟΝ ΑΝΑ ΔΗΝΑΡΙΟΝ
Wie aber auch die ersten kamen, meinten sie, dass sie mehr empfangen würden, aber auch sie erhielten jeder einen Denar.
Καὶ ἐλθόντες οἱ πρῶτοι ἐνόμισαν ὅτι πλεῖον λήμψονται, καὶ ἔλαβον ἀνὰ δηνάριον καὶ αὐτοί.
∅ ΕΛΘΟΝΤΕΣ ΔΕ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΕΝΟΜΙΣΑΝ ΟΤΙ ΠΛΙΟΝΑ ΛΗΜΨΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΕΛΑΒΟΝ ΤΟ ΑΝΑ ΔΗΝΑΡΙΟΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 4
Und da sie ihn empfingen, murrten sie wider den Hausvater,
Λαβόντες δὲ, ἐγόγγυζον κατὰ τοῦ οἰκοδεσπότου
ΛΑΒΟΝΤΕΣ ΔΕ ΕΓΟΓΓΥΖΟΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΤΟΥ
und sprachen: Diese letzten haben eine einzige Stunde gearbeitet, und du hast sie uns gleich gehalten, die wir die Last und Hitze des Tages getragen haben.
λέγοντες, ‘Οὗτοι οἱ ἔσχατοι μίαν ὥραν ἐποίησαν, καὶ ἴσους ἡμῖν αὐτοὺς ἐποίησας, τοῖς βαστάσασιν τὸ βάρος τῆς ἡμέρας καὶ τὸν καύσωνα.’
ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΟΥΤΟΙ ΟΙ ΕΣΧΑΤΟΙ ΜΙΑΝ ΩΡΑΝ ΕΠΟΙΗΣΑΝ ΚΑΙ ΙΣΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΗΜΙΝ ∅ ΕΠΟΙΗΣΑΣ ΤΟΙΣ ΒΑΣΤΑΣΑΣΙ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΥΣΩΝΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Er aber antwortete einem aus ihnen, und sprach: Freund! ich tue dir nicht Unrecht; bist du nicht auf einen Denar mit mir eins geworden?
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς ἑνὶ αὐτῶν εἶπεν, ‘Ἑταῖρε, οὐκ ἀδικῶ σε. Οὐχὶ δηναρίου συνεφώνησάς μοι;
Ο ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΕΝΙ ΑΥΤΩΝ ΕΙΠΕΝ ΕΤΕΡΕ ΟΥΧ ΑΔΙΚΩ ΣΕ ΟΥΧΙ ΔΗΝΑΡΙΟΥ ΣΥΝΕΦΩΝΗΣΑΣ ΜΟΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Nimm, was dein ist, und gehe hin; ich will aber auch diesem letzten geben, wie dir.
Ἆρον τὸ σὸν καὶ ὕπαγε. Θέλω δὲ τούτῳ τῷ ἐσχάτῳ δοῦναι ὡς καὶ σοί.
ΑΡΟΝ ΤΟ ΣΟΝ ΚΑΙ ΥΠΑΓΕ ΘΕΛΩ ΔΕ ΤΟΥΤΩ ΤΩ ΕΣΧΑΤΩ ΔΟΥΝΑΙ ΩΣ ΚΑΙ ΣΥ
Oder ist es mir nicht erlaubt zu tun, was ich will? Ist etwa dein Auge darum böse, weil ich gut bin?
Ἢ οὐκ ἔξεστίν μοι, ὃ θέλω ποιῆσαι ἐν τοῖς ἐμοῖς; Ἢ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρός ἐστιν, ὅτι ἐγὼ ἀγαθός εἰμι;’
Η ΟΥΚ ΕΞΕΣΤΙΝ ΜΟΙ Ο ΘΕΛΩ ΠΟΙΗΣΕ ΕΝ ΤΟΙΣ ΕΜΟΙΣ Η Ο ΟΦΘΑΛΜΟΣ ΣΟΥ ΠΟΝΗΡΟΣ ΕΣΤΙΝ ΟΤΙ ΕΓΩ ΑΓΑΘΟΣ ΕΙΜΙ
So werden die Letzten die Ersten, und die Ersten die Letzten sein; denn viele sind berufen, aber wenige auserwählt!
Οὕτως ἔσονται οἱ ἔσχατοι πρῶτοι, καὶ οἱ πρῶτοι ἔσχατοι.”
ΟΥΤΩΣ ΕΣΟΝΤΕ ΟΙ ΕΣΧΑΤΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΕΣΧΑΤΟΙ
Als nun Jesus nach Jerusalem hinaufzog, nahm er die zwölf Jünger zu sich beiseits, und sprach zu ihnen:
Καὶ ἀναβαίνων ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα, παρέλαβεν τοὺς δώδεκα μαθητὰς κατʼ ἰδίαν, καὶ ἐν τῇ ὁδῷ εἶπεν αὐτοῖς,
ΚΑΙ ΑΝΑΒΕΝΩΝ Ο ΙΣ ΙΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΠΑΡΕΛΑΒΕΝ ΤΟΥΣ ΙΒ ΚΑΤ ΙΔΙΑΝ ΚΑΙ ΕΝ ΤΗ ΟΔΩ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Sehet, wir gehen hinauf nach Jerusalem, und der Menschensohn wird den Hohenpriestern und Schriftgelehrten übergeben werden, und sie werden ihn zum Tode verurteilen,
“Ἰδοὺ, ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ γραμματεῦσιν, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ,
ΙΔΟΥ ΑΝΑΒΕΝΟΜΕΝ ΙΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΚΑΙ Ο ΥΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΑΡΑΔΟΘΗΣΕΤΕ ΤΟΙΣ ΑΡΧΙΕΡΕΥΣΙΝ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣΙΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΡΙΝΟΥΣΙΝ ΑΥΤΟΝ ΕΙΣ ΘΑΝΑΤΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
und werden ihn den Heiden überliefern zur Verhöhnung und Geißelung und Kreuzigung, und am dritten Tage wird er auferstehen.
καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσιν, εἰς τὸ ἐμπαῖξαι, καὶ μαστιγῶσαι, καὶ σταυρῶσαι, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.”
ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΣΙΝ ΑΥΤΟΝ ΤΟΙΣ ΕΘΝΕΣΙΝ ΕΙΣ ΤΟ ΕΜΠΕΞΕ ΚΑΙ ΜΑΣΤΙΓΩΣΕ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΩΣΕ ∅ ΤΗ ΤΡΙΤΗ ΗΜΕΡΑ ΕΓΕΡΘΗΣΕΤΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Da trat die Mutter der Söhne des Zebedäus mit ihren Söhnen zu ihm, vor ihm niederfallend, und ihn um etwas bittend.
Τότε προσῆλθεν αὐτῷ ἡ μήτηρ τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου μετὰ τῶν υἱῶν αὐτῆς, προσκυνοῦσα καὶ αἰτοῦσά τι παρʼ αὐτοῦ.
ΤΟΤΕ ΠΡΟΣΗΛΘΕΝ ΑΥΤΩ Η ΜΗΤΗΡ ΤΩΝ ΥΙΩΝ ΖΕΒΕΔΑΙΟΥ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΥΙΩΝ ΑΥΤΗΣ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΣΑ ΚΑΙ ΑΙΤΟΥΣΑ ΤΙ ΠΑΡ ΑΥΤΟΥ
Er aber sprach zu ihr: Was willst du? Sie antwortete ihm: Sprich, dass diese meine zwei Söhne in deinem Reiche, einer zu deiner Rechten, und der andere zu deiner Linken, sitzen sollen!
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ, “Τί θέλεις;” Λέγει αὐτῷ, “Εἰπὲ ἵνα καθίσωσιν οὗτοι οἱ δύο υἱοί μου, εἷς ἐκ δεξιῶν καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου ἐν τῇ βασιλείᾳ σου.”
Ο ΔΕ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΗ ΤΙ ΘΕΛΙΣ ΛΕΓΙ ΑΥΤΩ ΕΙΠΕ ΙΝΑ ΚΑΘΙΣΩΣΙΝ ΟΥΤΟΙ ΟΙ ΔΥΟ ΥΙΟΙ ΜΟΥ ΕΙΣ ΕΚ ΔΕΞΙΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΕΞ ΕΥΩΝΥΜΩΝ ΣΟΥ ΕΝ ΤΗ ΒΑΣΙΛΙΑ ΣΟΥ
Jesus aber antwortete, und sprach: Ihr wisset nicht, um was ihr bittet. Könnet ihr den Kelch trinken, welchen ich trinken werde? Sie sprachen zu ihm: Wir können es.
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, “Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. Δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ μέλλω πίνειν;” Λέγουσιν αὐτῷ, “Δυνάμεθα.”
ΑΠΟΚΡΙΘΙΣ ΔΕ Ο ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΟΥΚ ΟΙΔΑΤΕ ΤΙ ΑΙΤΙΣΘΕ ΔΥΝΑΣΘΕ ΠΙΕΙΝ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙΟΝ Ο ΕΓΩ ΜΕΛΛΩ ΠΙΝΙΝ ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩ ΔΥΝΑΜΕΘΑ
Da sprach er zu ihnen: Meinen Kelch zwar werdet ihr trinken; das Sitzen aber zu meiner Rechten oder Linken steht nicht bei mir euch zu geben, sondern denen, welchen es bereitet ist von meinem Vater.
Λέγει αὐτοῖς, “Τὸ μὲν ποτήριόν μου πίεσθε, τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου καὶ ἐξ εὐωνύμων, οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλʼ οἷς ἡτοίμασται ὑπὸ τοῦ Πατρός μου.”
ΛΕΓΙ ΑΥΤΟΙΣ ΤΟ ΜΕΝ ΠΟΤΗΡΙΟΝ ΜΟΥ ΠΙΕΣΘΕ ΤΟ ΔΕ ΚΑΘΙΣΑΙ ΕΚ ΔΕΞΙΩΝ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΞ ΕΥΩΝΥΜΩΝ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΕΜΟΝ ΔΟΥΝΕ ΑΛΛ ΟΙΣ ΗΤΟΙΜΑΣΤΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΡΣ ΜΟΥ
Als das die zehn hörten, wurden sie unwillig über die zwei Brüder.
Καὶ ἀκούσαντες, οἱ δέκα ἠγανάκτησαν περὶ τῶν δύο ἀδελφῶν.
ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΑΝΤΕΣ ΟΙ ΔΕΚΑ ΗΡΞΑΝΤΟ ΑΓΑΝΑΚΤΙΝ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Jesus aber rief sie zu sich, und sprach: Ihr wisset, dass die Fürsten der Völker über dieselben herrschen, und die Großen Gewalt über sie ausüben.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτοὺς εἶπεν, “Οἴδατε ὅτι οἱ ἄρχοντες τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν, καὶ οἱ μεγάλοι κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν.
Ο ΔΕ ΙΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΑΜΕΝΟΣ ΑΥΤΟΥΣ ΕΙΠΕΝ ΟΙΔΑΤΕ ΟΤΙ ΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΚΑΤΑΚΥΡΙΕΥΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΚΑΤΕΞΟΥΣΙΑΖΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩΝ
Nicht so wird es unter euch sein; sondern wer immer unter euch ein Großer werden will, der sei euer Diener;
Οὐχ οὕτως ἔσται ἐν ὑμῖν· ἀλλʼ ὃς ἐὰν θέλῃ ἐν ὑμῖν μέγας γενέσθαι, ἔσται ὑμῶν διάκονος,
ΟΥΧ ΟΥΤΩΣ ΕΣΤΕ ΕΝ ΥΜΙΝ ΑΛΛ ΟΣ ΕΑΝ ΘΕΛΗ ΕΝ ΥΜΙΝ ΜΕΓΑΣ ΓΕΝΕΣΘΕ ΕΣΤΕ ΥΜΩΝ ΔΙΑΚΟΝΟΣ
und wer unter euch der Erste sein will, sei euer Knecht;
καὶ ὃς ἂν θέλῃ ἐν ὑμῖν εἶναι πρῶτος, ἔσται ὑμῶν δοῦλος·
ΚΑΙ ΟΣ ΑΝ ΘΕΛΗ ΕΝ ΥΜΙΝ ΕΙΝΕ ΠΡΩΤΟΣ ΕΣΤΕ ΥΜΩΝ ΔΟΥΛΟΣ
gleichwie des Menschen Sohn nicht gekommen ist, bedient zu werden, sondern zu dienen, und sein Leben als Lösegeld für viele hinzugeben.
ὥσπερ ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου οὐκ ἦλθεν διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.”
ΩΣΠΕΡ Ο ΥΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΟΥΚ ΗΛΘΕΝ ΔΙΑΚΟΝΗΘΗΝΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΑΚΟΝΗΣΕ ΚΑΙ ΔΟΥΝΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΑΥΤΟΥ ΛΥΤΡΟΝ ΑΝΤΙ ΠΟΛΛΩΝ
Als sie nun von Jericho weggingen, folgte ihm viel Volk;
Καὶ ἐκπορευομένων αὐτῶν ἀπὸ Ἰεριχὼ, ἠκολούθησεν αὐτῷ ὄχλος πολύς.
ΚΑΙ ΕΚΠΟΡΕΥΟΜΕΝΩΝ ΑΥΤΩΝ ΑΠΟ ΙΕΡΙΧΩ ΗΚΟΛΟΥΘΗΣΕΝ ΑΥΤΩ ΟΧΛΟΣ ΠΟΛΥΣ
und siehe, zwei Blinde, die am Wege saßen, hörten, dass Jesus vorüberkomme; und sie riefen laut, und sprachen: Herr, erbarme dich unser, du Sohn Davids!
Καὶ ἰδοὺ, δύο τυφλοὶ καθήμενοι παρὰ τὴν ὁδόν, ἀκούσαντες ὅτι Ἰησοῦς παράγει, ἔκραξαν λέγοντες, ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, Υἱὲ Δαυίδ.
ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΔΥΟ ΤΥΦΛΟΙ ΚΑΘΗΜΕΝΟΙ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΟΔΟΝ ΑΚΟΥΣΑΝΤΕΣ ΟΤΙ ΙΣ ΠΑΡΑΓΕΙ ΕΚΡΑΞΑΝ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΕΛΕΗΣΟΝ ΗΜΑΣ ΙΥ ΥΙΕ ΔΑΔ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Das Volk aber fuhr sie an, dass sie schweigen sollten. Sie aber schrieen noch lauter, und sprachen: Herr, erbarme dich unser, du Sohn Davids!
Ὁ δὲ ὄχλος ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα σιωπήσωσιν. Οἱ δὲ μεῖζον ἔκραξαν λέγοντες, “Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, Υἱὸς Δαυίδ.”
Ο ΔΕ ΟΧΛΟΣ ΕΠΕΤΙΜΗΣΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΙΝΑ ΣΙΩΠΗΣΩΣΙΝ ΟΙ ΔΕ ΠΟΛΛΩ ΜΑΛΛΟΝ ΕΚΡΑΞΑΝ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΚΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΗΜΑΣ ΥΥ ΔΑΔ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und Jesus stand still, rief sie zu sich, und sprach: Was wollt ihr, dass ich euch tue?
Καὶ στὰς, ὁ Ἰησοῦς ἐφώνησεν αὐτοὺς καὶ εἶπεν, “Τί θέλετε ποιήσω ὑμῖν;”
ΚΑΙ ΣΤΑΣ Ο ΙΣ ΕΦΩΝΗΣΕΝ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ ΠΟΙΗΣΩ ΥΜΙΝ
Sie sprachen zu ihm: Herr! dass unsere Augen geöffnet werden.
Λέγουσιν αὐτῷ, “Κύριε, ἵνα ἀνοιγῶσιν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν.”
ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩ ΚΕ ΙΝΑ ΑΝΥΓΩΣΙΝ ΟΙ ΟΦΘΑΛΜΟΙ ΥΜΩΝ
Jesus aber erbarmte sich über sie, und berührte ihre Augen, und sogleich sahen sie, und folgten ihm nach.
Σπλαγχνισθεὶς δὲ, ὁ Ἰησοῦς ἥψατο τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, καὶ εὐθέως ἀνέβλεψαν καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ.
ΣΠΛΑΓΧΝΙΣΘΕΙΣ ΔΕ Ο ΙΣ ΗΨΑΤΟ ΤΩΝ ΟΦΘΑΛΜΩΝ ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ ΕΥΘΕΩΣ ΑΝΕΒΛΕΨΑΝ ΚΑΙ ΗΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΑΥΤΩ
21. Kapitelerhaltene Verse: 46 · mit Bedeutungsnuance: 1
Als sie sich nun Jerusalem nahten, und nach Bethphage an den Ölberg kamen, da sandte Jesus zwei Jünger ab,
Καὶ ὅτε ἤγγισαν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ ἦλθον εἰς Βηθφαγὴ πρὸς τὸ Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, τότε Ἰησοῦς ἀπέστειλεν δύο μαθητὰς
ΚΑΙ ΟΤΕ ΗΓΓΙΣΑΝ ΙΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΚΑΙ ΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΒΗΘΦΑΓΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΡΟΣ ΤΩΝ ΕΛΕΩΝ ΤΟΤΕ Ο ΙΣ ΑΠΕΣΤΙΛΕΝ Β ΜΑΘΗΤΑΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
und sprach zu ihnen: Gehet in den Flecken, der vor euch liegt, und alsbald werdet ihr eine Eselin angebunden finden, und ein Füllen bei ihr; bindet sie los, und führet sie zu mir.
λέγων αὐτοῖς, “Πορεύεσθε εἰς τὴν κώμην, τὴν κατέναντι ὑμῶν, καὶ εὐθέως εὑρήσετε ὄνον δεδεμένην καὶ πῶλον μετʼ αὐτῆς· λύσαντες ἀγάγετέ μοι.
ΛΕΓΩΝ ΑΥΤΟΙΣ ΠΟΡΕΥΕΣΘΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΩΜΗΝ ΤΗΝ ΚΑΤΕΝΑΝΤΕΙ ΥΜΩΝ ΚΑΙ ΕΥΘΥΣ ΕΥΡΗΣΕΤΕ ΟΝΟΝ ΔΕΔΕΜΕΝΗΝ ΚΑΙ ΠΩΛΟΝ ΜΕΤ ΑΥ ΤΗΣ ΛΥΣΑΝΤΕΣ ΑΓΑΓΕΤΕ ΜΟΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und wenn euch jemand etwas sagt, so sprechet: Der Herr bedarf ihrer; und sofort wird er sie gehen lassen.
Καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι, ἐρεῖτε, ὅτι ‘Ὁ Κύριος αὐτῶν χρείαν ἔχει’, εὐθὺς δὲ ἀποστελεῖ αὐτούς.”
ΚΑΙ ΕΑΝ ΤΙΣ ΥΜΙΝ ΕΙΠΗ ΤΙ ΕΡΕΙΤΕ ΟΤΙ Ο ΚΣ ΑΥΤΟΥ ΧΡΙΑΝ ΕΧΕΙ ΕΥΘΥΣ ΔΕ ΑΠΟΣΤΕΛΙ ΑΥΤΟΥΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Dies alles aber geschah, damit erfüllet würde, was durch den Propheten gesagt ist, der da spricht:
Τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν, ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος,
ΤΟΥΤΟ ΔΕ ∅ ΓΕΓΟΝΕΝ ΙΝΑ ΠΛΗΡΩΘΗ ΤΟ ΡΗΘΕΝ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΛΕΓΟΝΤΟΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Saget der Tochter Sion: Siehe, dein König kommt zu dir, sanftmütig reitend auf einer Eselin, auf einem Füllen, dem Jungen eines Lasttieres!
“Εἴπατε τῇ θυγατρὶ Σιών, ‘Ἰδοὺ, ὁ βασιλεύς σου ἔρχεταί σοι, πραῢς καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὄνον καὶ ἐπὶ πῶλον, υἱὸν ὑποζυγίου.’”
ΕΙΠΑΤΕ ΤΗ ΘΥΓΑΤΡΙ ΣΙΩΝ ΙΔΟΥ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΣΟΥ ΕΡΧΕΤΕ ΣΟΙ ΠΡΑΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΕΒΗΚΩΣ ΕΠΙ ΟΝΟΝ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΩΛΟΝ ∅ ΥΠΟΖΥΓΙΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Die Jünger aber gingen, und taten, wie ihnen Jesus befohlen hatte.
Πορευθέντες δὲ οἱ μαθηταὶ, καὶ ποιήσαντες καθὼς συνέταξεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς,
ΠΟΡΕΥΘΕΝΤΕΣ ΔΕ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΑΝΤΕΣ ΚΑΘΩΣ ΠΡΟΣΕΤΑΞΕΝ ΑΥΤΟΙΣ Ο ΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und sie führten die Eselin und das Füllen herbei, und legten ihre Kleider auf dieselben, und setzten ihn darauf.
ἤγαγον τὴν ὄνον καὶ τὸν πῶλον, καὶ ἐπέθηκαν ἐπʼ αὐτῶν τὰ ἱμάτια, καὶ ἐπεκάθισεν ἐπάνω αὐτῶν.
ΗΓΑΓΟΝ ΤΗΝ ΟΝΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΩΛΟΝ ΚΑΙ ΕΠΕΘΗΚΑΝ ΕΠ ΑΥΤΩΝ ΤΑ ΙΜΑΤΙΑ ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΑΘΙΣΑΝ ΕΠΑΝΩ ΕΠ ΑΥΤΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Sehr viel Volk aber breitete seine Kleider auf den Weg; und andere hieben Zweige von den Bäumen, und streuten sie auf den Weg.
Ὁ δὲ πλεῖστος ὄχλος ἔστρωσαν ἑαυτῶν τὰ ἱμάτια ἐν τῇ ὁδῷ, ἄλλοι δὲ ἔκοπτον κλάδους ἀπὸ τῶν δένδρων, καὶ ἐστρώννυον ἐν τῇ ὁδῷ.
Ο ΔΕ ΠΛΙΣΤΟΣ ΟΧΛΟΣ ΕΣΤΡΩΣΑΝ ΕΑΥΤΩΝ ΤΑ ΙΜΑΤΙΑ ΕΝ ΤΗ ΟΔΩ ΑΛΛΟΙ ΔΕ ΕΚΟΠΤΟΝ ΚΛΑΔΟΥΣ ΑΠΟ ΤΩΝ ΔΕΝΔΡΩΝ ΚΑΙ ΕΣΤΡΩΣΑΝ ΕΝ ΤΗ ΟΔΩ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Die Scharen aber, welche ihm voran zogen und welche nachfolgten, schrien und sprachen: Hosanna dem Sohne Davids; gesegnet sei, der da kommt im Namen des Herrn; Hosanna in der Höhe!
Οἱ δὲ ὄχλοι οἱ προάγοντες αὐτὸν καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες ἔκραζον λέγοντες, “Ὡσαννὰ τῷ Υἱῷ Δαυίδ! ‘Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου!’ Ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις!”
ΟΙ ΔΕ ΟΧΛΟΙ ΟΙ ΠΡΟΑΓΟΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ ∅ ΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝΤΕΣ ΕΚΡΑΖΟΝ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΩΣΑΝΝΑ ΤΩ ΥΥΩ ΔΑΔ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΚΥ ΩΣΑΝΝΑ ΕΝ ΤΟΙΣ ΥΨΙΣΤΟΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Als er nun in Jerusalem eingezogen war, kam die ganze Stadt in Bewegung, und sprach: Wer ist dieser?
Καὶ εἰσελθόντος αὐτοῦ εἰς Ἱεροσόλυμα, ἐσείσθη πᾶσα ἡ πόλις λέγουσα, “Τίς ἐστιν οὗτος;”
ΚΑΙ ΕΛΘΟΝΤΟΣ ΑΥΤΟΥ ΙΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΕΣΙΣΘΗ ΠΑΣΑ Η ΠΟΛΙΣ ΛΕΓΟΥΣΑ ΤΙΣ ΕΣΤΙΝ ΟΥΤΟΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Die Scharen aber sprachen: Dies ist Jesus, der Prophet von Nazareth in Galiläa.
Οἱ δὲ ὄχλοι ἔλεγον, “Οὗτός ἐστιν ὁ προφήτης Ἰησοῦς, ὁ ἀπὸ Ναζαρὲθ τῆς Γαλιλαίας.”
ΟΙ ΔΕ ΟΧΛΟΙ ΕΛΕΓΟΝ ΟΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΙΣ Ο ΑΠΟ ΝΑΖΑΡΕΘ ΤΗΣ ΓΑΛΙΛΕΑΣ
Und Jesus ging in den Tempel Gottes, trieb alle hinaus, die im Tempel verkauften und kauften, und stieß die Tische der Wechsler und die Sitze der Taubenhändler um.
Καὶ εἰσῆλθεν Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερόν, καὶ ἐξέβαλεν πάντας τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ τὰς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν κατέστρεψεν, καὶ τὰς καθέδρας τῶν πωλούντων τὰς περιστεράς.
ΚΑΙ ΕΙΣΗΛΘΕΝ Ο ΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΙΕΡΟΝ ΚΑΙ ΕΞΕΒΑΛΕΝ ΠΑΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΠΩΛΟΥΝΤΑΣ ΚΑΙ ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ ΕΝ ΤΩ ΙΕΡΩ ΚΑΙ ΤΑΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΩΝ ΚΟΛΛΥΒΙΣΤΩΝ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕΝ ΚΑΙ ΤΑΣ ΚΑΘΕΔΡΑΣ ΤΩΝ ΠΩΛΟΥΝΤΩΝ ΤΑΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΑΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und er sprach zu ihnen: Es steht geschrieben: Mein Haus wird ein Haus des Gebetes heißen; ihr aber habt es zu einer Räuberhöhle gemacht.
Καὶ λέγει αὐτοῖς, “Γέγραπται, ‘Ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται’, ὑμεῖς δὲ αὐτὸν ποιεῖτε ‘σπήλαιον λῃστῶν’.”
ΚΑΙ ΛΕΓΙ ΑΥΤΟΙΣ ΓΕΓΡΑΠΤΑΙ Ο ΟΙΚΟΣ ΜΟΥ ΟΙΚΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΚΛΗΘΗΣΕΤΕ ΥΜΙΣ ΔΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΙΕΙΤΕ ΣΠΗΛΕΟΝ ΛΗΣΤΩΝ
Und es traten zu ihm Blinde und Lahme im Tempel, und er heilte sie.
Καὶ προσῆλθον αὐτῷ, τυφλοὶ καὶ χωλοὶ ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτούς.
ΚΑΙ ΠΡΟΣΗΛΘΟΝ ΑΥΤΩ ΤΥΦΛΟΙ ΚΑΙ ΧΩΛΟΙ ΕΝ ΤΩ ΙΕΡΩ ΚΑΙ ΕΘΕΡΑΠΕΥΣΕΝ ΑΥΤΟΥΣ
Da aber die Hohenpriester und Schriftgelehrten die Wunder sahen, welche er tat, und die Knaben, die im Tempel riefen und sprachen: Hosanna dem Sohne Davids! wurden sie unwillig,
Ἰδόντες δὲ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς, τὰ θαυμάσια ἃ ἐποίησεν, καὶ τοὺς παῖδας τοὺς κράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ καὶ λέγοντας, “Ὡσαννὰ τῷ Υἱῷ Δαυίδ”, ἠγανάκτησαν
ΙΔΟΝΤΕΣ ΔΕ ΟΙ ΑΡΧΙΕΡΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΡΑΜΜΑΤΙΣ ΤΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑ Α ΕΠΟΙΗΣΕΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΙΔΑΣ ΤΟΥΣ ΚΡΑΖΟΝΤΑΣ ΕΝ ΤΩ ΙΕΡΩ ΚΑΙ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΩΣΑΝΝΑ ΤΩ ΥΙΩ ΔΑΔ ΗΓΑΝΑΚΤΗΣΑΝ
und sprachen zu ihm: Hörst du, was diese sagen? Jesus aber sprach zu ihnen: Ja. Habt ihr niemals gelesen: Aus dem Munde von Kindern und Säuglingen hast du Lob bereitet?
καὶ εἶπαν αὐτῷ, “Ἀκούεις τί οὗτοι λέγουσιν;” Ὁ δὲ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς, “Ναί, οὐδέποτε ἀνέγνωτε, ὅτι ‘Ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων, κατηρτίσω αἶνον’;”
ΚΑΙ ΕΙΠΑΝ ΑΥΤΩ ΑΚΟΥΕΙΣ ΤΙ ΟΥΤΟΙ ΛΕΓΟΥΣΙΝ Ο ΔΕ ΙΣ ΛΕΓΙ ΑΥΤΟΙΣ ΝΑΙ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΑΝΕΓΝΩΤΕ ∅ ΕΚ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΝΗΠΙΩΝ ΚΑΙ ΘΗΛΑΖΟΝΤΩΝ ΚΑΤΗΡΤΙΣΩ ΕΝΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und er verließ sie, und ging fort aus der Stadt hinaus nach Bethanien, und blieb daselbst.
Καὶ καταλιπὼν αὐτοὺς, ἐξῆλθεν ἔξω τῆς πόλεως εἰς Βηθανίαν, καὶ ηὐλίσθη ἐκεῖ.
ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΙΠΩΝ ΑΥΤΟΥΣ ΕΞΗΛΘΕΝ ∅ ΕΙΣ ΒΗΘΑΝΙΑΝ ΚΑΙ ΗΥΛΙΣΘΗ ΕΚΕΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Als er aber am Morgen in die Stadt zurückkehrte, hungerte ihn.
Πρωῒ δὲ ἐπανάγων εἰς τὴν πόλιν, ἐπείνασεν.
ΠΡΩΙ ΔΕ ΕΠΑΝΑΓΑΓΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ ΕΠΙΝΑΣΕΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und da er einen Feigenbaum am Wege sah, ging er auf denselben zu, und fand nichts an ihm als nur Blätter. Da sprach er zu ihm: Nimmermehr komme von dir Frucht in Ewigkeit! Und alsbald verdorrte der Feigenbaum.
Καὶ ἰδὼν συκῆν μίαν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ, ἦλθεν ἐπʼ αὐτήν καὶ οὐδὲν εὗρεν ἐν αὐτῇ, εἰ μὴ φύλλα μόνον, καὶ λέγει αὐτῇ, “Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα.” Καὶ ἐξηράνθη παραχρῆμα ἡ συκῆ.
ΚΑΙ ΙΔΩΝ ΣΥΚΗΝ ΜΙΑΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΗΛΘΕΝ ΕΠ ΑΥΤΗΝ ΚΑΙ ΟΥΔΕΝ ΕΥΡΕΝ ΕΝ ΑΥΤΗ ΕΙ ΜΗ ΦΥΛΛΑ ΜΟΝΟΝ ΚΑΙ ΛΕΓΕΙ ΑΥΤΗ ΜΗΚΕΤΙ ΕΚ ΣΟΥ ΚΑΡΠΟΣ ΓΕΝΟΙΤΟ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΕΞΗΡΑΝΘΗ ΠΑΡΑΧΡΗΜΑ Η ΣΥΚΗ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Da dies die Jünger sahen, verwunderten sie sich, und sagten: Wie ist er auf der Stelle verdorrt?
Καὶ ἰδόντες οἱ μαθηταὶ ἐθαύμασαν λέγοντες, “Πῶς παραχρῆμα ἐξηράνθη ἡ συκῆ;”
ΚΑΙ ΙΔΟΝΤΕΣ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕ ΕΘΑΥΜΑΣΑΝ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΠΩΣ ΠΑΡΑΧΡΗΜΑ ΕΞΗΡΑΝΘΗ Η ΣΥΚΗ
Jesus aber antwortete, und sprach zu ihnen: Wahrlich, ich sage euch, wenn ihr Glauben haben und nicht zweifeln werdet, so werdet ihr nicht nur tun, was an dem Feigenbaume geschah, sondern auch wenn ihr zu diesem Berge saget: Hebe dich, und stürze dich in's Meer! so wird es geschehen.
Ἀποκριθεὶς δὲ, ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, “Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν καὶ μὴ διακριθῆτε, οὐ μόνον τὸ τῆς συκῆς ποιήσετε, ἀλλὰ κἂν τῷ ὄρει τούτῳ εἴπητε, ‘Ἄρθητι καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν’, γενήσεται.
ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΔΕ Ο ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΕΑΝ ΕΧΗΤΕ ΠΙΣΤΙΝ ΚΑΙ ΜΗ ΔΙΑΚΡΙΘΗΤΕ ΟΥ ΜΟΝΟΝ ΤΟ ΤΗΣ ΣΥΚΗΣ ΠΟΙΗΣΕΤΕ ΑΛΛΑ ΚΑΝ ΤΩ ΟΡΙ ΤΟΥΤΩ ΕΙΠΗΤΕ ΑΡΘΗΤΙ ΚΑΙ ΒΛΗΘΗΤΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ ΓΕΝΗΣΕΤΕ
Und alles, um was ihr immer bitten werdet im Gebete mit Glauben, das werdet ihr empfangen.
Καὶ πάντα ὅσα ἂν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ πιστεύοντες, λήμψεσθε.”
ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΟΣΑ ΑΝ ΑΙΤΗΣΗΤΕ ΕΝ ΤΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΕΣ ΛΗΜΨΕΣΘΕ
Als er nun in den Tempel gekommen war, traten, während er lehrte, die Hohenpriester und Ältesten des Volkes zu ihm, und sprachen: In welcher Gewalt tust du dieses? Und wer hat dir diese Gewalt gegeben?
Καὶ ἐλθόντος αὐτοῦ εἰς τὸ ἱερὸν, προσῆλθον αὐτῷ διδάσκοντι οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ λέγοντες, “Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς; Καὶ τίς σοι ἔδωκεν τὴν ἐξουσίαν ταύτην;”
ΚΑΙ ΕΛΘΟΝΤΟΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΙΕΡΟΝ ΠΡΟΣΗΛΘΟΝ ΑΥΤΩ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΙ ΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΕΝ ΠΟΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΑΥΤΑ ΠΟΙΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΟΙ ΕΔΩΚΕΝ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑΝ ΤΑΥΤΗΝ
Jesus antwortete, und sprach zu ihnen: Ich will euch auch um etwas fragen; wenn ihr mir dies beantwortet, werde ich euch auch sagen, in welcher Gewalt ich diese Dinge tue.
Ἀποκριθεὶς δὲ, ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, “Ἐρωτήσω ὑμᾶς κἀγὼ λόγον ἕνα, ὃν ἐὰν εἴπητέ μοι, κἀγὼ ὑμῖν ἐρῶ ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.
ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΔΕ Ο ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΕΡΩΤΗΣΩ ΥΜΑΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΛΟΓΟΝ ΕΝΑ ΟΝ ΕΑΝ ΕΙΠΗΤΕ ΜΟΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΥΜΙΝ ΕΡΩ ΕΝ ΠΟΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΑΥΤΑ ΠΟΙΩ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Die Taufe des Johannes, woher war sie? Vom Himmel, oder von Menschen? Sie aber gingen miteinander zu Rate und sprachen:
Τὸ βάπτισμα τὸ Ἰωάννου, πόθεν ἦν; Ἐξ οὐρανοῦ ἢ ἐξ ἀνθρώπων;” Οἱ δὲ διελογίζοντο παρʼ ἑαυτοῖς λέγοντες, “Ἐὰν εἴπωμεν, ‘Ἐξ οὐρανοῦ’, ἐρεῖ ἡμῖν, ‘Διὰ τί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ;’
ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΤΟ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΟΘΕΝ Η ΕΞ ΟΥΡΑΝΟΥ Η ΕΞ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΟΙ ΔΕ ΔΙΕΛΟΓΙΖΟΝΤΟ ΠΑΡ ΕΑΥΤΟΙΣ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΕΑΝ ΕΙΠΩΜΕΝ ΕΞ ΟΥΡΑΝΟΥ ΕΡΕΙ ΗΜΙΝ ΔΙΑ ΤΙ ΟΥΝ ΟΥΚ ΕΠΙΣΤΕΥΣΑΤΕ ΑΥΤΩ
Sagen wir vom Himmel, so wird er uns sagen: Warum habt ihr ihm also nicht geglaubt? Sagen wir aber von Menschen, so haben wir das Volk zu fürchten; denn alle hielten den Johannes für einen Propheten.
Ἐὰν δὲ εἴπωμεν, ‘Ἐξ ἀνθρώπων’, φοβούμεθα τὸν ὄχλον, πάντες γὰρ ὡς προφήτην ἔχουσιν τὸν Ἰωάννην.”
ΕΑΝ ΔΕ ΕΙΠΩΜΕΝ ΕΞ ΑΝΩΝ ΦΟΒΟΥΜΕΘΑ ΤΟΝ ΟΧΛΟΝ ΠΑΝΤΕΣ ΓΑΡ ΩΣ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΕΧΟΥΣΙ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗΝ
Sie antworteten Jesus und sprachen: Wir wissen es nicht. Da sprach auch er zu ihnen: Auch ich sage euch nicht, in welcher Gewalt ich dies tue.
Καὶ ἀποκριθέντες τῷ Ἰησοῦ, εἶπον, “Οὐκ οἴδαμεν.” Ἔφη αὐτοῖς καὶ αὐτός, “Οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.
ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙΘΕΝΤΕΣ ΤΩ ΙΥ ΕΙΠΑΝ ΟΥΚ ΟΙΔΑΜΕΝ ΕΦΗ ΑΥΤΟΙΣ Ο ΙΣ ΟΥΔΕ ΕΓΩ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΕΝ ΠΟΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΑΥΤΑ ΠΟΙΩ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Was dünket euch aber? Ein Mann hatte zwei Söhne. Und er ging zu dem ersten, und sprach: Sohn! geh heut hin, und arbeite in meinem Weinberge.
Τί δὲ ὑμῖν δοκεῖ; Ἄνθρωπος εἶχεν τέκνα δύο. Καὶ προσελθὼν τῷ πρώτῳ εἶπεν, ‘Τέκνον, ὕπαγε σήμερον, ἐργάζου ἐν τῷ ἀμπελῶνι μου.’
ΤΙ ΔΕ ΥΜΙΝ ΔΟΚΕΙ ΑΝΟΣ ΕΙΧΕΝ ΤΕΚΝΑ Β ΠΡΟΣΕΛΘΩΝ ΤΩ ΠΡΩΤΩ ΕΙΠΕΝ ΤΕΚΝΟΝ ΥΠΑΓΕ ΣΗΜΕΡΟΝ ΕΡΓΑΖΟΥ ΕΝ ΤΩ ΑΜΠΕΛΩΝΙ ∅
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Der aber antwortete, und sprach: Ich will nicht. Nachher aber reute es ihn, und er ging hin.
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, ‘Οὐ θέλω’· ὕστερον μεταμεληθεὶς, ἀπῆλθεν.
Ο ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΕΙΠΕΝ ΟΥ ΘΕΛΩ ΥΣΤΕΡΟΝ ΜΕΤΑΜΕΛΗΘΙΣ ΑΠΗΛΘΕΝ
Er ging aber zu dem andern, und redete in gleicher Weise. Dieser aber antwortete, und sprach: Ja, Herr! ich gehe, und ging nicht.
Προσελθὼν δὲ τῷ ἑτέρῳ εἶπεν ὡσαύτως. Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, ‘Ἐγώ, κύριε’· καὶ οὐκ ἀπῆλθεν.
ΠΡΟΣΕΛΘΩΝ ΔΕ ΤΩ ΕΤΕΡΩ ΕΙΠΕΝ ΩΣΑΥΤΩΣ ∅ ΕΓΩ ΚΕ ΚΑΙ ΟΥΚ ΑΠΗΛΘΕΝ
- größere Abweichung Hier fehlt im Codex ein Textteil oder er enthält mehr Text als heute. An solchen Stellen ist das Blatt beschädigt oder der Schreiber hat eine Zeile übersprungen; der Sinn bleibt derselbe.
Welcher von den beiden hat den Willen des Vaters getan? Sie sprachen zu ihm: Der erste. Da sagte ihnen Jesus: Wahrlich, ich sage euch, die Zöllner und die Buhlerinnen werden eher in das Reich Gottes kommen als ihr!
Τίς ἐκ τῶν δύο ἐποίησεν τὸ θέλημα τοῦ πατρός;” Λέγουσιν, “Ὁ πρῶτος.” Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, “Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν ὅτι οἱ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.
ΤΙΣ ΕΚ ΤΩΝ Β ΕΠΟΙΗΣΕΝ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΠΡΣ ΛΕΓΟΥΣΙΝ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΛΕΓΙ ΑΥΤΟΙΣ Ο ΙΣ ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ∅ ΟΙ ΤΕΛΩΝΕ ΚΑΙ ΑΙ ΠΟΡΝΑΙ ΠΡΟΑΓΟΥΣΙΝ ΥΜΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΑΝ ΤΟΥ ΘΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Denn Johannes kam zu euch auf dem Wege der Gerechtigkeit, und ihr habt ihm nicht geglaubt; die Zöllner und die Buhlerinnen aber haben ihm geglaubt. Ihr aber, obgleich ihr es sahet, wurdet auch dann nicht reuigen Sinnes, so dass ihr ihm geglaubt hättet.
Ἦλθεν γὰρ Ἰωάννης πρὸς ὑμᾶς ἐν ὁδῷ δικαιοσύνης, καὶ οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ, οἱ δὲ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι ἐπίστευσαν αὐτῷ· ὑμεῖς δὲ ἰδόντες, οὐ μετεμελήθητε ὕστερον τοῦ πιστεῦσαι αὐτῷ.
ΗΛΘΕΝ ΓΑΡ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΡΟΣ ΥΜΑΣ ΕΝ ΟΔΩ ΔΙΚΕΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΠΙΣΤΕΥΣΑΤΕ ΑΥΤΩ ΟΙ ΔΕ ΤΕΛΩΝΕ ΚΑΙ ΑΙ ΠΟΡΝΑΙ ΕΠΙΣΤΕΥΣΑΝ ΑΥΤΩ ΥΜΙΣ ΔΕ ΕΙΔΟΝΤΕΣ ΟΥ ΜΕΤΕΜΕΛΗΘΗΤΕ ΥΣΤΕΡΟΝ ΤΟΥ ΠΙΣΤΕΥΣΑΙ ΑΥΤΩ
Höret ein anderes Gleichnis: Es war ein Hausvater, der pflanzte einen Weinberg, und umgab ihn mit einem Zaune, grub in ihm eine Kelter, baute einen Turm, und verpachtete ihn an Winzer, und reiste dann fort in die Ferne.
Ἄλλην παραβολὴν ἀκούσατε: ἄνθρωπος ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα, καὶ φραγμὸν αὐτῷ περιέθηκεν, ‘καὶ ὤρυξεν ἐν αὐτῷ ληνὸν, καὶ ᾠκοδόμησεν πύργον’, καὶ ἐξέδετο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησεν.
ΑΛΛΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗΝ ΑΚΟΥΣΑΤΕ ΑΝΟΣ ΗΝ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΤΗΣ ΟΣΤΙΣ ΕΦΥΤΕΥΣΕΝ ΑΜΠΕΛΩΝΑ ΚΑΙ ΦΡΑΓΜΟΝ ΑΥΤΩ ΠΕΡΙΕΘΗΚΕΝ ΚΑΙ ΩΡΥΞΕΝ ∅ ΑΥΤΩ ΛΗΝΟΝ ΚΑΙ ΩΚΟΔΟΜΗΣΕΝ ΠΥΡΓΟΝ ΚΑΙ ΕΞΕΔΕΤΟ ΑΥΤΟΝ ΓΕΩΡΓΟΙΣ ΚΑΙ ΑΠΕΔΗΜΗΣΕΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Als aber die Zeit der Früchte genaht war, schickte er seine Knechte zu den Winzern, um seine Früchte in Empfang zu nehmen.
Ὅτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλεν τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργοὺς, λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ.
ΟΤΕ ΔΕ ΗΓΓΙΣΕΝ Ο ϏΡΟΣ ΤΩΝ ΚΑΡΠΩΝ ΑΠΕΣΤΙΛΕΝ ΤΟΥΣ ΔΟΥΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣ ΛΑΒΕΙΝ ΤΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Doch die Winzer ergriffen seine Knechte, schlugen den einen, töteten den andern, einen dritten aber steinigten sie.
Καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ, ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν.
ΚΑΙ ΛΑΒΟΝΤΕΣ ΟΙ ΓΕΩΡΓΟΙ ΤΟΥΣ ΔΟΥΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥ ΟΝ ΜΕΝ ΕΔΙΡΑΝ ΟΝ ΔΕ ΑΠΕΚΤΙΝΑΝ ΟΝ ΔΕ ΕΛΙΘΟΒΟΛΗΣΑΝ
Wiederum schickte er andere Knechte, und zwar mehrere als die ersten, und sie verfuhren mit ihnen ebenso.
Πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους, πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως.
ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΑΠΕΣΤΙΛΕΝ ΑΛΛΟΥΣ ΔΟΥΛΟΥΣ ΠΛΙΟΝΑΣ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΚΑΙ ΕΠΟΙΗΣΑΝ ΑΥΤΟΙΣ ΩΣΑΥΤΩΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Zuletzt aber sandte er seinen Sohn zu ihnen, indem er sagte: Sie werden vor meinem Sohne Scheu tragen!
Ὕστερον δὲ ἀπέστειλεν πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ λέγων, ‘Ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου.’
ΥΣΤΕΡΟΝ ΔΕ ΑΠΕΣΤΙΛΕΝ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΝ ΥΝ ΑΥΤΟΥ ΛΕΓΩΝ ΕΝΤΡΑΠΗΣΟΝΤΑΙ ΤΟΝ ΥΝ ΜΟΥ
Als aber die Winzer den Sohn sahen, sprachen sie untereinander: Dieser ist der Erbe, lasset uns ihn töten, und wir werden sein Erbteil besitzen!
Οἱ δὲ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν, εἶπον ἐν ἑαυτοῖς, ‘Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε, ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ σχῶμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ.’
ΟΙ ΔΕ ΓΕΩΡΓΟΙ ΙΔΟΝΤΕΣ ΤΟΝ ΥΝ ΕΙΠΟΝ ΕΝ ΕΑΥΤΟΙΣ ΟΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΣ ΔΕΥΤΕ ΑΠΟΚΤΙΝΩΜΕΝ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΣΧΩΜΕΝ ΤΗΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΝ ΑΥΤΟΥ
Und sie ergriffen ihn, und warfen ihn hinaus aus dem Weinberge, und töteten ihn.
Καὶ λαβόντες αὐτὸν, ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος καὶ ἀπέκτειναν.
ΚΑΙ ΛΑΒΟΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ ΕΒΑΛΟΝ ΕΞΩ ΤΟΥ ΑΜΠΕΛΩΝΟΣ ΚΑΙ ΑΠΕΚΤΙΝΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wenn nun der Herr des Weinberges kommen wird, was wird er diesen Winzern tun?
Ὅταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις;”
ΟΤΑΝ ΟΥΝ ΕΛΘΗ Ο ΚΣ ΤΟΥ ΑΜΠΕΛΩΝΟΣ ΤΙ ΠΟΙΗΣΙ ΤΟΙΣ ΓΕΩΡΓΟΙΣ ΕΚΙΝΟΙΣ
Sie sagten zu ihm: Er wird sie als Elende elendiglich verderben, und seinen Weinberg wird er an andere Winzer verpachten, die ihm zu ihrer Zeit die Früchte abliefern.
Λέγουσιν αὐτῷ, “Κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἄλλοις γεωργοῖς, οἵτινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν.”
ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩ ΚΑΚΟΥΣ ΚΑΚΩΣ ΑΠΟΛΕΣΙ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΜΠΕΛΩΝΑ ΕΚΔΩΣΕΤΕ ΑΛΛΟΙΣ ΓΕΩΡΓΟΙΣ ΟΙΤΙΝΕΣ ΑΠΟΔΩΣΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩ ΤΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΚΑΙΡΟΙΣ ΑΥΤΩΝ
Da sprach Jesus zu ihnen: Habt ihr niemals in der Schrift gelesen: „Der Stein, den die Bauleute verworfen haben, dieser ist zum Ecksteine geworden. Vom Herrn ist dies geschehen, und es ist wunderbar in unsern Augen“?
Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, “Οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς Γραφαῖς, ‘Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστιν θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν’;
ΛΕΓΕΙ ΑΥΤΟΙΣ Ο ΙΣ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΑΝΕΓΝΩΤΕ ΕΝ ΤΕΣ ΓΡΑΦΕΣ ΛΙΘΟΝ ΟΝ ΑΠΕΔΟΚΙΜΑΣΑΝ ΟΙ ΟΙΚΟΔΟΜΟΥΝΤΕΣ ΟΥΤΟΣ ΕΓΕΝΗΘΗ ΕΙΣ ΚΕΦΑΛΗΝ ΓΩΝΙΑΣ ΠΑΡΑ ΚΩ ΕΓΕΝΕΤΟ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΕΣΤΙΝ ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΕΝ ΟΦΘΑΛΜΟΙΣ ΗΜΩΝ
Darum sage ich euch: Das Reich Gottes wird von euch hinweg genommen, und einem Volke gegeben werden, welches die Früchte desselben hervorbringt.
Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν ὅτι ἀρθήσεται ἀφʼ ὑμῶν ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς.
ΔΙΑ ΤΟΥΤΟ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ∅ ΑΡΘΗΣΕΤΕ ΑΦ ΥΜΩΝ Η ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΟΥ ΘΥ ΚΑΙ ΔΟΘΗΣΕΤΕ ΕΘΝΙ ΠΟΙΟΥΝΤΙ ΤΟΥΣ ΚΑΡ ΚΑΡΠΟΥΣ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Und wer auf diesen Stein fällt, wird zerschmettert werden; auf wen er aber fällt, den wird er zermalmen.
Καὶ ὁ πεσὼν ἐπὶ τὸν λίθον τοῦτον, συνθλασθήσεται· ἐφʼ ὃν δʼ ἂν πέσῃ, λικμήσει αὐτόν.”
∅ Ο ΠΕΣΩΝ ΕΠΙ ΤΟΝ ΛΙΘΟΝ ΤΟΥΤΟΝ ΣΥΝΘΛΑΣΘΗΣΕΤΕ ΕΦ ΟΝ Δ ΑΝ ΠΕΣΗ ΛΙΚΜΗΣΙ ΑΥΤΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Als nun die Hohenpriester und Pharisäer seine Gleichnisse hörten, erkannten sie, dass er von ihnen rede.
Καὶ ἀκούσαντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι τὰς παραβολὰς αὐτοῦ, ἔγνωσαν ὅτι περὶ αὐτῶν λέγει.
∅ ΑΚΟΥΣΑΝΤΕΣ ΔΕ ΟΙ ΑΡΧΙΕΡΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΑΡΙΣΕΟΙ ΤΑΣ ΠΑΡΑΒΟΛΑΣ ΑΥΤΟΥ ΕΓΝΩΣΑΝ ΟΤΙ ΠΕΡΙ ΑΥΤΩΝ ΛΕΓΕΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und sie suchten ihn zu ergreifen, aber sie fürchteten das Volk, weil es ihn für einen Propheten hielt.
Καὶ ζητοῦντες αὐτὸν κρατῆσαι, ἐφοβήθησαν τοὺς ὄχλους, ἐπεὶ εἰς προφήτην αὐτὸν εἶχον.
ΚΑΙ ΖΗΤΟΥΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΑΙ ΕΦΟΒΗΘΗΣΑΝ ΤΟΝ ΟΧΛΟΝ ΕΠΙ ΕΙΣ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΑΥΤΟΝ ΕΙΧΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
22. Kapitelerhaltene Verse: 46 · mit Bedeutungsnuance: 0
Und Jesus fing abermals an, in Gleichnissen zu ihnen zu reden, und sprach:
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς πάλιν εἶπεν ἐν παραβολαῖς αὐτοῖς λέγων,
ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ Ο ΙΣ ΠΑΛΙΝ ΕΙΠΕΝ ΕΝ ΠΑΡΑΒΟΛΑΙΣ ΑΥΤΟΙΣ ΛΕΓΩΝ
Das Himmelreich ist einem Könige gleich, der seinem Sohne Hochzeit machte.
“Ὡμοιώθη ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ἀνθρώπῳ, βασιλεῖ, ὅστις ἐποίησεν γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ.
ΩΜΟΙΩΘΗ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΑΝΩ ΒΑΣΙΛΙ ΟΣΤΙΣ ΕΠΟΙΗΣΕΝ ΓΑΜΟΥΣ ΤΩ ΥΙΩ ΑΥΤΟΥ
Und er sandte seine Knechte aus, um die zur Hochzeit Geladenen zu berufen, doch sie wollten nicht kommen.
Καὶ ἀπέστειλεν τοὺς δούλους αὐτοῦ, καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους, καὶ οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν.
ΚΑΙ ΑΠΕΣΤΙΛΕΝ ΤΟΥΣ ΔΟΥΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥ ΚΑΛΕΣΕ ΤΟΥΣ ΚΕΚΛΗΜΕΝΟΥΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ ΚΑΙ ΟΥΚ ΗΘΕΛΟΝ ΕΛΘΙΝ
Abermals sandte er andere Knechte aus, und sprach: Saget den Geladenen: Sehet, ich habe mein Mahl bereitet, meine Ochsen und das Mastvieh sind geschlachtet, und alles ist bereit; kommet zur Hochzeit!
Πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους λέγων, ‘Εἴπατε τοῖς κεκλημένοις, “Ἰδοὺ, τὸ ἄριστόν μου ἡτοίμακα, οἱ ταῦροί μου καὶ τὰ σιτιστὰ τεθυμένα, καὶ πάντα ἕτοιμα· δεῦτε εἰς τοὺς γάμους.”’
ΠΑΛΙΝ ΑΠΕΣΤΙΛΕΝ ΑΛΛΟΥΣ ΔΟΥΛΟΥΣ ΛΕΓΩΝ ΕΙΠΑΤΕ ΤΟΙΣ ΚΕΚΛΗΜΕΝΟΙΣ ΙΔΟΥ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΝ ΜΟΥ ΗΤΟΙΜΑΚΑ ΟΙ ΤΑΥΡΟΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΣΙΤΙΣΤΑ ΤΕΘΥΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΤΟΙΜΑ ΔΕΥΤΕ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ
Sie aber achteten es nicht, und gingen hin, der eine auf sein Landgut, der andere seinem Gewerbe nach.
Οἱ δὲ ἀμελήσαντες ἀπῆλθον, ὃς μὲν εἰς τὸν ἴδιον ἀγρόν, ὃς δὲ ἐπὶ τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ.
ΟΙ ΔΕ ΑΜΕΛΗΣΑΝΤΕΣ ΑΠΗΛΘΟΝ Ο ΜΕΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΔΙΟΝ ΑΓΡΟΝ ΟΣ ΔΕ ΕΠΙ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΑΝ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Die übrigen aber ergriffen seine Knechte, taten ihnen Schmach an, und töteten sie.
Οἱ δὲ λοιποὶ κρατήσαντες τοὺς δούλους αὐτοῦ, ὕβρισαν καὶ ἀπέκτειναν.
ΟΙ ΔΕ ΛΟΙΠΟΙ ΚΡΑΤΗΣΑΝΤΕΣ ΤΟΥΣ ΔΟΥΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥ ΥΒΡΙΣΑΝ ΚΑΙ ΑΠΕΚΤΙΝΑΝ
Als der König dies hörte, ward er zornig, und sandte seine Heere aus, vernichtete jene Mörder, und steckte ihre Stadt in Brand.
Ὁ δὲ βασιλεὺς ὠργίσθη, καὶ πέμψας τὰ στρατεύματα αὐτοῦ, ἀπώλεσεν τοὺς φονεῖς ἐκείνους, καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησεν.
Ο ΔΕ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΩΡΓΙΣΘΗ ΚΑΙ ΠΕΜΨΑΣ ΤΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΑΥΤΟΥ ΑΠΩΛΕΣΕΝ ΤΟΥΣ ΦΟΝΙΣ ΕΚΙΝΟΥΣ ∅ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ ΑΥΤΩΝ ΕΝΕΠΡΗΣΕΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Dann sprach er zu seinen Knechten: Die Hochzeit ist zwar bereitet, aber die Geladenen waren nicht würdig.
Τότε λέγει τοῖς δούλοις αὐτοῦ, ‘Ὁ μὲν γάμος ἕτοιμός ἐστιν, οἱ δὲ κεκλημένοι οὐκ ἦσαν ἄξιοι.
ΤΟΤΕ ΛΕΓΙ ΤΟΙΣ ΔΟΥΛΟΙΣ ΑΥΤΟΥ Ο ΜΕΝ ΓΑΜΟΣ ΕΤΟΙΜΟΣ ΕΣΤΙΝ ΟΙ ΔΕ ΚΕΚΛΗΜΕΝΟΙ ΟΥΚ ΗΣΑΝ ΑΞΙΟΙ
Gehet also an die Ausgänge der Straßen, und ladet zur Hochzeit, wen ihr immer findet.
Πορεύεσθε οὖν ἐπὶ τὰς διεξόδους τῶν ὁδῶν, καὶ ὅσους ἐὰν εὕρητε, καλέσατε εἰς τοὺς γάμους.’
ΠΟΡΕΥΕΣΘΕ ΟΥΝ ΕΠΙ ΤΑΣ ΔΙΕΞΟΔΟΥΣ ΤΩΝ ΟΔΩΝ ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΕΑΝ ΕΥΡΗΤΕ ΚΑΛΕΣΑΤΕ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ
Und seine Knechte gingen hinaus auf die Straßen, und führten alle zusammen, die sie fanden, Böse und Gute; und die Hochzeit füllte sich mit Gästen.
Καὶ ἐξελθόντες, οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι εἰς τὰς ὁδοὺς, συνήγαγον πάντας οὓς εὗρον, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς· καὶ ἐπλήσθη ὁ γάμος ἀνακειμένων.
ΚΑΙ ΕΞΕΛΘΟΝΤΕΣ ΟΙ ΔΟΥΛΟΙ ΕΚΙΝΟΙ ΕΙΣ ΤΑΣ ΟΔΟΥΣ ΣΥΝΗΓΑΓΟΝ ΠΑΝΤΑΣ ΟΥΣ ΕΥΡΟΝ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ΤΕ ΚΑΙ ΑΓΑΘΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΛΗΣΘΗ Ο ΝΥΜΦΩΝ ΑΝΑΚΙΜΕΝΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Der König aber trat herein, um die Gäste zu beschauen, und er sah dort einen Menschen, welcher nicht mit einem hochzeitlichen Gewande angetan war.
Εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς θεάσασθαι τοὺς ἀνακειμένους, εἶδεν ἐκεῖ ἄνθρωπον οὐκ ἐνδεδυμένον ἔνδυμα γάμου·
ΕΙΣΕΛΘΩΝ ΔΕ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΘΕΑΣΑΣΘΕ ΤΟΥΣ ΑΝΑΚΙΜΕΝΟΥΣ ΕΙΔΕΝ ∅ ΑΝΟΝ ΟΥΚ ΕΝΔΕΔΥΜΕΝΟΝ ΕΝΔΥΜΑ ΓΑΜΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und er sprach zu ihm: Freund! wie bist du hier hereingekommen, ohne ein hochzeitliches Gewand zu haben? Er aber verstummte.
καὶ λέγει αὐτῷ, ‘Ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μὴ ἔχων ἔνδυμα γάμου;’ Ὁ δὲ ἐφιμώθη.
ΚΑΙ ΛΕΓΙ ΑΥΤΩ ΕΤΑΙΡΕ ΠΩΣ ΕΙΣΗΛΘΕΣ ΩΔΕ ΜΗ ΕΧΩΝ ΕΝΔΥΜΑ ΓΑ Ο ΔΕ ΕΦΙΜΩΘΗ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Da sprach der König zu den Dienern: Bindet ihm Hände und Füße, und werfet ihn hinaus in die Finsternis draußen, dort wird Heulen und Zähneknirschen sein!
Τότε ὁ βασιλεὺς εἶπεν τοῖς διακόνοις, ‘Δήσαντες αὐτοῦ πόδας καὶ χεῖρας, ἐκβάλετε αὐτὸν εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.’
ΤΟΤΕ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΕΙΠΕΝ ΤΟΙΣ ΔΙΑΚΟΝΟΙΣ ΔΗΣΑΝΤΕΣ ΑΥΤΟΥ ΠΟΔΑΣ ΚΑΙ ΧΙΡΑΣ ΕΚΒΑΛΕΤΕ ΑΥΤΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΟΝ ΕΚΙ ΕΣΤΕ Ο ΚΛΑΥΘΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΒΡΥΓΜΟΣ ΤΩΝ ΟΔΟΝΤΩΝ
Denn viele sind berufen, wenige aber auserwählt.
Πολλοὶ γάρ εἰσιν κλητοὶ, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.”
ΠΟΛΛΟΙ ΓΑΡ ΕΙΣΙΝ ΚΛΗΤΟΙ ΟΛΙΓΟΙ ΔΕ ΕΚΛΕΚΤΟΙ
Darauf gingen die Pharisäer hin und hielten Rat, wie sie ihn in einer Rede fangen könnten.
Τότε πορευθέντες, οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον ὅπως αὐτὸν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ.
ΤΟΤΕ ΠΟΡΕΥΘΕΝΤΕΣ ΟΙ ΦΑΡΙΣΕΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ∅ ΟΠΩΣ ΑΥΤΟΝ ΠΑΓΙΔΕΥΣΩΣΙΝ ∅
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und sie schickten ihre Jünger mit den Herodianern zu ihm und sagten: Meister! wir wissen, dass du wahrhaft bist, und den Weg Gottes in Wahrheit lehrest, und dich um niemand kümmerst; denn du siehst nicht auf die Person der Menschen.
Καὶ ἀποστέλλουσιν αὐτῷ τοὺς μαθητὰς αὐτῶν μετὰ τῶν Ἡρῳδιανῶν λέγοντας, “Διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ, καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ διδάσκεις, καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός, οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων.
ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΕΛΛΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΑΣ ΑΥΤΩΝ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΗΡΩΔΙΑΝΩΝ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕ ΟΙΔΑΜΕΝ ΟΤΙ ΑΛΗΘΗΣ Ι ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΔΟΝ ΤΟΥ ΘΥ ΕΝ ΑΛΗΘΙΑ ΔΙΔΑΣΚΕΙΣ ΚΑΙ ΟΥ ΜΕΛΙ ΣΟΙ ΠΕΡΙ ΟΥΔΕΝΟΣ ΟΥ ΓΑΡ ΒΛΕΠΙΣ ΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΑΝΩΝ
Sage uns also, was scheint dir: Ist es erlaubt, dem Kaiser Steuer zu geben, oder nicht?
Εἰπὲ οὖν ἡμῖν, τί σοι δοκεῖ; Ἔξεστιν δοῦναι κῆνσον Καίσαρι ἢ οὔ;”
ΕΙΠΕ ΟΥΝ ΗΜΙΝ ΤΙ ΣΟΙ ΔΟΚΙ ΕΞΕΣΤΙΝ ΔΟΥΝΑΙ ΚΗΝΣΟΝ ΚΑΙΣΑΡΙ Η ΟΥ
Da aber Jesus ihre Bosheit kannte, sprach er: Was versuchet ihr mich, Heuchler?
Γνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πονηρίαν αὐτῶν εἶπεν, “Τί με πειράζετε, ὑποκριταί;
ΓΝΟΥΣ ΔΕ Ο ΙΣ ΤΗΝ ΠΟΝΗΡΙΑΝ ΑΥΤΩΝ ΕΙΠΕΝ ΤΙ ΜΕ ΠΙΡΑΖΕΤΕ ΥΠΟΚΡΙΤΑΙ
Zeiget mir die Zinsmünze! Und sie reichten ihm einen Denar hin.
Ἐπιδείξατέ μοι τὸ νόμισμα τοῦ κήνσου.” Οἱ δὲ προσήνεγκαν αὐτῷ δηνάριον.
ΕΠΙΔΙΞΑΤΕ ΜΟΙ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΤΟΥ ΚΗΝΣΟΥ ΟΙ ΔΕ ΠΡΟΣΗΝΕΓΚΑΝ ΑΥΤΩ ΔΗΝΑΡΙΟΝ
Da sprach Jesus zu ihnen: Wessen ist dieses Bild und die Aufschrift?
Καὶ λέγει αὐτοῖς, “Τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή;”
ΚΑΙ ΛΕΓΙ ΑΥΤΟΙΣ ΤΙΝΟΣ Η ΙΚΩΝ ΑΥΤΗ ΚΑΙ Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ
Sie antworteten ihm: Des Kaisers. Da sprach er zu ihnen: Gebet mithin, was des Kaisers ist, dem Kaiser, und was Gottes ist, Gott.
Λέγουσιν, “Καίσαρος.” Τότε λέγει αὐτοῖς, “Ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι, καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ.”
ΛΕΓΟΥΣΙ ΚΕΣΑΡΟΣ ΤΟΤΕ ΛΕΓΙ ΑΥΤΟΙΣ ΑΠΟΔΟΤΕ ΟΥΝ ΤΑ ΚΕΣΑΡΟΣ ΚΑΙΣΑΡΙ ΚΑΙ ΤΑ ΤΟΥ ΘΥ ΤΩ ΘΩ
Als sie das hörten, verwunderten sie sich, und verließen ihn, und gingen hinweg.
Καὶ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν, καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆλθαν.
ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΑΝΤΕΣ ΕΘΑΥΜΑΣΑΝ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ ΑΠΗΛΘΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
An demselben Tage kamen zu ihm Sadducäer, welche sagen, es gebe keine Auferstehung, und fragten ihn,
Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ προσῆλθον αὐτῷ Σαδδουκαῖοι λέγοντες, μὴ εἶναι ἀνάστασιν, καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν
ΚΑΙ ΕΝ ΕΚΙΝΗ ΤΗ ΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΗΛΘΟΝ ∅ ΣΑΔΔΟΥΚΑΙΟΙ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΜΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΚΑΙ ΕΠΗΡΩΤΗΣΑΝ ΑΥΤΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
und sprachen: Meister! Moses hat gesagt: Wenn jemand stirbt, ohne Kinder zu haben, so soll sein Bruder das Weib desselben heiraten und seinem Bruder Nachkommenschaft erwecken.
λέγοντες, “Διδάσκαλε, Μωϋσῆς εἶπεν, ‘Ἐάν τις ἀποθάνῃ μὴ ἔχων τέκνα, ἐπιγαμβρεύσει ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἀναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.’
ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕ ΜΩΣΗΣ ΕΙΠΕΝ ΕΑΝ ΤΙΣ ΑΠΟΘΑΝΗ ΜΗ ΕΧΩΝ ΤΕΚΝΑ ΕΠΙΓΑΜΒΡΕΥΣΙ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΑΥΤΟΥ ΤΗΝ ΓΥΝΕΚΑ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΗΣΙ ΣΠΕΡΜΑ ΤΩ ΑΔΕΛΦΩ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Nun waren bei uns sieben Brüder. Und der erste nahm ein Weib und starb; und da er keine Nachkommenschaft hatte, hinterließ er sein Weib seinem Bruder.
Ἦσαν δὲ παρʼ ἡμῖν ἑπτὰ ἀδελφοί· καὶ ὁ πρῶτος γήμας ἐτελεύτησεν, καὶ μὴ ἔχων σπέρμα, ἀφῆκεν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.
ΗΣΑΝ ΔΕ ΠΑΡ ΗΜΙΝ ΕΠΤΑ ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΓΗΜΑΣ ΕΤΕΛΕΥΤΗΣΕΝ ΚΑΙ ΜΗ ΕΧΩΝ ΣΠΕΡΜΑ ΑΦΗΚΕΝ ΤΗΝ ΓΥΝΕΚΑ ΑΥΤΟΥ ΤΩ ΑΔΕΛΦΩ ΑΥΤΟΥ
Gleicherweise tat auch der zweite, und der dritte bis zum siebenten.
Ὁμοίως καὶ ὁ δεύτερος, καὶ ὁ τρίτος, ἕως τῶν ἑπτά,
ΟΜΟΙΩΣ ΚΑΙ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΤΡΙΤΟΣ ΕΩΣ ΤΩΝ ΕΠΤΑ
Zuletzt aber von allen starb auch das Weib.
ὕστερον δὲ πάντων, ἀπέθανεν ἡ γυνή.
ΥΣΤΕΡΟΝ ΔΕ ΠΑΝΤΩΝ ΑΠΕΘΑΝΕΝ Η ΓΥΝΗ
Wem von den sieben nun wird das Weib bei der Auferstehung angehören? Denn alle haben sie gehabt.
Ἐν τῇ ἀναστάσει οὖν, τίνος τῶν ἑπτὰ ἔσται γυνή; Πάντες γὰρ ἔσχον αὐτήν.”
ΕΝ ΤΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙ ΟΥΝ ΤΙΝΟΣ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΕΣΤΕ ΓΥΝΗ ΠΑΝΤΕΣ ΓΑΡ ΕΣΧΟΝ ΑΥΤΗΝ
Jesus aber antwortete und sprach zu ihnen: Ihr irret, da ihr die Schrift nicht kennt, noch auch die Kraft Gottes.
Ἀποκριθεὶς δὲ, ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, “Πλανᾶσθε, μὴ εἰδότες τὰς Γραφὰς, μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ.
ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙΘΙΣ ∅ Ο ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΠΛΑΝΑΣΘΑΙ ΜΗ ΙΔΟΤΕΣ ΤΑΣ ΓΡΑΦΑΣ ΜΗΔΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΙΝ ΤΟΥ ΘΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Denn bei der Auferstehung werden sie weder heiraten, noch verheiratet werden; sondern sein, wie die Engel Gottes im Himmel.
Ἐν γὰρ τῇ ἀναστάσει, οὔτε γαμοῦσιν οὔτε γαμίζονται, ἀλλʼ ὡς ἄγγελοι ἐν τῷ οὐρανῷ εἰσιν.
ΕΝ ΓΑΡ ΤΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙ ΟΥΤΕ ΓΑΜΟΥΣΙ ΟΥΤΕ ΓΑΜΙΖΟΝΤΑΙ ΑΛΛ ΩΣ ΑΓΓΕΛΟΙ ΘΥ ΕΝ ΤΩ ΟΥΝΩ ΕΙΣΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Über die Auferstehung aber der Toten habt ihr nicht gelesen, was gesagt ist von Gott, da er zu euch spricht:
Περὶ δὲ τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, οὐκ ἀνέγνωτε τὸ ῥηθὲν ὑμῖν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ λέγοντος,
ΠΕΡΙ ΔΕ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΟΥΚ ΑΝΕΓΝΩΤΕ ΤΟ ΡΗΘΕΝ ΥΜΙΝ ΥΠΟ ΤΟΥ ΘΥ ΛΕΓΟΝΤΟΣ
„Ich bin der Gott Abrahams und der Gott Isaaks und der Gott Jakobs?“ Gott ist kein Gott von Toten, sondern von Lebenden.
‘Ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ, καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαὰκ, καὶ ὁ Θεὸς Ἰακώβ’; Οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων.”
ΕΓΩ ΕΙΜΙ Ο ΘΣ ΑΒΡΑΑΜ ΚΑΙ ∅ ΘΣ ΙΣΑΚ ΚΑΙ ∅ ΘΣ ΙΑΚΩΒ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ∅ ΘΣ ΝΕΚΡΩΝ ΑΛΛΑ ΖΩΝΤΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Da das Volk dies hörte, verwunderte es sich über seine Lehre.
Καὶ ἀκούσαντες, οἱ ὄχλοι ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ.
ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΑΝΤΕΣ ΟΙ ΟΧΛΟΙ ΕΞΕΠΛΗΣΣΟΝΤΟ ΕΠΙ ΤΗ ΔΙΔΑΧΗ ΑΥΤΟΥ
Als aber die Pharisäer vernahmen, dass er die Sadducäer zum Schweigen gebracht habe, kamen sie zusammen;
Οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες ὅτι ἐφίμωσεν τοὺς Σαδδουκαίους, συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό.
ΟΙ ΔΕ ΦΑΡΙΣΕΟΙ ΑΚΟΥΣΑΝΤΕΣ ΟΤΙ ΕΦΙΜΩΣΕ ΤΟΥΣ ΣΑΔΔΟΥΚΕΟΥΣ ΣΥΝΗΧΘΗΣΑΝ ΕΠΙ ΤΟ ΑΥΤΟ
und einer von ihnen, ein Gesetzeslehrer, fragte ihn, um ihn zu versuchen:
Καὶ ἐπηρώτησεν εἷς ἐξ αὐτῶν, νομικὸς πειράζων αὐτόν,
ΚΑΙ ΕΠΗΡΩΤΗΣΕΝ ΕΙΣ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΝΟΜΙΚΟΣ ΠΙΡΑΖΩΝ ΑΥΤΟΝ
Meister! welches ist das größte Gebot im Gesetze?
“Διδάσκαλε, ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ;”
ΔΙΔΑΣΚΑΛΕ ΠΟΙΑ ΕΝΤΟΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΝ ΤΩ ΝΟΜΩ
Jesus aber sprach zu ihm: Du sollst den Herrn, deinen Gott, lieben, aus deinem ganzen Herzen, und mit deiner ganzen Seele, und mit deinem ganzen Gemüte.
Ὁ δὲ ἔφη αὐτῷ, “‘Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ καρδίᾳ σου, καὶ ἐν ὅλῃ ψυχῇ σου, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου.’
Ο ΔΕ ΕΦΗ ΑΥΤΩ ΑΓΑΠΗΣΙΣ ΚΝ ΤΟΝ ΘΝ ΣΟΥ ΕΝ ΟΛΗ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΝ ΟΛΗ ΤΗ ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΝ ΟΛΗ ΤΗ ΔΙΑΝΟΙΑ ΣΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Dieses ist das größte und erste Gebot.
Αὕτη ἐστὶν ἡ μεγάλη καὶ πρώτη ἐντολή.
ΑΥΤΗ ΕΣΤΙΝ Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΠΡΩΤΗ ΕΝΤΟΛΗ
Ein zweites aber ist diesem ähnlich: Du sollst deinen Nächsten lieben, wie dich selbst.
Δευτέρα ὁμοία αὐτῇ, ‘Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.’
ΔΕΥΤΕΡΑ ΔΕ ΟΜΟΙΑ ΑΥΤΗ ΑΓΑΠΗΣΙΣ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΣΟΥ ΩΣ ΣΕΑΥΤΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
An diesen zwei Geboten hängt das ganze Gesetz und die Propheten.
Ἐν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς, ὅλος ὁ νόμος κρέμαται καὶ οἱ προφῆται.”
ΕΝ ΤΑΥΤΑΙΣ ΤΑΙΣ ΔΥΣΙΝ ΕΝΤΟΛΕΣ ∅ Ο ΝΟΜΟΣ ΚΡΕΜΑΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Da aber die Pharisäer versammelt waren, fragte Jesus sie
Συνηγμένων δὲ τῶν Φαρισαίων, ἐπηρώτησεν αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς
ΣΥΝΗΓΜΕΝΩΝ ΔΕ ΤΩΝ ΦΑΡΙΣΕΩΝ ΕΠΗΡΩΤΗΣΕΝ ΑΥΤΟΥΣ Ο ΙΣ
und sprach: Was dünket euch von Christus? Wessen Sohn ist er? Sie sprachen: Davids.
λέγων, “Τί ὑμῖν δοκεῖ περὶ τοῦ Χριστοῦ; Τίνος υἱός ἐστιν;” Λέγουσιν αὐτῷ, “Τοῦ Δαυίδ.”
ΛΕΓΩΝ ΤΙ ΥΜΙΝ ΔΟΚΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΧΥ ΤΙΝΟΣ ΥΣ ΕΣΤΙΝ ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩ ∅ ΔΑΔ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Da sprach er zu ihnen: Wie nennt ihn dann David im Geiste Herrn, da er sagt:
Λέγει αὐτοῖς, “Πῶς οὖν Δαυὶδ ἐν Πνεύματι καλεῖ Κύριον αὐτὸν λέγων,
ΛΕΓΙ ΑΥΤΟΙΣ ΠΩΣ ΟΥΝ ΔΑΔ ΕΝ ΠΝΙ ΚΑΛΙ ΚΝ ΑΥΤΟΝ ΛΕΓΩΝ
Es sprach der Herr zu meinem Herrn: Setze dich zu meiner Rechten, bis ich deine Feinde zum Schemel deiner Füße lege?
‘Εἶπεν Κύριος τῷ Κυρίῳ μου, “Κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποκάτω τῶν ποδῶν σου”’;
ΕΙΠΕΝ ΚΣ ΤΩ ΚΩ ∅ ΚΑΘΟΥ ΕΚ ΔΕΞΙΩΝ ΜΟΥ ΕΩΣ ΑΝ ΘΩ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΣΟΥ ΥΠΟΚΑΤΩ ΤΩΝ ΠΟΔΩΝ ΣΟΥ
- warum dies wichtig ist David nennt den Messias Herr (Ps 110,1).
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wenn nun David ihn Herr nennt, wie ist er sein Sohn?
Εἰ οὖν Δαυὶδ καλεῖ αὐτὸν, ‘Κύριον’, πῶς υἱὸς αὐτοῦ ἐστιν;”
ΕΙ ΟΥΝ ΔΑΔ ΚΑΛΙ ΑΥΤΟΝ ΚΝ ΠΩΣ ΥΣ ΑΥΤΟΥ ΕΣΤΙΝ
Und niemand konnte ihm ein Wort entgegnen, noch auch wagte es jemand von jenem Tage an, ihm weiter eine Frage zu stellen.
Καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο ἀποκριθῆναι αὐτῷ λόγον, οὐδὲ ἐτόλμησέν τις ἀπʼ ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐπερωτῆσαι αὐτὸν οὐκέτι.
ΚΑΙ ΟΥΔΕΙΣ ΕΔΥΝΑΤΟ ΑΠΟΚΡΙΘΗΝΕ ΑΥΤΩ ΛΟΓΟΝ ΟΥΔΕ Ε ΤΟΛΜΗΣΕΝ ΤΙΣ ΑΠ ΕΚΙΝΗΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕ ΑΥΤΟΝ ΟΥΚΕΤΙ
23. Kapitelerhaltene Verse: 38 · mit Bedeutungsnuance: 2
Dann redete Jesus zu dem Volke und zu seinen Jüngern,
Τότε ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησεν τοῖς ὄχλοις καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ
ΤΟΤΕ Ο ΙΣ ΕΛΑΛΗΣΕΝ ΤΟΙΣ ΟΧΛΟΙΣ ΚΑΙ ΤΟΙΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΑΥΤΟΥ
und sprach: Auf den Stuhl des Moses haben sich die Schriftgelehrten und Pharisäer gesetzt.
λέγων, “Ἐπὶ τῆς Μωϋσέως καθέδρας ἐκάθισαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι.
ΛΕΓΩΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΜΩΥΣΕΩΣ ΚΑΘΕΔΡΑΣ ΕΚΑΘΙΣΑΝ ΟΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΑΡΙΣΕΟΙ
Alles also, was sie immer euch sagen, haltet und tuet; nach ihren Werken aber tuet nicht; denn sie sagen, und tun nicht.
Πάντα οὖν ὅσα ἂν εἴπωσιν ὑμῖν, ποιήσατε καὶ τηρεῖτε, κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν, μὴ ποιεῖτε, λέγουσιν γὰρ καὶ οὐ ποιοῦσιν.
ΠΑΝΤΑ ΟΥΝ ΟΣΑ ΕΑΝ ΕΙΠΩΣΙΝ ΥΜΙΝ ΠΟΙΗΣΑΤΕ ∅ ΚΑΤΑ ΔΕ ΤΑ ΕΡΓΑ ΑΥΤΩΝ ΜΗ ΠΟΙΕΙΤΕ ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΓΑΡ ΚΑΙ ΟΥ ΠΟΙΟΥΣΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Sie binden nämlich schwere und unerträgliche Lasten und legen sie auf die Schultern der Menschen; mit ihrem Finger aber wollen sie dieselben nicht bewegen.
Δεσμεύουσιν δὲ φορτία βαρέα καὶ δυσβάστακτα, καὶ ἐπιτιθέασιν ἐπὶ τοὺς ὤμους τῶν ἀνθρώπων, αὐτοὶ δὲ τῷ δακτύλῳ αὐτῶν οὐ θέλουσιν κινῆσαι αὐτά.
ΔΕΣΜΕΥΟΥΣΙΝ ΔΕ ΦΟΡΤΙΑ ΜΕΓΑΛΑ ΒΑΡΕΑ ∅ ΚΑΙ ΕΠΙΤΙΘΕΑΣΙΝ ΕΠΙ ΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΤΩΝ ΑΝΩΝ ΑΥΤΟΙ ΔΕ ΤΩ ΔΑΚΤΥΛΩ ΑΥΤΩΝ ΟΥ ΘΕΛΟΥΣΙΝ ΚΙΝΗΣΕ ΑΥΤΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Alle ihre Werke aber tun sie, um von den Leuten gesehen zu werden; denn sie machen ihre Spruchbänder breit, und die Quasten groß.
Πάντα δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν, ποιοῦσιν πρὸς τὸ θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις. Πλατύνουσι γὰρ τὰ φυλακτήρια αὐτῶν καὶ μεγαλύνουσι τὰ κράσπεδα.
ΠΑΝΤΑ ΔΕ ΤΑ ΕΡΓΑ ΑΥΤΩΝ ΠΟΙΟΥΣΙΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΑΘΗΝΕ ΤΟΙΣ ΑΝΟΙΣ ΠΛΑΤΥΝΟΥΣΙ ΓΑΡ ΤΑ ΦΥΛΑΚΤΗΡΙΑ ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΥΝΟΥΣΙ ΤΑ ΚΡΑΣΠΕΔΑ
Sie lieben die ersten Plätze bei den Gastmählern, und die ersten Stühle in den Synagogen.
Φιλοῦσι δὲ τὴν πρωτοκλισίαν ἐν τοῖς δείπνοις, καὶ τὰς πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς,
ΦΙΛΟΥΣΙ ΔΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΚΛΙΣΙΑΝ ΕΝ ΤΟΙΣ ΔΙΠΝΟΙΣ ΚΑΙ ΤΑΣ ΠΡΩΤΟΚΑΘΕΔΡΙΑΣ ΕΝ ΤΕΣ ΣΥΝΑΓΩΓΕΣ
Sie lassen sich gerne auf dem Markte grüßen und von den Leuten Rabbi nennen.
καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς, καὶ καλεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, ‘Ῥαββί’.
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΣΠΑΣΜΟΥΣ ΕΝ ΤΕΣ ΑΓΟΡΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΕΙΣΘΕ ΥΠΟ ΤΩΝ ΑΝΩΝ ΡΑΒΒΕΙ
Ihr aber lasset euch nicht Rabbi nennen; denn einer ist euer Lehrer, ihr aber seid Brüder.
Ὑμεῖς δὲ μὴ κληθῆτε ‘Ῥαββί’, εἷς γάρ ἐστιν ὑμῶν ὁ καθηγητὴς, πάντες δὲ ὑμεῖς ἀδελφοί ἐστε.
ΥΜΕΙΣ ΔΕ ΜΗ ΚΛΗΘΗΤΕ ΡΑΒΒΕΙ ΕΙΣ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ ΥΜΩΝ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΤΕΣ ΔΕ ΥΜΙΣ ΑΔΕΛΦΟΙ ΕΣΤΕ
Auch nennet keinen auf Erden Vater; denn einer ist euer Vater, der im Himmel ist.
Καὶ ‘Πατέρα’ μὴ καλέσητε ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς, εἷς γάρ ἐστιν ὑμῶν ὁ Πατὴρ ὁ οὐράνιος.
ΚΑΙ ΠΡΑ ΜΗ ΚΑΛΕΣΗ ΤΕ ΥΜΩΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΕΙΣ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ ΥΜΩΝ Ο ΠΗΡ Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ
Und lasset euch nicht Meister nennen; weil einer euer Meister ist, Christus.
Μηδὲ κληθῆτε ‘Καθηγηταί’, ὅτι καθηγητὴς ὑμῶν ἐστιν εἷς, ὁ Χριστός.
ΜΗΔΕ ΚΛΗΘΗΤΕ ΚΑΘΗΓΗΤΑΙ ΕΙΣ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ ΥΜΩΝ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ∅ Ο ΧΣ
- größere Abweichung Hier fehlt im Codex ein Textteil oder er enthält mehr Text als heute. An solchen Stellen ist das Blatt beschädigt oder der Schreiber hat eine Zeile übersprungen; der Sinn bleibt derselbe.
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wer der Größere unter euch ist, wird euer Diener sein.
Ὁ δὲ μείζων ὑμῶν ἔσται ὑμῶν διάκονος.
Ο ΔΕ ΜΙΖΩΝ ΥΜΩΝ ΕΣΤΑΙ ∅ ΔΙΑΚΟΝΟΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wer aber sich selbst erhöhet, wird erniedrigt werden; und wer sich selbst erniedrigt, wird erhöhet werden.
Ὅστις δὲ ὑψώσει ἑαυτὸν, ταπεινωθήσεται, καὶ ὅστις ταπεινώσει ἑαυτὸν, ὑψωθήσεται.
ΟΣΤΙΣ ΔΕ ΥΨΩΣΕΙ ΕΑΥΤΟΝ ΤΑΠΙΝΩΘΗΣΕΤΕ ΚΑΙ ΟΣΤΙΣ ΤΑΠΙΝΩΣΕΙ ΕΑΥΤΟΝ ΥΨΩΘΗΣΕΤΕ
Wehe aber euch, ihr Schriftgelehrten und Pharisäer, ihr Heuchler! weil ihr das Himmelreich vor den Menschen verschließet. Denn ihr selbst gehet nicht hinein, und auch die hinein wollen, lasset ihr nicht hineingehen.
Οὐαὶ δὲ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί! Ὅτι κλείετε τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν.
ΟΥΑΙ ΔΕ ΥΜΙΝ ΓΡΑΜΜΑΤΙΣ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΕ ΟΤΙ ΚΛΙΕΤΕ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΑΝ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΩΝ ΑΝΝΩ ΥΜΕΙΣ ΓΑΡ ΟΥΚ ΙΣΕΡΧΕΣΘΕ ΟΥΔΕ ΤΟΥΣ ΕΙΣΕΡΧΟΜΕΝΟΥΣ ΑΦΙΕΤΕ ΕΙΣΕΛΘΕΙΝ
Wehe euch, ihr Schriftgelehrten und Pharisäer, ihr Heuchler! weil ihr die Häuser der Witwen verzehret, indem ihr lange Gebete sprechet; deshalb werdet ihr ein strengeres Gericht erfahren.
Wehe euch, ihr Schriftgelehrten und Pharisäer, ihr Heuchler! weil ihr das Meer und das Festland durchziehet, um einen einzigen Bekehrten zu machen; und wenn er es geworden ist, so machet ihr ihn zum Kinde der Hölle, zweifach mehr als ihr.
Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί! Ὅτι περιάγετε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν ποιῆσαι ἕνα προσήλυτον, καὶ ὅταν γένηται, ποιεῖτε αὐτὸν υἱὸν Γεέννης διπλότερον ὑμῶν.
ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΓΡΑΜΜΑΤΙΣ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΑΙ ΟΤΙ ΠΕΡΙΑΓΕΤΕ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΞΗΡΑΝ ΠΟΙΗΣΕ ΕΝΑ ΠΡΟΣΗΛΥΤΟΝ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΓΕΝΗΤΕ ΠΟΙΕΙΤΕ ΑΥΤΟΝ ΥΝ ΓΕΕΝΝΗΣ ΔΙΠΛΟΤΕΡΟΝ ΥΜΩΝ
Wehe euch, ihr blinden Führer! die ihr saget: Wenn jemand beim Tempel geschworen hat, das ist nichts; wer aber beim Golde des Tempels geschworen hat, ist verpflichtet.
Οὐαὶ ὑμῖν, ὁδηγοὶ τυφλοὶ, οἱ λέγοντες, ‘Ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ ναῷ, οὐδέν ἐστιν, ὃς δʼ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ χρυσῷ τοῦ ναοῦ ὀφείλει.’
ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΟΔΗΓΟΙ ΟΙ ΤΥΦΛΟΙ ΟΙ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΟΣ ΑΝ ΟΜΟΣΗ ΕΝ ΤΩ ΝΑΩ ΟΥΔΕΝ ΕΣΤΙΝ ΟΣ Δ ΑΝ ΟΜΟΣΗ ΕΝ ΤΩ ΧΡΥΣΩ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΟΦΙΛΕΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Ihr Toren und Blinde! Was ist denn größer? das Gold oder der Tempel, welcher das Gold heiligt?
Μωροὶ καὶ τυφλοί! Τίς γὰρ μείζων ἐστίν, ὁ χρυσὸς ἢ ὁ ναὸς ὁ ἁγιάσας τὸν χρυσόν;
ΜΩΡΟΙ ΚΑΙ ΤΥΦΛΟΙ ΤΙΣ ΓΑΡ ΜΙΖΩΝ ΕΣΤΙΝ Ο ΧΡΥΣΟΣ Η Ο ΝΑΟΣ Ο ΑΓΙΑΣΑΣ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟΝ
Und wer da beim Altare geschworen hat, das ist nichts; wer aber geschworen hat bei der Gabe, welche auf demselben liegt, ist verpflichtet.
Καί, ‘Ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, οὐδέν ἐστιν, ὃς δʼ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ δώρῳ τῷ ἐπάνω αὐτοῦ ὀφείλει.’
ΚΑΙ ΟΣ ΑΝ ΟΜΟΣΗ ΕΝ ΤΩ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΩ ΟΥΔΕΝ ΕΣΤΙΝ ΟΣ Δ ΑΝ ΟΜΟΣΗ ΕΝ ΤΩ ΔΩΡΩ ΤΩ ΕΠΑΝΩ ΑΥΤΟΥ ΟΦΙΛΙ
Ihr Blinde! Was ist denn größer? die Gabe oder der Altar, welcher die Gabe heiligt?
Μωροὶ καὶ τυφλοί! Τί γὰρ μεῖζον, τὸ δῶρον, ἢ τὸ θυσιαστήριον τὸ ἁγιάζον τὸ δῶρον;
∅ ΤΥΦΛΟΙ ΤΙ ΓΑΡ ΜΙΖΟΝ ΤΟ ΔΩΡΟΝ Η ΤΟ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟ ΑΓΙΑΖΟΝ ΤΟ ΔΩΡΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wer also bei dem Altare schwöret, schwöret bei demselben, und bei allem, was auf demselben ist.
Ὁ οὖν ὀμόσας ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, ὀμνύει ἐν αὐτῷ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἐπάνω αὐτοῦ.
Ο ΟΥΝ ΟΜΟΣΑΣ ΕΝ ΤΩ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΩ ΟΜΝΥΙ ΕΝ ΑΥΤΩ ∅ ΕΝ ΠΑΣΙ ΤΟΙΣ ΕΠΑΝΩ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und wer bei dem Tempel schwört, schwört bei diesem, und bei dem, welcher in demselben seine Wohnung hat.
Καὶ ὁ ὀμόσας ἐν τῷ ναῷ, ὀμνύει ἐν αὐτῷ καὶ ἐν τῷ κατοικοῦντι αὐτόν.
ΚΑΙ Ο ΟΜΟΣΑΣ ΕΝ ΤΩ ΝΑΩ ΟΜΝΥΕΙ ΕΝ ΑΥΤΩ ΚΑΙ ΕΝ ΤΩ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝΤΙ ΑΥΤΟΝ
Und wer bei dem Himmel schwört, schwört bei dem Throne Gottes, und bei dem, der auf demselben sitzet.
Καὶ ὁ ὀμόσας ἐν τῷ οὐρανῷ, ὀμνύει ἐν τῷ θρόνῳ τοῦ Θεοῦ καὶ ἐν τῷ καθημένῳ ἐπάνω αὐτοῦ.
ΚΑΙ Ο ΟΜΟΣΑΣ ΕΝ ΤΩ ΟΥΝΩ ΟΜΝΥΙ ΕΝ ΤΩ ΘΡΟΝΩ ΤΟΥ ΘΥ ΚΑΙ ΕΝ ΤΩ ΚΑΘΗΜΕΝΩ ΕΠΑΝΩ ΑΥΤΟΥ
Wehe euch, ihr Schriftgelehrten und Pharisäer, ihr Heuchler! die ihr die Krausemünze, Fenchel und Kümmel verzehntet, aber was das Wichtigere des Gesetzes ist, die Gerechtigkeit, die Barmherzigkeit und die Treue habt fallen lassen. Dieses hättet ihr tun, und jenes nicht unterlassen sollen.
Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί! Ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον, καὶ τὸ ἄνηθον, καὶ τὸ κύμινον, καὶ ἀφήκατε τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου: τὴν κρίσιν, καὶ τὸ ἔλεος, καὶ τὴν πίστιν. Ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι, κἀκεῖνα μὴ ἀφεῖναι.
ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΓΡΑΜΜΑΤΙΣ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΕ ΟΤΙ ΑΠΟΔΕΚΑΤΟΥΤΕ ΤΟ ΗΔΥΟΣΜΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΗΘΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΜΙΝΟΝ ΚΑΙ ΑΦΗΚΑΤΕ ΤΑ ΒΑΡΥΤΕΡΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΤΗΝ ΚΡΙΣΙΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ ΤΑΥΤΑ ∅ ΕΔΕΙ ΠΟΙΗΣΕ ΚΑΚΙΝΑ ΜΗ ΑΦΙΝΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Ihr blinden Führer! die ihr eine Mücke durchseihet, das Kamel aber verschlucket.
Ὁδηγοὶ τυφλοί! Οἱ διϋλίζοντες τὸν κώνωπα τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες!
ΟΔΗΓΟΙ ΤΥΦΛΟΙ ΟΙ ΔΙΥΛΙΖΟΝΤΕΣ ΤΟΝ ΚΩΝΩΠΑ ΤΗΝ ΔΕ ΚΑΜΗΛΟΝ ΚΑΤΑΠΙΝΟΝΤΕΣ
Wehe euch, ihr Schriftgelehrten und Pharisäer, ihr Heuchler! weil ihr das Äußere des Bechers und der Schüssel reiniget, innen aber voll des Raubes und der Unlauterkeit seid.
Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί! Ὅτι καθαρίζετε τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ἐξ ἁρπαγῆς καὶ ἀκρασίας.
ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΓΡΑΜΜΑΤΙΣ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΕΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΕ ΟΤΙ ΚΑΘΑΡΙΖΕΤΕ ΤΟ ΕΞΩΘΕΝ ΤΟΥ ΠΟΤΗΡΙΟΥ ΚΕ ΤΗΣ ΠΑΡΟΨΙΔΟΣ ΕΣΩΘΕΝ ΔΕ ΓΕΜΟΥΣΙΝ ΕΞ ΑΡΠΑΓΗΣ ΚΕ ΑΚΡΑΣΙΑΣ
Du blinder Pharisäer! reinige zuerst das Innere des Bechers und der Schüssel, damit die Außenseite derselben rein werde.
Φαρισαῖε τυφλέ! Καθάρισον πρῶτον τὸ ἐντὸς τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἵνα γένηται καὶ τὸ ἐκτὸς αὐτῶν καθαρόν.
ΦΑΡΙΣΑΙΕ ΤΥΦΛΕ ΚΑΘΑΡΙΣΟΝ ΠΡΩΤΟΝ ΤΟ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΟΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΟΨΙΔΟΣ ΙΝΑ ΓΕΝΗΤΑΙ ΚΕ ΤΟ ΕΝΤΟΣ ΑΥΤΩΝ ΚΑΘΑΡΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wehe euch, ihr Schriftgelehrten und Pharisäer, ihr Heuchler! weil ihr übertünchten Gräbern gleichet, welche von außen her den Leuten zwar schön erscheinen, inwendig aber voll sind von Totengebeinen und jeglicher Unreinigkeit.
Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί! Ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας.
ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΓΡΑΜΜΑΤΙΣ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΕΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΕ ΟΤΙ ΠΑΡΟΜΟΙΑΖΕΤΕ ΤΑΦΟΙΣ ΚΕΚΟΝΙΑΜΕΝΟΙΣ ∅ ΕΞΩΘΕΝ ΜΕΝ ΦΕΝΟΝΤΕ ΩΡΕΟΙ ΕΣΩΘΕΝ ΔΕ ΓΕΜΟΥΣΙΝ ΟΣΤΕΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΑΚΑΘΑΡΣΙΑΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
So erscheint auch ihr zwar von außen als Gerechte vor den Menschen, inwendig aber seid ihr voll Heuchelei und Schlechtigkeit.
Οὕτως καὶ ὑμεῖς ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι, ἔσωθεν δέ ἐστε μεστοὶ ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας.
ΟΥΤΩΣ ΚΕ ΥΜΙΣ ΕΞΩΘΕΝ ΜΕΝ ΦΕΝΕΣΘΕ ΤΟΙΣ ΑΝΟΙΣ ΔΙΚΕΟΙ ΕΣΩΘΕΝ ΔΕ ΕΣΤΕ ΜΕΣΤΟΙ ΥΠΟΚΡΙΣΕΩΣ ΚΕ ΑΝΟΜΙΑΣ
Wehe euch, ihr Schriftgelehrten und Pharisäer, ihr Heuchler! die ihr die Gräber der Propheten bauet, und die Denkmäler der Gerechten schmücket,
Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί! Ὅτι οἰκοδομεῖτε τοὺς τάφους τῶν προφητῶν, καὶ κοσμεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν δικαίων
ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΓΡΑΜΜΑΤΙΣ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΕΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΕ ΟΤΙ ΟΙΚΟΔΟΜΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΤΑΦΟΥΣ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΩΝ ΚΑΙ ΚΟΣΜΙΤΕ ΤΑ ΜΝΗΜΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΕΩΝ
und sagt: Wenn wir in den Tagen unserer Väter gelebt hätten, so wären wir nicht ihre Mitschuldigen an dem Blute der Propheten gewesen.
καὶ λέγετε, ‘Εἰ ἤμεθα ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ἡμῶν, οὐκ ἂν ἤμεθα κοινωνοὶ αὐτῶν ἐν τῷ αἵματι τῶν προφητῶν.’
ΚΑΙ ΛΕΓΕΤΑΙ ΕΙ ΗΜΕΘΑ ΕΝ ΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΩΝ ΠΡΩΝ ΗΜΩΝ ΟΥΚ ΑΝ ΗΜΕΘΑ ΚΟΙΝΩΝΟΙ ΑΥΤΩΝ ΕΝ ΤΩ ΑΙΜΑΤΙ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΩΝ
So gebet ihr wider euch selbst Zeugnis, dass ihr Söhne derer seid, welche die Propheten gemordet haben.
Ὥστε μαρτυρεῖτε ἑαυτοῖς ὅτι υἱοί ἐστε τῶν φονευσάντων τοὺς προφήτας.
ΩΣΤΕ ΜΑΡΤΥΡΙΤΕ ΕΑΥΤΟΙΣ ΟΤΙ ΥΙΟΙ ΕΣΤΕ ΤΩΝ ΦΟΝΕΥΣΑΝΤΩΝ ΤΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΑΣ
So machet denn ihr nur das Maß eurer Väter voll!
Καὶ ὑμεῖς πληρώσατε τὸ μέτρον τῶν πατέρων ὑμῶν.
∅ ΥΜΙΣ ΠΛΗΡΩΣΑΤΕ ΤΟ ΜΕΤΡΟΝ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΥΜΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Ihr Schlangen, Natterngezücht! wie werdet ihr dem Gerichte der Hölle entrinnen?
Ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν, πῶς φύγητε ἀπὸ τῆς κρίσεως τῆς Γεέννης;
ΟΦΙΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΕΧΙΔΝΩΝ ΠΩΣ ΦΥΓΗΤΕ ΑΠΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ ΤΗΣ ΓΕΕΝΝΗΣ
Darum sehet, ich sende zu euch Propheten, und Weise, und Schriftgelehrte; und ihr werdet einen Teil von ihnen töten und kreuzigen; und einen Teil werdet ihr geißeln in euren Synagogen, und von Stadt zu Stadt verfolgen;
Διὰ τοῦτο, ἰδοὺ, ἐγὼ ἀποστέλλω πρὸς ὑμᾶς προφήτας, καὶ σοφοὺς, καὶ γραμματεῖς. Ἐξ αὐτῶν ἀποκτενεῖτε καὶ σταυρώσετε, καὶ ἐξ αὐτῶν μαστιγώσετε ἐν ταῖς συναγωγαῖς ὑμῶν, καὶ διώξετε ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν·
ΔΙΑ ΤΟΥΤΟ ΙΔΟΥ ΕΓΩ ΑΠΟΣΤΕΛΛΩ ΠΡΟΣ ΥΜΑΣ ΠΡΟΦΗΤΑΣ ΚΑΙ ΣΟΦΟΥΣ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΙΣ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΑΠΟΚΤΕΝΙΤΕ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΩΣΕΤΕ ∅ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ ΜΑΣΤΙΓΩΣΕΤΕ ΕΝ ΤΕΣ ΣΥΝΑΓΩΓΕΣ ΥΜΩΝ ΚΑΙ ΔΙΩΞΕΤΕ ΑΠΟ ΠΟΛΕΩΣ ΕΙΣ ΠΟΛΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
damit alles gerechte Blut, welches auf Erden vergossen ward, über euch komme, vom Blute Abels, des Gerechten, an bis zum Blute Zacharias, des Sohnes Barachias, den ihr zwischen dem Tempel und dem Altare gemordet habt.
ὅπως ἔλθῃ ἐφʼ ὑμᾶς πᾶν αἷμα δίκαιον ἐκχυννόμενον ἐπὶ τῆς γῆς, ἀπὸ τοῦ αἵματος Ἅβελ τοῦ δικαίου, ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου,1 ὃν ἐφονεύσατε μεταξὺ τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου.
ΟΠΩΣ ΕΛΘΗ ΕΦ ΥΜΑΣ ∅ ΑΙΜΑ ΔΙΚΕΟΝ ΕΚΧΥΝΝΟΜΕΝΟΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΑΒΕΛ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΕΩΣ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΖΑΧΑΡΙΟΥ ∅1 ΟΝ ΕΦΟΝΕΥΣΑΤΕ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟΥ
- 1leichte Nuance Dem Codex fehlen die Worte „des Sohnes Barachias“: „bis zum Blut des Zacharias, den ihr zwischen dem Heiligtum und dem Altar ermordet habt“. Die Parallelstelle bei Lukas nennt den Namen des Vaters ebenfalls nicht (Lk 11,51).
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wahrlich, ich sage euch, dies alles wird über dieses Geschlecht kommen!
Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, ἥξει πάντα ταῦτα ἐπὶ τὴν γενεὰν ταύτην.
ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΗΞΙ ΤΑΥΤΑ ΠΑΝΤΑ ∅ ΕΠΙ ΤΗΝ ΓΕΝΕΑΝ ΤΑΥΤΗΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Jerusalem, Jerusalem! die du die Propheten mordest, und steinigest die, welche zu dir gesandt worden, wie oft wollte ich deine Kinder versammeln, wie eine Henne ihre Küchlein unter ihre Flügel sammelt, du aber hast nicht gewollt!
Ἰερουσαλὴμ, Ἰερουσαλήμ, ἡ ἀποκτείνουσα τοὺς προφήτας καὶ λιθοβολοῦσα, τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν! Ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου, ὃν τρόπον ὄρνις ἐπισυνάγει τὰ νοσσία αὐτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας, καὶ οὐκ ἠθελήσατε.
ΙΗΛΜ ΙΗΛΜ ∅ ΤΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΑΣ ΑΠΟΚΤΕΝΟΥΣΑ ΚΑΙ ΛΙΘΟΒΟΛΟΥΣΑ ΤΟΥΣ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟΥΣ ΠΡΟΣ ΑΥΤΗΝ ΠΟΣΑΚΙΣ ΗΘΕΛΗΣΑ ΕΠΙΣΥΝΑΓΕΙΝ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΣΟΥ ΟΝ ΤΡΟΠΟΝ ΟΡΝΙΣ ΕΠΙΣΥΝΑΓΙ ΤΑ ΝΟΣΣΙΑ ΑΥΤΗΣ ΥΠΟ ΤΑΣ ΠΤΕΡΥΓΑΣ ΚΑΙ ΟΥΚ ΗΘΕΛΗΣΑΤΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Sehet, euer Haus wird euch verödet gelassen werden!
Ἰδοὺ, ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος!
ΙΔΟΥ ΑΦΙΕΤΑΙ ΥΜΙΝ Ο ΟΙΚΟΣ ΥΜΩΝ ΕΡΗΜΟΣ
Denn ich sage euch: Von nun an werdet ihr mich nicht mehr sehen, bis dass ihr sprechet: Hochgelobt sei, der da kommt im Namen des Herrn!
Λέγω γὰρ ὑμῖν, οὐ μή με ἴδητε ἀπʼ ἄρτι ἕως ἂν εἴπητε, ‘Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου!’”
ΛΕΓΩ ΓΑΡ ΥΜΙΝ ΟΥ ΜΗ ΜΕ ΙΔΗΤΕ ΑΠ ΑΡ ΤΙ ΕΩΣ ΑΝ ΕΙΠΗΤΕ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΚΥ
24. Kapitelerhaltene Verse: 51 · mit Bedeutungsnuance: 1
Und Jesus begab sich aus dem Tempel und ging fort. Da traten seine Jünger zu ihm, um ihm die Bauwerke des Tempels zu zeigen.
Καὶ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ ἐπορεύετο, καὶ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, ἐπιδεῖξαι αὐτῷ τὰς οἰκοδομὰς τοῦ ἱεροῦ.
ΚΑΙ ΕΞΕΛΘΩΝ Ο ΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΕΠΟΡΕΥΕΤΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΗΛΘΟΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕ ΑΥΤΟΥ ΕΠΙΔΙΞΕ ΑΥΤΩ ΤΑΣ ΟΙΚΟΔΟΜΑΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ
Er aber antwortete und sprach zu ihnen: Sehet ihr dies alles? Wahrlich, ich sage euch, kein Stein wird hier auf dem andern gelassen werden, der nicht abgebrochen würde.
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, “Οὐ βλέπετε ταῦτα πάντα; Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ ἀφεθῇ ὧδε λίθος ἐπὶ λίθον, ὃς οὐ καταλυθήσεται.”
Ο ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΟΥ ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΑΥΤΑ ΠΑΝΤΑ ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΥ ΜΗ ΑΦΕΘΗ ΩΔΕ ΛΙΘΟΣ ΕΠΙ ΛΙΘΟΝ ΟΣ ΟΥ ΚΑΤΑΛΥΘΗΣΕΤΑΙ
Als er sich nun auf dem Ölberge niedersetzte, traten die Jünger allein zu ihm und sprachen: Sage uns, wann wird dies geschehen? Und was wird das Zeichen deiner Ankunft, und des Endes der Welt sein?
Καθημένου δὲ αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ Ὄρους τῶν Ἐλαιῶν, προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ κατʼ ἰδίαν λέγοντες, “Εἰπὲ ἡμῖν πότε ταῦτα ἔσται, καὶ τί τὸ σημεῖον τῆς σῆς παρουσίας καὶ συντελείας τοῦ αἰῶνος;”
ΚΑΘΗΜΕΝΟΥ ΔΕ ΑΥΤΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΕΩΝ ΠΡΟΣΗΛΘΟΝ ΑΥΤΩ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΚΑΘ ΙΔΙΑΝ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΕΙΠΕ ΗΜΙΝ ΠΟΤΕ ΤΑΥΤΑ ΕΣΤΕ ΚΑΙ ΤΙ ΤΟ ΣΗΜΙΟΝ ΤΗΣ ΣΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΕΛΙΑΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Jesus antwortete und sprach zu ihnen: Sehet zu, dass euch niemand verführe!
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, “Βλέπετε, μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ.
ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ Ο ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΒΛΕΠΕΤΕ ΜΗ ΤΙΣ ΥΜΑΣ ΠΛΑΝΗΣΗ
Denn viele werden unter meinem Namen kommen und sagen: Ich bin Christus! und sie werden viele verführen.
Πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου λέγοντες, ‘Ἐγώ εἰμι ὁ Χριστός’, καὶ πολλοὺς πλανήσουσιν.
ΠΟΛΛΟΙ ΓΑΡ ΕΛΕΥΣΟΝΤΕ ΕΠΙ ΤΩ ΟΝΟΜΑΤΙ ΜΟΥ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΕΓΩ ΕΙΜΙ Ο ΧΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΛΑΝΗΣΟΥΣΙΝ
Ihr werdet von Kriegen und Kriegsgerüchten hören; sehet zu, dass ihr euch nicht verwirren lasset; denn alles dies muss geschehen, aber noch ist es nicht das Ende.
Μελλήσετε δὲ ἀκούειν πολέμους, καὶ ἀκοὰς πολέμων. Ὁρᾶτε, μὴ θροεῖσθε· δεῖ γὰρ γενέσθαι, ἀλλʼ οὔπω ἐστὶν τὸ τέλος.
ΜΕΛΛΗΣΕΤΕ ΔΕ ΑΚΟΥΕΙΝ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ∅ ΑΚΟΑΣ ΠΟΛΕΜΩΝ ΟΡΑΤΕ ΜΗ ΘΡΟΕΙΣΘΕ ΔΙ ΓΑΡ ΓΕΝΕΣΘΑΙ ΑΛΛ ΟΥΠΩ ΕΣΤΙΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Denn es wird Volk wider Volk aufstehen, und Reich wider Reich, und es werden Seuchen, Hungersnöte und Erdbeben sein, Ort für Ort.
Ἐγερθήσεται γὰρ ἔθνος ἐπὶ ἔθνος, καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν, καὶ ἔσονται λιμοὶ καὶ σεισμοὶ κατὰ τόπους.
ΕΓΕΡΘΗΣΕΤΕ ΓΑΡ ΕΘΝΟΣ ΕΠ ΕΘΝΟΣ ∅ ΒΑΣΙΛΙΑ ΕΠΙ ΒΑΣΙΛΙ ΑΝ ΚΑΙ ΕΣΟΝΤΕ ΣΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΛΙΜΟΙ ∅ ΚΑΤΑ ΤΟΠΟΥΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 4
Dies alles aber ist nur ein Anfang der Wehen.
Πάντα δὲ ταῦτα ἀρχὴ ὠδίνων.
ΠΑΝΤΑ ΔΕ ΤΑΥΤΑ ΑΡΧΗ ΩΔΙΝΩΝ
Dann werden sie euch in Bedrängnisse überantworten, und werden euch töten; und ihr werdet gehasst werden von allen Völkern um meines Namens willen.
Τότε παραδώσουσιν ὑμᾶς εἰς θλῖψιν, καὶ ἀποκτενοῦσιν ὑμᾶς. Καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν, διὰ τὸ ὄνομά μου.
ΤΟΤΕ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΣΙΝ ΥΜΑΣ ΕΙΣ ΘΛΙΨΙΝ ∅ ΑΠΟΚΤΕΝΟΥΣΙΝ ΥΜΑΣ ΚΑΙ ΕΣΕΣΘΕ ΜΙΣΟΥΜΕΝΟΙ ΥΠΟ ∅ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΔΙΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und dann werden viele Ärgernis nehmen, und einander verraten, und einander hassen.
Καὶ τότε σκανδαλισθήσονται πολλοὶ, καὶ ἀλλήλους παραδώσουσιν καὶ μισήσουσιν ἀλλήλους.
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΘΗΣΟΝΤΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΟΥΣ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΣΙΝ ΕΙΣ ΘΛΙΨΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und viele falsche Propheten werden aufstehen und viele verführen.
Καὶ πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐγερθήσονται καὶ πλανήσουσιν πολλούς.
ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΑΙ ΕΓΕΡΘΗΣΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΛΑΝΗΣΟΥΣΙ ∅
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und weil die Bosheit überhandnimmt, wird die Liebe der meisten erkalten.
Καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν, ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν.
ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΟ ΠΛΗΘΥΝΘΗΝΕ ΤΗΝ ΑΝΟΜΙΑΝ ΨΥΓΗΣΕΤΕ Η ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ
Wer aber ausharret bis an's Ende, der wird das Heil erlangen.
Ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται.
Ο ΔΕ ΥΠΟΜΙΝΑΣ ΕΙΣ ΤΕΛΟΣ ΟΥΤΟΣ ΣΩΘΗΣΕΤΕ
Und es wird dieses Evangelium vom Reiche in der ganzen Welt gepredigt werden, allen Völkern zum Zeugnisse, und alsdann wird das Ende kommen.
Καὶ κηρυχθήσεται τοῦτο τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας ἐν ὅλῃ τῇ οἰκουμένῃ, εἰς μαρτύριον πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν, καὶ τότε ἥξει τὸ τέλος.
ΚΑΙ ΚΗΡΥΧΘΗΣΕΤΕ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΕΙΣ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΝ ΕΙΣ ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΠΑΣΙ ΤΟΙΣ ΕΘΝΕΣΙΝ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΗΞΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wenn ihr nun den Greuel der Verwüstung, welcher von dem Propheten Daniel vorhergesagt worden, an heiliger Stätte stehen sehet, wer es liest, verstehe es wohl!
Ὅταν οὖν ἴδητε ‘τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως’, τὸ ῥηθὲν διὰ Δανιὴλ τοῦ προφήτου, ἑστὸς ἐν τόπῳ ἁγίῳ (ὁ ἀναγινώσκων νοείτω),
ΟΤΑΝ ΟΥΝ ΙΔΗΤΕ ΤΟ ΒΔΕΛΥΓΜΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΩΣΕΩΣ ΤΟ ΡΗΘΕΝ ΔΙΑ ΔΑΝΙΗΛ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΕΣΤΟΣ ΕΝ ΤΟΠΩ ΑΓΙΩ Ο ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΩΝ ΝΟΕΙΤΩ
dann fliehe, wer in Judäa ist, auf die Berge;
τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη,
ΤΟΤΕ ΟΙ ΕΝ ΤΗ ΙΟΥΔΕΑ ΦΕΥΓΕΤΩΣΑΝ ΕΠΙ ΤΑ ΟΡΗ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und wer auf dem Dache ist, steige nicht herab, um etwas aus seinem Hause zu holen;
ὁ ἐπὶ τοῦ δώματος, μὴ καταβάτω ἆραι τὰ ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ,
Ο ΕΠΙ ΤΟΥ ΔΩΜΑΤΟΣ ΜΗ ΚΑΤΑΒΑΤΩ ΑΡΑΙ ΤΟ ΕΚ ΤΗΣ ΟΙΚΙΑΣ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
und wer auf dem Felde ist, kehre nicht zurück, um sein Oberkleid zu holen.
καὶ ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ, μὴ ἐπιστρεψάτω ὀπίσω ἆραι τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ.
ΚΑΙ Ο ΕΝ ΤΩ ΑΓΡΩ ΜΗ ΕΠΙΣΤΡΕ ΨΑΤΩ ΟΠΙΣΩ ΑΡΕ ΤΟ ΙΜΑΤΙΟΝ ΑΥΤΟΥ
Wehe aber den Schwangern und Säugenden in jenen Tagen!
Οὐαὶ δὲ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις, καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις.
ΟΥΑΙ ΔΕ ΤΑΙΣ ΕΝ ΓΑΣΤΡΙ ΕΧΟΥΣΕΣ ΚΑΙ ΤΑΙΣ ΘΗΛΑΖΟΥΣΕΣ ΕΝ ΕΚΙΝΕΣ ΤΑΙΣ ΗΜΕΡΕΣ
Betet aber, dass eure Flucht nicht im Winter oder am Sabbate geschehe.
Προσεύχεσθε δὲ ἵνα μὴ γένηται ἡ φυγὴ ὑμῶν χειμῶνος, μηδὲ Σαββάτῳ.
ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ ΔΕ ΙΝΑ ΜΗ ΓΕΝΗΤΑΙ Η ΦΥΓΗ ΥΜΩΝ ΧΙΜΩΝΟΣ ΜΗΔΕ ΣΑΒΒΑΤΩ
Denn es wird alsdann eine große Bedrängnis sein, wie sie vom Anfang der Welt bis jetzt nicht war, noch auch sein wird.
Ἔσται γὰρ τότε θλῖψις μεγάλη, οἵα οὐ γέγονεν ἀπʼ ἀρχῆς κόσμου ἕως τοῦ νῦν, οὐδʼ οὐ μὴ γένηται.
ΕΣΤΕ ΓΑΡ ΤΟΤΕ ΘΛΙΨΙΣ ΜΕΓΑΛΗ ΟΙΑ ΟΥΚ ΕΓΕΝΕΤΟ ΑΠ ΑΡΧΗΣ ΚΟΣΜΟΥ ΕΩΣ ΤΟΥ ΝΥΝ ΟΥΔ ΟΥ ΜΗ ΓΕΝΗΤΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und wenn jene Tage nicht abgekürzt wären, würde kein Mensch gerettet werden; aber um der Auserwählten willen werden jene Tage abgekürzt werden.
Καὶ εἰ μὴ ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι, οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σάρξ, διὰ δὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς, κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι.
ΚΑΙ ΕΙ ΜΗ ΕΚΟΛΟΒΩΘΗΣΑΝ ΑΙ ΗΜΕΡΑΙ ΕΚΙΝΑΙ ΟΥΚ ΑΝ ΕΣΩΘΗ ΠΑΣΑ ΣΑΡΞ ΔΙΑ ΔΕ ΤΟΥΣ ΕΚΛΕΚΤΟΥΣ ΕΚΟΛΟΒΩΘΗΣΑΝ ΑΙ ΗΜΕΡΑΙ ΕΚΙΝΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wenn alsdann jemand zu euch sagt: Sehet, hier ist Christus, oder dort! so glaubet es nicht.
Τότε ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ, ‘Ἰδοὺ, ὧδε ὁ Χριστός’, ἤ ‘Ὧδε’, μὴ πιστεύσητε.
ΤΟΤΕ ΕΑΝ ΤΙΣ ΥΜΙΝ ΕΙΠΗ ΙΔΟΥ ΩΔΕ Ο ΧΣ Η ΩΔΕ ΜΗ ΠΙΣΤΕΥΣΗΤΕ
Denn es werden falsche Christus und falsche Propheten aufstehen; und sie werden große Zeichen und Wunder tun, so dass auch die Auserwählten (wenn es möglich wäre) irre geführt würden.
Ἐγερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται, καὶ δώσουσιν σημεῖα μεγάλα καὶ τέρατα, ὥστε πλανῆσαι εἰ δυνατὸν καὶ τοὺς ἐκλεκτούς.
ΕΓΕΡΘΗΣΟΝΤΑΙ ΓΑΡ ΨΕΥΔΟΧΡΙΣΤΟΙ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕ ΚΑΙ ΔΩΣΟΥΣΙΝ ΣΗΜΙΑ ∅ ΚΑΙ ΤΕΡΑΤΑ ΩΣΤΕ ΠΛΑΝΗΘΗΝΑΙ ΕΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΛΕΚΤΟΥΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Sehet, ich habe es euch vorhergesagt!
Ἰδοὺ, προείρηκα ὑμῖν.
ΙΔΟΥ ΠΡΟΕΙΡΗΚΑ ΥΜΙΝ
Wenn sie euch also sagen: Sehet, er ist in der Wüste, so gehet nicht hinaus; sehet, er ist in den Gemächern, so glaubet es nicht!
Ἐὰν οὖν εἴπωσιν ὑμῖν, ‘Ἰδοὺ, ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐστίν’, μὴ ἐξέλθητε. ‘Ἰδοὺ, ἐν τοῖς ταμείοις’, μὴ πιστεύσητε.
ΕΑΝ ∅ ΕΙΠΩΣΙΝ ΥΜΙΝ ΙΔΟΥ ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ ΕΣΤΙΝ ΜΗ ΕΞΕΛΘΗΤΕ ΙΔΟΥ ΕΝ ΤΟΙΣ ΤΑΜΙΟΙΣ ΜΗ ΠΙΣΤΕΥΣΗΤΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Denn wie der Blitz vom Aufgange ausgehet, und hinleuchtet bis zum Niedergange, so wird es auch mit der Ankunft des Menschensohnes sein.
Ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἐξέρχεται ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ φαίνεται ἕως δυσμῶν, οὕτως ἔσται ἡ παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου.
ΩΣΠΕΡ ΓΑΡ Η ΑΣΤΡΑΠΗ ΕΞΕΡΧΕΤΕ ΑΠΟ ΑΝΑΤΟΛΩΝ ΚΑΙ ΦΑΙΝΕΤΕ ΕΩΣ ΔΥΣΜΩΝ ΟΥΤΩΣ ΕΣΤΕ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΥΥ ΤΟΥ ΑΝΟΥ
Wo immer ein Aas ist, da werden sich auch die Adler versammeln.
Ὅπου ἐὰν ᾖ τὸ πτῶμα, ἐκεῖ συναχθήσονται οἱ ἀετοί.
ΟΠΟΥ ΕΑΝ Η ΤΟ ΣΩΜΑ ΕΚΙ ΣΥΝΑΧΘΗΣΟΝΤΕ ΟΙ ΑΕΤΟΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Sogleich aber nach der Bedrängnis jener Tage wird die Sonne verfinstert werden, und der Mond seinen Schein nicht mehr geben, und die Sterne werden vom Himmel fallen, und die Kräfte des Himmels werden erschüttert werden.
Εὐθέως δὲ μετὰ τὴν θλῖψιν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων, ‘ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς’, ‘καὶ οἱ ἀστέρες πεσοῦνται ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ’, καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται.
ΕΥΘΕΩΣ ΔΕ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΘΛΙΨΙΝ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΕΚΙΝΩΝ Ο ΗΛΙΟΣ ΣΚΟΤΙΣΘΗΣΕΤΕ ΚΑΙ Η ΣΕΛΗΝΗ ΟΥ ΔΩΣΙ ΤΟ ΦΕΓΓΟΣ ΑΥΤΗΣ ∅ ΟΙ ΑΣΤΕΡΕΣ ΠΕΣΟΥΝΤΑΙ ΕΚ ΤΟΥ ΟΥΝΟΥ ΚΑΙ ΑΙ ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ ΣΑΛΕΥΘΗΣΟΝΤΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und alsdann wird das Zeichen des Menschensohnes am Himmel erscheinen; und es werden dann alle Geschlechter der Erde wehklagen, und werden den Menschensohn kommen sehen auf den Wolken des Himmels mit großer Macht und Herrlichkeit.
Καὶ τότε φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου ἐν οὐρανῷ, καὶ τότε κόψονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς, καὶ ὄψονται ‘τὸν Υἱὸν τοῦ Ἀνθρώπου, ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ’ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς.
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΦΑΝΗΣΕΤΕ ΤΟ ΣΗΜΙΟΝ ΤΟΥ ΥΥ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΕΝ ΟΥΡΑΝΩ ΚΑΙ ∅ ΚΟΨΟΝΤΕ ΠΑΣΕ Ε ΦΥΛΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΟΨΟΝΤΕ ΤΟΝ ΥΝ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΕΡΧΟΜΕΝΟΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΝΕΦΕΛΩΝ ΤΟΥ ΟΥΝΟΥ ΜΕΤΑ ΔΥΝΑΜΕΩΣ ∅ ΔΟΞΗΣ ΠΟΛΛΗΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und er wird seine Engel mit lauttönender Posaune senden; und sie werden seine Auserwählten sammeln von den vier Winden, von einem Ende des Himmels bis zum andern.
Καὶ ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ μετὰ ‘σάλπιγγος φωνῆς μεγάλης, καὶ ἐπισυνάξουσιν’ τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων, ἀπʼ ἄκρων οὐρανῶν ἕως ἄκρων αὐτῶν.
ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΕΛΙ ΤΟΥΣ ΑΓΓΕΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥ ΜΕΤΑ ΣΑΛΠΙΓΓΟΣ ∅ ΜΕΓΑΛΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΥΝΑΞΙ ΤΟΥΣ ΕΚΛΕΚΤΟΥΣ ΑΥΤΟΥ ΕΚ ΤΩΝ Δ ΑΝΕΜΩΝ ΑΠ ΑΚΡΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΕΩΣ ΑΚΡΩΝ ΑΥΤΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Vom Feigenbaume aber lernet das Gleichnis: Wenn sein Zweig schon weich wird und die Blätter hervorkommen, so wisset ihr, dass der Sommer nahe ist.
Ἀπὸ δὲ τῆς συκῆς, μάθετε τὴν παραβολήν: ὅταν ἤδη ὁ κλάδος αὐτῆς γένηται ἁπαλὸς καὶ τὰ φύλλα ἐκφύῃ, γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς τὸ θέρος.
ΑΠΟ ΔΕ ΤΗΣ ΣΥΚΗΣ ΜΑΘΕΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗΝ ΟΤΑΝ ΗΔΗ Ο ΚΛΑΔΟΣ ΑΥΤΗΣ ΓΕΝΗΤΕ ΑΠΑΛΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΕΚΦΥΗ ΓΙΝΩΣΚΕΤΕ ΟΤΙ ΕΓΓΥΣ ΤΟ ΘΕΡΟΣ
So auch ihr, wenn ihr dies alles sehet, so wisset, dass es nahe vor der Türe ist.
Οὕτως καὶ ὑμεῖς ὅταν ἴδητε ταῦτα πάντα, γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἐπὶ θύραις.
ΟΥΤΩΣ ΚΑΙ ΥΜΙΣ ΟΤΑΝ ΙΔΗΤΕ ΤΑΥΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΝΩΣΚΕΤΕ ΟΤΙ ΕΓΓΥΣ ΕΣΤΙΝ ΕΠΙ ΘΥΡΑΙΣ
Wahrlich, ich sage euch, dieses Geschlecht wird nicht vergehen, bis dies alles geschieht!
Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη, ἕως ἂν πάντα ταῦτα γένηται.
ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ∅ ΟΥ ΜΗ ΠΑΡΕΛΘΗ Η ΓΕΝΕΑ ΑΥΤΗ ΕΩΣ ∅ ΠΑΝΤΑ ΤΑΥΤΑ ΓΕΝΗΤΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Himmel und Erde werden vergehen, meine Worte aber werden nicht vergehen.
Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσεται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσιν.1
∅1
- 1leichte Nuance Dem Codex fehlt dieser Vers: „Himmel und Erde werden vergehen, aber meine Worte werden nicht vergehen“. In Vers 24,34 und in Vers 24,35 steht dasselbe Verb, „vergehen“, sodass das Auge des Schreibers abrutschte. Dieselben Worte Jesu enthält der Codex bei Markus und Lukas (Mk 13,31; Lk 21,33).
Um jenen Tag aber und die Stunde weiß niemand, auch die Engel des Himmels nicht, nur der Vater allein.
Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ὥρας οὐδεὶς οἶδεν, οὐδὲ οἱ ἄγγελοι τῶν οὐρανῶν, οὐδὲ ὁ Υἱός, εἰ μὴ ὁ Πατὴρ μόνος.
ΠΕΡΙ ΔΕ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΚΕΙΝΗΣ ΚΑΙ ΩΡΑΣ ΟΥΔΕΙΣ ΟΙΔΕΝ ΟΥΔΕ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΟΥΔΕ Ο ΥΙΟΣ ΕΙ ΜΗ Ο ΠΑΤΗΡ ΜΟΝΟΣ
- warum dies wichtig ist Der Codex enthält die Worte „noch der Sohn“, genau wie der heutige Text.
Wie es aber in den Tagen des Noe war, so wird auch die Ankunft des Menschensohnes sein.
Ὥσπερ γὰρ αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε, οὕτως ἔσται ἡ παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου.
ΩΣΠΕΡ ΔΕ ΑΙ ΗΜΕΡΑΙ ΤΟΥ ΝΩΕ ΟΥΤΩΣ ΕΣΤΑΙ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ∅ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Denn wie sie in den Tagen vor der Sündflut aßen und tranken, zur Ehe nahmen und zur Ehe gaben, bis zu dem Tage, an welchem Noe in die Arche ging,
Ὡς γὰρ ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ τρώγοντες καὶ πίνοντες, γαμοῦντες καὶ γαμίζοντες, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθεν, Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν.
ΩΣ ΓΑΡ ΗΣΑΝ ΕΝ ΤΑΙΣ ΗΜΕΡΑΙΣ ΤΑΙΣ ΠΡΟ ΤΟΥ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΥ ΤΡΩΓΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΠΕΙΝΟΝΤΕΣ ΓΑΜΟΥΝΤΕΣ ∅ ΓΑΜΙΖΟΝΤΕΣ ΑΧΡΙ ΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΙΣΗΛΘΕΝ ΝΩΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΙΒΩΤΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
und sie es nicht erkannten, bis die Flut kam und alle hinwegnahm: so wird auch die Ankunft des Menschensohnes sein.
Καὶ οὐκ ἔγνωσαν, ἕως ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἦρεν ἅπαντας, οὕτως ἔσται ἡ παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου.
ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΓΝΩΣΑΝ ΕΩΣ ΗΛΘΕΝ Ο ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ ΚΑΙ ΗΡΕΝ ΑΠΑΝΤΑΣ ΟΥΤΩΣ ΕΣΤΑΙ ΚΑΙ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Dann werden zwei auf dem Felde sein; der eine wird aufgenommen, und einer wird zurückgelassen werden.
Τότε ἔσονται δύο ἐν τῷ ἀγρῷ, εἷς παραλαμβάνεται, καὶ εἷς ἀφίεται.
ΤΟΤΕ ΕΣΟΝΤΑΙ ΔΥΟ ΕΝ ΤΩ ΑΓΡΩ ΕΙΣ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΕΤΕ ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΦΙΕΤΕ
Zwei werden mahlen in der Mühle; die eine wird aufgenommen, die andere zurückgelassen werden.
Δύο ἀλήθουσαι ἐν τῷ μύλῳ, μία παραλαμβάνεται, καὶ μία ἀφίεται.
ΔΥΟ ΑΛΗΘΟΥΣΑΙ ΕΝ ΤΩ ΜΥΛΩ ΜΙΑ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΦΙΕΤΑΙ
Wachet also, weil ihr nicht wisset, zu welcher Stunde euer Herr kommen wird!
Γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε ποίᾳ ἡμέρᾳ ὁ Κύριος ὑμῶν ἔρχεται.
ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ ΟΥΝ ΟΤΙ ΟΥΚ ΟΙΔΑΤΕ ΠΟΙΑ ΗΜΕΡΑ Ο ΚΣ ΥΜΩΝ ΕΡΧΕΤΑΙ
Das aber sollet ihr wissen: Wenn der Hausvater wüsste, zu welcher Stunde der Dieb kommt, würde er sicherlich wach bleiben und in sein Haus nicht einbrechen lassen.
Ἐκεῖνο δὲ γινώσκετε ὅτι εἰ ᾔδει ὁ οἰκοδεσπότης, ποίᾳ φυλακῇ ὁ κλέπτης ἔρχεται, ἐγρηγόρησεν ἂν, καὶ οὐκ ἂν εἴασεν διορυγῆναι τὴν οἰκίαν αὐτοῦ.
ΕΚΕΙΝΟ ΔΕ ΓΙΝΩΣΚΕΤΕ ΟΤΙ ΕΙ ΗΔΕΙ Ο ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΤΗΣ ΠΟΙΑ ΦΥΛΑΚΗ Ο ΚΛΕΠΤΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΓΡΗΓΟΡΗΣΕΝ ΑΝ ΚΑΙ ΟΥΚ ΑΝ ΕΙΑΣΕΝ ΔΙΟΡΥΧΘΗΝΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑΝ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Darum seid auch ihr bereit; denn zu einer Stunde, die ihr nicht wisset, wird der Menschensohn kommen.
Διὰ τοῦτο καὶ, ὑμεῖς γίνεσθε ἕτοιμοι, ὅτι ᾗ οὐ δοκεῖτε ὥρᾳ, ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου ἔρχεται.
ΔΙΑ ΤΟΥΤΟ ΚΑΙ ΥΜΕΙΣ ΓΙΝΕΣΘΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΟΤΙ Η ΟΥ ΔΟΚΕΙΤΕ ΩΡΑ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ
Wer ist wohl der getreue und kluge Knecht, den sein Herr über sein Hausgesinde gesetzt hat, dass er ihnen die Speise gebe zu rechter Zeit?
Τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος, ὃν κατέστησεν ὁ κύριος ἐπὶ τῆς οἰκετείας αὐτοῦ, τοῦ δοῦναι αὐτοῖς τὴν τροφὴν ἐν καιρῷ;
ΤΙΣ ΑΡΑ ΕΣΤΙΝ Ο ΠΙΣΤΟΣ ΔΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΦΡΟΝΙΜΟΣ ΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ Ο ΚΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΙΚΙΑΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΔΟΥΝΑΙ ΑΥΤΟΙΣ ΤΗΝ ΤΡΟΦΗΝ ΕΝ ΚΑΙΡΩ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Selig ist jener Knecht, den sein Herr, wenn er kommt, also handeln findet.
Μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος, ὃν ἐλθὼν ὁ κύριος αὐτοῦ εὑρήσει οὕτως ποιοῦντα.
ΜΑΚΑΡΙΟΣ Ο ΔΟΥΛΟΣ ΕΚΕΙΝΟΣ ΟΝ ΕΛΘΩΝ Ο ΚΣ ΑΥΤΟΥ ΕΥΡΗΣΕΙ ΟΥΤΩΣ ΠΟΙΟΥΝΤΑ
Wahrlich, ich sage euch, über alle seine Besitztümer wird er ihn setzen!
Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν ὅτι ἐπὶ πᾶσιν τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ, καταστήσει αὐτόν.
ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΕΠΙ ΠΑΣΙΝ ΤΟΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΣΙΝ ΑΥΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΑΥΤΟΝ
Wenn aber jener Knecht böse wäre und in seinem Herzen spräche: Mein Herr säumt zu kommen;
Ἐὰν δὲ εἴπῃ ὁ κακὸς δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, ‘Χρονίζει μου ὁ κύριος’,
ΕΑΝ ΔΕ ΕΙΠΗ Ο ΚΑΚΟΣ ΔΟΥΛΟΣ ∅ ΕΝ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΕΑΥΤΟΥ ΧΡΟΝΙΖΕΙ ΜΟΥ Ο ΚΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
und anfinge, seine Mitknechte zu schlagen, mit den Zechern aber äße und tränke,
καὶ ἄρξηται τύπτειν τοὺς συνδούλους αὐτοῦ, ἐσθίῃ δὲ καὶ πίνῃ μετὰ τῶν μεθυόντων,
ΚΑΙ ΑΡΞΗΤΑΙ ΤΥΠΤΕΙΝ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΟΥΛΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥ ΕΣΘΙΗ ΔΕ ΚΑΙ ΠΙΝΗ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΜΕΘΥΟΝΤΩΝ
so wird der Herr dieses Knechtes kommen an einem Tage, an welchem er es nicht erwartet, und zu einer Stunde, zu der er es nicht weiß,
ἥξει ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ, καὶ ἐν ὥρᾳ ᾗ οὐ γινώσκει,
ΗΞΕΙ Ο ΚΣ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΕΚΕΙΝΟΥ ΕΝ ΗΜΕΡΑ Η ΟΥ ΠΡΟΣΔΟΚΑ ΚΑΙ ΕΝ ΩΡΑ Η ΟΥ ΓΙΝΩΣΚΕΙ
und wird ihn entzweihauen und ihm seinen Teil mit den Heuchlern geben; dort wird Heulen und Zähneknirschen sein.
καὶ διχοτομήσει αὐτὸν, καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ὑποκριτῶν θήσει· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.
∅ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΕΙ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΑΥΤΟΥ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΥΠΟΚΡΙΤΩΝ ΘΗΣΕΙ ΕΚΕΙ ΕΣΤΑΙ Ο ΚΛΑΥΘΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΒΡΥΓΜΟΣ ΤΩΝ ΟΔΟΝΤΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
25. Kapitelerhaltene Verse: 46 · mit Bedeutungsnuance: 1
Dann wird das Himmelreich gleich sein zehn Jungfrauen, welche ihre Lampen nahmen und ausgingen, dem Bräutigam und der Braut entgegen.
Τότε ὁμοιωθήσεται ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν δέκα παρθένοις, αἵτινες λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας αὐτῶν ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν τοῦ νυμφίου.
ΤΟΤΕ ΟΜΟΙΩΘΗΣΕΤΑΙ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΔΕΚΑ ΠΑΡΘΕΝΟΙΣ ΑΙΤΙΝΕΣ ΛΑΒΟΥΣΑΙ ΤΑΣ ΛΑΜΠΑΔΑΣ ΑΥΤΩΝ ΕΞΗΛΘΟΝ ΕΙΣ ΥΠΑΝΤΗΣΙΝ ΤΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ
Fünf aber von ihnen waren töricht, und fünf klug.
Πέντε δὲ ἐξ αὐτῶν ἦσαν μωραὶ, καὶ πέντε φρόνιμοι.
ΠΕΝΤΕ ΔΕ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΗΣΑΝ ΜΩΡΑΙ ΚΑΙ ΠΕΝΤΕ ΦΡΟΝΙΜΟΙ
Aber die fünf törichten nahmen zwar ihre Lampen, aber nahmen kein Öl mit sich.
Αἱ γὰρ μωραὶ λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας αὐτῶν, οὐκ ἔλαβον μεθʼ ἑαυτῶν ἔλαιον·
ΑΙ ΓΑΡ ΜΩΡΑΙ ΛΑΒΟΥΣΑΙ ΤΑΣ ΛΑΜΠΑΔΑΣ ∅ ΟΥΚ ΕΛΑΒΟΝ ΜΕΘ ΕΑΥΤΩΝ ΕΛΑΙΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Die Klugen dagegen nahmen samt den Lampen auch Öl mit in ihren Gefäßen.
αἱ δὲ φρόνιμοι ἔλαβον ἔλαιον ἐν τοῖς ἀγγείοις, μετὰ τῶν λαμπάδων ἑαυτῶν.
ΑΙ ΔΕ ΦΡΟΝΙΜΟΙ ΕΛΑΒΟΝ ΕΛΑΙΟΝ ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΓΓΙΟΙΣ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΛΑΜΠΑΔΩΝ ΕΑΥΤΩΝ
Da aber der Bräutigam verzog, wurden alle schläfrig und schlummerten ein.
Χρονίζοντος δὲ τοῦ νυμφίου, ἐνύσταξαν πᾶσαι καὶ ἐκάθευδον.
ΧΡΟΝΙΖΟΝΤΟΣ ΔΕ ΤΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ ΕΝΥΣΤΑΞΑΝ ΠΑΣΑΙ ΚΑΙ ΕΚΑΘΕΥΔΟΝ
Um Mitternacht aber erhob sich ein Geschrei: Sehet, der Bräutigam kommt, gehet heraus ihm entgegen!
Μέσης δὲ νυκτὸς, κραυγὴ γέγονεν, ‘Ἰδοὺ, ὁ νυμφίος!’ Ἐξέρχεσθε εἰς ἀπάντησιν.
ΜΕΣΗΣ ΔΕ ΝΥΚΤΟΣ ΚΡΑΥΓΗ ΓΕΓΟΝΕΝ ΙΔΟΥ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΕΞΕΡΧΕΣΘΕ ΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΙΝ
Da standen alle jene Jungfrauen auf und richteten ihre Lampen zu.
Τότε ἠγέρθησαν πᾶσαι αἱ παρθένοι ἐκεῖναι, καὶ ἐκόσμησαν τὰς λαμπάδας ἑαυτῶν.
ΤΟΤΕ ΗΓΕΡΘΗΣΑΝ ΠΑΣΑΙ ΑΙ ΠΑΡΘΕΝΟΙ ΕΚΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΕΚΟΣΜΗΣΑΝ ΤΑΣ ΛΑΜΠΑΔΑΣ ΕΑΥΤΩΝ
Die törichten aber sprachen zu den Klugen: Gebet uns von eurem Öle; denn unsere Lampen erlöschen.
Αἱ δὲ μωραὶ ταῖς φρονίμοις εἶπον, ‘Δότε ἡμῖν ἐκ τοῦ ἐλαίου ὑμῶν, ὅτι αἱ λαμπάδες ἡμῶν σβέννυνται.’
ΑΙ ΔΕ ΜΩΡΑΙ ΤΑΙΣ ΦΡΟΝΙΜΟΙΣ ΕΙΠΟΝ ΔΟΤΕ ΗΜΙΝ ΕΚ ΤΟΥ ΕΛΑΙΟΥ ΥΜΩΝ ΟΤΙ ΑΙ ΛΑΜΠΑΔΕΣ ΗΜΩΝ ΣΒΕΝΝΥΝΤΑΙ
Die Klugen antworteten und sprachen: Es möchte nicht zureichen für uns und euch; gehet vielmehr hin zu den Krämern und kaufet für euch.
Ἀπεκρίθησαν δὲ αἱ φρόνιμοι λέγουσαι, ‘Μήποτε οὐ μὴ ἀρκέσῃ ἡμῖν καὶ ὑμῖν· πορεύεσθε μᾶλλον πρὸς τοὺς πωλοῦντας, καὶ ἀγοράσατε ἑαυταῖς.’
ΑΠΕΚΡΙΘΗΣΑΝ ΔΕ ΑΙ ΦΡΟΝΙΜΟΙ ΛΕΓΟΥΣΑΙ ΜΗΠΟΤΕ ΟΥΚ ΑΡΚΕΣΗ ΥΜΙΝ ΚΑΙ ΗΜΙΝ ΠΟΡΕΥΕΣΘΕ ΜΑΛΛΟΝ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΩΛΟΥΝΤΑΣ ΚΑΙ ΑΓΟΡΑΣΑΤΕ ΕΑΥΤΑΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Während sie nun hingingen, zu kaufen, kam der Bräutigam; und die bereit waren, gingen mit ihm ein zur Hochzeit, und die Türe ward verschlossen.
Ἀπερχομένων δὲ αὐτῶν ἀγοράσαι, ἦλθεν ὁ νυμφίος, καὶ αἱ ἕτοιμοι εἰσῆλθον μετʼ αὐτοῦ εἰς τοὺς γάμους, καὶ ἐκλείσθη ἡ θύρα.
ΑΠΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΔΕ ΑΥΤΩΝ ΑΓΟΡΑΣΑΙ ΗΛΘΕΝ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΚΑΙ ΑΙ ΕΤΟΙΜΟΙ ΕΙΣΗΛΘΟΝ ΜΕΤ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ ΚΑΙ ΕΚΛΙΣΘΗ Η ΘΥΡΑ
Zuletzt aber kommen auch die übrigen Jungfrauen und sagen: Herr, Herr! tue uns auf.
Ὕστερον δὲ ἔρχονται καὶ αἱ λοιπαὶ παρθένοι λέγουσαι, ‘Κύριε, κύριε, ἄνοιξον ἡμῖν!’
ΥΣΤΕΡΟΝ ΔΕ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΙ ΛΟΙΠΑΙ ΠΑΡΘΕΝΟΙ ΛΕΓΟΥΣΑΙ ΚΕ ΚΕ ΑΝΟΙΞΟΝ ΗΜΙΝ
Er aber antwortete und sprach: Wahrlich, ich sage euch, ich kenne euch nicht!
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, ‘Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, οὐκ οἶδα ὑμᾶς.’
Ο ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΕΙΠΕΝ ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΥΚ ΟΙΔΑ ΥΜΑΣ
Wachet also, weil ihr weder den Tag wisset, noch die Stunde!
Γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἡμέραν, οὐδὲ τὴν ὥραν.
ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ ΟΥΝ ΟΤΙ ΟΥΚ ΟΙΔΑΤΕ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝ ΟΥΔΕ ΤΗΝ ΩΡΑΝ
Denn wie ein Mann, im Begriffe fortzureisen, seine Knechte rief, und ihnen seine Güter übergab.
Ὥσπερ γὰρ ἄνθρωπος ἀποδημῶν, ἐκάλεσεν τοὺς ἰδίους δούλους, καὶ παρέδωκεν αὐτοῖς τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ.
ΩΣΠΕΡ ΓΑΡ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΠΟΔΗΜΩΝ ΕΚΑΛΕΣΕΝ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΔΟΥΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΔΩΚΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΑΥΤΟΥ
Dem einen gab er fünf Talente, dem andern aber zwei, dem dritten aber eines, einem jeden nach seiner Befähigung, und reiste alsobald fort.
Καὶ ᾧ μὲν ἔδωκεν πέντε τάλαντα, ᾧ δὲ δύο, ᾧ δὲ ἕν, ἑκάστῳ κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν, καὶ ἀπεδήμησεν εὐθέως.
ΚΑΙ Ω ΜΕΝ ΕΔΩΚΕΝ ΠΕΝΤΕ ΤΑΛΑΝΤΑ Ω ΔΕ ΔΥΟ Ω ΔΕ ΕΝ ΕΚΑΣΤΩ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑΝ ΔΥΝΑΜΙΝ ΚΑΙ ΑΠΕΔΗΜΗΣΕΝ ΕΥΘΕΩΣ
Der aber, welcher die fünf Talente empfangen hatte, ging hin, und wirtschaftete mit denselben, und gewann andere fünf.
Πορευθεὶς, ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν, ἠργάσατο ἐν αὐτοῖς καὶ ἐκέρδησεν ἄλλα πέντε τάλαντα.
ΠΟΡΕΥΘΕΙΣ Ο ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΤΑΛΑΝΤΑ ΛΑΒΩΝ ΗΡΓΑΣΑΤΟ ΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΚΑΙ ΕΠΟΙΗΣΕΝ ΑΛΛΑ ΠΕΝΤΕ ΤΑΛΑΝΤΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Desgleichen gewann auch der, welcher die zwei empfangen hatte, andere zwei.
Ὡσαύτως καὶ ὁ τὰ δύο, ἐκέρδησεν ἄλλα δύο.
ΩΣΑΥΤΩΣ ∅ Ο ΤΑ ΔΥΟ ΕΚΕΡΔΗΣΕΝ ΑΛΛΑ ΔΥΟ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Derjenige aber, welcher das eine empfangen hatte, ging hin, und grub es in die Erde, und verbarg das Geld seines Herrn.
Ὁ δὲ τὸ ἓν λαβὼν, ἀπελθὼν ὤρυξεν γῆν καὶ ἔκρυψεν τὸ ἀργύριον τοῦ κυρίου αὐτοῦ.
Ο ΔΕ ΤΟ ΕΝ ΛΑΒΩΝ ΑΠΕΛΘΩΝ ΩΡΥΞΕΝ ΓΗΝ ΚΑΙ ΕΚΡΥΨΕΝ ΤΟ ΑΡΓΥΡΙΟΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΑΥΤΟΥ
Nach langer Zeit aber kam der Herr jener Knechte, und hielt Abrechnung mit ihnen.
Μετὰ δὲ πολὺν χρόνον, ἔρχεται ὁ κύριος τῶν δούλων ἐκείνων, καὶ συναίρει λόγον μετʼ αὐτῶν.
ΜΕΤΑ ΔΕ ΠΟΛΥΝ ΧΡΟΝΟΝ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΩΝ ΔΟΥΛΩΝ ΕΚΕΙΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΡΕΙ ΛΟΓΟΝ ΜΕΤ ΑΥΤΩΝ
Und es trat derjenige hinzu, welcher die fünf Talente empfangen hatte, und brachte andere fünf Talente, und sagte: Herr! fünf Talente hast du mir übergeben; siehe, ich habe noch fünf andere dazu gewonnen.
Καὶ προσελθὼν ὁ, τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν, προσήνεγκεν ἄλλα πέντε τάλαντα λέγων, ‘Κύριε, πέντε τάλαντά μοι παρέδωκας, ἴδε, ἄλλα πέντε τάλαντα ἐκέρδησα.’
ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΛΘΩΝ Ο ΤΑ ΠΕΝΤΕ ∅ ΛΑΒΩΝ ΠΡΟΣΗΝΕΓΚΕΝ ΑΛΛΑ ΠΕΝΤΕ ΤΑΛΑΝΤΑ ΛΕΓΩΝ ΚΥΡΙΕ ΠΕΝΤΕ ΤΑΛΑΝΤΑ ΜΟΙ ΠΑΡΕΔΩΚΑΣ ΙΔΕ ΑΛΛΑ ΠΕΝΤΕ ΤΑΛΑΝΤΑ ΕΚΕΡΔΗΣΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Da sprach sein Herr zu ihm: Trefflich, du guter und getreuer Knecht! weil du über weniges getreu gewesen bist, werde ich dich über vieles setzen; gehe ein in die Freude deines Herrn!
Ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ, ‘Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ! Ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου.’
ΕΦΗ ΑΥΤΩ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΑΥΤΟΥ ΕΥ ΔΟΥΛΕ ΑΓΑΘΕ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕ ΕΠΙ ΟΛΙΓΑ ΗΣ ΠΙΣΤΟΣ ΕΠΙ ΠΟΛΛΩΝ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΗΣΩ ΕΙΣΕΛΘΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΑΡΑΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΣΟΥ
Es trat aber auch derjenige hinzu, welcher zwei Talente empfangen hatte, und sagte: Herr! zwei Talente hast du mir übergeben, siehe, ich habe andere zwei gewonnen.
Προσελθὼν καὶ ὁ τὰ δύο τάλαντα εἶπεν, ‘Κύριε, δύο τάλαντά μοι παρέδωκας. Ἴδε, ἄλλα δύο τάλαντα ἐκέρδησα.’
ΠΡΟΣΕΛΘΩΝ ΚΑΙ Ο ΤΑ ΔΥΟ ΤΑΛΑΝΤΑ ΛΑΒΩΝ ΕΙΠΕΝ ∅ ΔΥΟ ΤΑΛΑΝΤΑ ΜΟΙ ΠΑΡΕΔΩΚΑΣ ΙΔΕ ΑΛΛΑ ΔΥΟ ΤΑΛΑΝΤΑ ΕΚΕΡΔΗΣΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Da sprach sein Herr zu ihm: Trefflich, du guter und getreuer Knecht! weil du über weniges getreu gewesen bist, werde ich dich über vieles setzen; gehe ein in die Freude deines Herrn!
Ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ, ‘Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ! Ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου.’
ΕΦΗ ΑΥΤΩ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΑΥΤΟΥ ΕΥ ΔΟΥΛΕ ΑΓΑΘΕ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕ ΕΠΙ ΟΛΙΓΑ ΗΣ ΠΙΣΤΟΣ ΕΠΙ ΠΟΛΛΩΝ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΗΣΩ ΕΙΣΕΛΘΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΑΡΑΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΣΟΥ
Es trat aber auch derjenige hinzu, welcher das eine Talent empfangen hatte, und sagte: Herr! ich weiß, dass du ein harter Mann bist, du erntest, wo du nicht gesäet, und sammelst, wo du nicht ausgestreut hast;
Προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὸ ἓν τάλαντον εἰληφὼς εἶπεν, ‘Κύριε, ἔγνων σε, ὅτι σκληρὸς εἶ ἄνθρωπος, θερίζων ὅπου οὐκ ἔσπειρας, καὶ συνάγων ὅθεν οὐ διεσκόρπισας.
ΠΡΟΣΕΛΘΩΝ ΔΕ ΚΑΙ Ο ΤΟ ΕΝ ΤΑΛΑΝΤΟΝ ΕΙΛΗΦΩΣ ΕΙΠΕΝ ΚΕ ΕΓΝΩΝ ΣΕ ΟΤΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΥΣΤΗΡΟΣ ΕΙ ∅ ΘΕΡΙΖΩΝ ΟΠΟΥ ΟΥΚ ΕΣΠΕΙΡΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΓΩΝ ΟΘΕΝ ΟΥ ΔΙΕΣΚΟΡΠΙΣΑΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
und in Furcht ging ich hinweg, und verbarg dein Talent in die Erde. Siehe, da hast du, was dein ist!
Καὶ φοβηθεὶς ἀπελθὼν, ἔκρυψα τὸ τάλαντόν σου ἐν τῇ γῇ. Ἴδε, ἔχεις τὸ σόν.’
ΚΑΙ ΦΟΒΗΘΕΙΣ ΑΠΕΛΘΩΝ ΕΚΡΥΨΑ ΤΟ ΤΑΛΑΝΤΟΝ ΣΟΥ ΕΝ ΤΗ ΓΗ ΙΔΕ ΕΧΕΙΣ ΤΟ ΣΟΝ
Sein Herr aber antwortete und sprach zu ihm: Du schlechter und fauler Knecht! du wusstest, dass ich ernte, wo ich nicht gesäet, und sammle, wo ich nicht ausgestreut habe;
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ κύριος αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ, ‘Πονηρὲ Δοῦλε καὶ ὀκνηρέ! ᾜδεις ὅτι θερίζω ὅπου οὐκ ἔσπειρα, καὶ συνάγω ὅθεν οὐ διεσκόρπισα;
ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΔΕ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΩ ΠΟΝΗΡΕ ΔΟΥΛΕ ΚΑΙ ΟΚΝΗΡΕ ΗΔΕΙΣ ΟΤΙ ΘΕΡΙΖΩ ΟΠΟΥ ΟΥΚ ΕΣΠΕΙΡΑ ΚΑΙ ΣΥΝΑΓΩ ΟΘΕΝ ΟΥ ΔΙΕΣΚΟΡΠΙΣΑ
du hättest mithin mein Geld den Wechslern übergeben sollen, und bei meiner Ankunft würde ich dann doch das Meinige mit Zins wieder erhalten haben.
Ἔδει σε οὖν βαλεῖν τὰ ἀργύριά μου τοῖς τραπεζίταις, καὶ ἐλθὼν, ἐγὼ ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὺν τόκῳ.
ΕΔΕΙ ΣΕ ΟΥΝ ΒΑΛΕΙΝ ΤΑ ΑΡΓΥΡΙΑ ΜΟΥ ΤΟΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΙΤΑΙΣ ΚΑΙ ΕΛΘΩΝ ΕΓΩ ΕΚΟΜΙΣΑΜΗΝ ΑΝ ΤΟ ΕΜΟΝ ΣΥΝ ΤΟΚΩ
Nehmet ihm also das Talent und gebet es dem, welcher die zehn Talente hat!
Ἄρατε οὖν ἀπʼ αὐτοῦ τὸ τάλαντον, καὶ δότε τῷ ἔχοντι τὰ δέκα τάλαντα.
ΑΡΑΤΕ ΟΥΝ ΑΠ ΑΥΤΟΥ ΤΟ ΤΑΛΑΝΤΟΝ ΚΑΙ ΔΟΤΕ ΤΩ ΕΧΟΝΤΙ ΤΑ ΔΕΚΑ ΤΑΛΑΝΤΑ
Denn jedem, der da hat, wird gegeben werden, und er wird in Überfluss haben; wer aber nicht hat, dem wird auch das, was er zu haben scheint, genommen werden.
Τῷ γὰρ ἔχοντι παντὶ δοθήσεται καὶ περισσευθήσεται, τοῦ δὲ μὴ ἔχοντος, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπʼ αὐτοῦ.
ΤΩ ΓΑΡ ΕΧΟΝΤΙ ΠΑΝΤΙ ΔΟΘΗΣΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΕΥΘΗΣΕ ΤΑΙ ΤΟΥ ΔΕ ΜΗ ΕΧΟΝΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΕΧΕΙ ΑΡΘΗΣΕΤΑΙ ΑΠ ΑΥΤΟΥ
Und den unnützen Knecht werfet in die Finsternis draußen hinaus, dort wird Heulen und Zähneknirschen sein.
Καὶ τὸν ἀχρεῖον δοῦλον, ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον. Ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.’
∅ ΤΟΝ ΑΧΡΙΟΝ ΔΟΥΛΟΝ ΕΚΒΑΛΕΤΕ ΕΙΣ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΟΝ ΕΚΕΙ ΕΣΤΑΙ Ο ΚΛΑΥΘΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΒΡΥΓΜΟΣ ΤΩΝ ΟΔΟΝΤΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Wenn aber der Menschensohn in seiner Herrlichkeit kommen wird, und alle Engel mit ihm, dann wird er sich auf den Thron seiner Herrlichkeit setzen;
Ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ, καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι μετʼ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ.
ΟΤΑΝ ΔΕ ΕΛΘΗ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΝ ΤΗ ΔΟΞΗ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΜΕΤ ΑΥΤΟΥ ΤΟΤΕ ΚΑΘΙΣΕΙ ΕΠΙ ΘΡΟΝΟΥ ΔΟΞΗΣ ΑΥΤΟΥ
und es werden alle Völker vor ihm versammelt werden, und er wird sie voneinander scheiden, wie der Hirt die Schafe scheidet von den Böcken.
Καὶ συναχθήσονται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπʼ ἀλλήλων, ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων.
ΚΑΙ ΣΥΝΑΧΘΗΣΟΝΤΑΙ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΑΥΤΟΥ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΘΝΗ ΑΦΟΡΙΣΕΙ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠ ΑΛΛΗΛΩΝ ΩΣΠΕΡ Ο ΠΟΙΜΗΝ ΑΦΟΡΙΖΕΙ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΑΠΟ ΤΩΝ ΕΡΙΦΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Die Schafe wird er zu seiner Rechten, die Böcke aber zu seiner Linken stellen.
Καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων.
ΚΑΙ ΣΤΗΣΕΙ ΤΑ ΜΕΝ ΠΡΟΒΑΤΑ ΕΚ ΔΕΞΙΩΝ ∅ ΤΑ ΔΕ ΕΡΙΦΙΑ ΕΞ ΕΥΩΝΥΜΩΝ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Alsdann wird der König zu denen, welche zu seiner Rechten sein werden, sprechen: Kommet, ihr Gesegneten meines Vaters! Nehmet das Reich in Besitz, welches euch bereitet ist von Grundlegung der Welt an.
Τότε ἐρεῖ ὁ Βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, ‘Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.
ΤΟΤΕ ΕΡΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΟΙΣ ΕΚ ΔΕΞΙΩΝ ΑΥΤΟΥ ΔΕΥΤΕ ΟΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΠΡΣ ΜΟΥ ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΑΤΕ ΤΗΝ ΗΤΟΙΜΑΣΜΕΝΗΝ ΥΜΙΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑΝ ΑΠΟ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΚΟΣΜΟΥ
Denn ich war hungrig, und ihr habt mich gespeist; ich war durstig, und ihr habt mich getränkt; ich war fremd, und ihr habt mich beherbergt;
Ἐπείνασα γὰρ καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με,
ΕΠΙΝΑΣΑ ΓΑΡ ΚΑΙ ΕΔΩΚΑΤΕ ΜΟΙ ΦΑΓΕΙΝ ΕΔΙΨΗΣΑ ΚΑΙ ΕΠΟΤΙΣΑΤΕ ΜΕ ΞΕΝΟΣ ΗΜΗΝ ΚΑΙ ΣΥΝΗΓΑΓΕΤΕ ΜΕ
ich war nackt, und ihr habt mich bekleidet; ich war krank, und ihr habt mich besucht; ich war im Kerker, und ihr seid zu mir gekommen.
γυμνὸς καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην καὶ ἤλθατε πρός με.’
ΓΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΒΑΛΕΤΕ ΜΕ ΗΣΘΕΝΗΣΑ ∅ ΕΠΕΣΚΕΨΑΣΘΕ ΜΕ ΕΝ ΦΥΛΑΚΗ ΗΜΗΝ ΚΑΙ ΗΛΘΑΤΕ ΠΡΟΣ ΕΜΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Dann werden ihm die Gerechten antworten, und sagen: Herr! wann haben wir dich hungrig gesehen, und dich gespeist? oder durstig, und dich getränkt?
Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες, ‘Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν;
ΤΟΤΕ ΑΠΟΚΡΙΘΗΣΟΝΤΑΙ ΑΥΤΩ ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΙ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΚΕ ΠΟΤΕ ΣΕ ΕΙΔΟΜΕΝ ΠΕΙΝΩΝΤΑ ΚΑΙ ΕΘΡΕΨΑΜΕΝ Η ΔΙΨΩΝΤΑ ΚΑΙ ΕΠΟΤΙΣΑΜΕΝ
Wann haben wir dich fremd gesehen, und dich beherbergt? oder nackt, und dich bekleidet?
Πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν;
ΠΟΤΕ ΔΕ ΣΕ ΕΙΔΟΜΕΝ ΞΕΝΟΝ ΚΑΙ ΣΥΝΗΓΑΓΟΜΕΝ Η ΓΥΜΝΟΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΒΑΛΟΜΕΝ
Oder wann haben wir dich krank gesehen, oder im Kerker, und sind zu dir gekommen?
Πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σε;’
ΠΟΤΕ ΔΕ ΣΕ ΕΙΔΟΜΕΝ ΑΣΘΕΝΗ Η ΕΝ ΦΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΗΛΘΟΜΕΝ ΠΡΟΣ ΣΕ
Und der König wird antworten und zu ihnen sagen: Wahrlich, ich sage euch, so weit ihr es einem dieser meiner geringsten Brüder getan habt, habt ihr es mir getan!
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς, ‘Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, ἐφʼ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε.’
ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΕΡΕΙ ΑΥΤΟΙΣ ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΕΦ ΟΣΟΝ ΕΠΟΙΗΣΑΤΕ ΕΝΙ ΤΟΥΤΩΝ ΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΜΟΥ ΤΩΝ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΕΜΟΙ ΕΠΟΙΗΣΑΤΕ
Dann wird er auch zu denen auf der Linken sprechen: Weichet von mir, ihr Verfluchten! in das ewige Feuer, welches dem Teufel und seinen Engeln bereitet ist.
Τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων, ‘Πορεύεσθε ἀπʼ ἐμοῦ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον, τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ.
ΤΟΤΕ ΕΡΕΙ ΚΑΙ ΤΟΙΣ ΕΞ ΕΥΩΝΥΜΩΝ ΥΠΑΓΕΤΕ ΑΠ ΕΜΟΥ ΚΑΤΗΡΑΜΕΝΟΙ ΕΙΣ ΤΟ ΠΥΡ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟΝ ΤΟ ΗΤΟΙΜΑΣΜΕΝΟΝ ΤΩ ΔΙΑΒΟΛΩ ΚΑΙ ΤΟΙΣ ΑΓΓΕΛΟΙΣ ΑΥΤΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Denn ich war hungrig, und ihr habt mich nicht gespeist; ich war durstig, und ihr habt mich nicht getränkt;
Ἐπείνασα γὰρ καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, καὶ ἐδίψησα καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με,
ΕΠΙΝΑΣΑ ΓΑΡ ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΔΩΚΑΤΕ ΜΟΙ ΦΑΓΕΙΝ ∅ ΕΔΙΨΗΣΑ ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΠΟΤΙΣΑΤΕ ΜΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
ich war fremd, und ihr habt mich nicht beherbergt; ich war nackt, und ihr habt mich nicht bekleidet; ich war krank und im Kerker, und ihr habt mich nicht besucht.
ξένος ἤμην καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνὸς καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με.’
ΞΕΝΟΣ ΗΜΗΝ ΚΑΙ ΟΥ ΣΥΝΗΓΑΓΕΤΕ ΜΕ ∅ ΑΣΘΕΝΗΣ ∅ ΕΝ ΦΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΠΕΣΚΕΨΑΣΘΕ ΜΕ
- größere Abweichung Hier fehlt im Codex ein Textteil oder er enthält mehr Text als heute. An solchen Stellen ist das Blatt beschädigt oder der Schreiber hat eine Zeile übersprungen; der Sinn bleibt derselbe.
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Dann werden auch sie ihm antworten und sagen: Herr! wann haben wir dich hungrig oder durstig, oder fremd, oder nackt, oder krank, oder im Kerker gesehen, und haben dir nicht gedient?
Τότε ἀποκριθήσονται καὶ αὐτοὶ λέγοντες, ‘Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα, ἢ διψῶντα, ἢ ξένον, ἢ γυμνὸν, ἢ ἀσθενῆ, ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι;’
ΤΟΤΕ ΑΠΟΚΡΙΘΗΣΟΝΤΑΙ ∅ ΑΥΤΟΙ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΚΕ ΠΟΤΕ ΣΕ ΕΙΔΟΜΕΝ ΠΙΝΩΝΤΑ Η ΔΙΨΩΝ ΤΑ Η ΞΕΝΟΝ Η ΓΥΜΝΟΝ Η ΑΣΘΕΝΗ Η ΕΝ ΦΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΟΥΚ Η ΔΙΗΚΟΝΗΣΑΜΕΝ ΣΟΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Dann wird er ihnen antworten und sagen: Wahrlich, ich sage euch, sofern ihr es einem dieser Geringsten nicht getan habt, habt ihr es auch mir nicht getan!
Τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων, ‘Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, ἐφʼ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε.’
ΤΟΤΕ ΑΠΟΚΡΙΘΗΣΕΤΑΙ ΑΥΤΟΙΣ ΛΕΓΩΝ ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΕΦ ΟΣΟΝ ΟΥΚ ΕΠΟΙΗΣΑΤΕ ΕΝΙ ΤΟΥΤΩΝ ΤΩΝ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΟΥΔΕ ΕΜΟΙ ΕΠΟΙΗΣΑΤΕ
Und diese werden in ewige Pein gehen, die Gerechten aber in ewiges Leben.
Καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον.”
ΚΑΙ ΑΠΕΛΕΥΣΟΝΤΑΙ ΟΥΤΟΙ ΕΙΣ ΚΟΛΑΣΙΝ ΑΙΩΝΙΟΝ ΟΙ ΔΕ ΔΙΚΑΙΟΙ ΕΙΣ ΖΩΗΝ ΑΙΩΝΙΟΝ
26. Kapitelerhaltene Verse: 75 · mit Bedeutungsnuance: 0
Und es geschah, als Jesus alle diese Reden vollendet hatte, sprach er zu seinen Jüngern:
Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς πάντας τοὺς λόγους τούτους, εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ,
ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΟΤΕ ΕΤΕΛΕΣΕΝ Ο ΙΣ ΠΑΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥΤΟΥΣ ΕΙΠΕΝ ΤΟΙΣ ΜΑΘΗΤΑΙΣ ΑΥΤΟΥ
Ihr wisset, dass nach zwei Tagen Ostern ist, und der Menschensohn überliefert werden wird, um gekreuzigt zu werden.
“Οἴδατε ὅτι μετὰ δύο ἡμέρας τὸ Πάσχα γίνεται, καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι.”
ΟΙΔΑΤΕ ΟΤΙ ΜΕΤΑ ΔΥΟ ΗΜΕΡΑΣ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΠΑΡΑΔΙΔΟΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΣΤΑΥΡΩΘΗΝΑΙ
Da versammelten sich die Hohenpriester und die Ältesten des Volkes in dem Hofe des Hohenpriesters, welcher Kaiphas hieß.
Τότε συνήχθησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως, τοῦ λεγομένου Καϊάφα,
ΤΟΤΕ ΣΥΝΗΧΘΗΣΑΝ ΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΥΛΗΝ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ ΤΟΥ ΛΕΓΟΜΕΝΟΥ ΚΑΙΑΦΑ
Und sie hielten Rat, um Jesus mit List zu ergreifen und zu töten.
καὶ συνεβουλεύσαντο ἵνα τὸν Ἰησοῦν δόλῳ κρατήσωσιν καὶ ἀποκτείνωσιν.
ΚΑΙ ΣΥΝΕΒΟΥΛΕΥΣΑΝΤΟ ΙΝΑ ΤΟΝ ΙΝ ΔΟΛΩ ΚΡΑΤΗΣΩΣΙΝ ΚΑΙ ΑΠΟΚΤΕΙΝΩΣΙΝ
Sie sagten aber: Nur nicht am Festtage, damit nicht etwa ein Aufruhr unter dem Volke entstehe.
Ἔλεγον δέ, “Μὴ ἐν τῇ ἑορτῇ, ἵνα μὴ θόρυβος γένηται ἐν τῷ λαῷ.”
ΕΛΕΓΟΝ ΔΕ ΜΗ ΕΝ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΙΝΑ ΜΗ ΘΟΡΥΒΟΣ ΓΕΝΗΤΑΙ ΕΝ ΤΩ ΛΑΩ
Als aber Jesus in Bethanien war im Hause Simons, des Aussätzigen,
Τοῦ δὲ Ἰησοῦ γενομένου ἐν Βηθανίᾳ ἐν οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ,
ΤΟΥ ΔΕ ΙΥ ΓΕΝΟΜΕΝΟΥ ΕΝ ΒΗΘΑΝΙΑ ΕΝ ΟΙΚΙΑ ΣΙΜΩΝΟΣ ΤΟΥ ΛΕΠΡΟΥ
trat zu ihm ein Weib, das hatte ein Gefäß von Alabaster mit kostbarem Salböle, und sie goss es über sein Haupt aus, während er zu Tische war.
προσῆλθεν αὐτῷ γυνὴ ἔχουσα ἀλάβαστρον μύρου βαρυτίμου, καὶ κατέχεεν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἀνακειμένου.
ΠΡΟΣΗΛΘΕΝ ΑΥΤΩ ΓΥΝΗ ΕΧΟΥΣΑ ΑΛΑΒΑΣΤΡΟΝ ΜΥΡΟΥ ΠΟΛΥΤΙΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΕΧΕΕΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΑΥΤΟΥ ΑΝΑΚΙΜΕΝΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Als das die Jünger sahen, wurden sie unwillig, und sprachen: Wozu diese Verschwendung?
Ἰδόντες δὲ, οἱ μαθηταὶ ἠγανάκτησαν λέγοντες, “Εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη;
ΙΔΟΝΤΕΣ ΔΕ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΗΓΑΝΑΚΤΗΣΑΝ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΕΙΣ ΤΙ Η ΑΠΩΛΙΑ ΑΥΤΗ
Denn es hätte dies teuer verkauft und den Armen gegeben werden können.
Ἐδύνατο γὰρ τοῦτο πραθῆναι πολλοῦ καὶ δοθῆναι πτωχοῖς.”
ΕΔΥΝΑΤΟ ΓΑΡ ΤΟΥΤΟ ΠΡΑΘΗΝΑΙ ΠΟΛΛΟΥ ΚΑΙ ΔΟΘΗΝΑΙ ΠΤΩΧΟΙΣ
Jesus aber wusste es und sprach zu ihnen: Was behelligt ihr dieses Weib? sie hat ja ein gutes Werk an mir getan.
Γνοὺς δὲ, ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, “Τί κόπους παρέχετε τῇ γυναικί; Ἔργον γὰρ καλὸν ἠργάσατο εἰς ἐμέ.
ΓΝΟΥΣ ΔΕ Ο ΙΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΤΙ ΚΟΠΟΥΣ ΠΑΡΕΧΕΤΕ ΤΗ ΓΥΝΕΚΙ ΕΡΓΟΝ ΓΑΡ ΚΑΛΟΝ ΗΡΓΑΣΑΤΟ ΕΙΣ ΕΜΕ
Denn die Armen habet ihr allezeit bei euch; mich aber habet ihr nicht allezeit.
Πάντοτε γὰρ τοὺς πτωχοὺς ἔχετε μεθʼ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε.
ΠΑΝΤΟΤΕ ΓΑΡ ΤΟΥΣ ΠΤΩΧΟΥΣ ΕΧΕΤΕ ΜΕΘ ΕΑΥΤΩΝ ΕΜΕ ΔΕ ΟΥ ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΧΕΤΕ
Denn indem sie diese Salbe über meinen Leib ausgoss, hat sie es zu meinem Begräbnisse getan.
Βαλοῦσα γὰρ αὕτη τὸ μύρον τοῦτο ἐπὶ τοῦ σώματός μου, πρὸς τὸ ἐνταφιάσαι με ἐποίησεν.
ΒΑΛΟΥΣΑ ΓΑΡ ΑΥΤΗ ΤΟ ΜΥΡΟΝ ΤΟΥΤΟ ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΝΤΑΦΙΑΣΑΙ ΜΕ ΕΠΟΙΗΣΕΝ
Wahrlich, ich sage euch, wo man immer in der ganzen Welt dies Evangelium verkünden wird, wird auch, was sie getan hat, zu ihrem Gedächtnisse gesagt werden.
Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, ὅπου ἐὰν κηρυχθῇ τὸ εὐαγγέλιον τοῦτο ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ, λαληθήσεται καὶ ὃ ἐποίησεν αὕτη εἰς μνημόσυνον αὐτῆς.”
ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΠΟΥ ΕΑΝ ΚΗΡΥΧΘΗ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΟΥΤΟ ΕΝ ΟΛΩ ΤΩ ΚΟΣΜΩ ΛΑΛΗΘΗΣΕΤΕ ΚΑΙ Ο ΕΠΟΙΗΣΕΝ ΑΥΤΗ ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΑΥΤΗΣ
Damals ging einer von den Zwölfen, welcher Judas Iskariot hieß, zu den Hohenpriestern,
Τότε πορευθεὶς εἷς τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Ἰούδας Ἰσκαριώτης πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς
ΤΟΤΕ ΠΟΡΕΥΘΙΣ ΕΙΣ ΤΩΝ ΙΒ Ο ΛΕΓΟΜΕΝΟΣ ΙΟΥΔΑΣ ΙΣΚΑΡΙΩΤΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΙΣ
und sprach zu ihnen: Was wollet ihr mir geben, und ich werde ihn euch überliefern? Sie aber setzten ihm dreißig Silberlinge aus.
εἶπεν, “Τί θέλετέ μοι δοῦναι, κἀγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν;” Οἱ δὲ ἔστησαν αὐτῷ τριάκοντα ἀργύρια.
ΕΙΠΕΝ ΤΙ ΘΕΛΕΤΑΙ ΜΟΙ ΔΩΝΕ ΚΑΙ ΕΓΩ ΥΜΙΝ ΠΑΡΑΔΩΣΩ ΑΥΤΟΝ ΟΙ ΔΕ ΕΣΤΗΣΑΝ ΑΥΤΩ Λ ΑΡΓΥΡΙΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und von da an suchte er Gelegenheit, ihn zu überliefern.
Καὶ ἀπὸ τότε ἐζήτει εὐκαιρίαν, ἵνα αὐτὸν παραδῷ.
ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΕΖΗΤΙ ΕΥΚΕΡΙΑΝ ΙΝΑ ΑΥΤΟΝ ΠΑΡΑΔΩ
Am ersten Tage aber der ungesäuerten Brote, traten die Jünger zu Jesus und sprachen: Wo willst du, dass wir dir das Osterlamm zu essen bereiten?
Τῇ δὲ πρώτῃ τῶν Ἀζύμων, προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ λέγοντες, “Ποῦ θέλεις ἑτοιμάσωμέν σοι φαγεῖν τὸ Πάσχα;”
ΤΗ ΔΕ ΠΡΩΤΗ ΤΩΝ ΑΖΥΜΩΝ ΠΡΟΣΗΛΘΟΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΤΩ ΙΥ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΘΕΛΙΣ ΕΤΟΙΜΑΣΩΜΕΝ ΣΟΙ ΦΑΓΙΝ ΤΟ ΠΑΣΧΑ
Jesus aber sprach: Gehet in die Stadt zu einem gewissen Manne, und saget zu ihm: Der Meister spricht: Meine Zeit ist nahe; bei dir halte ich Ostern mit meinen Jüngern.
Ὁ δὲ εἶπεν, “Ὑπάγετε εἰς τὴν πόλιν πρὸς τὸν δεῖνα καὶ εἴπατε αὐτῷ, ‘Ὁ διδάσκαλος λέγει, “Ὁ καιρός μου ἐγγύς ἐστιν· πρὸς σὲ ποιῶ τὸ Πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου.”’”
Ο ΔΕ ΕΙΠΕΝ ΥΠΑΓΕΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΙΝΑ ΚΑΙ ΕΙΠΑΤΕ ΑΥΤΩ Ο ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΛΕΓΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΜΟΥ ΕΓΓΥΣ ΕΣΤΙΝ ΠΡΟΣ ΣΕ ΠΟΙΩ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΟΥ
Und die Jünger taten, wie ihnen Jesus aufgetragen hatte, und bereiteten das Ostermahl.
Καὶ ἐποίησαν οἱ μαθηταὶ ὡς συνέταξεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἡτοίμασαν τὸ Πάσχα.
ΚΑΙ ΕΠΟΙΗΣΑΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΩΣ ΣΥΝΕΤΑΞΕΝ ΑΥΤΟΙΣ Ο ΙΣ ΚΑΙ ΗΤΟΙΜΑΣΑΝ ΤΟ ΠΑΣΧΑ
Als es aber Abend geworden war, ließ er sich mit seinen zwölf Jüngern zu Tische nieder.
Ὀψίας δὲ γενομένης, ἀνέκειτο μετὰ τῶν δώδεκα,
ΟΨΙΑΣ ΔΕ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ ΑΝΕΚΙΤΟ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΙΒ ΜΑΘΗΤΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und da sie aßen, sprach er: Wahrlich, ich sage euch, einer von euch wird mich verraten!
καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν εἶπεν, “Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν ὅτι εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με.”
ΚΑΙ ΕΣΘΙΟΝΤΩΝ ΑΥΤΩΝ ΛΕΓΙ ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΟΤΙ ΕΙΣ ΕΞ ΥΜΩΝ ΠΑΡΑΔΩΣΙ ΜΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Da wurden sie sehr betrübt, und einer um den andern fing an zu fragen: Ich bin es doch nicht, Herr?
Καὶ λυπούμενοι σφόδρα, ἤρξαντο λέγειν αὐτῷ εἷς ἕκαστος, αὐτῶν, “Μήτι ἐγώ εἰμι, Κύριε;”
ΚΑΙ ΛΥΠΟΥΜΕΝΟΙ ΣΦΟΔΡΑ ΗΡΞΑΝΤΟ ΛΕΓΙΝ ΑΥΤΩ ΕΙΣ ΕΚΑΣΤΟΣ ∅ ΜΗΤΙ ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΚΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Er aber antwortete, und sprach: Der die Hand mit mir in die Schüssel tunket, dieser wird mich überantworten.
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, “Ὁ ἐμβάψας μετʼ ἐμοῦ τὴν χεῖρα ἐν τῷ τρυβλίῳ, οὗτός με παραδώσει.
Ο ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΙΣ ΕΙΠΕΝ Ο ΕΜΒΑΨΑΣ ΜΕΤ ΕΜΟΥ ΤΗΝ ΧΙΡΑ ΕΝ ΤΩ ΤΡΥΒΛΙΩ ΟΥΤΟΣ ΜΕ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙ
Der Menschensohn zwar geht hin, wie von ihm geschrieben ist; wehe aber jenem Menschen, durch welchen der Menschensohn überliefert wird; es wäre gut für ihn, wenn jener Mensch nicht geboren wäre!
Ὁ μὲν Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου ὑπάγει καθὼς γέγραπται περὶ αὐτοῦ, οὐαὶ δὲ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ διʼ οὗ ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου παραδίδοται. Καλὸν ἦν αὐτῷ, εἰ οὐκ ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος.”
Ο ΜΕΝ ΥΣ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΥΠΑΓΙ ΚΑΘΩΣ ΓΕΓΡΑΠΤΑΙ ΠΕΡΙ ΑΥΤΟΥ ΟΥΑΙ ΔΕ ΤΩ ΑΝΩ ΕΚΕΙΝΩ ΔΙ ΟΥ Ο ΥΣ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΠΑΡΑΔΙΔΟΤΑΙ ΚΑΛΟΝ ΗΝ ΑΥΤΩ ΕΙ ΟΥΚ ΕΓΕΝ ΝΗΘΗ Ο ΑΝΟΣ ΕΚΙΝΟΣ
Judas aber, der ihn verraten hat, erwiderte, und sprach: Ich bin es doch nicht, Rabbi? Er antwortete ihm: Du hast es gesagt.
Ἀποκριθεὶς δὲ Ἰούδας, ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν εἶπεν, “Μήτι ἐγώ εἰμι, Ῥαββί;” Λέγει αὐτῷ, “Σὺ εἶπας.”
ΑΠΟΚΡΙΘΙΣ ΔΕ ΙΟΥΔΑΣ Ο ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΣ ΑΥΤΟΝ ΕΙΠΕΝ ΜΗΤΙ ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΡΑΒΒΕΙ ΛΕΓΕΙ ΑΥΤΩ Ο ΙΣ ΣΥ ΕΙΠΑΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Während sie aber aßen, nahm Jesus Brot, segnete und brach es, gab es seinen Jüngern, und sprach: Nehmet hin, und esset, dies ist mein Leib!
Ἐσθιόντων δὲ αὐτῶν, λαβὼν ὁ Ἰησοῦς ἄρτον, καὶ εὐλογήσας ἔκλασεν καὶ δοὺς τοῖς μαθηταῖς εἶπεν, “Λάβετε, φάγετε, τοῦτό ἐστιν τὸ σῶμά μου.”
ΕΣΘΙΟΝΤΩΝ ΔΕ ΑΥΤΩΝ ΛΑΒΩΝ Ο ΙΣ ΑΡΤΟΝ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΣΑΣ ΕΚΛΑΣΕΝ ΚΑΙ ΔΟΥΣ ΤΟΙΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΕΙΠΕΝ ΛΑΒΕΤΕ ΦΑΓΕΤΕ ΤΟΥΤΟ ΕΣΤΙΝ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ
Und er nahm den Kelch, dankte, und gab ihnen denselben, indem er sprach: Trinket alle daraus;
Καὶ λαβὼν ποτήριον καὶ εὐχαριστήσας, ἔδωκεν αὐτοῖς λέγων, “Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες,
ΚΑΙ ΛΑΒΩΝ ΠΟΤΗΡΙΟΝ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΑΣ ΕΔΩΚΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΛΕΓΩΝ ΠΙΕΤΕ ΕΞ ΑΥΤΟΥ ΠΑΝΤΕΣ
denn dieses ist mein Blut des neuen Testamentes, welches für viele vergossen werden wird zur Vergebung der Sünden.
τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ αἷμά μου τῆς διαθήκης, τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυννόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
ΤΟΥΤΟ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ ΤΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΤΟ ΠΕΡΙ ΠΟΛΛΩΝ ΕΚΧΥΝΝΟΜΕΝΟΝ ΕΙΣ ΑΦΕΣΙΝ ΑΜΑΡΤΙΩΝ
Ich sage euch aber: Ich werde von nun an nicht mehr trinken von diesem Gewächse des Weinstocks, bis zu jenem Tage, da ich es erneuert mit euch trinken werde im Reiche meines Vaters.
Λέγω δὲ ὑμῖν, οὐ μὴ πίω ἀπʼ ἄρτι ἐκ τούτου τοῦ γενήματος τῆς ἀμπέλου ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης, ὅταν αὐτὸ πίνω μεθʼ ὑμῶν καινὸν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Πατρός μου.”
ΛΕΓΩ ΔΕ ΥΜΙΝ ΟΥ ΜΗ ΠΙΩ ΑΠ ΑΡΤΙ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ ∅ ΓΕΝΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΜΠΕΛΟΥ ΕΩΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΚΙΝΗΣ ΟΤΑΝ ΑΥΤΟ ΠΙΝΩ ΜΕΘ ΥΜΩΝ ΚΕΝΟΝ ΕΝ ΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΣ ΜΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und nachdem sie den Lobgesang gesprochen hatten, gingen sie hinaus auf den Ölberg.
Καὶ ὑμνήσαντες, ἐξῆλθον εἰς τὸ Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν.
ΚΑΙ ΥΜΝΗΣΑΝΤΕΣ ΕΞΗΛΘΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΟΡΟΣ ΤΩΝ ΕΛΑΙΩΝ
Da sprach Jesus zu ihnen: In dieser Nacht werdet ihr alle an mir Anstoß nehmen, denn es steht geschrieben: Ich will den Hirten schlagen, und die Schafe der Herde werden zerstreut werden.
Τότε λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, “Πάντες ὑμεῖς σκανδαλισθήσεσθε ἐν ἐμοὶ ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ, γέγραπται γάρ, ‘Πατάξω τὸν ποιμένα, καὶ διασκορπισθήσονται τὰ πρόβατα τῆς ποίμνης.’
ΤΟΤΕ ΛΕΓΙ ΑΥΤΟΙΣ Ο ΙΣ ΠΑΝΤΕΣ ΥΜΙΣ ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΘΗΣΕΣΘΑΙ ΕΝ ΕΜΟΙ ΕΝ ΤΗ ΝΥΚΤΙ ΤΑΥΤΗ ΓΕΓΡΑΠΤΑΙ ΓΑΡ ΠΑΤΑΞΩ ΤΟΝ ΠΟΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣΚΟΡΠΙΣΘΗΣΟΝΤΕ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΙΜΝΗΣ
Nachdem ich aber auferstanden sein werde, werde ich euch vorausgehen nach Galiläa.
Μετὰ δὲ τὸ ἐγερθῆναί με, προάξω ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν.”
ΜΕΤΑ ΔΕ ΤΟ ΕΓΕΡΘΗΝΕ ΜΕ ΠΡΟΑΞΩ ΥΜΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΑΛΙΛΑΙΑΝ
Da antwortete Petrus und sprach zu ihm: Und wenn alle an dir Anstoß nehmen, ich werde niemals Anstoß nehmen.
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ, “Εἰ πάντες σκανδαλισθήσονται ἐν σοί, ἐγὼ οὐδέποτε σκανδαλισθήσομαι.”
ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΔΕ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΩ ∅ ΠΑΝΤΕΣ ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΘΗΣΟΝΤΑΙ ΕΝ ΣΟΙ ΕΓΩ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΘΗΣΟΜΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Jesus aber sagte zu ihm: Wahrlich, ich sage dir, in dieser Nacht, ehe der Hahn kräht, wirst du mich dreimal verleugnen!
Ἔφη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, “Ἀμὴν, λέγω σοι ὅτι ἐν ταύτῃ τῇ νυκτὶ πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι, τρὶς ἀπαρνήσῃ με.”
ΕΦΗ ΑΥΤΩ Ο ΙΣ ΑΜΗΝ ΛΕΓΩ ΣΟΙ ΟΤΙ ΕΝ ΤΑΥΤΗ ΤΗ ΝΥΚΤΙ ΠΡΙΝ ΑΛΕΚΤΟΡΑ ΦΩΝΗΣΑΙ ΤΡΙΣ ΜΕ ΑΠΑΡΝΗΣΗ ∅
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Da sprach Petrus zu ihm: Wenn ich auch mit dir sterben müsste, werde ich dich doch nicht verleugnen. In gleicher Weise sprachen auch alle Jünger.
Λέγει αὐτῷ ὁ Πέτρος, “Κἂν δέῃ με σὺν σοὶ ἀποθανεῖν, οὐ μή σε ἀπαρνήσομαι.” Ὁμοίως καὶ πάντες οἱ μαθηταὶ εἶπον.
ΛΕΓΙ ΑΥΤΩ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΝ ΔΕΗ ΜΕ ΣΥΝ ΣΟΙ ΑΠΟΘΑΝΙΝ ΟΥ ΜΗ ΣΕ ΑΠΑΡΝΗΣΟΜΑΙ ΟΜΟΙΩΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΕΙΠΟΝ
Da kam Jesus mit ihnen in einen Meierhof, Gethsemani genannt, und sprach zu seinen Jüngern: Setzet euch hier, während ich dorthin gehe und bete.
Τότε ἔρχεται μετʼ αὐτῶν ὁ Ἰησοῦς εἰς χωρίον λεγόμενον Γεθσημανὶ, καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς, “Καθίσατε αὐτοῦ ἕως οὗ ἀπελθὼν ἐκεῖ προσεύξωμαι.”
ΤΟΤΕ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕΤ ΑΥΤΩΝ Ο ΙΣ ΕΙΣ ΧΩΡΙΟΝ ΛΕΓΟΜΕΝΟΝ ΓΕΘΣΗΜΑΝΙ ΚΑΙ ΛΕΓΙ ΤΟΙΣ ΜΑΘΗΤΑΙΣ ΑΥΤΟΥ ΚΑΘΙΣΑΤΕ ∅ ΕΩΣ ∅ ΑΠΕΛΘΩΝ ΕΚΙ ΠΡΟΣΕΥΞΩΜΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Und er nahm den Petrus und die zwei Söhne des Zebedäus mit sich, und fing an, sich zu betrüben und zu bangen.
Καὶ παραλαβὼν τὸν Πέτρον καὶ τοὺς δύο υἱοὺς Ζεβεδαίου, ἤρξατο λυπεῖσθαι καὶ ἀδημονεῖν.
ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΑΒΩΝ ΤΟΝ ΠΕΤΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΥΙΟΥΣ ΖΕΒΕΔΕΟΥ ΗΡΞΑΤΟ ΛΥΠΙΣΘΕ ΚΑΙ ΑΔΗΜΟΝΙΝ
Da sprach er zu ihnen: Meine Seele ist betrübt bis in den Tod; bleibet hier und wachet mit mir!
Τότε λέγει αὐτοῖς, “Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου· μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε μετʼ ἐμοῦ.”
ΤΟΤΕ ΛΕΓΕΙ ΑΥΤΟΙΣ ΠΕΡΙΛΥΠΟΣ ΕΣΤΙΝ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΕΩΣ ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΙΝΑΤΕ ΩΔΕ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΙΤΕ ΜΕΤ ΕΜΟΥ
Und nachdem er ein wenig vorwärts gegangen war, fiel er auf sein Angesicht, betete, und sprach: Mein Vater! wenn es möglich ist, so gehe dieser Kelch an mir vorüber; jedoch nicht wie ich will, sondern wie du.
Καὶ προσελθὼν μικρὸν, ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ προσευχόμενος καὶ λέγων, “Πάτερ μου, εἰ δυνατόν ἐστιν, παρελθάτω ἀπʼ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο. Πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω, ἀλλʼ ὡς σύ.”
ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΛΘΩΝ ΜΙΚΡΟΝ ΕΠΕΣΕΝ ΕΠΙ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΑΥΤΟΥ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΛΕΓΩΝ ΠΕΡ ΜΟΥ ΕΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Ε ΣΤΙΝ ΠΑΡΕΛΘΑΤΩ ΑΠ ΕΜΟΥ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥΤΟ ΠΛΗΝ ΟΥΧ ΩΣ ΕΓΩ ΘΕΛΩ ΑΛΛ ΩΣ ΣΥ
Und er kam zu seinen Jüngern, und fand sie schlafend, und sprach zu Petrus: So vermochtet ihr nicht eine Stunde mit mir zu wachen?
Καὶ ἔρχεται πρὸς τοὺς μαθητὰς καὶ εὑρίσκει αὐτοὺς καθεύδοντας, καὶ λέγει τῷ Πέτρῳ, “Οὕτως οὐκ ἰσχύσατε μίαν ὥραν γρηγορῆσαι μετʼ ἐμοῦ;
ΚΑΙ ΕΡΧΕΤΕ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΙΣΚΙ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΘΕΥΔΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΛΕΓΙ ΤΩ ΠΕΤΡΩ ΟΥΤΩΣ ΟΥΚ ΙΣΧΥΣΑΤΕ ΜΙΑΝ ΩΡΑΝ ΓΡΗΓΟΡΗΣΕ ΜΕΤ ΕΜΟΥ
Wachet und betet, damit ihr nicht in Versuchung geratet! Der Geist zwar ist willig, das Fleisch aber ist schwach.
Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν. Τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής.”
ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ ΙΝΑ ΜΗ ΕΙΣΕΛΘΗΤΑΙ ΕΙΣ ΠΙΡΑΣΜΟΝ ΤΟ ΜΕΝ ΠΝΑ ΠΡΟΘΥΜΟΝ Η ΔΕ ΣΑΡΞ ΑΣΘΕΝΗΣ
Wiederum ging er zum zweiten Male hinweg, betete, und sprach: Mein Vater! wenn dieser Kelch nicht vorübergehen kann, ohne dass ich ihn trinke, so geschehe dein Wille.
Πάλιν ἐκ δευτέρου ἀπελθὼν προσηύξατο λέγων, “Πάτερ μου, εἰ οὐ δύναται τοῦτο παρελθεῖν, ἐὰν μὴ αὐτὸ πίω, γενηθήτω τὸ θέλημά σου.”
ΠΑΛΙΝ ΕΚ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΑΠΕΛΘΩΝ ΠΡΟΣΗΥΞΑΤΟ Ο ΙΣ ΛΕΓΩΝ ΠΕΡ ΜΟΥ ΕΙ ΟΥ ΔΥΝΑΤΕ ΤΟΥΤΟ ΠΑΡΕΛΘΙΝ ΕΑΝ ΜΗ ΑΥΤΟ ΠΙΩ ΓΕΝΗΘΗΤΩ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΣΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und er kam wieder und fand sie schlafend; denn ihre Augen waren schwer geworden.
Καὶ ἐλθὼν πάλιν, εὗρεν αὐτοὺς καθεύδοντας, ἦσαν γὰρ αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοὶ βεβαρημένοι.
ΚΑΙ ΕΛΘΩΝ ΠΑΛΙΝ ΕΥΡΕΝ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΘΕΥΔΟΝΤΑΣ ΗΣΑΝ ΓΑΡ ΑΥΤΩΝ ΟΙ ΟΦΘΑΛΜΟΙ ΒΕΒΑΡΗΜΕΝΟΙ
Da verließ er sie, ging wieder hinweg, und betete zum dritten Male, indem er die nämlichen Worte sprach.
Καὶ ἀφεὶς αὐτοὺς πάλιν ἀπελθὼν, προσηύξατο ἐκ τρίτου τὸν αὐτὸν λόγον εἰπὼν πάλιν.
ΚΑΙ ΑΦΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΑΛΙΝ ΑΠΕΛΘΩΝ ΠΡΟΣΗΥΞΑΤΟ ΤΟΝ ΑΥΤΟΝ ΕΚ ΤΡΙΤΟΥ ∅ ΛΟΓΟΝ ΕΙΠΩΝ ΠΑΛΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Dann kam er zu seinen Jüngern und sprach zu ihnen: Schlafet nunmehr und ruhet! Sehet, die Stunde ist herbeigekommen, da der Menschensohn in die Hände der Sünder überliefert wird.
Τότε ἔρχεται πρὸς τοὺς μαθητὰς καὶ λέγει αὐτοῖς, “Καθεύδετε τὸ λοιπὸν καὶ ἀναπαύεσθε; Ἰδοὺ, ἤγγικεν ἡ ὥρα, καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἁμαρτωλῶν.
ΤΟΤΕ ΕΡΧΕΤΕ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΑΣ ΚΑΙ ΛΕΓΙ ΑΥΤΟΙΣ ΚΑΘΕΥΔΕΤΕ ΤΟ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΥΕΣΘΕ ΙΔΟΥ ΗΓΓΙΚΕΝ Η ΩΡΑ ΚΑΙ Ο ΥΣ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΠΑΡΑΔΙΔΟΤΑΙ ΕΙΣ ΧΙΡΑΣ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ
Stehet auf, lasset uns gehen! Sehet, er ist genaht, der mich verraten wird!
Ἐγείρεσθε, ἄγωμεν! Ἰδοὺ, ἤγγικεν ὁ παραδιδούς με!”
ΕΓΕΙΡΕΣΘΕ ΑΓΩΜΕΝ ΙΔΟΥ ΗΓΓΙΚΕΝ Ο ΠΑΡΑΔΙΔΩΝ ΜΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und während er noch redete, siehe, da kam Judas, einer von den Zwölfen, und mit ihm ein großer Haufe mit Schwertern und Knütteln, gesendet von den Hohenpriestern und Ältesten des Volkes.
Καὶ ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος, ἰδοὺ, Ἰούδας εἷς τῶν δώδεκα ἦλθεν, καὶ μετʼ αὐτοῦ ὄχλος πολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων ἀπὸ τῶν ἀρχιερέων καὶ πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ.
ΚΑΙ ΕΤΙ ΑΥΤΟΥ ΛΑΛΟΥΝ ΤΟΣ ΙΔΟΥ ΙΟΥΔΑΣ ΕΙΣ ΤΩΝ ΙΒ ΗΛΘΕΝ ΚΑΙ ΜΕΤ ΑΥΤΟΥ ΟΧΛΟΣ ΠΟΛΥΣ ΜΕΤΑ ΜΑΧΕΡΩΝ ΚΑΙ ΞΥΛΩΝ ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΚΑΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΤΟΥ ΛΑΟΥ
Der aber, welcher ihn verriet, gab ihnen ein Zeichen, und sagte: Den ich küssen werde, der ist es, ergreifet ihn!
Ὁ δὲ παραδιδοὺς αὐτὸν, ἔδωκεν αὐτοῖς σημεῖον λέγων, “Ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστιν· κρατήσατε αὐτόν.”
Ο ΔΕ ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΣ ΑΥΤΟΝ ΕΔΩΚΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΣΗΜΙΟΝ ΛΕΓΩΝ ΟΝ ΕΑΝ ΦΙΛΗΣΩ ΑΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ ΚΡΑΤΗΣΑΤΑΙ ΑΥΤΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und alsogleich trat er zu Jesus hinzu und sprach: Sei gegrüßt, Rabbi! Und er küsste ihn.
Καὶ εὐθέως προσελθὼν τῷ Ἰησοῦ εἶπεν, “Χαῖρε, Ῥαββί, καὶ κατεφίλησεν αὐτόν.”
ΚΑΙ ΕΥΘΕΩΣ ΠΡΟΣΕΛΘΩΝ ΤΩ ΙΥ ΕΙΠΕΝ ΧΑΙΡΕ ΡΑΒΒΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΕΦΙΛΗΣΕΝ ΑΥΤΟΝ
Jesus aber sprach zu ihm: Freund! wozu bist du gekommen? Da traten sie hinzu, und legten Hand an Jesus, und ergriffen ihn.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, “Ἑταῖρε, Ἐφʼ ὃ πάρει;” Τότε προσελθόντες, ἐπέβαλον τὰς χεῖρας ἐπὶ τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἐκράτησαν αὐτόν.
Ο ΔΕ ∅ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΩ ΕΤΑΙΡΕ ΕΦ Ο ΠΑΡΕΙ ΤΟΤΕ ΠΡΟΣΕΛΘΟΝΤΕΣ ΕΠΕΒΑΛΟΝ ΤΑΣ ΧΙΡΑΣ ΕΠΙ ΤΟΝ ΙΝ ΚΑΙ ΕΚΡΑΤΗΣΑΝ ΑΥΤΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und siehe, einer von denen, welche mit Jesus waren, streckte die Hand aus, zog sein Schwert, und schlug den Knecht des Hohenpriesters, und hieb ihm ein Ohr ab.
Καὶ ἰδοὺ, εἷς τῶν μετὰ Ἰησοῦ, ἐκτείνας τὴν χεῖρα, ἀπέσπασεν τὴν μάχαιραν αὐτοῦ καὶ πατάξας τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως, ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον.
∅ ΙΔΟΥ ΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑ ΙΥ ΕΚΤΙΝΑΣ ΤΗΝ ΧΙΡΑ ΑΠΕΣΠΑΣΕ ΤΗΝ ΜΑΧΑΙΡΑΝ ΑΥΤΟΥ ∅ ΠΑΤΑΞΑΣ ΤΟΝ ΔΟΥΛΟΝ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ ΑΦΙΛΕΝ ΑΥΤΟΥ ΤΟ ΩΤΙΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Da sprach Jesus zu ihm: Stecke dein Schwert an seinen Ort! Denn alle, die das Schwert ergreifen, werden durch das Schwert umkommen.
Τότε λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, “Ἀπόστρεψον τὴν μάχαιράν σου εἰς τὸν τόπον αὐτῆς, πάντες γὰρ οἱ λαβόντες μάχαιραν, ἐν μαχαίρῃ ἀπολοῦνται.
ΤΟΤΕ ΛΕΓΕΙ ΑΥΤΩ Ο ΙΣ ΑΠΟΣΤΡΕΨΟΝ ΤΗΝ ΜΑΧΑΙΡΑΝ ΣΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΟΠΟΝ ΑΥΤΗΣ ΠΑΝΤΕΣ ΓΑΡ ΟΙ ΛΑΒΟΝΤΕΣ ΜΑΧΑΙΡΑΝ ΕΝ ΜΑΧΑΙΡΗ ΑΠΟΛΟΥΝΤΕ
Oder meinst du, ich kann meinen Vater nicht bitten, und er wird mir sogleich mehr als zwölf Legionen Engel zu Gebote stellen?
Ἢ δοκεῖς ὅτι οὐ δύναμαι ἄρτι παρακαλέσαι τὸν Πατέρα μου, καὶ παραστήσει μοι πλείω δώδεκα λεγεῶνων ἀγγέλων;
Η ΔΟΚΕΙΣ ΟΤΙ ΟΥ ΔΥΝΑΜΑΙ ∅ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΕ ΤΟΝ ΠΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΤΗΣΕΙ ΜΟΙ ΩΔΕ ΑΡΤΙ ΠΛΕΙΩ ΔΩΔΕΚΑ ΛΕΓΙΩΝΩΝ ΑΓΓΕΛΟΥΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Wie wird dann aber die Schrift erfüllet werden, dass es so geschehen muss?
Πῶς οὖν πληρωθῶσιν αἱ Γραφαὶ, ὅτι οὕτως δεῖ γενέσθαι;”
ΠΩΣ ΟΥΝ ΠΛΗΡΩΘΩΣΙΝ ΑΙ ΓΡΑΦΕ ΟΤΙ ΟΥΤΩΣ ΔΙ ΓΕΝΕΣΘΕ
In jener Stunde sprach Jesus zu den Scharen: Gleich wie auf einen Räuber seid ihr ausgezogen mit Schwertern und Knütteln, mich gefangen zu nehmen. Täglich saß ich bei euch, und lehrte im Tempel, und ihr ergriffet mich nicht.
Ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ, εἶπεν ὁ Ἰησοῦς τοῖς ὄχλοις, “Ὡς ἐπὶ λῃστὴν ἐξήλθατε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων συλλαβεῖν με; Καθʼ ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ, ἐκαθεζόμην διδάσκων, καὶ οὐκ ἐκρατήσατέ με.
ΕΝ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΩΡΑ ΕΙΠΕΝ Ο ΙΣ ΤΟΙΣ ΟΧΛΟΙΣ ΩΣ ΕΠΙ ΛΗΣΤΗΝ ΕΞΗΛΘΑΤΕ ΜΕΤΑ ΜΑΧΑΙΡΩΝ ΚΑΙ ΞΥΛΩΝ ΣΥΛΛΑΒΕΙΝ ΜΕ ΚΑΘ ΗΜΕΡΑΝ ΕΝ ΤΩ ΙΕΡΩ ΕΚΑΘΕΖΟΜΗΝ ΔΙΔΑΣΚΩΝ ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΚΡΑΤΗΣΑΤΕ ΜΕ
Dies alles aber ist geschehen, damit die Schriften der Propheten erfüllt würden. Da verließen ihn alle Jünger und entflohen.
Τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν, ἵνα πληρωθῶσιν αἱ Γραφαὶ τῶν προφητῶν.” Τότε οἱ μαθηταὶ πάντες, ἀφέντες αὐτὸν ἔφυγον.
ΤΟΥΤΟ ΔΕ ΟΛΟΝ ΓΕΓΟΝΕΝ ΙΝΑ ΠΛΗΡΩΘΩΣΙΝ ΑΙ ΓΡΑΦΕ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΩΝ ΤΟΤΕ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΠΑΝΤΕΣ ΑΦΕΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ ΕΦΥΓΟΝ
Jene aber, welche Jesus ergriffen hatten, führten ihn zu Kaiphas, dem Hohenpriester, wo sich die Schriftgelehrten und Ältesten versammelt hatten.
Οἱ δὲ κρατήσαντες τὸν Ἰησοῦν, ἀπήγαγον πρὸς Καϊάφαν τὸν ἀρχιερέα, ὅπου οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι συνήχθησαν.
ΟΙ ΔΕ ΚΡΑΤΗΣΑΝΤΕΣ ΤΟΝ ΙΝ ΑΠΗΓΑΓΟΝ ΠΡΟΣ ΚΑΙΑΦΑΝ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΡΕΑ ΟΠΟΥ ΟΙ ΓΡΑΜΜΑΤΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΙ ΣΥΝΗΧΘΗΣΑΝ
Petrus aber folgte ihm von ferne bis zu dem Hofe des Hohenpriesters. Und in das Innere eingetreten, setzte er sich zu den Dienern, um den Ausgang zu sehen.
Ὁ δὲ Πέτρος ἠκολούθει αὐτῷ ἀπὸ μακρόθεν ἕως τῆς αὐλῆς τοῦ ἀρχιερέως, καὶ εἰσελθὼν ἔσω, ἐκάθητο μετὰ τῶν ὑπηρετῶν ἰδεῖν τὸ τέλος.
Ο ΔΕ ΠΕΤΡΟΣ ΗΚΟΛΟΥΘΙ ΑΥΤΩ ∅ ΜΑΚΡΟΘΕΝ ΕΩΣ ΤΗΣ ΑΥΛΗΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ ΚΑΙ ΕΙΣΕΛΘΩΝ ΕΣΩ ΕΚΑΘΗΤΟ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΤΩΝ ΙΔΕΙΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Die Hohenpriester aber und der gesamte Rat suchten falsches Zeugnis wider Jesus, damit sie ihn in den Tod brächten;
Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ τὸ Συνέδριον ὅλον ἐζήτουν ψευδομαρτυρίαν κατὰ τοῦ Ἰησοῦ, ὅπως αὐτὸν θανατώσωσιν,
ΟΙ ΔΕ ΑΡΧΙΕΡΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΟΛΟΝ ΕΖΗΤΟΥΝ ΨΕΥΔΟΜΑΡΤΥΡΙΑΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΥ ΟΠΩΣ ΑΥΤΟΝ ΘΑΝΑΤΩΣΩΣΙΝ
doch sie fanden keines, obwohl viele falsche Zeugen aufgetreten waren. Zuletzt aber kamen zwei falsche Zeugen,
καὶ οὐχ εὗρον, πολλῶν προσελθόντων ψευδομαρτύρων. Ὕστερον δὲ προσελθόντες δύο
ΚΑΙ ΟΥΧ ΕΥΡΟΝ ΠΟΛΛΩΝ ΠΡΟΣΕΛΘΟΝΤΩΝ ΨΕΥΔΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΥΣΤΕΡΟΝ ΔΕ ΠΡΟΣΕΛΘΟΝΤΕΣ Β
und sprachen: Dieser hat gesagt: Ich kann den Tempel Gottes abbrechen, und nach drei Tagen ihn wieder aufbauen.
εἶπον, “Οὗτος ἔφη, ‘Δύναμαι καταλῦσαι τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ, καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν αὑτόν οἰκοδομῆσαι.’”
ΕΙΠΑΝ ΟΥΤΟΣ ΕΦΗ ΔΥΝΑΜΑΙ ΚΑΤΑΛΥΣΕ ΤΟΝ ΝΑΟΝ ΤΟΥ ΘΥ ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΡΙΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΑΥΤΟΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Da stand der Hohepriester auf, und sprach zu ihm: Du antwortest nichts auf das, was diese gegen dich bezeugen?
Καὶ ἀναστὰς, ὁ ἀρχιερεὺς εἶπεν αὐτῷ, “Οὐδὲν ἀποκρίνῃ, τί οὗτοί σου καταμαρτυροῦσιν;”
ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΣ Ο ΑΡΧΙΕΡΕΥΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΩ ΟΥΔΕΝ ΑΠΟΚΡΙΝΗ ΤΙ ΟΥΤΟΙ ΣΟΥ ΚΑΤΑΜΑΡΤΥΡΟΥΣΙΝ
Jesus aber schwieg. Und der Hohepriester sprach zu ihm: Ich beschwöre dich bei Gott, dem Lebendigen, dass du uns sagest, ob du Christus, der Sohn Gottes, bist!
Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐσιώπα. Καὶ ὁ ἀρχιερεὺς εἶπεν αὐτῷ, “Ἐξορκίζω σε κατὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος ἵνα ἡμῖν εἴπῃς εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστὸς, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ.”
Ο ΔΕ ΙΣ ΕΣΙΩΠΑ ΚΑΙ Ο ΑΡΧΙΕΡΕΥΣ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΩ ΕΞΟΡΚΙΖΩ ΣΕ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΘΥ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΙΝΑ ΗΜΙΝ ΕΙΠΗΣ ΕΙ ΣΥ ΕΙ Ο ΧΣ Ο ΥΣ ΤΟΥ ΘΥ
Jesus sprach zu ihm: Du hast es gesagt! Ich sage euch aber: Von nun an werdet ihr den Menschensohn sehen, sitzend zur Rechten der Kraft Gottes, und kommend auf den Wolken des Himmels.
Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, “Σὺ εἶπας. Πλὴν λέγω ὑμῖν, ἀπʼ ἄρτι ὄψεσθε τὸν Υἱὸν τοῦ Ἀνθρώπου, ‘καθήμενον ἐκ δεξιῶν’ τῆς δυνάμεως, καὶ ‘ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ’.”
ΛΕΓΕΙ ΑΥΤΩ Ο ΙΣ ΣΥ ΕΙΠΑΣ ΠΛΗΝ ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ ΑΠ ΑΡΤΙ ΟΨΕΣΘΕ ΤΟΝ ΥΝ ΤΟΥ ΑΝΟΥ ΚΑΘΗΜΕΝΟΝ ΕΚ ΔΕΞΙΩΝ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΕΩΣ ΚΑΙ ΕΡΧΟΜΕΝΟΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΝΕΦΕΛΩΝ ΤΟΥ ΟΥΝΟΥ
- warum dies wichtig ist Vor dem Hohen Rat spricht Jesus vom Menschensohn, der zur Rechten der Macht sitzt und auf den Wolken des Himmels kommt (Dan 7,13).
Da zerriss der Hohepriester seine Kleider, und sprach: Er hat Gott gelästert! Was haben wir noch Zeugen nötig? Siehe, nun habt ihr die Gotteslästerung gehört.
Τότε ὁ ἀρχιερεὺς διέρρηξεν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ λέγων, “Ἐβλασφήμησεν· τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων; Ἴδε, νῦν ἠκούσατε τὴν βλασφημίαν.
ΤΟΤΕ Ο ΑΡΧΙΕΡΕΥΣ ΔΙΕΡΡΗΞΕΝ ΤΑ ΙΜΑΤΙΑ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΛΕΓΕΙ ΙΔΕ ΕΒΛΑΣΦΗΜΗΣΕΝ ΤΙ ΕΤΙ ΧΡΙΑΝ ΕΧΟΜΕΝ ΜΑΡΤΥΡΙΩΝ ΙΔΕ ΝΥΝ ΗΚΟΥΣΑΤΕ ΤΗΝ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Was dünket euch? Sie aber antworteten, und sprachen: Er ist des Todes schuldig!
Τί ὑμῖν δοκεῖ;” Οἱ δὲ ἀποκριθέντες εἶπον, “Ἔνοχος θανάτου ἐστίν.”
ΤΙ ΥΜΙΝ ΔΟΚΕΙ ΟΙ ΔΕ ΑΠΟΚΡΙΘΕΝΤΕΣ ΕΙΠΑΝ ΕΝΟΧΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΣΤΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Dann spieen sie in sein Angesicht, und schlugen ihn mit Fäusten, andere aber gaben ihm Backenstreiche,
Τότε ἐνέπτυσαν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ ἐκολάφισαν αὐτόν, οἱ δὲ ἐράπισαν
ΤΟΤΕ ΕΝΕΠΤΥΣΑΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΕΚΟΛΑΦΙΣΑΝ ΑΥΤΟΝ ΟΙ ΔΕ ΕΡΑΠΙΣΑΝ
und sprachen: Weissage uns, Christus! wer ist's, der dich geschlagen hat?
λέγοντες, “Προφήτευσον ἡμῖν, Χριστέ, τίς ἐστιν ὁ παίσας σε;”
ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΥΣΟΝ ΗΜΙΝ ΧΕ ΤΙΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΠΑΙΣΑΣ ΣΕ
Petrus aber saß draußen in dem Hofe; und eine Magd trat zu ihm hin, und sprach: Du warest auch bei Jesus, dem Galiläer!
Ὁ δὲ Πέτρος ἐκάθητο ἔξω ἐν τῇ αὐλῇ, καὶ προσῆλθεν αὐτῷ μία παιδίσκη λέγουσα, “Καὶ σὺ ἦσθα μετὰ Ἰησοῦ τοῦ Γαλιλαίου.”
Ο ΔΕ ΠΕΤΡΟΣ ΕΚΑΘΗΤΟ ΕΞΩ ΕΝ ΤΗ ΑΥΛΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΗΛΘΕΝ ΑΥΤΩ ΜΙΑ ΠΑΙΔΙΣΚΗ ΛΕΓΟΥΣΑ ΚΑΙ ΣΥ ΗΣΘΑ ΜΕΤΑ ΙΥ ΤΟΥ ΓΑΛΙΛΕΟΥ
Doch er leugnete vor allen, und sprach: Ich weiß nicht, was du sagst.
Ὁ δὲ ἠρνήσατο ἔμπροσθεν πάντων λέγων, “Οὐκ οἶδα τί λέγεις.”
Ο ΔΕ ΗΡΝΗΣΑΤΟ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΠΑΝΤΩΝ ΛΕΓΩΝ ΟΥΚ ΟΙΔΑ ΤΙ ΛΕΓΕΙΣ
Als er aber durch den Torweg hinausging, sah ihn eine andere Magd, und sprach zu denen, die dort waren: Auch dieser war bei Jesus, dem Nazarener!
Ἐξελθόντα δὲ εἰς τὸν πυλῶνα, εἶδεν αὐτὸν ἄλλη καὶ λέγει τοῖς ἐκεῖ, “Οὗτος ἦν μετὰ Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου.”
ΕΞΕΛΘΟΝΤΑ ΔΕ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΥΛΩΝΑ ΕΙΔΕΝ ΑΥΤΟΝ ΑΛΛΗ ΚΑΙ ΛΕΓΕΙ ΤΟΙΣ ΕΚΕΙ ΟΥΤΟΣ ΗΝ ΜΕΤΑ ΙΥ ΤΟΥ ΝΑΖΩΡΑΙΟΥ
Doch er leugnete abermals mit einem Eidschwure: Ich kenne den Menschen nicht!
Καὶ πάλιν ἠρνήσατο μετὰ ὅρκου, ὅτι “Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον.”
ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΗΡΝΗΣΑΤΟ ΜΕΤΑ ΟΡΚΟΥ ΟΥ Κ ΟΙΔΑ ΤΟΝ ΑΝΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und nach einer kleinen Weile traten die Umstehenden hinzu, und sagten zu Petrus: Wahrlich, auch du bist einer von ihnen; denn auch deine Sprache macht dich kenntlich!
Μετὰ μικρὸν δὲ προσελθόντες οἱ ἑστῶτες εἶπον τῷ Πέτρῳ, “Ἀληθῶς καὶ σὺ ἐξ αὐτῶν εἶ, καὶ γὰρ ἡ λαλιά σου δῆλόν σε ποιεῖ.”
ΜΕΤΑ ΜΙΚΡΟΝ ΔΕ ΠΡΟΣΕΛΘΟΝΤΕΣ ΟΙ ΕΣΤΩΤΕΣ ΕΙΠΟΝ ΤΩ ΠΕΤΡΩ ΑΛΗΘΩΣ ΚΑΙ ΣΥ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΕΙ ΚΑΙ ΓΑΡ Η ΛΑΛΙΑ ΣΟΥ ΔΗΛΟΝ ΣΕ ΠΟΙΕΙ
Da fing er an, Verwünschungen auszusprechen und zu schwören, dass er den Menschen nicht kenne. Und alsbald krähte der Hahn.
Τότε ἤρξατο καταθεματίζειν καὶ ὀμνύειν, ὅτι “Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον!” Καὶ εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν.
ΤΟΤΕ ΗΡΞΑΤΟ ΚΑΤΑΘΕΜΑΤΙΖΕΙΝ ΚΑΙ ΟΜΝΥΕΙΝ ΟΤΙ ΟΥΚ ΟΙΔΑ ΤΟΝ ΑΝΟΝ ΚΑΙ ΕΥΘΕΩΣ ΑΛΕΚΤΩΡ ΕΦΩΝΗΣΕΝ
Da erinnerte sich Petrus des Wortes Jesu, wie er gesagt hatte: Ehe der Hahn krähet, wirst du mich dreimal verleugnen. Und er ging hinaus und weinte bitterlich.
Καὶ ἐμνήσθη ὁ Πέτρος τοῦ ῥήματος Ἰησοῦ εἰρηκότος, ὅτι “Πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι, τρὶς ἀπαρνήσῃ με”. Καὶ ἐξελθὼν ἔξω, ἔκλαυσεν πικρῶς.
ΚΑΙ ΕΜΝΗΣΘΗ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ ΙΥ ΕΙΡΗΚΟΤΟΣ ΟΤΙ ΠΡΙΝ ΑΛΕΚΤΟΡΑ ΦΩΝΗΣΑΙ ΤΡΙΣ ΑΠΑΡΝΗΣΗ ΜΕ ΚΑΙ ΕΞΕΛΘΩΝ ΕΞΩ ΕΚΛΑΥΣΕΝ ΠΙΚΡΩΣ
27. Kapitelerhaltene Verse: 66 · mit Bedeutungsnuance: 2
Als es aber Morgen geworden war, hielten alle Hohenpriester und Ältesten des Volkes Rat wider Jesus, um ihn zu Tode zu bringen.
Πρωΐας δὲ γενομένης, συμβούλιον ἔλαβον πάντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ κατὰ τοῦ Ἰησοῦ, ὥστε θανατῶσαι αὐτόν·
ΠΡΩΙΑΣ ΔΕ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΕΛΑΒΟΝ ΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΑΡΧΙΕΡΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΥ ΩΣΤΕ ΘΑΝΑΤΩΣΑΙ ΑΥΤΟΝ
Und sie führten ihn gebunden hin und übergaben ihn dem Landpfleger Pontius Pilatus.
καὶ δήσαντες αὐτὸν ἀπήγαγον καὶ παρέδωκαν Πιλάτῳ τῷ ἡγεμόνι.
ΚΑΙ ΔΗΣΑΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ ΑΠΗΓΑΓΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΔΩΚΑΝ ΠΙΛΑΤΩ ΤΩ ΗΓΕΜΟΝΙ
Da Judas, der ihn verraten hatte, jetzt sah, dass er verurteilt war, ward er von Reue ergriffen, und er brachte die dreißig Silberlinge den Hohenpriestern und Ältesten zurück,
Τότε ἰδὼν Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν, ὅτι κατεκρίθη, μεταμεληθεὶς ἔστρεψεν τὰ τριάκοντα ἀργύρια τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ πρεσβυτέροις
ΤΟΤΕ ΙΔΩΝ ΙΟΥΔΑΣ Ο ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΣ ΑΥΤΟΝ ΟΤΙ ΚΑΤΕΚΡΙΘΗ ΜΕΤΕΜΕΛΗΘΗ ΚΑΙ ΕΣΤΡΕΨΕΝ ΤΑ Λ ΑΡΓΥΡΙΑ ΤΟΙΣ ΑΡΧΙΕΡΕΥΣΙ ΚΑΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
indem er sprach: Ich habe gesündigt, da ich unschuldiges Blut verraten habe. Sie aber sprachen: Was geht das uns an? Da siehe du zu!
λέγων, “Ἥμαρτον παραδοὺς αἷμα ἀθῷον.” Οἱ δὲ εἶπον, “Τί πρὸς ἡμᾶς; Σὺ ὄψῃ.”
ΛΕΓΩΝ ΗΜΑΡΤΟΝ ΠΑΡΑΔΟΥΣ ΑΙΜΑ ΑΘΩΟΝ ΟΙ ΔΕ ΕΙΠΟΝ ΤΙ ΠΡΟΣ ΗΜΑΣ ΣΥ ΟΨΗ
Da warf er die Silberlinge in den Tempel hin, entfernte sich, ging hin, und erhängte sich mit einem Stricke.
Καὶ ῥίψας τὰ ἀργύρια εἰς τὸν ναὸν, ἀνεχώρησεν καὶ ἀπελθὼν ἀπήγξατο.
ΚΑΙ ΡΙΨΑΣ ΤΑ Λ ΑΡΓΥΡΙΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΑΟΝ Α ΝΕΧΩΡΗΣΕΝ ΚΑΙ ΑΠΕΛΘΩΝ ΑΠΗΓΞΑΤΟ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Die Hohenpriester aber nahmen die Silberlinge und sprachen: Es ist nicht erlaubt, sie in den Tempelschatz zu legen, da es Blutgeld ist.
Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς λαβόντες τὰ ἀργύρια εἶπον, “Οὐκ ἔξεστιν βαλεῖν αὐτὰ εἰς τὸν κορβανᾶν, ἐπεὶ τιμὴ αἵματός ἐστιν.”
ΟΙ ΔΕ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΛΑΒΟΝΤΕΣ ΤΑ ΑΡΓΥΡΙΑ ΕΙΠΟΝ ΟΥΚ ΕΞΕΣΤΙΝ ΒΑΛΙΝ ΑΥΤΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΡΒΑΝΑΝ ΕΠΙ ΤΙΜΗ ΑΙΜΑΤΟΣ ΕΣΤΙΝ
Sie hielten also Rat, und kauften für dieselben den Acker des Töpfers zum Begräbnisse für die Fremden.
Συμβούλιον δὲ λαβόντες, ἠγόρασαν ἐξ αὐτῶν τὸν Ἀγρὸν τοῦ Κεραμέως, εἰς ταφὴν τοῖς ξένοις.
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΔΕ ΛΑΒΟΝΤΕΣ ΗΓΟΡΑΣΑΝ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΤΟΝ ΑΓΡΟΝ ΤΟΥ ΚΕΡΑΜΕΩΣ ΕΙΣ ΤΑΦΗΝ ΤΟΙΣ ΞΕΝΟΙΣ
Deswegen wird jener Acker Hakeldama, das ist Blutacker, genannt, bis auf den heutigen Tag.
Διὸ ἐκλήθη ὁ ἀγρὸς ἐκεῖνος, Ἀγρὸς Αἵματος ἕως τῆς σήμερον.
ΔΙΟ ΕΚΛΗΘΗ Ο ΑΓΡΟΣ ΕΚΙΝΟΣ ΑΓΡΟΣ ΑΙΜΑΤΟΣ ΕΩΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΟΝ
Da ward erfüllt, was durch den Propheten Jeremias gesprochen worden, da er sagt: Und sie nahmen die dreißig Silberlinge, den Preis des Geschätzten, welchen sie geschätzt hatten von seiten der Söhne Israels,
Τότε ἐπληρώθη τὸ ῥηθὲν διὰ Ἰερεμίου τοῦ προφήτου λέγοντος, “Καὶ ἔλαβον τὰ τριάκοντα ἀργύρια, τὴν τιμὴν τοῦ τετιμημένου, ὃν ἐτιμήσαντο” ἀπὸ υἱῶν Ἰσραήλ,
ΚΑΙ ΕΠΛΗΡΩΘΗ ΤΟ ΡΗΘΕΝ ΔΙΑ ΙΕΡΕΜΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΛΕΓΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΛΑΒΟΝ ΤΑ Λ ΑΡΓΥΡΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΤΕΤΙΜΗΜΕΝΟΥ ΟΝ ΕΤΙΜΗΣΑΝΤΟ ΑΠΟ ΥΙΩΝ ΙΗΛ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
und gaben sie hin für den Acker des Töpfers, wie der Herr mir aufgetragen hat.
“καὶ ἔδωκαν αὐτὰ εἰς τὸν Ἀγρὸν τοῦ Κεραμέως, καθὰ συνέταξέν μοι Κύριος”.
ΚΑΙ ΕΔΩΚΑ ΑΥΤΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΡΟΝ ΤΟΥ ΚΕΡΑΜΕΩΣ ΚΑΘΑ ΣΥΝΕΤΑΞΕΝ ΜΟΙ ΚΣ
Jesus aber stand vor dem Landpfleger, und der Landpfleger fragte ihn, und sprach: Bist du der König der Juden? Jesus sprach zu ihm: Du sagst es!
Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐστάθη ἔμπροσθεν τοῦ ἡγεμόνος· καὶ ἐπηρώτησεν αὐτὸν ὁ ἡγεμὼν λέγων, “Σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων;” Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔφη αὐτῷ, “Σὺ λέγεις.”
Ο ΔΕ ΙΣ ΕΣΤΑΘΗ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΟΥ ΗΓΕΜΟΝΟΣ ΚΑΙ ΕΠΗΡΩΤΗΣΕΝ ΑΥΤΟΝ Ο ΗΓΕΜΩΝ ΛΕΓΩΝ ΣΥ ΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ Ο ΔΕ ΙΣ ΕΦΗ ∅ ΣΥ ΛΕΓΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und als er von den Hohenpriestern und Ältesten angeklagt wurde, antwortete er nichts.
Καὶ ἐν τῷ κατηγορεῖσθαι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀρχιερέων καὶ τῶν πρεσβυτέρων, οὐδὲν ἀπεκρίνατο.
ΚΑΙ ΕΝ ΤΩ ΚΑΤΗΓΟΡΙΣΘΕ ΑΥΤΟΝ ΥΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΚΑΙ ∅ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΟΥΔΕΝ ΑΠΕΚΡΙΝΑΤΟ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Da sagte Pilatus zu ihm: Hörst du nicht, welch große Dinge sie wider dich bezeugen?
Τότε λέγει αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος, “Οὐκ ἀκούεις πόσα σου καταμαρτυροῦσιν;”
ΤΟΤΕ ΛΕΓΙ ΑΥΤΩ Ο ΠΙΛΑΤΟΣ ΟΥΚ ΑΚΟΥΕΙΣ ΠΟΣΑ ΣΟΥ ΚΑΤΑΜΑΡΤΥΡΟΥΣΙΝ
Doch er antwortete ihm nicht auf sein Wort, so dass der Landpfleger sich sehr verwunderte.
Καὶ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῷ πρὸς οὐδὲ ἓν ῥῆμα, ὥστε θαυμάζειν τὸν ἡγεμόνα λίαν.
ΚΑΙ ΟΥΚ ΑΠΕΚΡΙΘΗ ΑΥΤΩ ΠΡΟΣ ΟΥΔΕ ΕΝ ΡΗΜΑ ΩΣΤΕ ΘΑΥΜΑΖΙΝ ΤΟΝ ΗΓΕΜΟΝΑ ΛΙΑΝ
Auf den hohen Festtag aber war der Landpfleger gewohnt, dem Volke einen Gefangenen frei zu geben, welchen sie wollten.
Κατὰ δὲ ἑορτὴν, εἰώθει ὁ ἡγεμὼν ἀπολύειν ἕνα τῷ ὄχλῳ δέσμιον, ὃν ἤθελον.
ΚΑΤΑ ΔΕ ΕΟΡΤΗΝ ΕΙΩΘΕΙ Ο ΗΓΕΜΩΝ ΑΠΟΛΥΕΙΝ ΕΝΑ ΤΩ ΟΧΛΩ ΔΕΣΜΙΟΝ ΟΝ ΠΑΡΗΤΟΥΝΤΟ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Nun hatte er damals einen berüchtigten Gefangenen, der Barabbas hieß.
Εἶχον δὲ τότε δέσμιον ἐπίσημον, λεγόμενον Βαραββᾶν.
ΕΙΧΟΝ ΔΕ ΤΟΤΕ ΔΕΣΜΙΟΝ ΕΠΙΣΗΜΟΝ ΛΕΓΟΜΕΝΟΝ ΒΑΡΑΒΒΑΝ
Da sie also versammelt waren, sprach Pilatus: Welchen wollt ihr, soll ich euch freigeben? Den Barabbas, oder Jesus, der Christus genannt wird?
Συνηγμένων οὖν αὐτῶν, εἶπεν αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος, “Τίνα θέλετε ἀπολύσω ὑμῖν, Βαραββᾶν ἢ Ἰησοῦν, τὸν λεγόμενον Χριστόν;”
ΣΥΝΗΓΜΕΝΩΝ ΟΥΝ ΑΥΤΩΝ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ∅ ΠΙΛΑΤΟΣ ΤΙΝΑ ΘΕΛΕΤΕ ΑΠΟΛΥΣΩ ΥΜΙΝ ΒΑΡΑΒΒΑΝ Η ΙΝ ΤΟΝ ΛΕΓΟΜΕΝΟΝ ΧΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Denn er wusste, dass sie ihn aus Neid überantwortet hatten.
ᾔδει γὰρ ὅτι διὰ φθόνον παρέδωκαν αὐτόν.
ΗΔΙ ΓΑΡ ΟΤΙ ΔΙΑ ΦΘΟΝΟΝ ΠΑΡΕΔΩΚΑΝ ΑΥΤΟΝ
Während er aber auf dem Richterstuhle saß, schickte sein Weib zu ihm, und ließ sagen: Mache dir nichts mit diesem Gerechten zu schaffen; vieles habe ich heute im Traume gelitten um seinetwillen.
Καθημένου δὲ αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος, ἀπέστειλεν πρὸς αὐτὸν ἡ γυνὴ αὐτοῦ λέγουσα, “Μηδὲν σοὶ καὶ τῷ δικαίῳ ἐκείνῳ, πολλὰ γὰρ ἔπαθον σήμερον κατʼ ὄναρ διʼ αὐτόν.”
ΚΑΘΗΜΕΝΟΥ ΔΕ ΑΥΤΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ ΑΠΕΣΤΙΛΕΝ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ Η ΓΥΝΗ ΑΥΤΟΥ ΛΕΓΟΥΣΑ ΜΗΔΕΝ ΣΟΙ ΚΑΙ ΤΩ ΔΙΚΑΙΩ ΕΚΙΝΩ ΠΟΛΛΑ ΓΑΡ ΕΠΑΘΟΝ ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΑΤ ΟΝΑΡ ΔΙ ΑΥΤΟΝ
Allein die Hohenpriester und die Ältesten überredeten das Volk, den Barabbas zu begehren, Jesus aber zu verderben.
Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἔπεισαν τοὺς ὄχλους, ἵνα αἰτήσωνται τὸν Βαραββᾶν, τὸν δὲ Ἰησοῦν ἀπολέσωσιν.
ΟΙ ΔΕ ΑΡΧΙΕΡΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΙ ΕΠΙΣΑΝ ΤΟΥΣ ΟΧΛΟΥΣ ΙΝΑ ΑΙΤΗΣΩΝΤΑΙ ΤΟΝ ΒΑΡΑΒΒΑΝ ΤΟΝ ΔΕ ΙΝ ΑΠΟΛΕΣΩΣΙΝ
Der Landpfleger aber entgegnete, und sprach zu ihnen: Welchen von den zweien wollet ihr euch freigegeben haben? Sie sagten: Den Barabbas.
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἡγεμὼν εἶπεν αὐτοῖς, “Τίνα θέλετε ἀπὸ τῶν δύο, ἀπολύσω ὑμῖν;” Οἱ δὲ εἶπον, τὸν “Βαραββᾶν.”
ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΔΕ Ο ΗΓΕΜΩΝ ΕΙΠΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΤΙΝΑ ΘΕΛΕΤΕ ΑΠΟ ΤΩΝ Β ΑΠΟΛΥΣΩ ΥΜΙΝ ΟΙ ΔΕ ΕΙΠΟΝ ΤΟΝ ΒΑΡΑΒΒΑΝ
Pilatus sprach zu ihnen: Was soll ich also mit Jesus machen, der Christus genannt wird?
Λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος, “Τί οὖν ποιήσω Ἰησοῦν, τὸν λεγόμενον Χριστόν;” Λέγουσιν πάντες, “Σταυρωθήτω.”
ΛΕΓΙ ΑΥΤΟΙΣ Ο ΠΙΛΑΤΟΣ ΤΙ ΟΥΝ ΠΟΙΗΣΩ ΙΝ ΤΟΝ ΛΕΓΟΜΕΝΟΝ ΧΝ ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΠΑΝΤΕΣ ΣΤΑΥΡΩΘΗΤΩ
Da riefen alle: Er soll gekreuziget werden! Der Landpfleger sprach zu ihnen: Was hat er denn Böses getan? Sie aber schrieen noch mehr, und sprachen: Er soll gekreuziget werden!
Ὁ δὲ ἔφη, “Τί γὰρ κακὸν ἐποίησεν;” Οἱ δὲ περισσῶς ἔκραζον λέγοντες, “Σταυρωθήτω.”
Ο ΔΕ ΕΦΗ ΤΙ ΓΑΡ ΚΑΚΟΝ ΕΠΟΙΗΣΕΝ ΟΙ ΔΕ ΠΕΡΙΣΣΩ ΕΚΡΑΖΟΝ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΣΤΑΥΡΩΘΗΤΩ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Als nun Pilatus sah, dass er nichts ausrichte, sondern der Lärm größer werde, nahm er Wasser, wusch seine Hände vor dem Volke, und sprach: Ich bin unschuldig an dem Blute dieses Gerechten; sehet ihr zu!
Ἰδὼν δὲ ὁ Πιλᾶτος ὅτι οὐδὲν ὠφελεῖ, ἀλλὰ μᾶλλον θόρυβος γίνεται, λαβὼν ὕδωρ, ἀπενίψατο τὰς χεῖρας ἀπέναντι τοῦ ὄχλου λέγων, “Ἀθῷός εἰμι ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ δικαίου τούτου. Ὑμεῖς ὄψεσθε.”
ΙΔΩΝ ΔΕ Ο ΠΙΛΑΤΟΣ ΟΤΙ ΟΥΔΕΝ ΩΦΕΛΙ ΑΛΛΑ ΜΑΛΛΟΝ ΘΟΡΥΒΟΣ ΓΕΙΝΕΤΑΙ ΛΑΒΩΝ ΥΔΩΡ ΑΠΕΝΙΨΑΤΟ ΤΑΣ ΧΙΡΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΟΧΛΟΥ ΛΕΓΩΝ ΑΘΩΟΣ ΕΙΜΙ ΑΠΟ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΟΥΤΟΥ ΥΜΕΙΣ ΔΕ ΟΨΕΣΘΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und das ganze Volk antwortete, und sprach: Sein Blut komme über uns und unsere Kinder!
Καὶ ἀποκριθεὶς πᾶς ὁ λαὸς εἶπεν, “Τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐφʼ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ἡμῶν.”
ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙΘΙΣ ΠΑΣ Ο ΛΑΟΣ ΕΙΠΕΝ ΤΟ ΑΙΜΑ ΑΥΤΟΥ ΕΦ ΗΜΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΗΜΩΝ
Alsdann gab er ihnen den Barabbas frei; Jesus aber ließ er geißeln, und überlieferte ihnen denselben, damit er gekreuziget würde.
Τότε ἀπέλυσεν αὐτοῖς τὸν Βαραββᾶν, τὸν δὲ Ἰησοῦν φραγελλώσας, παρέδωκεν, ἵνα σταυρωθῇ.
ΤΟΤΕ ΑΠΕΛΥΣΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΤΟΝ ΒΑΡΑΒΒΑΝ ΤΟΝ ΔΕ ΙΝ ΦΡΑΓΕΛΛΩΣΑΣ ΠΑΡΕΔΩΚΕΝ ΙΝΑ ΣΤΑΥΡΩΘΗ
Da nahmen die Soldaten des Landpflegers Jesus zu sich hinein in das Richthaus, und versammelten um ihn die ganze Schar.
Τότε οἱ στρατιῶται τοῦ ἡγεμόνος, παραλαβόντες τὸν Ἰησοῦν εἰς τὸ πραιτώριον, συνήγαγον ἐπʼ αὐτὸν ὅλην τὴν σπεῖραν.
ΤΟΤΕ ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΑΙ ΤΟΥ ΗΓΕΜΟΝΟΣ ΠΑΡΑΛΑΒΟΝΤΕΣ ΤΟΝ ΙΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΡΑΙΤΩΡΙΟΝ ΣΥΝΗΓΑΓΟΝ ΕΠ ΑΥΤΟΝ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΣΠΙΡΑΝ
Und sie zogen ihn aus, und legten ihm einen scharlachroten Mantel um,
Καὶ ἐκδύσαντες αὐτὸν, χλαμύδα κοκκίνην περιέθηκαν αὐτῷ,
ΚΑΙ ΕΚΔΥΣΑΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ ΧΛΑΜΥΔΑ ΚΟΚΚΙΝΗΝ ΠΕΡΙΕΘΗΚΑΝ ΑΥΤΩ
und flochten eine Krone aus Dornen, setzten sie auf sein Haupt, und gaben ihm ein Rohr in seine rechte Hand. Und sie bogen das Knie vor ihm, verspotteten ihn, und sprachen: Sei gegrüßt, König der Juden!
καὶ πλέξαντες στέφανον ἐξ ἀκανθῶν, ἐπέθηκαν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ κάλαμον ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ, καὶ γονυπετήσαντες ἔμπροσθεν αὐτοῦ, ἐνέπαιξαν αὐτῷ λέγοντες, “Χαῖρε, ὁ Βασιλεῦς τῶν Ἰουδαίων!”
ΚΑΙ ΠΛΕΞΑΝΤΕΣ ΣΤΕΦΑΝΟΝ ΕΞ ΑΚΑΝΘΩΝ ΕΠΕΘΗΚΑΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΛΑΜΟΝ ΕΝ ΤΗ ΔΕΞΙΑ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΓΟΝΥΠΕΤΗΣΑΝΤΕΣ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΑΥΤΟΥ ΕΝΕΠΕΞΑΝ ΑΥΤΩ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΧΑΙΡΕ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ
Und sie spieen ihn an, nahmen das Rohr, und schlugen ihn auf das Haupt damit.
Καὶ ἐμπτύσαντες εἰς αὐτὸν, ἔλαβον τὸν κάλαμον, καὶ ἔτυπτον εἰς τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.
ΚΑΙ ΕΜΠΤΥΣΑΝΤΕΣ ΕΙΣ ΑΥΤΟΝ ΕΛΑΒΟΝ ΤΟΝ ΚΑΛΑΜΟΝ ΚΑΙ ΕΤΥΠΤΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΗΝ ΑΥΤΟΥ
Und nachdem sie ihn verspottet hatten, nahmen sie ihm den Mantel ab, legten ihm seine Kleider an, und führten ihn fort, um ihn zu kreuzigen.
Καὶ ὅτε ἐνέπαιξαν αὐτῷ, ἐξέδυσαν αὐτὸν τὴν χλαμύδα καὶ ἐνέδυσαν αὐτὸν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἀπήγαγον αὐτὸν εἰς τὸ σταυρῶσαι.
ΚΑΙ ΟΤΕ ΕΝΕΠΕΞΑΝ ΑΥΤΩ ΕΚΔΥΣΑΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ ΤΗΝ ΧΛΑΜΥΔΑ ∅ ΕΝΕΔΥΣΑΝ ΑΥΤΟΝ ΤΑ ΙΜΑΤΙΑ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΑΠΗΓΑΓΟΝ ΑΥΤΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΣΤΑΥΡΩΣΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Als sie aber hinausgingen, fanden sie einen Mann von Cyrene, mit Namen Simon; diesen nötigten sie, sein Kreuz zu tragen.
Ἐξερχόμενοι δὲ, εὗρον ἄνθρωπον Κυρηναῖον, ὀνόματι Σίμωνα. Τοῦτον ἠγγάρευσαν ἵνα ἄρῃ τὸν σταυρὸν αὐτοῦ.
ΕΞΕΡΧΟΜΕΝΟΙ ΔΕ ΕΥΡΟΝ ΑΝΟΝ ΚΥΡΗΝΕΟΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΣΙΜΩΝΑ ΤΟΥΤΟΝ ΗΓΓΑΡΕΥΣΑΝ ΙΝΑ ΑΡΗ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΑΥΤΟΥ
Und sie kamen an einen Ort, welcher Golgotha, das ist Schädelstätte, genannt wird.
Καὶ ἐλθόντες εἰς τόπον λεγόμενον Γολγοθᾶ, ὅ ἐστιν “Κρανίου Τόπος” λεγόμενος.
ΚΑΙ ΕΛΘΟΝΤΕΣ ΕΙΣ ΤΟΠΟΝ ∅ ΓΟΛΓΟΘΑ Ο ΕΣΤΙΝ ΚΡΑΝΙΟΥ ΤΟΠΟΣ ΛΕΓΟΜΕΝΟΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und sie gaben ihm Wein, der mit Galle vermischt war, zu trinken. Und als er davon gekostet hatte, wollte er nicht trinken.
Ἔδωκαν αὐτῷ πιεῖν οἶνον μετὰ χολῆς μεμιγμένον· καὶ γευσάμενος, οὐκ ἠθέλησεν πιεῖν.
ΕΔΩΚΑΝ ΑΥΤΩ ΠΙΝ ΟΙΝΟΝ ΜΕΤΑ ΧΟΛΗΣ ΜΕΜΙΓΜΕΝΟΝ ΚΑΙ ΓΕΥΣΑΜΕΝΟΣ ΟΥΚ ΗΘΕΛΗΣΕΝ ΠΙΝ
Nachdem sie ihn aber gekreuziget hatten, verteilten sie seine Kleider, indem sie das Los darüber warfen, damit erfüllt würde, was durch den Propheten gesagt worden, da er spricht: Sie haben meine Kleider unter sich geteilt und über mein Gewand das Los geworfen.
Σταυρώσαντες δὲ αὐτὸν, διεμερίσαντο τὰ ἱμάτια αὐτοῦ βάλλοντες κλῆρον,
ΣΤΑΥΡΩΣΑΝΤΕΣ ΔΕ ΑΥΤΟΝ ΔΙΕΜΕΡΙΣΑΝΤΟ ΤΑ ΙΜΑΤΙΑ ΑΥΤΟΥ ΒΑΛΟΝΤΕΣ ΚΛΗΡΟΝ
Und sie setzten sich nieder und bewachten ihn.
καὶ καθήμενοι ἐτήρουν αὐτὸν ἐκεῖ.
ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΝΟΙ ΕΤΗΡΟΥΝ ΑΥΤΟΝ ΕΚΕΙ
Und über seinem Haupte hefteten sie seine Schuld an als Inschrift:
Καὶ ἐπέθηκαν ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τὴν αἰτίαν αὐτοῦ γεγραμμένην, “Οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς, ὁ Βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων.”
ΚΑΙ ΕΠΕΘΗΚΑΝ ΕΠΑΝΩ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΑΥΤΟΥ ΤΗΝ ΑΙΤΙΑΝ ΑΥΤΟΥ ΓΕΓΡΑΜΜΕΝΗΝ ΟΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ ΙΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΙΟΥΔΕΩΝ
Da wurden mit ihm zwei Räuber gekreuzigt, einer zur Rechten, und der andere zur Linken.
Τότε σταυροῦνται σὺν αὐτῷ δύο λῃσταί, εἷς ἐκ δεξιῶν, καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων.
ΤΟΤΕ ΣΤΑΥΡΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝ ΑΥΤΩ ΔΥΟ ΛΗΣΤΕ ΕΙΣ ΕΚ ΔΕΞΙΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΕΞ ΕΥΩΝΥΜΩΝ
Die Vorübergehenden aber lästerten ihn, schüttelten ihre Köpfe,
Οἱ δὲ παραπορευόμενοι ἐβλασφήμουν αὐτὸν, κινοῦντες τὰς κεφαλὰς αὐτῶν
ΟΙ ΔΕ ΠΑΡΑΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΙ ΕΒΛΑΣΦΗΜΟΥΝ ΑΥΤΟΝ ΚΙΝΟΥΝΤΕΣ ΤΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ ΑΥΤΩΝ
und sprachen: Ha, du, der du den Tempel Gottes abbrichst und ihn in drei Tagen wieder aufbauest, hilf dir selbst; wenn du der Sohn Gottes bist, steige herab von dem Kreuze!
καὶ λέγοντες, “Ὁ καταλύων τὸν ναὸν καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις οἰκοδομῶν, σῶσον σεαυτόν, εἰ υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, κατάβηθι ἀπὸ τοῦ σταυροῦ!”
ΚΑΙ ΛΕΓΟΝΤΕΣ Ο ΚΑΤΑΛΥΩΝ ΤΟΝ ΝΑΟΝ ΚΑΙ ΕΝ ΤΡΙΣΙΝ ΗΜΕΡΑΙΣ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΣΩΣΟΝ ΣΕΑΥΤΟΝ ΕΙ ΥΙΟΣ ΕΙ ΤΟΥ ΘΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΗΘΙ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Gleicherweise höhnten auch die Hohenpriester, samt den Schriftgelehrten und Ältesten, und sprachen:
Ὁμοίως οἱ ἀρχιερεῖς ἐμπαίζοντες μετὰ τῶν γραμματέων καὶ πρεσβυτέρων ἔλεγον,
ΟΜΟΙΩΣ ΟΙ ΑΡΧΙΕΡΙΣ ΕΜΠΕΖΟΝΤΕΣ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΑΙΩΝ ∅ ΕΛΕΓΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Andern hat er geholfen, sich selbst kann er nicht helfen. Ist er der König von Israel, so steige er nun herab vom Kreuze, und wir glauben ihm.
“Ἄλλους ἔσωσεν, ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι. Βασιλεὺς Ἰσραήλ ἐστιν, καταβάτω νῦν ἀπὸ τοῦ σταυροῦ, καὶ πιστεύσομεν ἐπʼ αὐτόν.
ΑΛΛΟΥΣ ΕΣΩΣΕΝ ΕΑΥΤΟΝ ΟΥ ΔΥΝΑΤΑΙ ΣΩΣΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΙΗΛ ΕΣΤΙΝ ΚΑΤΑΒΑΤΩ ΝΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΣΩΜΕΝ ΕΠ ΑΥΤΟΝ
Er vertraute auf Gott, er befreie ihn nun, wenn er ein Wohlgefallen an ihm hat; denn er sagte ja: Ich bin Gottes Sohn!
‘Πέποιθεν ἐπὶ τὸν Θεόν, ῥυσάσθω νῦν εἰ θέλει αὐτόν.’ Εἶπεν γὰρ, ὅτι ‘Θεοῦ εἰμι Υἱός.’”
ΠΕΠΟΙΘΕΝ ΕΠΙ ΤΟΝ ΘΝ ΡΥΣΑΣΘΩ ΝΥΝ ΕΙ ΘΕΛΙ ΑΥΤΟΝ ΕΙΠΕΝ ΓΑΡ ΟΤΙ ΘΕΟΥ ΕΙΜΙ ΥΣ
Dasselbe warfen ihm auch die Räuber vor, die mit ihm gekreuziget worden waren.
Τὸ δʼ αὐτὸ καὶ οἱ λῃσταὶ, οἱ συσταυρωθέντες σὺν αὐτῷ, ὠνείδιζον αὐτόν.
ΤΟ Δ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΛΗΣΤΑΙ ΟΙ ΣΥΝΣΤΑΥΡΩΘΕΝΤΕΣ ΣΥΝ ΑΥΤΩ ΩΝΕΙΔΙΖΟΝ ΑΥΤΟΝ
Von der sechsten Stunde an aber entstand eine Finsternis über die ganze Erde bis zur neunten Stunde.
Ἀπὸ δὲ ἕκτης ὥρας, σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης.
ΑΠΟ ΔΕ ΕΚΤΗΣ ΩΡΑΣ ΣΚΟΤΟΣ ΕΓΕΝΕΤΟ ΕΦ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΓΗΝ ΕΩΣ ΩΡΑΣ ΕΝΑΤΗΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und um die neunte Stunde rief Jesus mit lauter Stimme und sprach: Eli, Eli, lamma, sabakthani? Das ist: Mein Gott, mein Gott! warum hast du mich verlassen?
Περὶ δὲ τὴν ἐνάτην ὥραν, ἐβόησεν ὁ Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλῃ λέγων, “Ἐλωί, Ἐλωί, λεμὰ σαβαχθάνι;” Τοῦτʼ ἔστιν, “Θεέ μου, Θεέ μου, ἵνα τί με ἐγκατέλιπες;”
ΠΕΡΙ ΔΕ ΤΗΝ ΕΝΑΤΗΝ ΩΡΑΝ ΑΝΕΒΟΗΣΕΝ Ο ΙΣ ΦΩΝΗ ΜΕΓΑΛΗ ΛΕΓΩΝ ΕΛΩΙ ΕΛΩΙ ΛΕΜΑ ΣΑΒΑΧΘΑΝΕΙ ΤΟΥΤ ΕΣΤΙΝ ΘΕ ΜΟΥ ΘΕ ΜΟΥ ΙΝΑ ΤΙ ΜΕ ΕΓΚΑΤΕΛΙΠΕΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Einige aber, welche dort standen und dies hörten, sprachen: Den Elias ruft dieser da.
Τινὲς δὲ τῶν ἐκεῖ ἑστηκότων ἀκούσαντες ἔλεγον, ὅτι “Ἠλίαν φωνεῖ οὗτος.”
ΤΙΝΕΣ ΔΕ ΤΩΝ ΕΚΕΙ ΕΣΤΗΚΟΤΩΝ ΑΚΟΥΣΑΝΤΕΣ ΕΛΕΓΟΝ ∅ ΗΛΙΑΝ ΦΩΝΙ ΟΥΤΟΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und alsbald lief einer von ihnen, nahm einen Schwamm, füllte ihn mit Essig, steckte ihn an ein Rohr, und gab ihm zu trinken.
Καὶ εὐθέως δραμὼν εἷς ἐξ αὐτῶν καὶ λαβὼν σπόγγον, πλήσας τε ὄξους καὶ περιθεὶς καλάμῳ, ἐπότιζεν αὐτόν.
ΚΑΙ ΕΥΘΕΩΣ ΔΡΑΜΩΝ ΕΙΣ ∅ ΚΑΙ ΛΑΒΩΝ ΣΠΟΓΓΟΝ ΠΛΗΣΑΣ ΤΕ ΟΞΟΥΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΙΣ ΚΑΛΑΜΩ ΕΠΟΤΙΖΟΝ ΑΥΤΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Die übrigen aber sprachen: Halt, wir wollen sehen, ob Elias kommt, ihn zu befreien.
Οἱ δὲ λοιποὶ ἔλεγον, “Ἄφες, ἴδωμεν εἰ ἔρχεται Ἠλίας σώσων αὐτόν.”
ΟΙ ΔΕ ΛΟΙΠΟΙ ΕΛΕΓΟΝ ΑΦΕΣ ΙΔΩΜΕΝ ΕΙ ΕΡΧΕΤΑΙ ΗΛΙΑΣ ΣΩΣΑΙ ΑΥΤΟΝ ΑΛΛΟΣ ΔΕ ΛΑΒΩΝ ΛΟΓΧΗΝ ΕΝΥΞΕΝ ΑΥΤΟΥ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑΝ ΚΑΙ ΕΞΗΛΘΕΝ ΥΔΩΡ ΚΑΙ ΑΙΜΑ1
- 1leichte Nuance Der Codex fügt hinzu: „Ein anderer aber nahm eine Lanze und durchstach seine Seite, und es trat Wasser und Blut heraus“. Diese Worte stehen im Johannesevangelium (Joh 19,34), wo dies nach dem Tod Jesu geschieht; der Schreiber fügte sie hier früher ein.
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Jesus aber rief wiederum mit lauter Stimme und gab den Geist auf.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς πάλιν κράξας φωνῇ μεγάλῃ, ἀφῆκεν τὸ πνεῦμα.
Ο ΔΕ ΙΣ ΠΑΛΙΝ ΚΡΑΞΑΣ ΦΩΝΗ ΜΕΓΑΛΗ ΑΦΗΚΕΝ ΤΟ ΠΝΑ
Und siehe, der Vorhang des Tempels zerriss in zwei Stücke von oben bis unten; und die Erde bebte, und die Felsen spalteten sich,
Καὶ ἰδοὺ, τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη ἀπʼ ἄνωθεν ἕως κάτω, εἰς δύο καὶ ἡ γῆ ἐσείσθη, καὶ αἱ πέτραι ἐσχίσθησαν,
ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΤΟ ΚΑΤΑΠΕΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΕΣΧΙΣΘΗ ΕΙΣ ΔΥΟ ΑΝΩΘΕΝ ΕΩΣ ΚΑΤΩ ∅ ΚΑΙ Η ΓΗ ΕΣΙΣΘΗ ΚΑΙ ΑΙ ΠΕΤΡΑΙ ΕΣΧΙΣΘΗΣΑΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
und die Gräber öffneten sich, und viele Leiber der entschlafenen Heiligen standen auf.
καὶ τὰ μνημεῖα ἀνεῴχθησαν,1 καὶ πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων ἠγέρθη·
∅1 ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΣΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ ΑΓΙΩΝ ΗΓΕΡΘΗΣΑΝ
- 1gleiche Bedeutung Dem Codex fehlen die Worte „die Gräber öffneten sich“. Die Verse 27,51 und 27,52 weisen Verben mit derselben Endung auf, sodass das Auge des Schreibers abrutschte. Dasselbe Geschehen.
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und nach seiner Auferstehung gingen sie aus den Gräbern hervor, kamen in die heilige Stadt, und erschienen vielen.
καὶ ἐξελθόντες ἐκ τῶν μνημείων μετὰ τὴν ἔγερσιν αὐτοῦ, εἰσῆλθον εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν καὶ ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς.
ΚΑΙ ΕΞΕΛΘΟΝΤΕΣ ΕΚ ΤΩΝ ΜΝΗΜΙΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΓΕΡΣΙΝ ΑΥΤΟΥ ∅ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΠΟΛΙΝ ∅ ΕΝΕΦΑΝΙΣΘΗΣΑΝ ΠΟΛΛΟΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Da aber der Hauptmann und diejenigen, welche bei ihm waren und Jesus bewachten, das Erdbeben und das, was sonst geschah, sahen, fürchteten sie sich sehr und sprachen: Wahrlich, dieser war Gottes Sohn!
Ὁ δὲ ἑκατόνταρχος καὶ οἱ μετʼ αὐτοῦ τηροῦντες τὸν Ἰησοῦν, ἰδόντες τὸν σεισμὸν καὶ τὰ γενόμενα, ἐφοβήθησαν σφόδρα λέγοντες, “Ἀληθῶς Υἱὸς Θεοῦ ἦν οὗτος.”
Ο ΔΕ ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤ ΑΥΤΟΥ ΤΗΡΟΥΝΤΕΣ ΤΟΝ ΙΝ ΙΔΟΝΤΕΣ ΤΟΝ ΣΙΣΜΟΝ ΚΑΙ ΤΑ ΓΕΝΟΜΕΝΑ ΕΦΟΒΗΘΗΣΑΝ ΣΦΟΔΡΑ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΑΛΗΘΩΣ ΥΣ ΗΝ ΤΟΥ ΘΥ ∅ ΟΥΤΟΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 3
Es waren aber dort viele Frauen von ferne, welche Jesus aus Galiläa gefolgt waren, um ihn zu bedienen.
Ἦσαν δὲ ἐκεῖ γυναῖκες πολλαὶ ἀπὸ μακρόθεν θεωροῦσαι, αἵτινες ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας διακονοῦσαι αὐτῷ,
ΗΣΑΝ ΔΕ ΚΑΚΕΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΛΛΑΙ ΑΠΟ ΜΑΚΡΟΘΕΝ ΘΕΩΡΟΥΣΑΙ ΑΙΤΙΝΕΣ ΗΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΤΩ ΙΥ ΑΠΟ ΤΗΣ ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ ΔΙΑΚΟΝΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Unter diesen war Maria Magdalena, Maria, die Mutter des Jakobus und Joseph, und die Mutter der Söhne des Zebedäus.
ἐν αἷς ἦν Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ, καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καὶ Ἰωσὴ μήτηρ, καὶ ἡ μήτηρ τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου.
ΕΝ ΑΙΣ ΗΝ ΜΑΡΙΑ Η ∅ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΑ Η ΙΩΣΗΦ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΑ Η ΤΩΝ ΥΙΩΝ ΖΕΒΕΔΕΟΥ
- größere Abweichung Hier fehlt im Codex ein Textteil oder er enthält mehr Text als heute. An solchen Stellen ist das Blatt beschädigt oder der Schreiber hat eine Zeile übersprungen; der Sinn bleibt derselbe.
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Als es aber Abend geworden war, kam ein reicher Mann von Arimathäa, mit Namen Joseph, welcher auch selber ein Jünger Jesu war.
Ὀψίας δὲ γενομένης, ἦλθεν ἄνθρωπος πλούσιος ἀπὸ Ἁριμαθαίας, τοὔνομα Ἰωσήφ, ὃς καὶ αὐτὸς ἐμαθήτευσεν τῷ Ἰησοῦ.
ΟΨΙΑΣ ΔΕ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ ΗΛΘΕΝ ΑΝΟΣ ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΑΠΟ ΑΡΙΜΑΘΑΙΑΣ ΤΟΥΝΟΜΑ ΙΩΣΗΦ ΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΜΑΘΗΤΕΥΘΗ ΤΩ ΙΥ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Dieser ging zu Pilatus und bat um den Leichnam Jesu. Da befahl Pilatus, den Leichnam herauszugeben.
Οὗτος προσελθὼν τῷ Πιλάτῳ, ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. Τότε ὁ Πιλᾶτος ἐκέλευσεν ἀποδοθῆναι.
ΟΥΤΟΣ ΠΡΟΣΕΛΘΩΝ ΤΩ ΠΙΛΑΤΩ ΗΤΗΣΑΤΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΙΥ ΤΟΤΕ Ο ΠΙΛΑΤΟΣ ΕΚΕΛΕΥΣΕΝ ΑΠΟΔΟΘΗΝΕ
Und Joseph nahm den Leib, wickelte ihn in reine Leinwand,
καὶ λαβὼν τὸ σῶμα, ὁ Ἰωσὴφ ἐνετύλιξεν αὐτὸ σινδόνι καθαρᾷ,
ΚΑΙ ΛΑΒΩΝ ΤΟ ΣΩΜΑ Ο ΙΩΣΗΦ ΕΝΕΤΥΛΙΞΕΝ ΑΥΤΟ ΣΙΝΔΟΝΙ ΚΑΘΑΡΑ
und legte ihn in sein neues Grab, welches er in dem Felsen hatte aushauen lassen. Und er wälzte einen großen Stein vor die Türe des Grabes und ging hinweg.
καὶ ἔθηκεν αὐτὸ ἐν τῷ καινῷ αὐτοῦ μνημείῳ, ὃ ἐλατόμησεν ἐν τῇ πέτρᾳ, καὶ προσκυλίσας λίθον μέγαν τῇ θύρᾳ τοῦ μνημείου, ἀπῆλθεν.
ΚΑΙ ΕΘΗΚΕΝ ∅ ΕΝ ΤΩ ΚΑΙΝΩ ΑΥΤΟΥ ΜΝΗΜΙΩ Ο ΕΛΑΤΟΜΗΣΕΝ ΕΝ ΤΗ ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΛΙΣΑΣ ΛΙΘΟΝ ΜΕΓΑΝ ΤΗ ΘΥΡΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΙΟΥ ΑΠΗΛΘΕΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Es waren aber daselbst Maria Magdalena und die andere Maria, und saßen dem Grabe gegenüber.
Ἦν δὲ ἐκεῖ Μαριὰμ ἡ Μαγδαληνὴ καὶ ἡ ἄλλη Μαρία, καθήμεναι ἀπέναντι τοῦ τάφου.
ΗΝ ΔΕ ΕΚΕΙ ΜΑΡΙΑΜ Η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΜΑΡΙΑ ΚΑΘΗΜΕΝΕ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ
Am andern Tage aber, welcher auf den Rüsttag folgt, versammelten sich die Hohenpriester und Pharisäer bei Pilatus
Τῇ δὲ ἐπαύριον, ἥτις ἐστὶν μετὰ τὴν παρασκευήν, συνήχθησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι πρὸς Πιλᾶτον
ΤΗ ΔΕ ΕΠΑΥΡΙΟΝ ΗΤΙΣ ΕΣΤΙΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝ ΣΥΝΗΧΘΗΣΑΝ ΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΠΡΟΣ ΠΙΛΑΤΟΝ
und sprachen: Herr! wir haben uns erinnert, dass jener Verführer, als er noch lebte, gesagt hat: Nach drei Tagen werde ich auferstehen!
λέγοντες, “Κύριε, ἐμνήσθημεν ὅτι ἐκεῖνος ὁ πλάνος εἶπεν ἔτι ζῶν, ‘Μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐγείρομαι.’
ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΚΕ ΕΜΝΗΣΘΗΜΕΝ ΟΤΙ ΕΚΙΝΟΣ Ο ΠΛΑΝΟΣ ΕΙΠΕΝ ΕΤΙ ΖΩΝ ΜΕΤΑ ΤΡΙΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΓΙΡΟΜΑΙ
Befiehl also, dass man das Grab bis zum dritten Tage bewache, damit nicht etwa seine Jünger kommen und ihn stehlen, und dem Volke sagen: Er ist von den Toten auferstanden! und es wird der letzte Betrug schlimmer sein als der erste.
Κέλευσον οὖν ἀσφαλισθῆναι τὸν τάφον ἕως τῆς τρίτης ἡμέρας, μήποτε ἐλθόντες οἱ μαθηταὶ κλέψωσιν αὐτὸν καὶ εἴπωσιν τῷ λαῷ, ‘Ἠγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν’, καὶ ἔσται ἡ ἐσχάτη πλάνη χείρων τῆς πρώτης.”
ΚΕΛΕΥΣΟΝ ΟΥΝ ΑΣΦΑΛΙΣΘΗΝΑΙ ΤΟΝ ΤΑΦΟΝ ΕΩΣ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΜΗΠΟΤΕ ΕΛΘΟΝΤΕΣ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΚΛΕΨΟΥΣΙΝ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΕΙΠΩΣΙΝ ΤΩ ΛΑΩ ΗΓΕΡΘΗ ΑΠΟ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΚΑΙ ΕΣΤΑΙ Η ΕΣΧΑΤΗ ΠΛΑΝΗ ΧΕΙΡΟΝ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Pilatus sprach zu ihnen: Ihr habt eine Wache; gehet, haltet Wache, wie es euch gut dünkt.
Ἔφη δὲ αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος, “Ἔχετε κουστωδίαν, ὑπάγετε ἀσφαλίσασθε ὡς οἴδατε.”
ΕΦΗ ΔΕ ΑΥΤΟΙΣ Ο ΠΙΛΑΤΟΣ ΕΧΕΤΕ ΚΟΥΣΤΩΔΙΑΝ ΥΠΑΓΕΤΕ ΑΣΦΑΛΙΣΑΣΘΑΙ ΩΣ ΟΙΔΑΤΕ
Sie aber gingen hin und verwahrten das Grab mittelst der Wächter, nachdem sie den Stein versiegelt.
Οἱ δὲ πορευθέντες ἠσφαλίσαντο τὸν τάφον, σφραγίσαντες τὸν λίθον μετὰ τῆς κουστωδίας.
ΟΙ ΔΕ ΠΟΡΕΥΘΕΝΤΕΣ ΗΣΦΑΛΙΣΑΝΤΟ ΤΟΝ ΤΑΦΟΝ ΣΦΡΑΓΙΣΑΝΤΕΣ ΤΟΝ ΛΙΘΟΝ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΚΟΥΣΤΩΔΙΑΣ
28. Kapitelerhaltene Verse: 20 · mit Bedeutungsnuance: 0
Nach Ablauf des Sabbates aber, als der Morgen am ersten Tage der Woche anbrach, kam Maria Magdalena und die andere Maria, das Grab zu schauen.
Ὀψὲ δὲ Σαββάτων, τῇ ἐπιφωσκούσῃ εἰς μίαν σαββάτων, ἦλθεν Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ ἡ ἄλλη Μαρία, θεωρῆσαι τὸν τάφον.
ΟΨΕ ΔΕ ΣΑΒΒΑΤΩΝ ΤΗ ΕΠΙΦΩΣΚΟΥΣΗ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΣΑΒΒΑΤΩΝ ΗΛΘΕΝ ΜΑΡΙΑΜ Η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΜΑΡΙΑ ΘΕΩΡΗΣΑΙ ΤΟΝ ΤΑΦΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und siehe, ein großes Erdbeben entstand, denn ein Engel des Herrn stieg vom Himmel herab, trat hinzu, wälzte den Stein hinweg, und setzte sich darauf.
Καὶ ἰδοὺ, σεισμὸς ἐγένετο μέγας· ἄγγελος γὰρ Κυρίου καταβὰς ἐξ οὐρανοῦ καὶ προσελθὼν, ἀπεκύλισεν τὸν λίθον καὶ ἐκάθητο ἐπάνω αὐτοῦ.
ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΣΙΣΜΟΣ ΕΓΕΝΕΤΟ ΜΕΓΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΓΑΡ ΚΥ ΚΑΤΑΒΑΣ ΕΞ ΟΥΝΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΛΘΩΝ ΑΠΕΚΥΛΙΣΕ ΤΟΝ ΛΙΘΟΝ ΚΑΙ ΕΚΑΘΗΤΟ ΕΠΑΝΩ ΑΥΤΟΥ
Sein Anblick aber war wie der Blitz, und sein Gewand weiß wie der Schnee.
Ἦν δὲ ἡ εἰδέα αὐτοῦ ὡς ἀστραπὴ, καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡς χιών.
ΗΝ ΔΕ Η ΕΙΔΕΑ ΑΥΤΟΥ ΩΣ ΑΣΤΡΑΠΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΔΥΜΑ ΑΥΤΟΥ ΛΕΥΚΟΝ ΩΣ ΧΙΩΝ
Aus Furcht vor ihm aber bebten die Wächter und wurden wie tot.
Ἀπὸ δὲ τοῦ φόβου αὐτοῦ, ἐσείσθησαν οἱ τηροῦντες, καὶ ἐγενήθησαν ὡς νεκροί.
ΑΠΟ ΔΕ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΑΥΤΟΥ ΕΣΙΣΘΗΣΑΝ ΟΙ ΤΗΡΟΥΝΤΕΣ ΚΑΙ ΕΓΕΝΗΘΗΣΑΝ ΩΣ ΝΕΚΡΟΙ
Der Engel aber redete zu den Frauen und sprach: Fürchtet ihr euch nicht! denn ich weiß, dass ihr Jesus, welcher gekreuzigt worden ist, suchet.
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἄγγελος εἶπεν ταῖς γυναιξίν, “Μὴ φοβεῖσθε ὑμεῖς, οἶδα γὰρ ὅτι Ἰησοῦν, τὸν ἐσταυρωμένον, ζητεῖτε.
ΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΔΕ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΕΙΠΕΝ ΤΑΙΣ ΓΥΝΑΙΞΙΝ ΜΗ ΦΟΒΗΘΗΤΑΙ ΥΜΙΣ ΟΙΔΑ ΓΑΡ ΟΤΙ ΙΝ ΤΟΝ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΝ ΖΗΤΕΙΤΕ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Er ist nicht hier, denn er ist auferstanden, wie er gesagt hat; kommet und sehet den Ort, wo man den Herrn hingelegt hatte.
Οὐκ ἔστιν ὧδε, ἠγέρθη γὰρ καθὼς εἶπεν. Δεῦτε ἴδετε τὸν τόπον ὅπου ἔκειτο.
ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΩΔΕ Η ΓΕΡΘΗ ΓΑΡ ΚΑΘΩΣ ΕΙΠΕΝ ΔΕΥΤΕ ΕΙΔΕΤΕ ΤΟΝ ΤΟΠΟΝ ΟΠΟΥ ΕΚΕΙΤΟ
Und gehet eilends hin, und saget seinen Jüngern, dass er auferstanden ist; und sehet, er geht euch voraus nach Galiläa; daselbst werdet ihr ihn sehen. Sehet, ich habe es euch vorhergesagt.
Καὶ ταχὺ πορευθεῖσαι, εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὅτι ἠγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν, καὶ ἰδοὺ, προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν, ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε. Ἰδοὺ, εἶπον ὑμῖν.”
ΚΑΙ ΤΑΧΥ ΠΟΡΕΥΘΙΣΑΙ ΕΙΠΑΤΕ ΤΟΙΣ ΜΑΘΗΤΑΙΣ ΑΥΤΟΥ ΟΤΙ ΗΓΕΡΘΗ ΑΠΟ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΠΡΟΑΓΕΙ ΥΜΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΑΛΙΛΑΙΑΝ ΕΚΕΙ ΑΥΤΟΝ ΟΨΕΣΘΑΙ ΙΔΟΥ ΕΙΠΑ ΥΜΙΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und sie gingen eilends heraus aus dem Grabe mit Furcht und großer Freude, und liefen, es seinen Jüngern zu verkünden.
Καὶ ἀπελθοῦσαι ταχὺ ἀπὸ τοῦ μνημείου, μετὰ φόβου καὶ χαρᾶς μεγάλης, ἔδραμον ἀπαγγεῖλαι τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ.
ΚΑΙ ΑΠΕΛΘΟΥΣΑΙ ΤΑΧΥ ΑΠΟ ΤΟΥ ΜΝΗΜΙΟΥ ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ ΚΑΙ ΧΑΡΑΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΔΡΑΜΟΝ ΑΠΑΓΓΙΛΑΙ ΤΟΙΣ ΜΑΘΗΤΑΙΣ ΑΥΤΟΥ
Und siehe, Jesus begegnete ihnen und sprach: Seid gegrüßt! Sie aber traten hinzu, und umfassten seine Füße, und beteten ihn an.
Καὶ ἰδοὺ, Ἰησοῦς ὑπήντησεν αὐταῖς λέγων, “Χαίρετε!” Αἱ δὲ προσελθοῦσαι, ἐκράτησαν αὐτοῦ τοὺς πόδας καὶ προσεκύνησαν αὐτῷ.
ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΙΣ ΥΠΗΝΤΗΣΕΝ ΑΥΤΑΙΣ ΛΕΓΩΝ ΧΑΙΡΕΤΕ ΑΙ ΔΕ ΠΡΟΣΕΛΘΟΥΣΑΙ ΕΚΡΑΤΗΣΑΝ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥΣ ΠΟΔΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΚΥΝΗΣΑΝ ΑΥΤΩ
- warum dies wichtig ist Die Frauen beten den auferstandenen Jesus an.
Da sprach Jesus zu ihnen: Fürchtet euch nicht! Gehet hin und verkündet meinen Brüdern, dass sie nach Galiläa gehen, daselbst werden sie mich sehen.
Τότε λέγει αὐταῖς ὁ Ἰησοῦς, “Μὴ φοβεῖσθε. Ὑπάγετε ἀπαγγείλατε τοῖς ἀδελφοῖς μου ἵνα ἀπέλθωσιν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, καὶ ἐκεῖ με ὄψονται.”
ΤΟΤΕ ΛΕΓΕΙ ΑΥΤΑΙΣ Ο ΙΣ ΜΗ ΦΟΒΕΙΣΘΕ ΥΠΑΓΕΤΑΙ ΑΠΑΓΓΙΛΑΤΕ ΤΟΙΣ ΑΔΕΛΦΟΙΣ ∅ ΙΝΑ ΕΛΘΩΣΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΑΛΙΛΑΙΑΝ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΜΕ ΟΨΟΝΤΑΙ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Als diese nun hingegangen waren, siehe, da kamen einige von den Wächtern in die Stadt und meldeten den Hohenpriestern alles, was sich zugetragen hatte.
Πορευομένων δὲ αὐτῶν, ἰδού, τινες τῆς κουστωδίας ἐλθόντες εἰς τὴν πόλιν, ἀπήγγειλαν τοῖς ἀρχιερεῦσιν ἅπαντα τὰ γενόμενα.
ΠΟΡΕΥΟΜΕΝΩΝ ΔΕ ΑΥΤΩΝ ΙΔΟΥ ΤΙΝΕΣ ΤΗΣ ΚΟΥΣΤΩΔΙΑΣ ΕΛΘΟΝΤΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ ΑΝΗΓΓΙΛΑΝ ΤΟΙΣ ΑΡΧΙΕΡΕΥΣΙΝ ΑΠΑΝΤΑ ΤΑ ΓΕΝΟΜΕΝΑ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Und diese versammelten sich mit den Ältesten, hielten Rat und gaben den Soldaten reichliches Geld,
Καὶ συναχθέντες μετὰ τῶν πρεσβυτέρων, συμβούλιόν τε λαβόντες, ἀργύρια ἱκανὰ ἔδωκαν τοῖς στρατιώταις
ΚΑΙ ΣΥΝΑΧΘΕΝΤΕΣ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΕ ΕΠΟΙΗΣΑΝ ΛΑΒΟΝΤΕΣ ΑΡΓΥΡΙΑ ΙΚΑΝΑ ΕΔΩΚΑΝ ΤΟΙΣ ΣΤΡΑ ΤΙΩΤΑΙΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
indem sie sprachen: Saget: Seine Jünger sind bei der Nacht gekommen und haben ihn gestohlen, während wir schliefen.
λέγοντες, “Εἴπατε ὅτι, ‘Οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ νυκτὸς ἐλθόντες ἔκλεψαν αὐτὸν, ἡμῶν κοιμωμένων.’
ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΟΤΙ ΕΙΠΑΤΕ ∅ ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΑΥΤΟΥ ΝΥΚΤΟΣ ΕΛΘΟΝΤΕΣ ΕΚΛΕΨΑΝ ΑΥΤΟΝ ΗΜΩΝ ΚΟΙΜΩΜΕΝΩΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Und wenn dieses dem Landpfleger zu Ohren kommen sollte, so werden wir ihn beschwichtigen und euch sicher stellen.
Καὶ ἐὰν ἀκουσθῇ τοῦτο ἐπὶ τοῦ ἡγεμόνος, ἡμεῖς πείσομεν καὶ ὑμᾶς ἀμερίμνους ποιήσομεν.”
ΚΑΙ ΕΑΝ ΑΚΟΥΣΘΗ ΤΟΥΤΟ ΕΠΙ ΤΟΥ ΗΓΕΜΟΝΟΣ ΗΜΕΙΣ ΠΕΙΣΟΜΕΝ ΚΑΙ ΥΜΑΣ ΑΜΕΡΙΜΝΟΥΣ ΠΟΙΗΣΩΜΕΝ
Jene also nahmen das Geld und taten, wie man sie angewiesen hatte; und es verbreitete sich diese Sage unter den Juden bis auf den heutigen Tag.
Οἱ δὲ λαβόντες ἀργύρια ἐποίησαν ὡς ἐδιδάχθησαν. Καὶ διεφημίσθη ὁ λόγος οὗτος παρὰ Ἰουδαίοις μέχρι τῆς σήμερον
ΟΙ ΔΕ ΛΑΒΟΝΤΕΣ ΑΡΓΥΡΙΑ ΕΠΟΙΗΣΑΝ ΩΣ ΕΔΙΔΑΧΘΗΣΑΝ ΚΑΙ ΕΦΗΜΙΣΘΗ Ο ΛΟΓΟΣ ΟΥΤΟΣ ΠΑΡΑ ΙΟΥΔΑΙΟΙΣ ΕΩΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΟΝ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Die elf Jünger aber gingen nach Galiläa auf den Berg, wohin sie Jesus beschieden hatte.
Οἱ δὲ ἕνδεκα μαθηταὶ ἐπορεύθησαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, εἰς τὸ ὄρος οὗ ἐτάξατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς.
ΟΙ ΔΕ ΕΝΔΕΚΑ ΜΑΘΗΤΑΙ ΕΠΟΡΕΥΘΗΣΑΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΑΛΙΛΑΙΑΝ ΕΙΣ ΤΟ ΟΡΟΣ ΟΥ ΕΤΑΞΑΤΟ ΑΥΤΟΙΣ Ο ΙΣ
Und da sie ihn sahen, beteten sie ihn an; einige aber zweifelten.
Καὶ ἰδόντες αὐτὸν προσεκύνησαν, οἱ δὲ ἐδίστασαν.
ΚΑΙ ΙΔΟΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ ΠΡΟΣΕΚΥΝΗΣΑΝ ΟΙ ΔΕ ΕΔΙΣΤΑΣΑΝ
Und Jesus trat herzu, redete zu ihnen, und sprach: Mir ist alle Gewalt gegeben im Himmel und auf Erden.
Καὶ προσελθὼν, ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησεν αὐτοῖς λέγων, “Ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς.
ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΛΘΩΝ Ο ΙΣ ΕΛΑΛΗΣΕΝ ∅ ΛΕΓΩΝ ΕΔΟΘΗ ΜΟΙ ΠΑΣΑ ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΝ ΟΥΡΑΝΩ ΚΑΙ ΕΠΙ ΓΗΣ
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
Gehet also hin, und lehret alle Völker, und taufet sie im Namen des Vaters, und des Sohnes, und des heiligen Geistes;
Πορευθέντες οὖν, μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος,
ΠΟΡΕΥΘΕΝΤΕΣ ∅ ΜΑΘΗΤΕΥΣΑΤΕ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΘΝΗ ΒΑΠΤΙΖΟΝΤΕΣ ΑΥΤΟΥΣ ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΡΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΣ
- warum dies wichtig ist Taufe auf den Namen, einen einzigen Namen, des Vaters und des Sohnes und des Heiligen Geistes. Der Codex überliefert den Vers vollständig.
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 1
und lehret sie alles halten, was ich euch geboten habe; und siehe, ich bin bei euch alle Tage bis an das Ende der Welt.
διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν. Καὶ ἰδοὺ, ἐγὼ μεθʼ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας, ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος.”
ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΕΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΗΡΙΝ ΠΑΝΤΑ ΟΣΑ ΕΝΕΤΙΛΑΜΗΝ ΥΜΙΝ ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΜΕΘ ΥΜΩΝ ∅ ΠΑΣΑΣ ΤΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΩΣ ΤΗΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΙΩ ΝΟΣ
- warum dies wichtig ist Das Evangelium schließt, wie es begonnen hat: Immanuel, Gott mit uns, bleibt bei uns bis zum Ende der Welt.
- Kleinigkeiten Schreibversehen, andere Formen oder Partikeln wie „und“ sowie „also“, ohne Bedeutungsänderung: 2
Quellen
Transkription des Codex Sinaiticus: Center for New Testament Restoration (Alan Bunning), greekcntr.org, Lizenz CC BY-SA 4.0. Heutiger griechischer Text: CNTR Statistical Restoration, Lizenz CC BY 4.0; der Text, zusammengestellt aus allen frühen Handschriften des Neuen Testaments. Bibeltext: Allioli-Arndt.
Handschriftenaufnahmen: Codex Sinaiticus, Codex Sinaiticus Project
Der Vergleich wurde computergestützt Wort für Wort erstellt; wichtigere Stellen wurden manuell geprüft und erläutert. Dieser Vergleich steht unter der Lizenz CC BY-SA 4.0.